explice̓. hͦ ē qua iuſtū ē vt oīa ſit ordīatiſſima. Tertia ratio eccleſiaſtici. 15. Deus abīitio conſtituit hominē: ⁊ reliquit illum inmanu cōſilii ſui. adiecit mādata ⁊ p̄ceptaſua Suppoſito āt ꝙ nō adderēt̉ nihil eſſetei peccatū qd̓ faceret. ſi gͦ liberior eēt rōnalis creatura. amoto pcc̄o qͣꝫ poſito. ꝗa poſſepeccare n̄ ē libertatꝭ: ⁊ ī ſūma ſua libertatecreatuꝫ eſt li. arᵐ. gͦ nūqͣꝫ cōcreatū ē cū illo.nec ei īditū mandatū nec p̄ceptū: ⁊ ita neclex: cū eius ſit p̄cipe̓. gͦ nec habet lege naͣlē.Quarta rō. li. arᵐ abſolutū ē ab oī neceſſitate. ſꝫ lex naͣlis ligat neceſſitate. gͦ abſolutuꝫē ab ea. Mīor pꝫ ꝑ Augꝰ. ſuꝑ gen̄. ad litt̓aꝫOīs nͤ uſitatiſſimꝰ curſꝰ hꝫ quaſdaꝫ naͣlesleges ſuas ſcd̓m quas ſp̄s vite ꝗ creatꝰ eſthꝫ quoſdā appetitꝰ det̓īatos: quos et malavolūtas nō pōt excede̓: ſꝫ lex que nō pōt excedi a volūtate eſt lex neceſſitatꝭ. Ergo lexnatural̓ ē lex neceſſitatꝭ. Quīta rō Ex ꝑteſēſꝰ n̄ ē forͣali qͣ īnata ad hͦ ſic̄ r̄gula: ut natura ſēſibilis ꝑueniat ad ſuū finē. gͦ nec exꝑte nature ītellectual̓ cū ſit ꝑfectior ꝙͣ ſēſibil̓. Sed tale ꝗd pōit̉ eē lex natural̓ .ſ. ut ſitr̄gula natural̓: q̄ aīa cognoſcat ꝗd faciēdūſit: ⁊ ꝗd no. gͦ non eſt in creatura rationalinec ſimiliter ī alijs gͦ no ē. Sol̓o dd̓ ꝙ lexnaturalis eſt ſicut dicit apoſtolus. et ī creatura rōnali. Na ſic̄ cognitīa hꝫ prīcipia ꝟiſibi innata: ⁊ notione illoꝝ ſic̄ hic. Omnetotū ē maiꝰ ſua ꝑte: ⁊ de qͦlibet affirmatio l̓negatio: ita ⁊ motīa r̄gula hꝫ ſibi īnatamꝑ quā regulat̉ ī bonū. hāc aut legē appellaꝰnaturale. Ad pͥmā rōnē ī cōtrariū quā obicit̉ ꝙ li. arᵐ ē ſupͣ legeˡ naturalē dd̓ ꝙ ē lexnaturalis īfra li. arᵐ ⁊ ſupͣ li. ar. ⁊ preter li.ar: ⁊ cū li. arº. ⁊ extra li. arᵐ. Infra li. areſt ſcd̓m ꝙ dicit Damꝰ. Ꝙ quedā vires ſūtque r̄cipiūt ⁊ obediūt li. arº. ſicut ē vis generatiua que liarº ſb̓icit̉. ꝗa ſi vult homogenerat: ⁊ ſi nō vult nō. Un̄ ē ī ſua ptātenon generare. Lex gͦ naturalis que regulatmotu nature obedietꝭ ſiue ſubiecte li. ar .ſ.huiꝰ virium. ip̄a ē īfra li. arᵐ. ſic̄ lex generationis. ⁊ hoc ſenſu dicit̉ eſſe voluntas ſupͣnaturā .ſ. ſubiectā. hͦ ē ſcd̓m illā ꝑte quā naͣei ſb̓icit̉. Et de hac lege naturali dr̄ ꝙ ipſaē: quā natura docuit oīa animātia ſicut eſtlex generationis. Itē ē lex natural̓ p̄terli. arᵐ. ſic̄ illa que r̄gulat motū viriū que n̄obediūt neqꝫ ſb̓iciunt̉ li. ar. ſic̄ vult ꝑamꝰ.ſic̄ ē uis digeſtīa retētīa: ⁊ hiꝰ uires naͣles.hͦ mō lex natural̓ n̄ ſolū ſe extēdit ad naͣmīferiorē. ſꝫ ad omnē naturā habentē appetitū determīatū. ſcd̓m hāc enī ē appetit det̉mīatꝰ ī vnoquoqꝫ. ⁊ ſcd̓ꝫ hͦ ē natural̓ appetitꝰ felicitatꝭ. Et ī hͦ ſēſu dic̄ Augꝰ. ſupͣ gen̄ꝙ ſūt leges ſcd̓ꝫ quas ſp̄s vite hꝫ appetitꝰdetermīatos: quos et mala volūtas nō pōtexcede̓. Itē ē lex natural̓ cū ip̄o li. ar. hocmō lex naturalis ē quāʰ quiſqꝫ ītelligit ⁊ ſibi cōſciꝰ ē quid bonū ⁊ ꝗd malū. Itē eſtlex naͣlis ſuꝑ li. ar. ⁊ ſic lex naturalis ē lexīcreata: que ē lex ſūme illiꝰ nͤ īcreate. ⁊ ſicloquit̉ glo. ſuꝑ illd̓. xi. ad Ro. Tu aūt cōtranatura inſertus es ī bonā oliuā. dicēs ꝯtraillā ſūmā naͣt̉e legē a noticia remotiua ſeuīpiorū ſeu īfirmoꝝ. tamē deus nullo modofacit. ꝗa cōtra ſe ip̄m nō facit. Et hͦ mododicit Augꝰ ī li. de ꝟa r̄ligiōe. Cum mēs hūanaͣ mutabilitate pati poſſit erroris: apparꝫſuꝑ mentē noſtra eē legem que ꝟitas dicit̉Itē ē lex naturalis extra li. arᵐ. ⁊ ſic dr̄ī decretꝭ ꝙ lex natural̓ ē que ī lege ⁊ ī euangelio cōtinet̉. ⁊ hͦ ē ꝗa ip̄a a lege naturaliextrahit̉: ut p̄cepta moralia ⁊ iudicia ⁊ huSi gͦ li. arᵐ vnomo hꝫ lege naturalem: queſibi ꝯcreata eſt tanqͣꝫ regula: que tamē ſupͣipſuꝫ eſt inquātū ē regula ipſi. Ad ſcd̓ꝫdd̓ ꝙ cuꝫ dr̄. Lex et̓na nobis naͣliter īpreſſaē h̓ ē notio eius ſic̄ pꝫ ex ꝟbis Augꝰ. Notioaut illa legis eterne īpreſſa aīe nihil aliudēqꝫ ipſa lex naturalis in aīa: que quidē eſtſimilitudo ⁊ ymago ipſiꝰ diuīe legis: ⁊ diuine boītatꝭ ī aīa. Un̄ lex natural̓ eſt notiolegis eterne īpreſſa aīe. ſic̄ ymago que eſt īſigillo īprimes eſt. Imago aūt que ē ī cera⁊ ī preſſa: ⁊ ē ſil̓itudo ⁊ ymago illiꝰ que ē īſigillo. Ita ē hic quia lex eterna ē īprimes.lex naturalis ē īpreſſa aīe. Ad tertiā quaobicit̉ ꝙ li. arᵐ eſſet liberiꝰ ſi eſſet abſolutūa lege ⁊ a mādatꝭ. dd̓ ꝙ nō Lex enī naturalno detrahit libertati eiꝰ. ſꝫ ē regula libertatis ſue. Anſelmꝰ aūt dicit ꝙ libertas nō eſtdicēda ad id qd̓ nō expedit: nec qd̓ nō decꝫPonat̉ aūt ꝙ nō eſſet lex vel mādatu inditū aīe adhuc īdecēs eſſet ꝙ aīa ſe ſb̓iceretvilibꝰ ⁊ īferioribꝰ. ſic̄ peccato ⁊ ſēſualitatiRegulat̉ aūt ꝑ lege ſibi īdita: ꝙ ita nō ſb̓icitur: ⁊ iō lex gubernat ⁊ dirigit eiꝰ libertateꝫ. Ad quartā dd̓ ꝙ eſt quidā appetitrōnalis creature det̓mīatꝰ. ſic̄ qui eſt ex ꝑ̄tifinis .ſ. appetitꝰ beatitudīs: ⁊ odiū miſerieLex gͦ naturalis regulans iſtū appetitum ē
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten