Itē Mat. 7º. Dn̄e nōne in noīe tuo ꝓphetauimꝰ. Glo. ꝓphetare. facere ꝟtutes. eiceredemōes interdū nō ē meriti illius qui oꝑat̉ſed īuocatio noīs xp̄i. h̓ agit̉ ad dānatiōeꝫīuocātis. uel ob vtilitatē eoꝝ: qui vidēt velaudiūt. ⁊ loquit̉ de adiurātibus. Iſti ergoſumūt nomē dei ad aliud .ſ. ad uirtutes faciendas: vel ad demones eiciēdos ⁊ ī vanuꝫuia ad ſui dānationē. vt dicit glo. Ergo īhoc p̄cepto ꝓhibet̉ aſſume̓ nomē ī vanū. ſic̄aſſumit̉ ī adiurationibꝰ. Itē querit̉ ſi cōſecrare ꝓpter malū finē ſit aſſume̓ nomē invanū qd̓ hic ꝓhibet̉. videt̉ ꝙ ſic. quia ī cōſecratiōibꝰ nomē ſumit̉ ad aliud. Un̄ Mat.vltimo. Eutes docete oēs gentes bapti ſantes eos. In nomīe patris. ⁊cͣ. Ex quo patet ꝙſumit̉ ad ſanctificādū. Sacerdos gͦ ꝗ ꝓpterlucrū cōſecrat facit cōtra hͦ p̄ceptū. ꝗa aſſumit nomē ī vanū. non gͦ artat̉ hͦ p̄ceptū adaſſūptionē noīs ī vanū in aſſertionibus vtī iuramētꝭ ꝟitatꝭ. Sol̓o dd̓ ꝙ ſcd̓ꝫ ꝙ hͦ preceptū duc̄ ad legē gratie: ſic accipit̉ miſtice⁊ ſic noīe extēſo dicimꝰ. ꝙ aſſume nomē invanū dr̄: ſicut ille qui accipit nomē xp̄i perdenoīationē īuanu. quia ſic nomē dicit̉ ibips. a quo denoīat̉ ibi xp̄ianus. Ad rōeꝫī cōtrariū dd̓. ꝙ nō ſequit̉ ex hͦ ꝙ xp̄ianusolibet mō peccās faciat cōtra hͦ p̄ceptumīmo ille ſolū qui apoſtatat ab hͦ noīe. n̄ oīsaūt xp̄ianus peccas apoſtatat ab hͦ nomineniſi quando a ꝟitatē recedit. Un̄ cōtra hocp̄ceptū ē peccatū hereſis. qd̓ ē ī receſſu a ꝟitate. Ad ſcd̓m dd̓. ꝙ p̄dicator ꝗ predicatī vanū magis peccat cōtra tertiū mandatuet n̄ cōtra illud. quia ītētio pͥm ip̄cepti ē vtſit veneratio dei: ea rōnē qua ē prīcipiū nr̄ecōditiōis. ſicut ītētio ſcd̓i ē. vt ſit eiꝰ veneratio ꝓut ē prīcipiū rectitudīs. In tertioē veneratio dei ex hͦ ꝙ ē finis intētionis .ſ.ſcd̓m ꝙ bonū ē ſūmū. ⁊ h̓ venerato ē quiesvel ſanctificatio ſabbati. qui gͦ habet malāītētionē peccat cōtra tertiū p̄ceptū. ⁊ ideop̄dicator qui ꝓpter vanam gloriā predicatcōtra tertiū mādatū peccat. quia hꝫ malamītētionē. Ad aliud de adiurationibus etcōſecrationibꝰ dd̓. ꝙ eſt aſſume̓ nomē vt nomē. h̓ ē nomē vt ꝟitate. ⁊ ē aſſumere nomēvt ꝟtute. ille gͦ qͣ adiurat accipit nomē utvirtutē .ſ. vt aliquid ꝑ ip̄m agat. ille aūt quicōſecrat accipit nomē vt bonitate ⁊ gramꝑ quā ſanctificet: ſicut baptizas. Solū autēille qui iurat accipit nomē vt nomē. vel utꝟitatē. ꝗa ip̄m īuocat ī teſtimoniū ſue aſſertionis. ſcd̓m aūt ꝓpriā ītētionē huiꝰ p̄ceptinomē dei aſſume ē ad aſſertiones ip̄aꝫ ꝟitatē adducere ſeu ī teſtimoniū aſſertionū.Oſtquāⁱ inqueſitū ē de 2º mādato general̓r. Queredum ē ſpecial̓r de ip̄o quātū ad iuramētumꝓpter illam expōnem. Nō aſſumes ⁊cͣ. i. noniurabis pro nichilo. Circa gͦ iuramētū pluraquerūtur. Et primo de actu iuramēti. circaqd̓ pl̓ra querūt̉. Primo an ſit bonū ul̓ malūvel īdifferēs. Scd̓o: an ſit licitū ul̓ illicitūvl̓r. Tertio: an ꝓhibet̉ iuramētū rōe actꝰvel affectꝰ. Quarto an ꝓhibet̉ quātū accōſuetudinē vel quātū ad actū. Quintocui cōueniat iurare. Sexto an licitum ſitiuramētū recipere. Septīo de forma ip̄iusiuramenti. Octauo de comitibꝰ ⁊ obligatione iuramēti. Nono de interpretationeiuramenti.Quātum ad primumſic obr̄. ſuꝑ illud Mat. 5º. Dico vobis. Noniurare oīo. dic̄ glo. ꝑ qd̓ quis iurat: illud venerat̉ ⁊ amat. ſꝫ amare deū ⁊ venerari ī ſeē bonū. gͦ iurare ī ſe ē bonū. Itē oīs actuaſcd̓m quē ꝯtīgit aſſimilari deo ē bonus. ſediurare ē hiꝰ. gͦ actꝰ iurādi ſīpl̓r ē bonꝰ. Maior pꝫ. quia deꝰ iurat ꝑ ſe ip̄ꝫ ꝟitatē gen̄. 22ºPer memetip̄ꝫ iuraui dic̄ dn̄s ⁊cͣ ⁊ hebreoꝝ6º. qm̄ nemine habuitꝭ ꝑ quē iuraret maiore.iurauit ꝑ ſemetip̄m. ſil̓r hō ꝑ illaꝫ eandē ꝟitatē que deꝰ ē iurat. vn̄ eadē ē rō aſſertiōisvtrobiqꝫ. gͦ ꝑ actū iurādi aſſimilat̉ hō deoItē iurare ē īuocare deū teſtē. hͦ qd̓ ē deūīuocare nō dic̄ aliquā īordinationem. Sil̓rnec hͦ qd̓ ē teſtem dic̄ aliquā īordinationeꝫ.quia hͦ ē īuocare deū ad teſtificādum aſſertionē. Aſſertio aūt ē vt credat̉ ꝟitas. Si gaddat̉ rō quā credat̉. nō ē inordinatio: ſꝫ roīter oēs quā magis dēt credi ē ip̄a veritaspͥma. Ergo ip̄am ſic īuocare nō dic̄ aliquaꝫlordinatione: ſꝫ bonū ſimpl̓r. Iurare gͦ quoddic̄ hiꝰ īuocationē ē bonū ſimpl̓r. Itē Augin ẜmōe dn̄i de mōte. ita p̄cepiſſe dn̄m īterligit̉ ne iuraret̉. ne quiſqͣꝫ ſic̄ bonū appetatiuramētū vel iuſiurādū ⁊ aſſiduitatē iurādi ad ꝑiuriū ꝑ cōſuetudinē labat̉. iurare gͦꝓhibet̉ ꝓpter ꝑiuriū. gͦ nō eſt malū in ſe velſcd̓m ſe. gͦ ē bonū uel īdifferēs. Ad oppAugꝰ Iuratio falſa ē ꝑnicioſa. ꝟa periculoſa