cōtēplatiōe ⁊ delectatiōe bōitatis diuine.Creat̉ a aūt rōnal̓ duplicē hꝫ cōtēplationē..ſ. ītellectiuā ⁊ ſēſitiuā. gͦ ad hoc ꝙ tota indeo beatificet̉: oportet ꝙ utrāqꝫ habeat delectationē ī deo. ſꝫ delectationē nͤ contemplationē ſēſitiuā n̄ pōt hr̄e ī deo quātū addiuinitatē. ſꝫ ſolū quātū ad ītellectiua. gͦ adhͦ ꝙ totꝰ hō beatificet̉. oportet vt vniat̉deꝰ alicui creature ſenſibili. Ita ꝙ ſit deusilla creatura ⁊ ecōuerſo. Si gͦ lex naͣl̓ vl̓ roͣnal̓ ei dictat vtrāqꝫ delectationē ⁊ cōtemplationē ꝓpter ītegrā beatitudinē. ergo exdictatiōe natural̓ rōnis ē fides diuinitatꝭ⁊ hūanitatꝭ. vl̓ creature ſēſibilis ei vnite.vt beatificet̉ ſcd̓m ītellectū ⁊ ſēſū. Quīta ro. duplex ē notio ī aīa: īnata ⁊ acꝗſita.Innata ē ex hͦ ꝙ aīa ē ad ymaginē ⁊ iīmitationē pͥme ꝟitatꝭ. Acꝗſita ꝟo ē experimēto⁊ ſēſu ⁊ diſciplīa. ex eo .ſ. ꝙ aīa noſcit hͦ mōꝑ rerū ſimilitudīes. Ueritas aūt acꝗſita n̄g vniuerſalior ē notio īnata qͣꝫ acꝗſita. Sigͦ notio acꝗſita que ē ꝑ ſēſū ⁊ diſciplinamduc̄ ad fidē īcarnatiōis ⁊ paſſiōis ⁊ reſurrectiōis aſcēſiōis ⁊ oīꝫ eoꝝ que credēda ſūtgͦ multo magis notio īnata duc̄ ad oīa iſtaſꝫ hͦ ē ſcd̓m lege naturalē. gͦ ſcd̓m lege naͣlēhabemꝰ fid ē īcarnatiōis ⁊ redemptiōis ⁊hiꝰ. Ꝙ aūt notio ꝑ ſēſū ⁊ diſciplina ducatad p̄dictā fidē pꝫ. Naꝫ fides ē ex auditu. ⁊ſic notio ꝑ ſenſū ducit ad fidē. Sꝫ dic̄ Augꝰ.22º. de ciuitate dei. c. 5º. Tria ſunt īcredibilia que tamen facta ſūt. incredibile eſt xp̄mreſurrexiſſe ī carne ⁊ ī celū aſcēdiſſe cū carne. Incredibile ē mundū re tā īcredibilemcredidiſſe. ⁊ īcredibile eſt hoīes ignobilesīfimos pauciſſimos īꝑitos. rē tā īcredibilētā efficaciter mūdo ⁊ ī illo ēt doctꝭ ꝑſuade̓.potiſſīe hoꝝ triū īcredibiliū. Primū volūtiſti cū quibꝰ agimꝰ crede̓. Scd̓m coguntur⁊ cerne. ꝙ non īueniūt vn̄ ſit factū. ſi noncredūt tertiū. gͦ ſi exꝑimēto habetur ꝙ mūdus credidit re tā īcredibilē. ⁊ ita tantumīcredibile factū ē credibile. Ergo cognitioꝑ ſenſū ⁊ experiētiam ducit ī fidē paſſiōis⁊ aſcētionis ⁊ hiꝰ. Ad oppoᵐ. Ro. pͥmo.Qd̓ notū ē dei manifeſtū ē illis. Glo. Multaſūt que de deo ꝑ naturā ſciri nō poſſunt: utde mīſterio īcarnatiōis ⁊ redēptiōis. gͦ lexnaturalis nō dictat fidē iſtorū. Poſt hocquerit̉ vtrū fides trinitatꝭ ſit de dictatiōelegis natural̓. Ad qd̓ ſic Ro. i. Inuiſibiliadei ꝑ ea que facta ſut ⁊cͣ. Glo. Per īuiſibiliaītelligatur pater. ꝑ virtutem filiꝰ. ꝑ diuinitatē ſpiritꝰ ſanctꝰ. Sꝫ ph̓i naturalit̓ cognouerūt ſēpiternā uirtute ⁊ deitatē. gͦ ꝑ naͣlēlegē potuerūt ſil̓r cognoſce̓ patrē. filium ⁊ſpiritū ſāctū. gͦ ⁊ habe̓ fide trinitatꝭ naͣlit̓.Si aūt dicat̉ ꝙ cognouerūt ꝑ appropͥata .ſ.potētiā. ſapiētia. ⁊ voluntate. nō ꝑ propria.hͦ ē ſcd̓m diſtīctionē ꝑſonaꝝ. tunc obiciturAugꝰ. dicit ꝙ magi cognouerūt duas ꝑſonas Rhogato ⁊ Noyꝫ. hͦ ē patre ⁊ genitū.ī tertio ſigno defecerūt. ꝗa ī cognitiōe 3ᵉ.ꝑſone. ꝑ ꝓpͥetate nō ꝑuenerunt. Nūquid cognouerūt duas ꝑſonas: ꝑ ꝓpͥa vel ſolum ꝑappropͥata. Si ꝑ appropͥata ſolū. gͦ nō defecerūt ī 3º ſigno. ꝗa et appropriatū ſpiritumſanctu naturalit̓ cognouerūt .ſ. bonitatē. gͦcū dicat ꝙ in 3º ſigno defecerūt. Conſtat ꝙcognouerūt duas ꝑſonas ad minꝰ ꝑ ꝓpria.hͦ ē ſcd̓m diſtinctionē ꝑſonaꝝ. Ergo habuerūt cognitione de duabꝰ ꝑſonis .ſ. de patre⁊ filio. Poſtea querit̉ incidēt̓ cū ſit fidesde deo ꝙ ſit creator vnꝰ. ⁊ ꝙ fuit īcarnatꝰ.⁊ ꝙ ſit trinꝰ ⁊ vnꝰ vtrū ſit eadē fides: qd̓no uidet̉. quia rō natural̓ attīgit fidē hui.ꝙ deus ſit ⁊ ꝙ deus ſit vnꝰ. ſꝫ ad fidē īcarnatiōis ⁊ redēptiōis n̄ attīgit natura. īmoad illā eleuat gr̄a pͥma. gͦ ē a prīcipio nat̉ehͦ aūt ē a prīcipio gr̄e. gͦ ē alia fides ⁊ alia.Itē ſcd̓a fides ē eorū que excedūt naturāpͥma aūt no. Un̄ Ro. i. ꝙ notū ē dei. Gloſa.īnotū dei ē rō ſubſtātie vel nͤ. que omnemlatet creaturā. Sil̓r ⁊ mīſteriū liberationishūane. gͦ alia ē et alia pͥma fides et ſecūda.Itē naͣ ẜm potētiā et ſcd̓m actū attīgitſeu ꝑuenit ad hͦ ꝙ deꝰ ſit et ꝙ ſit oīpotenset vnꝰ creator. Ꝙ aūt īcarnatꝰ ſit. attingitquātū ad potētiā et nō quātū ad actuꝫ. Ꝙenī poſſit ſe unire et ꝙ poſſit incarnari dictat natura nō ſcd̓m ꝙ ſit ſcd̓m actu. Ꝙ ꝟoſit deus trinꝰ et vnus. ad illd̓ nō peruenitnaͣ. nec quātū ad potētiā nec quātū ad actūquia nō dictat ꝙ ſit ſic. nec ꝙ poſſit. h̓ enīgradus ē eleuatiſſimꝰ. vn̄ hic eleuat̉ nat̉ aſupͣ id qd̓ eſt de actu et potētia. pͥma ergofides colligit̉ ex natura ſcd̓m actū et potētiā. Scd̓a ex naͣ ẜm potētiā ſolum. tertianec ſcd̓m actu nec ſcd̓m potētiā colligit̉ exuatura. gͦ nō ē eadē fides pͥma cū ſecunda.nec tertia cū pͥma et ſecūda. et ita alia fidecredit̉ deꝰ eē. et eē oīpotēs creator. ⁊ eē eſſeīcarnatus ⁊ trinus et vnus. Sol̓o. dd̓. ꝙfides dr̄ duplicit̓. eſt enī fides que colligit̉