neceſſitate actus. ⁊ hec ē volūtas creaturerationalis. Abſoluta enim eſt a neceſſitateactꝰ: quia ī ſua libertate ē face̓ vel nō face̓. ſꝫno abſoluit̉ a neceſſitate debiti. īmo tenet̉ex debito: eo ꝙ ē ſt̓dita deo ad ꝯformandāvolūtatē ſua volūtati diuīe. In pͥª volūtate bene ponit̉ virtꝰ: ſꝫ nō lex. Un̄ voluntasdiuīa nulli legi ē ſb̓dita. plena autē ē omnitheſauro uirtutū. In appetitu ꝟo irrōnali ēlex ſꝫ nō virtꝰ: cū totū ibi ſit debitū. In volūtate aūt vel appetitu rōnali lex ē ⁊ virtꝰIta ꝙ ex parte illa que ē abſoluta hꝫ regulādirectiua ſui ne erret. ⁊ hec ē virtꝰ. Ex illaꝟo parte qua ē ſb̓ neceſſitate debiti: ſb̓ legeeſt que ipſū dirigit īſtruēdo ⁊ dictādo: ꝗddēt ſeu ad quid tenet̉. Scd̓m h̓ ponit̉ iuſticia general̓r triplex .ſ. iuſticia volūtariaoīo ⁊ n debita. ⁊ h̓ ē ī uolūtate diuīa. Poit̉etiā iuſticia debita: ⁊ nō volūtaria: ⁊ h̓ eſtī appetitu irrōnali. Et ē iuſtiª debita ⁊ uoluntaria. et hec eſt in appetitu ſeu voluntate rationali. ⁊ ex illa parte qua erit iuſtiᵍvebita erit lex. Ex illa vero parte qua ē iuſticia uolūtaria ē ꝟtus: ⁊ loquor de iuſticiagenerali ad legē: ⁊ virtutes. et ſic patet ꝙnō ex eadē parte erit ſume̓ radicem ꝟtutu⁊ moraliū legis. Ad pͥmā gͦrationē in cotrariū dd̓. ꝙ licet eiuſdē boni ſit virtus etp̄ceptū: alia tamē ē forma cōſiderationis etinde diuerſitas radicis. Ilia enī eſt formaboni vt boni: ⁊ boni vt debiti. ex illa partequā eſt forma ſeu ratio boni vt honi ſumit̉radicatio ꝟtutꝭ. Ex illa āt qua boni vt debiti. ſumit̉ radicato p̄ceptoꝝ legis: ⁊ ſic̄ rectꝰamor qui ē boni vt boni: ⁊ boni vt debiti.ſb̓ alia ē ⁊ alia ratiōe: ⁊ forma boni: ſic alia⁊ alia radix. Ad ſcd̓aꝫ rōnē ſolutū ē ꝑ hͦ.Ad tertiā rōnē dd̓. ꝙ differēter ē directōactꝰ ꝑ virtutes ⁊ p̄cepta. quia directo actꝰex debito: ē ip̄orū p̄ceptorū. Lirectio āt actꝰex rectitudīe volūtaria: e ꝑ virtutes: ⁊ ſicſb̓ alia ⁊ alia rōne ſūt directīa illoꝝ actuūp̄cepta ⁊ virtutes. Ad quartā rōneꝫ dd̓ꝙ nō ſequit̉ videmꝰ enī ꝙ idē opponit̉ gr̄e⁊ nature .ſ. peccatū: ſpoliādo .ſ. gratuita. etnaͣlia vulnerando: ⁊ tamē alia ē rectitudohuiꝰ ⁊ illiꝰ. unū enī malū ſufficit ad deſtruēdū plura bona coordinata: nō tamē illorumē vna ꝑfectio nec pōt eē ſeu rectitudo. Ad5ᵐ. dd̓. ꝙ actꝰ debitꝰ aliter ē p̄ceptoꝝ ⁊ ꝟtutis iuſticie. Iuſticia enī ī qua virtꝰ ē non reſpicit niſi executionem debiti actus. preceptum vero facit debitum actus. vnde hocqd̓ ē ſcd̓m eſſētiā. Lex ī aīa nō ē niſi debitūactꝰ faciendi. Executio gͦ debiti actꝰ eſt a iuſticia ī quātū uirtus ē. debitū ꝟo actꝰ a legeEt ſic̄ ab alio ⁊ alio eſt ꝙ ſit debitū: ⁊ ꝙ ſitexecutio debiti actus vt viſū eſt: ſic ab aliaradice̓ p̄cepta ⁊ iuſticia ꝟtus. Ad 6ᵐ qd̓obr̄ de obediētia ſil̓r dd̓. ꝙ obedīa vnomoē lex: ſiue ipſiꝰ legis. Alio mō ē virtꝰ. debiꝰenī obedientie ē lex. ip̄a vero habilitas adbonū exēquēdū ꝑ obediētiā virtus eſt. Un̄ſcd̓m ꝙ ē legis reſpicit debitū: ⁊ ſic ab ead̓radice. Scd̓m aūt ꝙ ꝟtus reſpic̄ executioneꝫdebiti. ⁊ iō ab alia radice. Sed obr̄ penesvolūtatē ē īperiū ad oēs actꝰ. Penes verorōne ē cōſiliū ad oēs actꝰ. Sꝫ lex ē prīcipiuꝫdirectiuū ī actū ꝑ īperium. Ergo directio legis radicat̉ ex illa parte qua ⁊ īperiū. n̄ exquā cōſiliū. Lex igit̉ ē ex parte volūtatꝭ: ⁊ n̄rōnis. gͦ ex eadē parte radicāt̉ lex ⁊ virtus.Ad iſtd̓ dd̓ ſic̄ ſolutū ē: ꝙ lex reſpicit volūtatē ⁊ nō ſolū rōneꝫ: ⁊ ſil̓r virtus. tamenaliter ⁊ al̓r. quia lex eā reſpic̄ quātū ad hocꝙ tenet̉ vel coartat̉ ad debitum actꝰ. ꝟtusꝟo īquātū a debito ē abſoluta: que ad hͦ eſt.vt dirigat animā ī actū exequēdū. Ad cuiꝰexecutionē nō coartat̉ ſi nō vult. Sil̓r adalias rōnes que oſtēdūt ꝙ lex reſpic̄ rōnemvirtꝰ aūt volūtatē. Licꝫ cōcludāt ꝟuꝫ. dicotamē ꝙ penes hͦ n̄ ē diſtīctio radicis ī iſtisīmo quia lex pͦ ⁊ ꝑ ſe reſpic̄ facultatē. deīdeꝟo rōnē ⁊ volūtatē. ex illa parte quā ē tētiodebiti radicat̉. ꝟtꝰ aut nō vt dictū eſt.Iuxta hoc ſecundoquerit̉ de ordine p̄ceptoꝝ et virtutum qd̓hoꝝ ē pͥus. Nā cōmunes actꝰ ſūt virtutū ⁊p̄ceptoꝝ: aut gͦ quia ſūt ꝟtutū: ſūt p̄cēptorūuel ecōuerſo. Sed conſtat ꝙ quia ſūt ꝟtutiſūt p̄ceptorū. Cōſtat enī ꝙ moralia ſeu actmoraliū nō ſūt ī p̄cepto: niſi quia bōa. gͦ ꝗaꝟtuoſa: quia ꝟtus reſpic̄ bonū ſb̓ rōne boniIlli aūt actꝰ boni ſūt: ⁊ ꝗa bōi ſūt ī p̄cepto.gͦ ꝟtus naͣl̓r prius qͣꝫ p̄ceptū. Ad oppoªan̄ ꝟtutes ē debitū actꝰ et tentio ad ip̄ꝫ. ſeddebitū actꝰ ⁊ tentio ad ip̄m ſūt ꝑ p̄cepta. gͦan̄ virtutes naͣl̓r ſūt p̄cepta. Sol̓o dd̓. ꝙlex ſeu p̄cepta legis naͣl̓r ſūt priora ꝟtutibꝰ⁊ hoc pꝫ ſic. Bonū enī ſūmū mouet vt prīcipiū ⁊ vt finis. In quātū enī bonū ē prīciᵐ:ſeu cōditio prīcipii: ē diffuſiuū ſui ipſius. ⁊ex hac parte venit debitum ī creatura .ſ. ꝙ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten