ſuo actu. Unde Auguſtinus in queſtiōibꝰno. ⁊ vet̓. teſta. Lex a lectione dicta ē vt demultꝭ ꝗd eligas ſcias. Sol̓o dd̓. Ꝙ ī p̄ceptis moralibꝰ legis ē diſcretō boī qd̓ faciēd̓ ē⁊ ē ēt ibi executio faciēdi. Un̄ ē ibi reguladictas facied̓. Eſt ēt ibi faciēd̓ debitu executiōis. Et ẜꝫ hͦ habemꝰ duas ethimologiashuiꝰ noīs lex. Lex enī dicit̉ a legēdo. quia inip̄a eſt dictamē faciendi. Dicitur etiā lex aligādo quia ī ip̄a ē debituꝫ ad executionemſic ſup̄ dictū ē. Reſpiciendo gͦ dictamē dd̓.ꝙ radicāt̉ moralia legis ī aīa: ſcd̓m diſpoſitionē cognitionis: ⁊ cū dn̄plex ſit cognitio.ſ. diſcretiua ⁊ electiua. Dictamē illud nonſolū attenditur ſcd̓m purā diſcretionē faciendorū: ſꝫ etiā ſcd̓ꝫ electionē faciēdorū. Un̄dictat ꝗd eligēdū ſit ad faciēdū. ſicut patꝫꝑ auctoritate Augꝰ ſupradictā. Quātū autad debitū executionis faciēdoꝝ radicāturmoralia legis ī aīa ſcd̓m diſpoſitionē affectionis. quia executio ſiue opꝰ reſpic̄ affectionem Aliter et pōt dici ad iſtā queſtioneꝫ.ꝙ in lege ē tria conſiderare q̄ ſūt. electio. lectio ligatio. Et correſpōdēt iſta tria tribꝰ:que ſunt ī libro arbitrio .ſ. facultas volūtasratio. Ex parte facultatis ē ī li. arº. Libertas⁊ flexibilitas. Et ideo ex iſta ꝑte ē artatioſiue ligatio ꝑ legē. Un̄ ligat ip̄aꝫ facultatē:quia ex illa parte debet eē artatio ex qua eſtlibertas ⁊ flexibilitas. Scd̓m ꝙ dr̄ a lectiōereſpicit rationē cuiꝰ ē lege̓. Secūdum veroelectionē reſpicit volūtate. quia voluntaseligit: ⁊ ſic lex reſpicit totū librū arbitriumPer hͦ pꝫ ꝙ nō ſolū radicat̉ in cognitiōe: ſꝫēt ī affectiōe. Ad pͥmā ratione ī ꝯtrariūdd̓. ꝙ moralia generat cognitionem in aīa.quia īſtruūt quid faciēdū ē. ⁊ etiā cum hocgenerāt affectionē. Et qd̓ obicit̉ ī 2ª ratiōeꝙ ꝑ legē fit tātū demōſtratio. dd̓: ꝙ ꝑ hͦ qd̓e tatu: non excludit̉ affectio ſꝫ gratia. vndevult dicere glo. ꝙ in lege ſit cognitio bonifaciendi ⁊ mali vitandi ſine adiutorio gr̄ead exequendū ex amore.Onſequēter querit̉ an̄ radix moraliū preceptorū ſitin affectione timoris vel amoris. Ad qd̓ſic phi 3º. Iuſtiª q̄ ē ex lege. Glo. Que timoreno amore ſeruire fac̄. gͦ lex de ſe mouet affectionē ſcd̓m diſpoſitiōeꝫ timoris: ⁊ nō amoris. Et ſic moralia legis radicāt̉ ī affectionetimoris ⁊ non amoris. Item Augꝰ contraadamātiū. Breuis legis ⁊ euāgelii differētimor ⁊ amor. Ergo radicātur lex ⁊ eiꝰ madata in timore ⁊ non in amore. Ad oppoin oml̓. ſuꝑ illud Io 15º. Hoc ē p̄ceptuꝫ meuꝫvt diligatis īuicē dicit. Gre. Quicꝗd p̄cipitur in ſola caritate ſolidat̉. gͦ oēs actus precepti moralis radicāt̉ in aīa ẜm affectioneꝫamoris ſeu caritatis ⁊ n̄ timoris. Itē ibidēdicit Gre. Ꝙ p̄cepta dnīca ml̓ta ſūt ⁊ vnūMulta ꝑ diuerſitate oꝑis. vnum in radicecaritatis. Ergo ip̄a caritas ē radix omniump̄ceptorū. Moralia gͦ radicātur in aīa ſcd̓mdiſpoſitionē affectionis amoris ſeu caritatꝭ.Itē Mat. 22º. Diliges dn̄m deū ⁊cͣ. In hisduobus mādatis tota lex pendet. Ergo oīap̄cepta legis radicāt̉ in dilectiōe ſiue in caritatē. Sol̓o dd̓. ꝙ duobus modis eſt ponere radicem in p̄ceptis moralibus legis .ſ.quo ad īchoationē: et quo ad cōſūmationēPonēdo radicē eorū quo ad īchoationē ẜmhͦ radix eorū ī aīa ē ſcd̓ꝫ affectionē timoris:ſicut habetur eccleſiaſtici pͦ. Iniciū ſapiētieē timor domini. Et poſt dr̄ radix ſapientietimere deū. Timor dn̄ī expellit peccatū. Siaūt ponat̉ radicatio eorū quo ad cōſūmationē: tūc reſpicit executione: ⁊ ſic ē radicatoeoꝝ in aīa ſcd̓m diſpoſitionē amoris qui eſtcaritas. Un̄ Augꝰ cōtra Fauſtu exponensillud v̓bū Eze. Auferā a vobis cor lapideū:⁊ dabo vobis cor carneū dicit. Auferaꝫ eiscor lapideū: ⁊ dabo eis carneū. quia ī cōꝑtione lapidis qui ſine ſenſu eſt: caro ſentitꝑ lapidis inſenſualitateꝫ ſignatum eſt cornon intelligens: ⁊ ꝑ carnis ſenſualitate ſignatū ē cor ītelligēs: tantū noli eē ſb̓ lege.vt illā timore īpleas: ſꝫ ſub gr̄a vt ſit plenitudo legis caritas. quātū gͦ ad īpletione ēꝯſūmatiōeꝫ ē radicatio moraliū penes amorem. Et ꝑ hoc pꝫ ꝟificatio rationū.Conſequenter querit̉. vtrū ſit eadē radix virtutū ⁊ p̄ceptoꝝmoraliū ⁊ iuxta hͦ. Scd̓o q̄ret̉ de ordīe hoꝝadīuicē. Quātū ad primū obr̄ ſic Augꝰ. inli. de ei. dei. diffinit virtutē dicēs. Uirtus ēordo amoris. Et ſil̓r ī eccleſiaſticis dogmatibus diffinit oēs virtutes ꝑ amorem. ⁊ ſumit ibi amore generaliter cōueniētem cuilibet vi aīe reſpectu ſui obiecti. Sic̄ bonū digeneral̓r. Radix ergo omniū virtutum eſtamor rectus qui eſt caritatꝭ. Sꝫ iſte ē radixoīum p̄ceptorū. quia quicꝗd p̄cipit̉ in ſola
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten