Iouātū hiꝰ. ſꝫ ī quātū bn̄ficētia ⁊ īnocentiacadūt ſb̓ debito vel cōtrario. Ad qd̓ obr̄ꝙ illo qͦ p̄cipit̉ honor ⁊ beneficētia patrisphibet̉ īhonorato et ībeneficētia erga ip̄ꝫhd̓. ꝙ hoc ꝟum eſt: ſꝫ ex hͦ nō ſequit̉ ꝙ nō diſtīguūt̉ p̄cepta ſcd̓ꝫ īnocētiā ⁊ beneficētiāCuia p̄cepta beneficētie et īnocētie n̄ dāt̉reſpectu eiuſdē. Preceptū eniꝫ de īnocētiaq̄ ē ī ꝓhibitiōe furti nō ē reſpectu eiꝰ p̄ciſereſꝑcū cuius ē p̄ceptū de bn̄ficētia honorisparētū. Ad illd̓ qd̓ querit̉ an penes iuſticiā ſumit̉ hec diſtīctio dd̓. ꝙ iuſticia ⁊ ē lex⁊ ē virtus: nec ē eadē rō ipſiꝰ ſcd̓m ꝙ ē lex⁊ ſcd̓m ꝙ virtus. Iuſticia enim ſcd̓m ꝙ lexdicit debitū actꝰ. Iuſticia aūt ſcd̓m ꝙ uirtꝰdicit executionē debiti actꝰ: ⁊ ſic debitū n̄cōſequit̉ iuſticiā ꝟtutē: ſꝫ ſcd̓m ꝙ ē lex et iōnō penes iuſticia ꝟtutē ſumit̉ diſtīctio preceptoꝝ. ⁊ ꝓpt̓ hͦ n̄ valꝫ vlteriꝰ oppoſitio ꝙpenes prudentiā debet accipi: quia fundat̉ſuꝑ hͦ ꝙ diſtīctio horū accipiat̉ penes iuſticia ⁊ ꝟtutē. Et ſic patet ſolutio.Conſequenter queritur de ſufficiētia numeri decalogi. An .ſ. inpluribus vel paucioribus debeat poni. Adqd̓ ſic pͥª Io. 2º. Omne qd̓ ē ī mūdo aut ē cocupiſcētia carnis. aut cōcupiſcētiā oculorū.aūt ſuꝑbia vite. Sic̄ gͦ ꝯtīgit peccare duabus pͥmis cōcupiſcētiis: ita ⁊ 3ª. ſicut ergo īp̄ceptꝭ decalogi ꝓhibet cōcupiſcētiā carnisCu dr̄: Nō cōcupiſces vxore ꝓximi tui etcōcupiſcētia oculorū cū dr̄. Nō deſiderabisdomū ꝓximi tui. Et ſicut penes iſta ſumuntur duo mādata: ſic penes tertiā .ſ. ſuꝑbiamvite dēt accipi aliqd̓ mādatū ī qͦ ꝓhibe̓turcōcupiſcētia honoris vel excellētie que ē ſuperbia vite: ⁊ ſic deberent eē plura ꝙ ſint.Si dicat̉ ꝙ dēt ꝓhiberi cōcupīa ſequēsīfectionē original̓ culpe. vn̄ rōne īfectiōisē ꝙ ꝓhibet̉ cōcupīa. tūc obr̄. infectio non ēſicut dicūt niſi in parte vegetabili: ẜm quātraſfundit̉ peccatū originale. vn̄ ſolum eſtīfectio ſcd̓m concupiſce iā generatīe. hec gͦſola ſequit̉ illā īfectionē ⁊ nō cōcupīam domꝰ uel poſſeſſionis alicuiꝰ. ip̄a gͦ ſola debetꝓhiberi qd̓ ē falſū. gͦ nō ualꝫ illa rō. Itē ſic̄ex ꝑte ipſiꝰ vis cōcupiſcibil̓ ē peccare ſcd̓mactu ⁊ affectū: ita ex ꝑte iraſcibil̓: actus aūtiraſcibilis ē occide̓ ⁊ iſte ꝓhibet̉. Affecꝰ aūtē ira. gͦ ī decalogo dēt ira ꝓhiberi. ſi gͦ nonꝓhibet̉. gͦ ē īſufficiētia ī decalogo. Itē circa occiſionē ē factū ⁊ ītentio facti. factū ātbene pōt fieri .ſ. qd̓ ſit intentione iuſticie.ſicut ē ī iudice. male aūt fit ab eo ꝗ occiditītētione vīdicte: ſic̄ ē homicida: ⁊ ſic actusocciſionis bene pōt fieri ⁊ male. ⁊ circa ip̄cōtīgit peccare. circa ꝟo intētionē ſemꝑ eſtpeccatū. Un̄ occiſio ītētionis ſiue affectꝰ ſꝑē peccatū. quia cū dico ītētionem occidendipono ꝙ intentio ſolū terminet̉ ad occide̓. hͦaūt ſolum ē ī illo qui occidit ex libidine. ſi gͦactꝰ pōt eſſe bonꝰ ⁊ malꝰ: ītentio ꝟo ſemꝑ ēmala. gͦ magis dēt ꝓhiberi affectꝰ ul̓ ītētioocciſiōīs ꝙ actꝰ: ⁊ ſi nō ꝓhibet̉. gͦ ē ī ſufficiētia p̄ceptorū. Itē lex facit differētiā interuolūtariū homīcidā: ⁊ ī volūtariū. ꝗa volitaº cōcedit remediū .ſ. ciuitates refugii. ſic̄pꝫ Numeri 25º. Et tamē vtrobiqꝫ erat actꝰoccidēdi. gͦ magis eſtimat̉ ſcd̓ꝫ lege affectꝰoccidēdi qͣꝫ actꝰ. gͦ magis dēt ꝓhiberi volūtas qͣꝫ actꝰ. aut inſufficiētia ⁊cͣ. Itē ſic̄ circaMechiā ꝯtīgit peccare actu et affectu: ⁊ ſicet qd̓libꝫ mādatū. gͦ circa qd̓libet mandatūdēt eſſe ꝓhitito de actu ⁊ de affectū ſic̄ circa hͦ. Itē ſi cōtīgit peccare ꝑ īordīatiōeꝫad deū ⁊ ꝑ īordinationē ad ꝓximū. ita ēt ꝑīordinatione ad ſeip̄m. ſicut qn̄ aliꝗs pcc̄atꝑ moleſtiā carnis: ille deturpat ſeip̄m. ſꝫ decalogus tm̄ duas ꝓhibet pͥmas īordīatiōesno gē ſufficiēs cū tertia dēt ꝓhiberi. Itēdetrahere ꝓximo graue peccatū ē. ⁊ tn̄ nonuidet̉ in aliquo mādato: ꝗa detrahere nōoccide̓. nō ē mētiri. Un̄ nō ꝓhibetur ī iſtis.gͦ det̉ eē aliqd̓ mādaᵐ de ꝓhibitiōe hiꝰ. velerit īſufficiētiā ī decalogo. Itē quidā actē malus de ſe vel ſcd̓m ſe: quidā ſolū malusex radice: que ē ītētio. ſic̄ ē ieiuniū ypocritarū: quoquomō ſit actꝰ malꝰ: ſemꝑ ē radix peior actu. hec aūc radix ē affectꝰ ſiue ītentio.Ergo dēt ꝓhiberi circa quēlibet actū. Adoppoᵐ oſtendit̉ ꝙ debent eſſe pauciora. Inactu enī cōtinet̉ volūtas. actus enī non eſtbonus vel malus: niſi ꝗa volūtariꝰ. Un̄ dic̄Damꝰ. Ꝙ actus īuolūtarii nō ſunt digni remuneratione: nec ſupplicio. vn̄ nec laudabiles nec vituꝑabiles. ſi gͦ p̄ceptū ⁊ ꝓhibitio nō ſūt de actu: niſi ꝗa volūtariꝰ: ꝓhibēdo actu ꝓhibet volūtariū. gͦ ſuꝑfluit ꝓhibitio volūtatꝭ ſiue affectiōis ī decalogo. ⁊ ſicNō cōcupiſces nō dēt eē mādatū decalogiItē volūtas actꝰ cā eſt. ꝗa actus ex volūtate ꝓcedit: ſꝫ ꝓhīta cā ꝓhibetur effectus. gͦprohibita volūtate ꝓhibet̉ actꝰ. gͦ ſuꝑfluūt