in decalogo quorū vtrūqꝫ ē falſū. Ergo nōē ipſorū diſtīctio ſcd̓m naturā corruptam.Sol̓o dd̓ ſcd̓m ꝙ habetur eccl̓. 7º. Deꝰ creauit hominē de terra ⁊cͣ. Addidit illis diſciplinā ⁊ legē vite. Iuſticiam ſuaꝫ: ⁊ iudiciaſua oſtēdit ill̓ ⁊ magnalia honoris eiꝰ uiditoculus eorū ⁊ honore vocis audierūt auresillorum ⁊ dixit illis. Attēdite ab oī iniquo⁊ mandauit vnicuiqꝫ de ꝓximo. Nota igit̉tria ꝑ que oſtēdūt̉ et deſignāt̉ tria p̄ceptaordinatia ad deū: que ſūt ī pͥma tabula. Inhoc ꝙ dicit. Magnalia honoris eius viditoculus eoꝝ. tāgit̉ ⁊ oſtēditur magnificētiamaieſtatis. ad qd̓ ē pͥmū p̄ceptū: qd̓ ē de adoratiōe ⁊ magnificentia diuie maieſtatꝭ. exo..xx. Nō habebis deos alienos ⁊cͣ. In hͦ at̄ ꝙdicit. Et honore vocis audierūt aures illoꝝOſtendit̉ honorificētia ipſiꝰ ꝟitatis ſeu ſapiētie filii. vox enī dei ē ip̄a ſapīa dei: ⁊ ſiciſtud ꝑtinet ad noticiā ⁊ reuerētiā ſapiētie⁊ ꝟitatis. ad qd̓ datū ē ſcd̓m mādatū ordinās ad deū ſ non aſſumes nomē dei tui invanū. In hͦ aūt ꝙ dr̄ attendite ab oī īiquooſtendit̉ deteſtatio malicie ⁊ iniꝗtatis. vtip̄i eſſent fixi ī amore bonitatꝭ ⁊ reuerētia.Ad qd̓ eſt tertiū mādatum pͥme tabule. Deſanctificatiōe ſabbati. quia mandatū illudſpūal̓r datum ē ad honorē diuīe honitatisvt hō vacet deo ⁊ quieſcat in ip̄o. ⁊ ſic dedit deus hēi poſt creationē an̄ peccatū triamandata ſibi īdita ex cōditione ordinātiaad deū. vnū aūt dedit ad pximū .ſ. mādatūde dilectiōe ꝓximi. qd̓ ītelligit̉ ꝑ hͦ ꝙ dicit̉Uni cuiqꝫ mādauit de ꝓximo ſuo. Scd̓mhͦ gͦ dd̓. ꝙ lex quātū ad p̄cepta ordinātia indeū ī pͥmo ſtatu. ⁊ ī iſto nō mutāt̉ quātumad prima rōnem mādatorū vel p̄ceptorum.īmo illa tria erāt que mō ſūt: ſꝫ mutat̉ quantū ad ordinē ad ꝓximū. Quia mō ſūt pl̓ramādata ordinātia ad ꝓximū: tūc aūt vnuꝫſolū. ⁊ ratio huiꝰ ē: qm̄ ex ꝑte dei nō ē factamutato īmo cū ip̄e ſit bonū īmutabile. ſi aliquid debet̉ eī ante peccatū eadē rōe ⁊ poſtnec debet mutari: ſicut nec ip̄e illud debitū⁊ iō nō ē mutatio quo ad ordinatia ad deūin rōne pͥma debiti: ſꝫ cū ꝓximꝰ ſit mutatusꝑ peccatū: quia factꝰ eſt ꝓnus ad malū. ideomutata ſūt mādata ad ꝓximum. ita ꝙ tuncerat vnū ſolum: mō ſunt plura: ⁊ hoc eſt ꝙꝓximus ante peccatū nō erat īdigēs. vndenō īdigebat pat̓ filio nec ecōuerſo: nec etiāerat ꝓnis ad malū: erat etiā ſcd̓m quendaꝫmodū īmortal̓. erāt etiā oīa coīa. Unde nōmādauit ꝙ vnꝰ ſuccurreret alij. ut filius patri nec ꝙ ſeruaret ſe ab occiſiōe. ſꝫ ſolum ꝙeſſet dilectio ad ꝓximū. Mō āt ꝓpter iſtasꝓnitates ad malum ⁊ corruptiōes ꝑ pcc̄m̄.mādātur plura ordinātia ad ꝓximū ſcilicꝫꝓhibitio furti: quia mō ē appropͥatio ⁊ nonante peccatū: ⁊ ꝓhibitio occiſionis: quia moē mortalis; ⁊ mō ē īordinatio volūtatis etinclinatio ad malū ꝑ peccatū. Qd̓ aūt nonerat ⁊ iō plura mādabatur ad ꝓximū. Adillud qd̓ obr̄. ꝙ dēt eē eadē diſtīctio quo adꝓximū. quia ad quecūqꝫ tenet̉ hō poſt pccm̄⁊ ante ī bonis dico faciēdis: ⁊ malis vitandis. Ad̓. ꝙ decalogus vt dictū ē ſupͣ ē ſcd̓mlegē nature: ⁊ de dictamīe ipſiꝰ nͤ: ſꝫ ꝗddaꝫdictat̉ ibi abſolutē. quiddā aūt ſb̓ ꝯditiōe.Natura enī boni dictat abſolutē ꝙ vnꝰ nōnoceat alteri: ⁊ ꝓpter hͦ dicit vnicuiqꝫ mandauit de ꝓximo ſuo. ſꝫ nō hͦ mō vel illo eratmandare. Sil̓r naͣ dictat abſolutē oīa eſſecoīa. Aliqua ꝟo eē p̄pria iſtud dictat ſb̓ condit iōe .ſ. ſtatus nature corrupte. Un̄ dictatꝙ natura corrupta ſit appropriatio. ⁊ ſuperhͦ dictamē fūdant̉ iſta p̄cepta. Nō furtumfaciēs. ⁊ alia que ſūt ad ſeruāda ordīatiōeꝫcirca hͦ. quia gͦ variat̉ dictamē nͤ ī naturabene īſtituta ⁊ ī naͣ corrupta: iō uariatur ⁊p̄ceptū. ꝟa ē gͦ illa ꝓpoſitio ad quecūqꝫ ⁊cͣ. ſb̓conditiōe .ſ. ſtatus nͤ corrupte. ꝑ hͦ idē patꝫIupiluūr liūſol̓o ad ſcd̓am rōne ad idē. Ad illud qd̓poſt querit̉ an ſint plura vel pauciora qͦ addeum ⁊ ꝓximum dicēdū. ꝙ ex parte ꝓximiplurificatur decalogus et mutatur et hocpropter ꝓnitatē nature ad malum poſt peccatū. ⁊ ꝓpter miſeriaꝫ ⁊ īdigētiā noſtra. exparte dei nō ſūt plura nec pauciora. Cū ip̄eſit īmutabil̓: ⁊ debitū ordinatiōis hōis adip̄ꝫ īmutabile. Ad illd̓ qd̓ obr̄ ꝙ diſtīctōmādatoꝝ dēt eē ſcd̓m diſtīctionē vicioruꝫdd̓ ꝙ non. īmo aliaʳ ⁊ alia rōe multiplicant̉p̄cepta ⁊ uiciā. Peccatū enim accipit multiplicatione ex cauſis quibus ē auerſio a deo:⁊ cōuerſio ad bonū cōmutabile. ⁊ ſecundūhͦ ē illa diſtīctio triū radicū peccati. pͥª. Io.2. Per quas aīa auertīt̉ a deo ⁊ conuertitad bonum cōmutabile. ⁊ ſcd̓m hͦ triplex eſtboᵐ ꝯmutabile: ⁊ illa diſtīctio. aīa enī auerſa a deo ⁊ ꝯuerſa ad bonū cōmutabile autcōuertit̉ ad bonū cōmutabile exterius. ⁊ hͦē bonū tꝑale: ⁊ iuxta hͦ ſumit̉ cōcupiſcētiaoculorū: aut cōuertitur ad bonū cōmutabl̓e
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten