Glo i. qui nō tꝑalia ſperat ab eo: ſꝫ illd̓ quodnomē eiꝰ indicat .ſ. ſalutē. ſi gͦ reſpectu bōiē ſpes. gͦ nomē eius indicat bonitatē. Itēquo accipit̉ nomē dei. vtrū .ſ. ꝑſonaliter veleſſētialiter. ꝙ ꝑſonal̓r pꝫ. Pſal̓. Ante ſolemꝑmanet nomē eiꝰ. Glo. Nomē eiꝰ filiꝰ regis.Ergo cū ꝓhibet̉ aſſūptō noīs ī vanū: accipitur ꝑſonal̓r pro filio. ſꝫ ſi ſic. ſoluꝫ gͦ exponit̉pͥma expoſitionē. que ē .i. nō credas filiū deipurā creaturā. Si accipit̉ eſſētial̓r. tuncobr̄. Dyo. in ꝓlogo dedi nomē theologi tāꝙͣīnoīabilē deū laudāt ⁊ ex oī noīe. Si gͦ exoī noīe noīat̉: ⁊ laudat̉. gͦ aſſumptio alicuiꝰnoīs quodcūqꝫ ſit. ſi ſumat̉ in uanū uel ſinecauſa faciet p̄uaricationē contͣ iſtud mādatū. qd̓ eſt īcōuenies nō ſumit̉ gͦ h̓ nomē eſſētial̓r nec ꝑſonal̓r. ꝗd ē gͦ hͦ dc̄ꝫ. Nō aſſumesnomē dei tui ī vanū. Sol̓o dd̓. ꝙ cum dr̄Nō aſſumes nomē dei tui ī vanū. nomē accipit̉ h̓ illud quo id qd̓ eſt d̓us rōnali mentiinnoteſcit. Un̄ pſal̓. Afferte dn̄o gloriā. noīdei. Glo. Afferatꝭ. vt .ſ. ꝑ nos glorioſe ī noteſcat. Sed nomē pōt aſſumi ſcd̓m ꝙ iſtudmādatū ducit ad legē gratie. ⁊ ſic dicit̉ hicnomē ꝑſonal̓r: ⁊ tūc illud nomē ē filius: perquē īnoteſcit tota diuītas. Un̄ Mat. xi. Nemo nouit filiū niſi pater. nec patrē ꝗs nouitniſi cui voluerit filius reuelare. hͦ mō dicitpſal̓. Ante ſolē ꝑmanet nomē eiꝰ. Glo. Nomēeius filiꝰ regis. ⁊ illa expoſitio miſtica noncredes xp̄m eē purā creaturā. vel pōt nomēaccipi ẜm ꝙ hͦ mādatu educit̉ a lege nͤ. Ettūc nomē accipit̉ eſſētial̓r. ⁊ ſic nomen deidr̄ ip̄a ꝟitas vt ē nota. ꝗa h̓ ē rō noīs. nomēenī vr̄ eo ꝙ eſt nota. ⁊ ſic accipit̉ nomē deiī glo. ſuꝑ illd̓ exo. 8º. Percutiaꝫ oēs termīostuos ranis. que dic̄ nomē dn̄i ꝟitas eſt. ip̄eenī dicit. Ego ſum ꝟitas. qui loquor ꝟitateꝫde deo loquit̉. qui enī loquit̉ medacium deſuo loquit̉. Ad rōnes ī cōtrariū dd̓. ꝙ nomē in diuīs accipit̉: aut ſcd̓m potentia autſcd̓m ꝟitatē. uel bōitatē. Nā ex ꝑte porētieē rō vel prīcipiū efficiētie ex ꝑte ꝟitatis eſtprīcipiū certitudīs. ex parte bonitatꝭ prīciᵐbeatitudīs. Sic̄ gͦ dicimꝰ ꝙ efficiētia ul̓ cālitas ē ex parte potētie. ⁊ h̓ ē ꝟitatꝭ ⁊ boītatꝭhͦ ē īquātū intētio poteſtatis ītͣ bonitatem⁊ ꝟitatē. ſic etiā dicimꝰ ꝙ bonitatis ꝑ ſe eſtallicere ⁊ quicꝗd allicit̓ ē ī rōne bonitatis.Un̄ poteſtas nō allicit̓ niſi quia ē bona. necꝟitas niſi quia ē bona. ſic̄ dicimꝰ ꝙ ītentionoīatiōīs ꝑ ſe ē ꝟitatis. quia noīare ē notuꝫfacere ſeu certificare. Ideo ad ꝟitatē reſꝑcūcuiꝰ ē c̄titudo. ꝑtinꝫ ſe ⁊ potētiā ⁊ bōitatenoīare. vn̄ eīꝰ ītētio ſe maīfeſtat ⁊ potētia⁊ bonitate. Et ſic licet ſint noīa potētie⁊ bonitatis. tamē illud p̄ceptū ſolū ad ꝟitatem ꝑtinet. quia nomē nō ē potētie: nec bortatis. niſi ī quātū habēt rōnem ꝟitatis ī ſeAd illud qd̓ querit̉. an nomen accipitur ibiꝑſonal̓r uel eſſēntial̓r. pꝫ ſol̓o ex dictis. quiaꝓut ducit ad legē gratie ꝑſonal̓r accipiturpro filio. ꝓut educit̉ a lege nature. accipiteſſētial̓r pro ꝟitate. debitū enī honoris ip̄iveritatꝭ naturaliter ē īſcriptu mēti rōnaliSecundo queriturquid ē dictū nomē dei aſſume̓ ī vanū. Mutipl̓r enī cōtīgit aſſume nomē dei .ſ. in atteſtatiōe. ī denoīatiōe. ī p̄dicatiōe. ī adiuration. ī ꝯſecratione ⁊ tot moīs ꝯtīgit aſſumenomē dei ī vanū. cōtinet ne gͦ iſtud p̄ceptūoēs iſtas aſſūptiones in vanū. Si ſic. ſedcōtīgit aſſume̓ nomē dei ꝑ denoīationeꝫ ſitca xp̄o dr̄ xp̄ianus. ⁊ ab uncto vnctꝰ. vt dic̄Augꝰ. Si gͦ cōtīgit illū qui ſic aſſumit maleaſſume ⁊ ī vanū et aſſumptio noīs ī vanuꝫꝓhibet̉ h̓. Ergo ꝓhibet̉ h̓ aſſume nomen invanū. ſicut accipit̉ ꝑ denōiationē. Cōtraoīs xp̄ianꝰ peccas. peccat cōtra gratiā huiꝰnoīs. a quā .ſ. dr̄ xp̄ianus. gͦ oīs xp̄ianus peccans peccat cōtra hͦ p̄ceptū. ⁊ ſic peccandocōtra alia p̄cepta. peccat cōtra iſtud. Itēquerit̉ vtrū ille qui peccat ꝓpt̓ vanā gloriāaſſumat nomen ſcd̓m ꝙ h̓ ꝓhibet̉ aſſūptionoīs. Nā ī oꝑibus bonis ꝑuerſa ītētio eſt cāpeccati. ſꝫ ille qui p̄dicat ꝓpter vanā laudē:hꝫ ꝑuerſā ītētione. gͦ peccat. cū gͦ nomē aſſumat. aſſumit nomē ī vanū. ſꝫ oīs aſſumptionoīs ī vanū h̓ ꝓhibet̉ ſic̄ oīs adoratio yli. ī pͥmo mādato. ⁊ ſanctificato in 3º. gͦ aſſūptio noīs ī vanū ſic̄ aſſumit̉ ī predicationꝓpter vanā laudē h̓ ꝓhibet̉. Itē querit̉vtrū adiurare malo fine ſit aſſume̓ nomenqd̓ h̓ ꝓbet̉. ſic̄ cū dr̄ exorzizo te creatura ſal⁊cͣ. Et uidet̉ ꝙ ſic. quia nomē afſumere ꝓpͥē nomē ad aliud ſume. ſꝫ in adiurationibusnomē ad aliud ſumit̉. Ergo īpropͥe aſſumit̉Un̄ Mat. 12º. Filii veſtri ī quo eiciūt. Gloſa.exorciſte iudeorū. qui ad īuocationē nomīsdei. demōēs eīciebat. Aſſumit gͦ exorciſta uladiurator nomē ad aliud. gͦ ſi aſſumat ꝓptmalū finē ſicut ꝓpter pecuniam. Conſtat ꝙaſſumit ī vanū nomē. peccat gͦ cōt̉ hͦ p̄cepꝰ