Ergo cū ſuū bonū ſit ſūmū. volo ei ꝑ naͣmſūmū honū: ſꝫ diligēdo me nō volo mihi ſūmū honū. quia meū bonū nō ē ſūmū. gͦ ꝑ naͣturā maiꝰ bonū volo deo qͣꝫ mihi. gͦ ex legenaturali habeo ꝙ diliga̓ deū ſuꝑ me: et ſuꝑomnia alia. Ad oppoᵐ. Impoſſibile eſt ꝙītelliges ītelligat aliquid plus ſe ꝑ naturaſꝫ dilectio nō extēdit ſe vltra ītelligentiā.quia nō diligit̉ bonū niſi cognitū. gͦ īpoſſibile ē ꝙ alquid diligat aliud plꝰ ſe ꝑ naͣm.Ergo ex lege naturali non pōt creatura ronalis deum dilige̓ ex caritate: hͦ ē ſupͣ ſe etſupra oīā. Maior pꝫ qꝛ quedā res ītelligiturꝑ ſuas ſimilitudīes ī aīa: quedā āt ꝑ ſeip̄asentes apud animā: ſicut res que ꝑ p̄ſentiaꝫſūt ī aīa. et hͦ mō aīa ſe ītelligit ⁊ ſuā iuſtitiā ⁊ ſuas affectiōes: quia ſibi preſēs eſt. etilla ſil̓r. Si gͦ h̓ cognitio maior ē qͣꝫ illa: queē ꝑ ſil̓itudines cū nulla res ſit p̄ſentior aīeſe ipſa. Impoſſibile eſt ꝙ plus cognoſcataliquid aliud qͣꝫ ſe. nec etiā deum. cū nō ſitei ita preſēs ſicut ip̄a ſibi. quia ītelligit ip̄ꝫꝑ ſil̓itudīes: ⁊ ꝑ ſpeculū ī enigmate. Secūda rō ad hͦ ꝙ intellectꝰ intelligat deū ſic̄ē. oportet ꝙ ſpoliet ſe ſua forma. ꝗa dato ꝙvtatur ſe. iā adhuc uidet̉ deū ſimilitudine⁊ ita nō ſicut ē. gͦ oportet ꝙ exeat extra ſevel ſupͣ ſe. Ad hͦ ꝙ ip̄ꝫ ītelligat ſicut ē Sil̓rad hͦ ꝙ ip̄m diligat affectus plꝰ ſe. oꝫ ꝙ extͣſe exeat. ſi gͦ nō pōt ꝑ natura exire extra ſe.nec lege̓ ſuꝑſe. gͦ nec ꝑ naturā deū ſupra ſedilige. ⁊ ita nō ex caritate ꝑ naturā poteſtip̄m dilige. Sol̓o dd̓ ꝙ dilige̓ deū et ſupͣomnia ⁊ ſuꝑͣ ſe et ꝓpter ſe ē ī lege naturalitāqꝫ ī īſinuate ⁊ īſtigāte. ſꝫ nō taqͣ efficiētevel ꝑducēte Lex enī natural̓ eo ꝙ lex oſtendit aīe ⁊ īſinuat: ꝙ debet deū ſic dilige̓ eoaūt ꝙ naturalis ſe habet ad animā vt inſtigans ad hͦ. Et iō dicit glo eccleſiaſtici. 17ª.Hec natural̓ lex īſinuat vt deū toto cordediligamꝰ. Un̄ dic̄ ꝙ ad hͦ īſinuat ⁊ īſtigatſꝫ nō ꝑducit ad hͦ. ⁊ iō neceſſaria ē lex gr̄e.quē ad iſtud ꝑducat. veꝝ etiā ē ꝙ cum hocpoſt peccatū neceſſaria eſt lex Gnyſi. Adpͥmā rōnē dd̓ ꝙ nō dic̄ glo. ꝙ nō faciat lexdilige̓. ſꝫ qd̓ īſinuat. vnde loquit̉ ſcd̓m inſinuatione ⁊ nō ſcd̓ꝫ ꝑuentionē. Ad aliamqua obicit̉ ꝙ vnūqd̓qꝫ diligit ſuū eē et pricipiū ſuū ꝑ naturā. Dd̓ ꝙ dilectio prīcipii ēdupl̓r. quia ē dilige prīcipiū eo ꝙ prīcipiū.Aut ē dilige̓ prīcipiū abſolute: nō eo qd̓ prīcipiū vt poſſim dilige̓ deū. qꝛ deus ī ſe veleo qd̓ prīcipium. In lege gͦ naturali non ertdiligere prīcipiū ī ſe ⁊ abſolute ſuper oīa. ſꝫdiligē ip̄m ī rōne qua ē prīcipiū. iſtud beneē ibi. ſꝫ tūc eadē ē dilectio ſui ⁊ prīcipii. ꝗaprīcipiū īquātū prīcipiū nō diligit aīa niſiqꝛ reflectit ip̄m ī ſuū eē qd̓ diligit et n̄ ecōuerſo. Et ſic deū naturaliter nō pōt dilige̓plus ſe. quia natura n̄ ſe extendit ſupra ſeAd 3ᵐ dd̓. ꝙ nō valet h̓ ratio volo deoſūmū bonū. mihi nō. gͦ plus diligo deum qͣꝫme. Sꝫ bn̄ ſequit̉. gͦ maius bonuꝫ volo ei. qꝫmihi. quia ē ibi uelle. ⁊ eſt ibi bonū. Pōt giſtud aduerbiū magis determinare ipſumvelle. vel ipſū qd̓ dico bonū. Si feratur adbonū ſic nō ſequit̉ rō. ſi ad hͦ qd̓ ē uelle. ſicſequit̉. quia ītētio dilectiōis venit ex partevolūtatꝭ. nō ex parte ſui boni. qd̓ ē volitumꝑ natura aūt magis volo mihi meū bonumqd̓ minꝰ ē qͣꝫ deo ſuū bonū qd̓ ē maiꝰ. ſicutmiles magis vult ſibi ſuam terrā ꝑuulaꝫ qͣꝫregi ſuū regnū magnum. Ad rōnes ī contrariū dd̓. ꝙ nō ē ī ptāte noſtra tāqꝫ efficiete diligere deū ſuꝑ nos. ⁊ ſuꝑ oīa. ē tamēiſtud ī poteſtate noſtra tāqͣꝫ ꝓpͥando faciedo qd̓ ī ſe ē. ſimiliter nō ē ī ptāte noſtra ꝙītellectꝰ et affectꝰ expoliet ſe effectiue tamēpropriatiue.Onſequenterq̄rit̉ de his ꝑ quē ordīat lex naͣl̓ adproximū. Et quātū ad pn̄s querit̉ de tribque ponūtur eē iuris naturalis ſcd̓m Yſidoruꝫ. Primo de matrimōio qd̓ ē cōiūctio maris et feīe. Scd̓o de cōi oīm poſſeſſione.Tertia de vna oīm libertate. Quātūad primū querit̉ hec. Prīo vtrū matrimoniū ſit de lege naͣli. Scd̓o de legitimitateꝑſonarū. Tertio vtrum de lege naͣli ſitꝙ ꝟna vniꝰ. Quarto vtꝝ īſeꝑabilitas queeſt ī matrimonio ſit de lege naturali.Quantum ad primūſic obr̄. Nihil qd̓ ſit ex īſtitutiōe: ē de legenaturali. matrimoniū eſt hiꝰ. gͦ ⁊cͣ. Maior pꝰYſidorꝰ dicit ꝙ ius naturale vbiqꝫ īſtīctunature nec aliqͣ cōſtitutiōe habetur. Ninorpꝫ ꝑ Hugo. de ſacramētis qui dicit cōiugiūeſt ſociētas quā deꝰ ab īitio īter maſculuꝫ⁊ feminā ꝯſtituit. quādo mulierē de latereuiri formataꝫ eidē ſociauit. Scd̓a ro quecūqꝫ ſunt de lege nͤ. ſūt eadē apud omnes.ſꝫ matrimoniū nō ē hiꝰ. gͦ nō ē de lege nali