xcͣ. filiū dei ⁊cͣ. Lr̄ales ſūt due alie expōes .ſ.iurādo pro nichilo. ⁊ iſta nomen dei lapidiuel ligno tribuendo. Hugo ī libro de ſacramētis. Nō aſſumes nomē dei tui ī vanū. velad mēdaciū affirmandū uel ad ydolū veneraudū. Ad rōnē ī cōtrariū dd̓. Ꝙ licꝫ lexnº nō dictet īcarnationē ī rōe ꝓpria. dictattamē eā ī rōne vl̓i. quia bene dictat ꝙ deusſūme miſericors ē. et ꝙ nō dimittet caturārōnalē quā fecit ad beatitudinē oīo perire.Ad ea que obiciūt̉ de ſecūda expone dd̓Ꝙ iurare ē ꝓferre ꝟbū iuramēti. Iurare qͦpro nihilo. aut ē id̓ qd̓ aſſume̓ ꝟbū iuramēticū ītētione iurādi ⁊ deliberatiōe: aut ſineītentiōe. Si gͦ dicatur iurare pro nichiloaſſume ꝟbum iurandi ſine ītētione iurādi:ſic iurare pro nichilo nō ē peccatū mortale:nec eſt ī ꝓhibitiōe. vnde dormies ſi ꝓferretꝟ̓bū iuramēti nō peccaret. quia nō deliberaret nec intenderet iurare. Si āt iurare ꝓnichilo vel ſīe cā dicat̉ cū ītētione iurandiſic ē ī ꝑhibitiōe. ⁊ ſic ē cōtra hoc p̄ceptumAſſume enī dicit ſumere cū ītentione finis.quia dicit ſume̓ ad. ⁊ ꝓpter hͦ ille ꝗ cū intētione iurat ꝓ nichilo. directe peccat cōtͣ hͦmādatū. Ad illud qd̓ obr̄ ſcd̓m Augꝰ. Ꝙiurare ſit īdifferēs. dd̓. ꝙ iurare eſt aſſerereꝑ primā ꝟitate .i. cū īuocatione pͥme ꝟitatisad teſtimoniū ſue affirmatiōis. Rationē gͦeius qd̓ ē aſſerere: ꝟū ē ꝙ iurare ē īdifferēs.quia aſſerere pōt bn̄ ⁊ male fieri. Sꝫ hͦ qd̓ ēīuocare pͥmā ꝟitatē ī teſtimoniū: dic̄ quadācircūſtātiā que ita determīat hūc actum. ꝙſine ea nō poſſit abſqꝫ cōtemptū ipſiꝰ ꝟitatꝭ.que deꝰ ē fieri. quia iā tal̓ pro nichilo ducetpͥmā ꝟitatē. ⁊ ita ſeq̄ret̉ ꝙ ip̄m ꝯtemeret.Propt̓ hͦ dd̓ ad Augꝰ auctoritatē. ꝙ iurarenō ē bonū. ⁊ tamē nō ē malū. gͦ ē īdifferens.ꝙ īdifferēs dupl̓r dr̄. vno mō dr̄ actꝰ īdifferēs: qui pōt bene ⁊ male fieri. ⁊ ſic iurareīdifferēs eſt. ꝗa ſi fiat ex bona cauſa bn̄ fit.Si vero ex mala cauſa fit male fit. Alio modicit̉ indifferēs. ⁊ hͦ ꝓpter īcluſā circūſtātiāEt ꝙ obr̄ ꝙ ſic ſequeret̉. ꝙ iurare eēt malūl genere. dd̓ ꝙ no. quia malū ī gn̓e ē qd̓ det̉minat genꝰ ī malū. ⁊ ſolum ex circūſtantiatrahitur ad bonū. Sꝫ iurare ſcd̓m genusbonū ē .ſ. aſſere̓ per pͥmaꝫ ꝟitatē. nec illa differētia trahit ip̄m actum ad malū. ſꝫ ꝙ nonīdifferēter exerceat̉. Ad tertiū dd̓. ꝙ iuramētu ī dolo vl̓r ē ī ꝓhibitiōe. quia ſꝑ determiat̉ ī malicia. ſꝫ iuramētū ex cā pōt bn̄ fie̓i⁊ male. ⁊ iō nō dr̄ ꝓhiberi ſupple vl̓r. Adea que obiciūtur de ꝫª expōne dd̓. ꝙ h̓ expōNō aſſumes ⁊cͣ ligno vel lapidi nomen deitribuēdo nō ē quātū ad formā pͥmā mādatſed quātū ad uirtutē. Ex ꝑte aut forme ꝓpͥeattēdit̉ diſtīctio ī mādatis. nō ex ꝑte ꝟtutꝭ.vn̄ ſi ex parte forme ſumeret̉ illa expo. beneꝓcederet rō. Adhuc tamē ſcd̓m iſta exponēdiſtīguit̉ hͦ mandatū a pͥmo. ꝗa ſi accipiat̉ꝙ latria ī his tribus mādatis p̄cipit̉. ſic eſtdiſtīctio: quia ī pͥmo mandato p̄cipit̉ latriavt adoratio ſeu veneratio dei ſecūdū actucordis. cū dicit. Nō adorabis ⁊cͣ. ꝗa adoratiodic̄ actū cordis. Un̄ HHugo ī li. de ſacramētꝭDeū adorare ē ei totā mētē ſcd̓ꝫ humilitateꝫ⁊ deuotionē ſb̓ſterne̓: ⁊ ip̄m prīcipiū ⁊ fineoīs boni credē̓. In ſcd̓o ꝟo mādato p̄cipitur latria ſcd̓m actū oris. vnde p̄cipit̉ aſſime nomē dei ī laudē ⁊ gloriā ip̄iꝰ. cū ſcilicetꝓhibet ne aſſumatur ī vanū. In 3º p̄cipiturveneratio dei ſcd̓m actū oꝑis. vt .ſ. ī ſabboeēt vacatio deo. ⁊ oratiōes. ⁊ oblatiōs acrificiorum fierent.OO ſtea queriturde cōtinētia ⁊ ītētione iſtiꝰ mādatiEt circa hͦ querūt̉ duo. Primo qd̓ ē nomēqd̓ ꝓhibet̉ hic aſſumi ī vanū. Scd̓o ꝗd ēnomē dei aſſumere ī vanū.Quātum ad primumobr̄ ⁊ videt̉ cū non dicat̉ hͦ nomē dei cumaliqua determīatiōe. ꝙ accipiat̉ generalit̓.ſed ſūt nōia ſue potentie ſue ꝟitatꝭ: ſue bonitatis: gͦ h̓ ꝓhibetur aſſūptio in vanū de nomine potētie ⁊ bōitatis ⁊ non ſolū de noīeꝟitatis. Cōtͣriū huiꝰ videt̉ ꝑ Augꝰ. ꝗ diſtinguit ꝙ primū mādatū ꝑtinet ad reuerētiaꝫmaieſtatis. 2ᵐ ad reuerētiā ꝟitatꝭ. Tertiūad reuerētiā bonitatis. nō gͦ ſumit̉ h̓ nomēpro noīe potentie ⁊ bonitatꝭ. Sed ſolum pronoīe ꝟitatꝭ. ſꝫ videt̉ ꝙ ſumat̉ ꝓ noīe poteſtatPſal̓. In multitudine ꝟtutis tue mētiēturtibi īimici tui. Sic̄ gͦ cōuenit mētiri contranomē ꝟitatis. ita contra nomē poteſtatis. ſꝫſi aſſūpto nomīe poteſtatꝭ .ſ. cū mēdacio eſtaſſumptio noīs ī vanū. gͦ qui ſic accipit nōmē poteſtatis: p̄uaricatꝰ ē cōtra illud mandatū. Itē pſal̓. Laudte pueri dn̄m. laudate nomē dn̄i. Glo. i. potētia. Ergo nomē deiē potētia: ſꝫ hͦ nomē pōt ſumi in vanū. Ergoꝓhibet̉ hic aſſūptio huiꝰ noīs. Item qd̓ꝓhibeat̉ h̓ aſſumi ī vanū nomē bonitatꝭ pꝫPſal̓. Beatꝰ vir cuiꝰ eſt nomē dn̄i ſpēs eius
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten