caritate radicat̉ vt dicit Gre. Ergo eadē ēradix oīum virtutū et p̄ceptorū moralium.tē p̄cepta moralia nō ſūt niſi de actibꝰvirtutū ſic ꝓhibitiones: de cōtrariis actuūvirtutū. ſꝫ actꝰ virtutū radicant̉ in ip̄is habitibꝰ virtutū. gͦ ⁊ p̄ceptaⁱ radicatur ī ip̄ishitibꝰ. et hiꝰ habitꝰ ſūt virtutes ſeu h̓itusvirtutū. Si eodē gͦ radicāt̉ virtutes ⁊ precepta. Itē vna ē radix oīm vitiorum queopponūtur virtutibus ſeu actibꝰ virtutū:⁊ p̄ceptis. gͦ ſil̓r vna radix virtutum ⁊ preceptorū. quia aliter ex oppoſita ꝑte n̄ poſſetſtare eadē radix. Minor pꝫ qm̄ libido ꝯcupiſcētie ē radix omniū maloꝝ ⁊ uicioꝝ. Ro.7º Cōcupīam neſciebā eē peccatū niſi lex diceret. Nō cōcupiſces. Glo. hoc elegit apl̓us.qd̓ ē generale peccatorū .ſ. cōcupīam. vndeoīa mala venerūt. boa ē gͦ lex q̄ dū h̓ ꝓhibꝫoīa mala ꝓhibet. Itē oīs actus debitus īquātū hiꝰ ē actꝰ iuſticie. ſꝫ oē p̄ceptū moraleē de actu debito. Ergo oīs actus precepti īquātū hiꝰ ē opus iuſticie. gͦ oīa p̄cepta exeūta radice iuſticie. Sꝫ eadē ē radix virtutis ⁊iuſticie. quia iuſticiā ē uirtutis. gͦ eadem eſtradix virtutū et p̄ceptorū. Itē oīs actusdebitꝰ ex īperio ē actꝰ obedientie. Sꝫ oē p̄ceptū ē actꝰ debitꝰ ex īperio. p̄cepta gͦ nō ſūtaliud ꝙͣ ſit virtꝰ. gͦ ⁊cͣ. Ad oppoᵐ. Nō eſteadē differētia p̄ceptorū moraliū. q̄ eſt differētia uirtutū nec ẜꝫ eā ē. ꝗa p̄cepta moraliadiſtīguūt̉ ī decalogū. Hec at diſtīctio ⁊ h̓ordo nō ꝓcedit ſcd̓m ordinē ⁊ diſtīctioneꝫvirtutū. Prīcipiū gͦ diſtīctionis ⁊ ordinis:ē differēs vtrobiqꝫ: ⁊ ſic nō ē radix eadem.Itē virtutes ⁊ p̄cepta directīa ſunt. ſeddirectio facta ꝑ virtutes ſoluit̉ ⁊ amittit̉quādo fit cōtrariū virtuti. Directio autemp̄ceptoꝝ nō ſoluit̉ nec corrūpit̉. licet fiantcōtraria. Sirectio enī ꝑ virtutes refert̉ advolūtatē ſiue actū volūtatīs. Directio autēꝑ p̄cepta reſpicit rationē. ſeu actū rationis.Ergo hͦ ſeꝑabile: ⁊ iſtud īſeꝑabile. nō eſt gͦeadem radix iſtoꝝ. Itē actꝰ p̄ceptorū ſēꝑreſpicit tētioneꝫ virtute aūt poſita vel ammota: nō magis vel minus manet h̓ tentio.imo p̄cedit virtutes. Eſt gͦ alia radix p̄ceptorū ⁊ virtutū. Itē aliꝗd fit ꝗa debituꝫ.aliquid ꝟo quia volūtariū. Actꝰ virtutis īquatū hiꝰ volūtariꝰ ē: quia virtꝰ ē habitusvolutarius. Uolūtas aut reſpicit bonum inratione boni Uirtus autem radicatur inrationē boni: quia bonū. p̄ceptū aūt ē actusdebitꝰ: quia p̄ceptū ſb̓ debito ē: ⁊ ita reſpic̄bonū ī quātū hiꝰ. gͦ p̄cepta radicāt̉ in rōneboni quia debitū. gͦ nō ē eadē radix. Si dicat̉ ꝙ virtꝰ reſpicit debitū actꝰ. ſic̄ p̄ceptūut iuſticia. vnde debitū actus mouet ꝟtutēiuſticie: ⁊ ſic illud n̄ fac̄ differētiā radicis.Contra aliud ē debitū actus. Aliud executio debiti actꝰ. debitū actꝰ ſꝑ ē ex lege. ethͦ ſemꝑ ponit p̄ceptū. virtus aūt de ſe nonponit debitu actꝰ: ſꝫ executiōeꝫ: ſiue ad habilitatē ad executionē debiti actꝰ. Sic̄ gͦ diciꝰex alio ⁊ alio debitū actꝰ: ⁊ executionē debiti actꝰ. ita ex alia ⁊ alia radice̓ dicemꝰ ꝓcedere p̄cepta: ⁊ virtutē iuſticie. Itē videbit̉ alicui cum liᵐ arᵐ ſit facultas rōnis ⁊volūtatis. ex illa parte qua ē facultas volūtatꝭ: ponit̉ ordo virtutis. quia ꝟtꝰ ē habitusvolūtarius. Un̄ ordo ille ē ordo volūtatꝭ. ſꝫex illa parte quā ē facultas rōnis: ex qͣ vēitiudiciū ponit̉ ordo ſcd̓m legē ⁊ p̄cepta. ꝗalex dr̄ eo ꝙ facit lēge quid faciendū ſit qd̓ꝓprie ꝑtinet ad rationē. Eſt gͦ pone̓ radicēp̄ceptoꝝ in aīa: ſeu in libro arº. ex illa partequa ē facultas rōis: ⁊ radicē virtutū ex illaparte qua ē facultas volūtatis. vt dicaturlex ⁊ p̄cepta directīa rationis: virtus auteꝫvolūtatis. gͦ alia ⁊ alia radix. Itē voluntas ē libera ⁊ abſoluta. ſꝫ rō nō ita. īmo bn̄alicui neceſſitati ſb̓dita. Si gͦ lex indic̄ quādā neceſſitatē. gͦ nō pōt eē directiuū ex ꝑtevolūtatꝭ: in qua ē oīo libertas. Eſt gͦ ſolū directīa rōnis. Sꝫ virtus ē directīa volūtatꝭvt dictū ē quia ē habitꝰ volūtarius nō īponēs neceſſitatem. gͦ nō ē eadē radix horumSol̓o dd̓. ꝙ nō ē eadē radix virtutum etp̄ceptoꝝ. Rādicatio enī virtutū ſꝑ ē ſcd̓mformā boni vt boni. Radicatio āt p̄ceptoꝝſcd̓m formā boni vt debiti ⁊ īde differensē ordo iſtoꝝ: ⁊ differēs radicatio. Ad qd̓notādū ē ꝙ ē appetitꝰ vel volūtas oīo abſoluta quātū ad neceſſitatē debiti: ⁊ quantūad neceſſitatē actꝰ ⁊ hec ē diuīa voluntas.Un̄ nulli debet ſicut dicit Anſel. nec eſt eineceſſitas ad actū. Itē eſt appetitꝰ coartatꝰ neceſſitate debiti ⁊ actꝰ: ⁊ iſte appetitus ē irrōnalis qui ē in creaturis irronabilibus: ſicut in igne ⁊ elemētis alijs. quia inqualibet creatura ē quoddā debitū. qd̓ dētde ſui natura: quia a deo creata. ſil̓r in ip̄aē neceſſitas ad actū: quia nō ē dn̄a ſui actꝰ.ſed neceſſitate facit. Itē ē appetitus velvolūtas coartata neceſſitate debiti. ſed nō
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten