Druckschrift 
Summa universae theologiae : P. 3
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ex ratiōibꝰ ⁊ ē fides qua hō aſſētit ꝟitati.pter ſe ex gr̄a ⁊ nō ꝓpter rōneꝫ. ⁊ h̓ ſcd̓afides nō ē nͤ ſeu ex natura. īmo prīciᵐ eiꝰ ēgr̄a. pͥma gͦ fides ē nͤ. Aſſentit enī naͣ beneꝟitati ꝓpter rōnem vl̓ ꝓpter teſtimonium.Unde iſtud aſſentire ē in lege naturali. Etiſta fides ſic collecta ex rōnibus ul̓ teſtimoniis nō ē virtꝰ. Itē ītelligendū ꝙ ē fidesīplicita ⁊ explicita. Et dicit Hugo ꝙ fidesnūqͣꝫ minꝰ habere potuit qͣꝫ credere vnumdeū: oīm dn̄m: rectorē vniuerſoꝝ: collatorēoīm bonorū: et eorū ꝗ ī malis ſūt. et eū q̄rūt⁊ expectāt redemptorē. Un̄ dd̓ ꝙ ī rationeꝑticulari nō pōt legi fides articulorum. inletee naͣli. ſꝫ ī rōne vniuerſali. Lex gͦ nat̉alishabet vnde poſſit dictare aīe oīa neceſſaria ad ſalutē in vniuerſali ⁊ īplicite: faciēdo crede̓ ⁊ aſſētire teſtimonio rōnis. Adſcd̓am gͦ rōnē quā obicit̉ ꝙ nō dictet fideꝫredēptiōis dd̓. ꝙ īmo īplicite ſic̄ dictum eſtEt ꝙ obicit ꝙ multa ſūt que ꝑ naturaꝫ dedeo ſciri nō pn̄t. dd̓ ꝙ facienda ē vis in hͦꝙ dic̄ miniſteriū īcarnatiōis. ⁊ liberatiōis.Ante enī detīationeꝫ factā Abrahe̓ erat fides cōditoris ⁊ redēptoris. Un̄ Augꝰ dic̄.ꝙ nullꝰ potuit ſaluari ſine fide mediatorisnō tamē erat explicita. ſed poſt fuit magisexplicita Abrahe. Cū dixit eī deꝰ. In ſeminetuo benedicēt̉ ⁊cͣ. ⁊ fuit hic explicitꝰ modꝰſꝫ nō plene ꝗa neſciebat̉ adhuc an ab hoīepuro qͥ eſſet de ſemine Abrahe fieret redēptio. an̄ ab hoīe qui eēt deꝰ. ꝗ eēt de ſemīeAbrahe. Sed iſtd̓ poſtea fuit expreſſū .ſ. qn̄aduenit lex. ⁊ legales hoſtie: que paſſioneꝫchriſti determīabant ⁊ figurabāt. maximefuit hͦ expreſſū tꝑe Yſa. qui dixit. Ecce ꝟgocōcipiet ⁊ pariet ⁊cͣ. Quātū ad articulumdeſcēſus ad īferos videt̉ īdet̓īata fuiſſe fides tꝑe Io baptiſte: ꝗ legit̉ miſiſſe diſcipulos ad querēdū. Tu es qui vēturꝰ es ⁊cͣ. Admiſteriū gͦ n̄ pōt lex naturalis ut dictet ꝙſic vel ſic debet fieri redēptio. qꝛ nō poteſtdictare modū redēptiōis: licet ꝑ rationemdictet redēptionē. ad modū gͦ redēptionis⁊ nō ad redēptionem uniuerſalē pertinetillud qd̓ dr̄ miſteriū incarnationis ⁊cͣ. Adaliud qd̓ querit̉ de fide trinitatꝭ reſpōſume. i. li. queſtione 2ª. de cognitione dei. ī ꝑtenegatiuā. tamen in ꝑtē affirmatiuā poteſtdici ſcd̓ꝫ Ric. de ſancto vic. Ꝙ ad oīa queneceſſe ē eē n̄ deſūt rōnes neceſſarie. Un̄credēdū ꝙ habet aīa naͣles rōnes ad ꝯgnoſcēdū ſibi neceſſaria ad ſalutē: tn̄ ad vitaꝫper gratiam magis cognoſcit. Ratio enimobtenebrata n̄ pōt illas ꝓduce̓. niſi adiutaꝑ gratiā ⁊ ſic hꝫ fidē que aſſētit ꝟitati iſti.ꝙ ē deꝰ vnꝰ ⁊ trinus ꝑ rōnē aliquā ex legenaͣli. Ad illud gͦ qd̓ obicit̉ ibi dd̓. ꝙ ph̓inō habuerūt cognitionē naturalē de trinitate ꝑ ꝓpria. habuerūt tn̄ vniuerſalē naͣlē:qua poſſēt ꝑuenire ad generātē genituꝫ. etꝓcedētē nō tamē habuerunt ꝙ aſſentirentveritatiⁱ ꝓpter ſe ſine gr̄a. uel dd̓ ꝙ cognouerunt ꝑ appropͥata. ⁊ dicūt̉ defeciſſe in 3ſigno. nō quātū ad ſīplicē cognitionē bonitatis. ſꝫ quātū ad memorialeꝫ. ꝗa hāc nō habuerūt. Ad vltīm dd̓ ꝙ alia ē ⁊ alia fidesquā credit̉ ꝑ rōne naturalē deū eſſe vnuꝫ⁊ quā credit̉ īcarnatū trinū ꝑ rōnē ⁊ teſtimoniū. ⁊ fides qua credūt̉ aſſētiēdo ꝟitatippter ſe. quia vna ē acꝗſita ꝑ rōne. alia eſtīfuſa ꝑ gratiā. Crede̓ tamē deū vnū īcarnatū trinū aſſētiēdo ꝟitati ꝓpter ſe. iſtud eſtde lege gratie. ⁊ ſic nō eſt alia ⁊ alia fides.qͣ iſta credūt̉ de deo: eo mō quo credere eſtaſſentire ꝟitati pͥme ꝓpter ſe. lꝫ enī articuliꝗdā magis remoti ſit ab vniuerſali cognitione. ꝗdā minꝰ: nō tamē ē alia ⁊ alia fidesqua illis aſſentit̉ ꝓpter ipſā ꝟitate. Itemlex naturalis nō venit ad fidē īcarnatiōisniſi in vniuerſali vt viſū ē. Licet ad hͦ deūeē vnū magis ī ſpeciali veniat. ꝗa nō ē itaremotū a rōne naturali. ſicut iſtud deū eſſeīcarnatū ⁊ eē trinū. Ex his pꝫ reſpōſio.Poſtea queritur ſilex natura l̓dictet nobis. ꝙ diligamꝰ deumſuꝑ oīa. Ad qd̓ ſic eccleſiaſtici. 18º. Addiditillis diſciplinā ⁊cͣ. Glo. Hec naturalis lex etlitteralis īſinuat: vt deuꝫ toto corde. totaaīa. tota uirtute diligamꝰ. ⁊ mādata eiꝰ indei proximi dilectiōe cuſtodiamꝰ. Ergo inlege naturali poſſumꝰ lege caritatē ⁊ deuꝫeē diligēdū ſuꝑ oīa. qꝛ hͦ ē diligere toto corde. Sed̓a ro. unuſquiſqꝫ ꝑ naturā ſuꝑ oīadiligit ſuū eē. ſꝫ diligēdo ſuum eſſe diligitprīcipiū ſui eē ꝑ naturā. ſꝫ dilectio q̄ diligitprīcipiū ſui eſſe equal̓ eſt illi: quā diligit ſevel maior etiā. ſi gͦ prīcipiū optimū eē hūane creature eſt deus. gͦ diligit ipſum ſuperoīa ꝑ naturā cū nō differat hec dilectio abilla qua diligit ſe. Tertia rō diligere eſtvelle alij bonū. ſed ex lege naturali diligodeū. gͦ ex lege naturali volo ei ſuū bonum.