bene eē nature ī ꝓximo ſunt alia duo. Naꝫbene eſſe duo reſpicit .ſ. multiplicatiōem etſuſtētationē. Cultiplicato nͨ ē ꝑ ordinataꝫ⁊ debitā coniūctionem uiri ⁊ mulieris. Suſtētatio ꝟo ē ꝑuictū. Penes gͦ debitū quātūad bn̄ eē qd̓ reſpicit multiplicationeꝫ nat̉eꝑ debitā ⁊ ordinatā cōiunctionē uiri ⁊ mulieris: ſumit̉ illud p̄ceptū. Non mechaberisquia hͦ p̄ceptū ꝓhibet īordinationē que eſtcōtͣ hiꝰ multiplicationē. Penes aūt debituꝫquātū ad bene eē quo ad ſuſtentationem n̄ſumit̉ illud p̄ceptū. Nō furaberis. qd̓ ꝓhibetcōtractione rei aliene. Nā ip̄a aīa miſera ꝑpeccatū cecidit in duplicē miſeriā mortis .ſ.⁊ defectꝰ ſeu īdigētie. ꝗa cecidit ī miſeriaꝫmortis. ex hoc habet ꝙ nō pōt ſaluari in ſeip̄a. ſed requirit in alio ſaluari ꝑ cōiūctionēviri ⁊ mulieris. quia ꝟo cecidit in defectuꝫ⁊ īdigētiā Ex hac parte venit appropͥatiotēporaliū: quibus ip̄a indiget ad ſuſtētatione ſui: alioquī ip̄a deficeret: ⁊ īordinationēcōtra hiꝰ apprepͥationē ꝓhibet ī hͦ mādatoNō furtū faciēs. Quia gͦ ī genere n̄ ē accipere debitū niſi aut ad deū: aut ad ꝓximū:⁊ ad deū tribus modis ad ꝓximū. aut rōneoriginis aut rōne nͤ. ⁊ hͦ aūt quātū ad eſſe:aūt quātū ad bn̄ eē. Ex ꝑte debitoris uel cuidēt Iō tot ſūt p̄cepta ī uniuerſo: ⁊ ſe habētiſte diſtīctiones ex parte debitoris: ⁊ ex ꝑteeius cui dēt: ita ꝙ vna īcludit aliā: ⁊ eſt ſic̄cauſa alterius. Et iō vna accipit̉ ꝑ ſb̓diuiſionē vnius mēbri alteriꝰ. Quia ꝟo naturapoſt lapſū ī duplicē cecidit miſeriā .ſ. corruptionis ⁊ vite. Ideo hꝫ ꝓnitatē in nobis utſaluet ſe in alio. ⁊ ad hͦ ē motꝰ cōcupiſcētienec ſumꝰ dn̄i iſtius motꝰ. ⁊ ꝗa cecidit in miſeriā vite oportuit ꝙ haberet domuꝫ ⁊ terras ⁊ alia temporalia per que ſuſtētareturEt quia ī has duas miſerias cecidit homo.iō mirabilis ē īclinatio ipſiꝰ cōcupiſcētie utſe ſaluet ī alio. Et ad habēda tēꝑalia ꝑ queſuſtētet̉. ⁊ ideo geminat̉ mandatu cōtͣ appetitū uis generatiue: ꝑ quā ſaluet ſe in alio⁊ cōtra appetitū tēporaliū. Ita ꝙ ꝓhibeturvolūtas ⁊ actꝰ ī vtroqꝫ .ſ. Non concupiſcesvxorem ꝓximi tui. h̓ volūtas Nō mechaberis hic actus generatiue Nō deſiderabisdomum ⁊cͣ. hic ꝓhibet̉ volūtas vel appetitꝰtēporaliū in uolūtate ſolū. Nō furtū faciēs.hic ꝓhibetur actus illius ꝓnitatis .ſ. rapacitas vt dicit glo. in exo. xx. Ad illud gͦ qd̓querit̉ an̄ penes fidē accipit̉ diſtīctio mandatorū dd̓. ꝙ nec penes fidē: nec penes aliaaccipit̉: ſꝫ ſolū penes rōne debiti. vt uiſum ēnec ſecūdū aliquā differētiā vel rōnē ꝟtutꝭaccipit̉. quia ex alia rōne ē ītētio: ⁊ differēꝟtutū et p̄ceptoruꝫ. Ad rōnes ꝟo quibusoſtēdit̉ ꝙ penes fidē accipiat̉ h̓ diſtinctiodd̓. ꝙ ī p̄ceptis duo attendenda ſūt .ſ. diſtīctio ⁊ executio. Diſtīcto cōſequit̉ differētiādebiti actꝰ deo vel ꝓximo. ⁊ ideo penes rōnē debiti accipit̉. Ad executione aūt ipſorūrequirit̉ fides. prudētia. timor ⁊ caritas. Inſticia. ſed differēter. quia fides et prudētiamouēt ad executionē ipſorū ex ꝑte cognitīepractice: differēter tamē. quia fides mouetad īpletionē p̄ceptorū rōne finis .ſ. oſtendēdo finē. Prudētia ꝟo que ē ꝟtus politica reſpic̄ ducētia ad illū finē .ſ. circūſtatiā actuūEx ꝑte āt effectiue mouēt alia ſꝫ differēt̓qm̄timor mouꝫ īchoatiōe Sap̄. pͦ. Iniciū ſapie etimor dn̄i. Iuſtiª ꝟo mouet ſic̄ ī ꝓgreſſu uelexecutiōe. Caritas ꝟo mouꝫ ī ꝯſūmatiōe. ꝗꝛiſta tria attēdūt̉ ī impletiōe mandatorū .ſ.īchoatio. progreſſus. uel executo. ꝯſūmatio.⁊ ſic ex iſtis nō pendēt mādata qͣꝫᵐ ad diſtīctionē: ſꝫ quātū ad īpletionē: uel īchoatiōeꝫ.ꝑgreſſū ⁊ cōſūmationē. ⁊ ſic virtꝰ nō effic̄diſtinctionē mandatoꝝ ſed īpletione. Ꝙgͦ obr̄. ꝙ ex fide ē diſtīctio ꝑſonarū: ⁊ honoris trinitatis dd̓. Ꝙ cum h̓ ē rō debiti quehiꝰ diſtīctionē facit ⁊ nō fides niſi ex conſequēti. Un̄ rō honoris vt debiti r̄ſpectu maieſtatꝭ ī patrē. ꝟitatis ī filio. bonitatꝭ in ſpūſācto: facit hiꝰ diſtīctionē ꝑ ſe. Ad illd̓ qd̓obr̄ de caritate dd̓ ꝙ caritas mouet ad precepta quātū ad cōſūmationeꝫ nō quātū acdiſtīctionē. Ad illud qd̓ obr̄. ꝙ nō ſit niſivnū p̄ceptū caritatis. ꝗa vna dilectio ē rōalterius dd̓ ꝙ ꝟtus reſpicit forma boni vtboni. Et quia forma boni eadē ē ī dilectiōedei ⁊ ꝓximi. Ideo vna ē virtus caritas quereſpicit dilectionē dei ⁊ ꝓximi: non tamenunū p̄ceptū: quia p̄ceptū reſpic̄ rōeꝫ debiti.debitū aūt vnū nō ē: ſꝫ duplex: quia alio eſtamor debitꝰ deo: ⁊ ꝓxīo debitꝰ. ⁊ lꝫ vna ſitro alterius. tamē ex alia rōne dēt hō amorēdeo ⁊ ꝓximo. quia deo dēt amorē ſic cauſepxīo ꝟo ſic̄ effectui fco ad ymagineꝫ. Quiagͦ debitū duplex. iō p̄ceptū duplex. Ad illd̓qd̓ obr̄ de timore dd̓. ꝙ timor nō mouet adp̄cepta niſi quātū ad impletionē: ⁊ hͦ quātūin īchoatione. Ad illud qd̓ querit̉ an penes beneficētiā ⁊ īnocētiā ſumat̉ dd̓. ꝙͣ nō
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten