cultū cerimoniāqꝫ afferūt Religio gͦ conſiſtit ī cultū diuīe nature. ſi gͦ religio eſt ꝑsiuris natural̓. Ergo ius naturale ordīat addeū ⁊ ad cultū eiꝰ. Ad opᵐ. Hugo de ſācto vic. ī lege naͣli. tātū duo p̄cepta fuerunt.ſ. qd̓ tibi nō uis fieri alij nō facias. Thobi.4. ⁊ quecūqꝫ vultis vt faciant vobis ⁊cͣ.Math̓ 7º ſꝫ ꝑ hec p̄cepta ordinat̉ ſolū rōnalis creatura ad ꝓximū: ⁊ non ad deū. gͦ autīſufficiēter diuidit Hugo. aut lex nō ordinat ad deū. Scd̓a ro. 2º. Ro. Cū gētes ⁊cͣ.Glo. Lex naturalis ē īiuriā nemini inferre.nec alienū p̄ripere a fraude ⁊ ꝑiurio abſtinere ⁊ hiꝰ. ⁊ vt breuiter dicatur nolle aliīfacē qd̓ tibi nō vis fieri qd̓ euāgelice cōcordat doctrine Math̓. 7º. ex quo patet ꝙ p̄cepta legis naͣlis reducunt̉ ad iſtd̓. Quecūqꝫvultꝭ vt faciāt vobis hoīes ⁊cͣ. Si gͦ illud ordīat ad ꝓximū: ⁊ n̄ ad deū pꝫ ꝙ non hꝫ lexnaturalis p̄cepta ordinātia ad deū. Sol̓odd̓ ſcd̓m qd̓ habet̉. 2º. Ro. Cum gētes ⁊cͣ. ibidicit glo. Ꝙ ex hͦ ꝙ hō eſt ad ymaginem ⁊ſimilitudinē dei. hꝫ legē qua ītelligit ⁊ ſibicōſcius ē quid bonū ⁊ ꝗd malū. In eo enimꝙ hͦ ē ad ymaginē. hꝫ cognitionē pͥme ꝟitatis que deꝰ ē. ꝗa ſcd̓m Augꝰ Ymago attendit̉ ī potentia cognoſcēdi. Ex hͦ ꝟo ꝙ ē adſimilitudinē: ē ī potētiā ⁊ debito diligēdiſūmā bonitatē. Quia ſimilitudo attēdit̉ inpotētia diligēdi. vt dicit Augꝰ. ⁊ ꝓpter hͦī lege ē ꝙ ꝑ ip̄ꝫ ordinet̉ hō ad deū ⁊ ita adꝓximū. Ad pͥmā rōnē ī cōtrariū dd̓. ꝙ inillis mādatis ītelligit̉ ordo hoīs ad deum.Nā ſicut ī dilectiōe ⁊ mādatꝭ de dilectiōeꝓximi ītelligit̉ dilectio ſui. qd̓ pꝫ cū dicit.Non furtum facias ⁊cͣ. Iſtud reducitur adiſtud mādatū non facias alij ⁊cͣ. ⁊ iſtud adiſtd̓. fac alij qd̓ tibi uis fieri .i. fac alij bonūqd̓ tibiuis fieri bonū. h̓ enī intelligit̉ dilectio ſui. ſic ex parte iſta ē reſolue̓ mandatalegis natural̓ ad dilectionē ſui. reſoluendoip̄m ⁊ ī ip̄a ītelligit̉. hͦ aūt quecūqꝫ vultisreſoluit̉ ad dilectionē ſui. ſicut viſū ē. ⁊ ſicmādatū de dilectiōe ſui ē illud ī qͦ fūdant̉mādata iuris natural̓. ſꝫ ī hͦ qd̓ ē diligere ſeput hō diligit ſe ordīate ⁊ ad finē bonum.ītelligit̉ dilectō dei ⁊ dilectio ꝓximi. Si .n.diligo me ⁊ meū eē: diligo ꝑ naturā prīciªmei eē ⁊ cōſeruatiōis eius hͦ aūt ē deus. etſic ī hͦ naturaliter fūdat̉ dilectio dei. Itēvnūqd̓qꝫ ꝑ naturā diligit ſibi ſil̓e ī ſpecie:qꝛ natura appetit ſuū ſil̓e. ⁊ ſic ī hͦ ītelligit̉dilectio ꝓximi. diligēdo enī me. diligo naͣliter meā ſpeciē. ⁊ mihi ſimilē ī ſp̄e. Alio tn̄mo dr̄ dilectio ſui fūdamētū ciuitatꝭ diaboli .ſ. ꝓut nō ē ordinata ad finē debitū. ſꝫ ſicnō loꝗmur hic de ipſa. ⁊ ſic p̄cepta nͤ ī quatū nature ſūt fūdāt̉ ſupͣ illud dilige̓ ſe ⁊ ſicpatet quo ordināt ad deū ⁊ ad ꝓximū. quiaī dilectione ſui ītelligit̉ dilectio ſui ⁊ ꝓximi. ⁊ ex hͦ ſequit̉. fac̄ alij qd̓ tibi vis fieri.Lex aut gratie eleuat natura ꝗa ponit̉ oīmfūdamēta dilectioni dei. Et ſic pꝫ reſpōſioCōſequenter queritur ſi ī lege naturali ē qd̓ ꝑ ip̄m ordineturrōnalis creatura ꝑ fidē ad deū .ſ. vtruꝫ lexnatural̓ dictet fidē uniꝰ dei. ⁊ r̄dēptoris ⁊trinitatꝭ ⁊ hiꝰ. ad qd̓ ſic ī Deut̓. dr̄. Audi yſrahel. deus tuus vnus ē. hͦ ē p̄ceptū de fidevniꝰ dei. ⁊ poſt ibi ſeꝗt̉ aliud mandatu dedilectiōe dei. cū dic̄. Diliges dn̄m deū tuūex toto corde tuo ⁊cͣ. Si gͦ ſcd̓m mādatū qd̓ē de dilectiōe dei ē ī lege naturali. ꝗa autēlex ⁊ rō natural̓ dictat cuilibet hoc ergo ⁊fides de vno deo. ſil̓r ē ſibi ſcripta. Ergoē de lege naturali. Sil̓r oſtendit̉ ꝙ fidesr̄dēptoris ſiue redēptiōis noſtre ſit de legenaturali. Io. 4º. da mihi bibere. Glo. Petita naͣ potū ratioīs ī. qua cōditor ⁊ redēptorīueſtigat̉. ſꝫ nō petit a natura niſi qd̓ debꝰ⁊ pōt natura. Cū gͦ petat ꝙ īueſtiget conditorē ⁊ redemptore. gͦ nobis dictat fidem redēptoris. Si dicat̉ ꝙ īplicite: ⁊ non ſpēal̓r.vl̓ explicite. ſi gͦ fides īplicita noſtre r̄dēptiōis ē ī lege naͣli. qͥa lex natural̓ dictat ꝙpoſt lapſū hūana natura debeat r̄ꝑari. Si gͦhec fides implicita habeat oīa credēda denoſtra redēptione. gͦ lex naͣlis nobis dictatoīa: que ad rdēptionē ꝑtinent. gͦ nobis dictat noſtrū redēptorē ſeu illū ꝑ quē det fieriredēptio. Tertia rō eſt. quaſi cōfirmatiop̄cedētꝭ rōnis. qm̄ dicit Hugo. Oēs ꝗ futura redēptionē credider̄t ī quo fieret crediderūt. gͦ ī fide redēptiōis ē īplicitū. in quofiat redēptio. ſꝫ lex naturalis dictat ꝙ redimendū eſt genus humanum poſt lapſumErgo dictat in quo fiat redemptio. Quarta rō qua oſtendit̉ ꝙ fides īcarnatiōis: ſeuhumanitatꝭ chriſti ſit ibi: ⁊ ita modꝰ redēptiōs īplicite ſuppoſita hac ꝓpoſitiōe. ꝙ ronaturalis animaduertit ꝙ tota beatitudorationalis creature ſit ī deo ⁊ nō in alio. ſꝫbeatitudo rationalis creature conſiſtit in
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten