gͦ mouebat ī lege. gͦ ſcd̓m motꝰ qui ſunt extimore accipit̉ diſtīctio mādatoꝝ decalogiAd oppᵐ ſic. Timor nō cohibet niſi manū⁊ nō animū ſeu volūtatē. gͦ ēt h̓ decalogusno ꝓhibet niſi manū ⁊ non volūtatē. Ergoſcd̓m hͦ illud p̄ceptū. Nō cōcupiſces nō eētp̄ceptū decalogi. Preterea timor n̄ mouerniſi ad declinationē a malo. gͦ in decalogonō eſſēt p̄cepta faciēdi bonū. Quarto q̄rit̉.vtrū ſcd̓m beneficentiā ⁊ īnocentiā ſumat̉diſtīctio p̄ceptorū decalogi. Ad qd̓ ſic. hͦp̄ceptū. Honora patrē ē p̄ceptū beneficētie.Alia aūt ad īnocētiā ꝑtinent: maxīe de illisque erāt ad ꝓximū. gͦ penes beneficētiam ⁊īnocētiā ſumit̉ diſtīctio hoꝝ. Ad oppoªeadē ē virtꝰ oppoſitoꝝ vniꝰ ſic̄ faciendi alterius ſic̄ vitādi. gͦ ⁊ eadē lex. Ergo illo precepto quo ꝓhihet̉ Mechia p̄cipit̉ caſtimoīa⁊ illo quo p̄cipit̉ honor ⁊ beneficētia patrisꝓhibet̉ ibi ⁊ honoratio ⁊ maleficētia ergaip̄ꝫ. Eodē gͦ mādato p̄cipit̉ beneficentia etīnocētia. nō ē gͦ penes h̓ diſtīctio. Quītoquerit̉ vtrū ſcd̓m affirmationē ⁊ negatiōeꝫhͦ ē iuſſione ⁊ ꝓhibitionē ſumat̉ h̓ diſtīcto.Ad qd̓ ſic. Cuilibet affirmatiōi oppoit̉ ſuanegatio et ecōuerſo. gͦ cuilibet p̄cepto affirmatīo erit prohibitio oppoſita ⁊ ecōuerſo.Si gͦ h̓ facit diſtīctionē erūt. xx mādatain decalogo. ⁊ nō ſolū. x. qd̓ ē falſū. 6º. q̄rit̉vtrū accipiat̉ hec diſtīctio penes iuſticiamAd qd̓ ſic. Iuſticia mouet ad debitū. vndedebitū ē de ītētiōe iuſticie. Precepta auteꝫpenes debitum diſtīguūtur. ſi gͦ ex iuſticiavenit: ex iuſticia venit diſtīctio mādatorū.Cōtͣ. Si ītentio iuſticie reꝑta ī p̄ceptis .ſ.quia facit debitū facit diſtīctione p̄ceptoꝝErgo ſil̓r cū ītētio prudētie reꝑiat̉ ī mādatꝭ.ſ. electio. ⁊ ſit in ītētiōe p̄ceptorū decalogiErgo penes prudētiā ſumet̉ diſtīctio decalogi: ⁊ ſi n̄. gͦ nec ſecūdū iuſticiā. Minor pꝫ.ſ. ꝙ electio ſit de ītētiōe legis. Qm̄ Augꝰ īqueſtionibꝰ no. ⁊ vet̓. teſ. dicit. Lex a lectiōedicta ē vt de multis quid eligas ſcias. Itēh̓ iuſticia aut dicet̉ iuſticia general̓ aūt ſpecialis. Si iuſticia generalis Sed eius actusē declinare a malo ⁊ facere bonū. gͦ ſic eſſetdiſtīctio decalogi. ꝙ q̄dā mādata facerentſolum declinare a malo. Quedam ſolū ordinaret ad bonū. qd̓ fl̓m ē. imo vtrūqꝫ faciūtprecepta decalogi. gͦ non ſcd̓m iuſticiā generalē ſumitur diſtīctio. Ideo nec ſcd̓m iuſticiā ſpecialem. quoniam iuſticia ſpecialis ſeuꝑticl̓aris ſolū ordīat ad ꝓximū. gͦ nec ſcd̓mea accipit̉ diſtīctio decalogi. Sol̓o dd̓. ꝙſcd̓m forma boni vt debiti penes aīam ẜm.ſ. ꝙ ip̄a ē debitrix boni venit lex: ⁊ p̄ceptamoralia. quia lex nihil aliud dic̄ niſi debitūboni actus. ſcd̓m ꝟo forma boni vt boni penes animā ē radix ꝟtutū. Un̄ ex virtute eſtactꝰ bonꝰ. Ex lege aūt fit debitꝰ: ⁊ ſic ſcd̓mītētionē boni vt debiti ē acciꝑe diſtīctionēp̄ceptorū moraliuꝫ. Nota igit̉ ꝙ ē debitūdeo: ⁊ ē debitū ymagini dei que ē ꝓximusEo enī ꝙ ē ad ymaginē debemꝰ ei bn̄ficētiāet innocentiam. Debitum vero deo reſpiciunt mandata ordinantia ad deum Debitūꝟo ymagini reſpiciūt mandata ordinantiaad proximum. Secundum ergo multiplicatiōem debiti ad deum. eſt multiplicatio preceptorum ordinantium ad deū. Hec autemītentio debiti tripl̓r ē. Creatura enī eo ꝙ ēeffectꝰ dēt ſe deo. quia effectꝰ dēt ſe totū ſuecauſe. Cauſa aūt que deꝰ ē in triplici habitudine cauſe ſe habet. Eſt enī vt prīcipiū ſeuvt cā efficiens. Itē ſe habet vt cā formal̓exēplaris. Itē ſe habet vt cā finalis. Efficiens cauſa. ē ipſe deus ſeu prīcipiū rationepotentie. Cā formalis ſeu exēplaris rationeveritatis. Cauſa vero final̓ ī rōne bonitatꝭſic gͦ ē debitū quo det ſe creatura deo ſicutprīcipio vel cauſe efficiēti. ⁊ debitū quo dēiſe ei. ſicut cae formali vel exēplari et debitūquo debet ſe deo īquātū ē ca final̓. ⁊ ſcd̓mtriplex debitū ſūt tria mādata pͥme tabuleordinātia ad deū. Primū oſtēdit debitūdeo ſicut prīcipio ⁊ ce efficiēti. ꝗa illud mādatū ē de latrīa: vel adoratione diuīe maieſtatis ⁊ vnitatis ⁊ cognitione eiuſdē: ⁊ hͦ ēillud mandatum. Nō habebis deos alienosPenes ꝟo debitū quo dēt ſe hō deo ſicutꝟitati vel cauſe exēplari. ſumit̉ ſcd̓m mādatū .ſ. n̄ aſſumes nomē dei tui ī uanū. Nomēillud dicit̉ ip̄a ꝟitas quā nō debemus affirmare aliquo mō ī teſtimoniū noſtre locutionis ſine cā. In tertio p̄cepto oſtendit̉ debitū deo: ſicut cauſe finali. qd̓ debitū ē ꝙͣad appetitu ⁊ ītētionē bonitatꝭ ⁊ hͦ ē p̄ceptum de ſabbato. ꝙ ꝓpter hͦ ē vt aīa cōuertatur ad ipſā bonitateꝫ ⁊ ī ip̄a quieſcat. ſicigit̉ quia ē triplex rō debēdi quo ad deum.Ideo tria ſūt mādata ordinatīa ad deum.Eſt ⁊ alia ratio diſtinguēdi iſta mādata ordinātia in deū. quia cōuerſio aīe ī deum eſttriplex .ſ. corde. ore. opere. In primo ergo
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten