ex ratiōibꝰ ⁊ ē fides qua hō aſſētit ꝟitati.pter ſe ex gr̄a ⁊ nō ꝓpter rōneꝫ. ⁊ h̓ ſcd̓afides nō ē nͤ ſeu ex natura. īmo prīciᵐ eiꝰ ēgr̄a. pͥma gͦ fides ē nͤ. Aſſentit enī naͣ beneꝟitati ꝓpter rōnem vl̓ ꝓpter teſtimonium.Unde iſtud aſſentire ē in lege naturali. Etiſta fides ſic collecta ex rōnibus ul̓ teſtimoniis nō ē virtꝰ. Itē ītelligendū ꝙ ē fidesīplicita ⁊ explicita. Et dicit Hugo ꝙ fidesnūqͣꝫ minꝰ habere potuit qͣꝫ credere vnumdeū: oīm dn̄m: rectorē vniuerſoꝝ: collatorēoīm bonorū: et eorū ꝗ ī malis ſūt. et eū q̄rūt⁊ expectāt redemptorē. Un̄ dd̓ ꝙ ī rationeꝑticulari nō pōt legi fides articulorum. inletee naͣli. ſꝫ ī rōne vniuerſali. Lex gͦ nat̉alishabet vnde poſſit dictare aīe oīa neceſſaria ad ſalutē in vniuerſali ⁊ īplicite: faciēdo crede̓ ⁊ aſſētire teſtimonio rōnis. Adſcd̓am gͦ rōnē quā obicit̉ ꝙ nō dictet fideꝫredēptiōis dd̓. ꝙ īmo īplicite ſic̄ dictum eſtEt ꝙ obicit ꝙ multa ſūt que ꝑ naturaꝫ dedeo ſciri nō pn̄t. dd̓ ꝙ facienda ē vis in hͦꝙ dic̄ miniſteriū īcarnatiōis. ⁊ liberatiōis.Ante enī detīationeꝫ factā Abrahe̓ erat fides cōditoris ⁊ redēptoris. Un̄ Augꝰ dic̄.ꝙ nullꝰ potuit ſaluari ſine fide mediatorisnō tamē erat explicita. ſed poſt fuit magisexplicita Abrahe. Cū dixit eī deꝰ. In ſeminetuo benedicēt̉ ⁊cͣ. ⁊ fuit hic explicitꝰ modꝰſꝫ nō plene ꝗa neſciebat̉ adhuc an ab hoīepuro qͥ eſſet de ſemine Abrahe fieret redēptio. an̄ ab hoīe qui eēt deꝰ. ꝗ eēt de ſemīeAbrahe. Sed iſtd̓ poſtea fuit expreſſū .ſ. qn̄aduenit lex. ⁊ legales hoſtie: que paſſioneꝫchriſti determīabant ⁊ figurabāt. maximefuit hͦ expreſſū tꝑe Yſa. qui dixit. Ecce ꝟgocōcipiet ⁊ pariet ⁊cͣ. Quātū ad articulumdeſcēſus ad īferos videt̉ īdet̓īata fuiſſe fides tꝑe Io baptiſte: ꝗ legit̉ miſiſſe diſcipulos ad querēdū. Tu es qui vēturꝰ es ⁊cͣ. Admiſteriū gͦ n̄ pōt lex naturalis ut dictet ꝙſic vel ſic debet fieri redēptio. qꝛ nō poteſtdictare modū redēptiōis: licet ꝑ rationemdictet redēptionē. ad modū gͦ redēptionis⁊ nō ad redēptionem uniuerſalē pertinetillud qd̓ dr̄ miſteriū incarnationis ⁊cͣ. Adaliud qd̓ querit̉ de fide trinitatꝭ reſpōſume. i. li. queſtione 2ª. de cognitione dei. ī ꝑtenegatiuā. tamen in ꝑtē affirmatiuā poteſtdici ſcd̓ꝫ Ric. de ſancto vic. Ꝙ ad oīa queneceſſe ē eē n̄ deſūt rōnes neceſſarie. Un̄credēdū ꝙ habet aīa naͣles rōnes ad ꝯgnoſcēdū ſibi neceſſaria ad ſalutē: tn̄ ad vitaꝫper gratiam magis cognoſcit. Ratio enimobtenebrata n̄ pōt illas ꝓduce̓. niſi adiutaꝑ gratiā ⁊ ſic hꝫ fidē que aſſētit ꝟitati iſti.ꝙ ē deꝰ vnꝰ ⁊ trinus ꝑ rōnē aliquā ex legenaͣli. Ad illud gͦ qd̓ obicit̉ ibi dd̓. ꝙ ph̓inō habuerūt cognitionē naturalē de trinitate ꝑ ꝓpria. habuerūt tn̄ vniuerſalē naͣlē:qua poſſēt ꝑuenire ad generātē genituꝫ. etꝓcedētē nō tamē habuerunt ꝙ aſſentirentveritatiⁱ ꝓpter ſe ſine gr̄a. uel dd̓ ꝙ cognouerunt ꝑ appropͥata. ⁊ dicūt̉ defeciſſe in 3ſigno. nō quātū ad ſīplicē cognitionē bonitatis. ſꝫ quātū ad memorialeꝫ. ꝗa hāc nō habuerūt. Ad vltīm dd̓ ꝙ alia ē ⁊ alia fidesquā credit̉ ꝑ rōne naturalē deū eſſe vnuꝫ⁊ quā credit̉ īcarnatū trinū ꝑ rōnē ⁊ teſtimoniū. ⁊ fides qua credūt̉ aſſētiēdo ꝟitatippter ſe. quia vna ē acꝗſita ꝑ rōne. alia eſtīfuſa ꝑ gratiā. Crede̓ tamē deū vnū īcarnatū trinū aſſētiēdo ꝟitati ꝓpter ſe. iſtud eſtde lege gratie. ⁊ ſic nō eſt alia ⁊ alia fides.qͣ iſta credūt̉ de deo: eo mō quo credere eſtaſſentire ꝟitati pͥme ꝓpter ſe. lꝫ enī articuliꝗdā magis remoti ſit ab vniuerſali cognitione. ꝗdā minꝰ: nō tamē ē alia ⁊ alia fidesqua illis aſſentit̉ ꝓpter ipſā ꝟitate. Itemlex naturalis nō venit ad fidē īcarnatiōisniſi in vniuerſali vt viſū ē. Licet ad hͦ deūeē vnū magis ī ſpeciali veniat. ꝗa nō ē itaremotū a rōne naturali. ſicut iſtud deū eſſeīcarnatū ⁊ eē trinū. Ex his pꝫ reſpōſio.Poſtea queritur ſilex natura l̓dictet nobis. ꝙ diligamꝰ deumſuꝑ oīa. Ad qd̓ ſic eccleſiaſtici. 18º. Addiditillis diſciplinā ⁊cͣ. Glo. Hec naturalis lex etlitteralis īſinuat: vt deuꝫ toto corde. totaaīa. tota uirtute diligamꝰ. ⁊ mādata eiꝰ indei proximi dilectiōe cuſtodiamꝰ. Ergo inlege naturali poſſumꝰ lege caritatē ⁊ deuꝫeē diligēdū ſuꝑ oīa. qꝛ hͦ ē diligere toto corde. Sed̓a ro. unuſquiſqꝫ ꝑ naturā ſuꝑ oīadiligit ſuū eē. ſꝫ diligēdo ſuum eſſe diligitprīcipiū ſui eē ꝑ naturā. ſꝫ dilectio q̄ diligitprīcipiū ſui eſſe equal̓ eſt illi: quā diligit ſevel maior etiā. ſi gͦ prīcipiū optimū eē hūane creature eſt deus. gͦ diligit ipſum ſuperoīa ꝑ naturā cū nō differat hec dilectio abilla qua diligit ſe. Tertia rō diligere eſtvelle alij bonū. ſed ex lege naturali diligodeū. gͦ ex lege naturali volo ei ſuū bonum.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten