ſcd̓m qd̓ reſpicit boͣ gnaͣliter vel boͣ ſpāl̓rQue ſut bo rational̓ creature tm̄. Quātuꝫgͣ ad pͥmā rationē ꝯueīt ei h̓ ro. lex eternaę qua iuſtū ē vt oīa ſint ordinatiſſima. Lexenī eterna ſcd̓m ꝙ ē ius ordinādi reſpicithoͣ ⁊ mala: ꝗa deꝰ boͣ facit ⁊ ordinat. malūaūt nō facit. ſed ordinat. Un̄ ordīare ē actꝰcōis ipſiꝰ legis reſpctu bonorū ⁊ malorū ⁊ita h̓ ē notio ipſiꝰ ꝓut reſpicit boͣ ⁊ mala.Icd̓ꝫ aūt ꝙ r̄ſpicit boͣ gnaͣliter ſeu ſint borational̓ creature ſeu irrōnal̓ ꝯueīt ei iſtaroͣ. Lex eterna ē lex oīū artiū. ⁊ lex oīpotētiartificis inquantū .n. eſt ars omnipotentisartificis r̄ſpicit cām diuinā: que ē ars ⁊ cāoīū bonoꝝ. Scd̓ꝫ aūt ꝙ r̄ſpicit boͣ rational̓creature tm̄ cōuenit ei iſta diffinitō. Xex ēterna ē ſūma rō cui ſꝑ obtēꝑādū ē ⁊cͣ. Roal̓enī creatura ordinādā ē ꝑ leges. Unde lextꝑal̓ fert̉ ab hoīe ⁊ ſuꝑ hoīes. ⁊ ita cum eicōueniat ferre leges tꝑales vt dicit̉ ī diffinitiōe. Cōſtat ꝙ hͦ ē reſpectu rōnal̓ creatue̓Sil̓r qd̓ dicit̉ cui ſꝑ obtēꝑandū ē conuenitei reſpectu creature rōal̓: quia ſolū rationali creature cōuenit ille actꝰ ꝗ ē: obtēperareAd obᵐ cōtra prīaꝫ diffinitione dd̓ eſt:ſcd̓m Augꝰ. qui dic̄ in gen̄ ſuꝑ illd̓. Uiditdeꝰ cūcta q̄ fecerat ⁊ erant ⁊cͣ. qd̓ de ſingul̓ē dictū ꝙ erāt bo. de vniuerẜ aūt ꝙ erantvalde bo. quia quodlibet in ſe ē bonū ſed īvniuerſo ē valde bonū. Diſtīguēdum ergoꝙ poſſumꝰ ītellige̓ ī ſīgulari ⁊ hͦ mō dicit̉ꝙ oīa erāt boͣ: vl̓ ī vniuerſitate. ⁊ hͦ dupl̓rvl̓ ī r̄ſpiciēdo ordinē vt nūc: vl̓ r̄ſpiciēdoordinē ſīpl̓r: ſcd̓m ꝙ cop̄hendit totā ſerieordinis p̄ſentiū p̄teritoꝝ ⁊ futuroꝝ. quiares q̄ preſens eſt adhuc habet ordinem adre p̄teritā. ⁊ ad aliā reꝫ futurā. Si gͦ dicat̉ordo vniuerſi: ⁊ accipiat̉ pro ordīe vt nūc.ad hͦ nō ē dice̓ ꝙ oīa ſit valde boͣ ī vniuerſo: qm̄ poſſunt eſſe meliora. ſꝫ ꝯprehēdendotota ſeriem ordinis preſentium. p̄teritorū⁊ futuroꝝ ſic oīa ſūt ualde boͣ in uniuerſo.ita ꝙ n̄ poſſūt ēe meliora. Sic̄ gͦ bonum eſtꝙ oīa ſint optīa nō in ſingulari: ſꝫ ī ordinevniuerſi ꝓut dictū eſt. eodē mō dd̓ ꝙ iuſtūē vt oīa ſint ordinatiſſima. Et hͦ mō intl̓rilla diffinitō. Uel pōt dici ꝙ oīa in genereordinatiſſima ſūt in vniuerſo ſcd̓m qd̓ habet̉ ab Augͦ. 8º. ſuꝑ gen̄. dicentē. Uolūtasdiuia ſb̓icit ſibi pͥmitꝰ oīa. Deīde creaturācorporalē ſpirituali. deīde irrationalē ratīon̄ali. terreſtrē celeſti. Poſſemꝰ tn̄ dicere ꝙī illa ratiōe ē fall̓a figure dictiōis. ꝙ ī illadiffinitiōe li oīa nō habꝫ actualē ſupponē.vn̄ nō ſuppoīt res ipſas ī actu. īmo ab eternō poſſet dici iſtd̓: ſed cū dicit̉ poſt. n̄ iuſtūeſt vt oīa ſint optīa. li oīa habꝫ ibi ſuppōeꝫactualē ⁊ ſuppoīt ibi ꝓ ipſis rebꝰ actualiterexiſtētibꝰ. ⁊ vt nūc. Ad oppoſitū primocōt ſcd̓aꝫ diffinitiōeꝫ dd̓. ꝙ ſic ꝓprie non ēlex que mala ē: ſeu que ſonat malū: ita ꝓprieno ē ars que mala ē. ars enī virtus ⁊ lex cadūt ſb̓ ratiōe boni. ſil̓r malū vitiū ⁊ īheretia cadūt ſub vna ratiōe .ſ. mali. Propt̓eahͦ dicēdū ꝙ artes magice īqͣꝫtū ē ibi ꝟitasſūt a lege eterna. īquātū autē ē ibi falſitas⁊ malicia nō: nec ſūt ꝓprie artes: ⁊ ſic lexeterna nō ē lex eaꝝ. Illuſio enī demonumprīcipiū ē artiū magicaꝝ: ⁊ quātū ad hͦ eſtibi fl̓itas ⁊ malicia ⁊ īordinatio: ⁊ ſic ꝓpͥenō ſūt artes Ad 2ᵐ. dd̓ ſcd̓m Augꝰ. in li.cōfe. ꝗ dic̄. Lex tua dn̄e. lex legū: ⁊ lex tua:tu ⁊ tu ipſa lex. Iſtud gͦ debet intelligi intrāſitiue ⁊ nō trāſitīe. lex oīpotetꝭ artificꝭ.Unde dicit Auguſtinus qͣꝫ ipſa eſt ſummaꝟitas ⁊ conſtat ꝙ ſumma veritas eſt deusRatio aūt ꝓcedit ac ſi illd̓ trāſitīe ⁊ ꝑ diuerſitatē diceretur. Diffinit̉ gͦ ibi lex eterna ꝑ cōꝑatione ad oīa bona geueraliter q̄diriuat̉ ab arte prima eternaᵇ que ē cauſa.Sed quedā bona ſūt ab ipſa īmediate ſic̄illa que ſūt ab oꝑatiōe dīna. Quedā autemmediate. ſic̄ illa que ſūt ab oꝑatiōe hūāna.Dicit̉ ergo lex eſſe oīū artiū vt intelligat̉eſſe regula oꝑationū boaꝝ a rationali creatura. Dicit̉ aut lex oīpotetis artificis ſcd̓mꝙ e regula illoꝝ bonoꝝ que īmediate ſunta creatore. Ad obiectu pͦ contͣ tertiā diffinitionē dd̓ ꝙ hec diffinitio conueīt legieterne ꝑ cōꝑatione ad creatura rationale.ſcd̓m ꝙ ip̄a lex eſt prīcipiū ordinis rōnaliscreature: ſicut dictum ē: ſꝫ rational̓ creat̉ atriplicē habet ordine ad deum: ad ſe ⁊ adproximum. Inquātū lex eterna ē principiūordinis rational̓ creature ad deū cui ordinat̉ ꝑ ſubiectionē ⁊ obediētiā dr̄ cui obtēꝑādum ē. Inquātuꝫ autē ipſa ē principiumordinis rational̓ creature: ad ſe dicit̉ perquā mali miſerā: boni ⁊cͣ. ꝗa hō ſibi meret̉vel demeret̉ penā vel gloriā. Scd̓m ꝙ eſtprīcipium ordinis ipſiꝰ ad proximum dr̄ ꝑquā illa que tꝑalis ē recte fert̉ ⁊c. ut gͦ on̄ditꝙ ipſa ē principium ul̓e ordinis rationaliscreat̉e tot ponunt̉ mēbra in diffinitiōe illa