Ꝙ gͦ obicit̉ ꝙ non eſt ei obtēꝑandum dd̓ ꝙrectitudo uoluntatꝭ nr̄e non ſꝑ attendit̉ inꝯformātiōe eius ad diuinā volūtatē reſpectu voliti: ſed reſpectu volētis. Motus enīvolūtatis cōꝑat̉ ad volētem ⁊ ad volituꝫCōformatio gͦ volūtatꝭ mee ad diuinam ſꝑdebet eſſe quātū ad volētē. ẜꝫ non ſemꝑ advolitū. Un debeo me ſic conformare ei vtego velī qd̓ deꝰ vult me velle: nō vt velleqd̓ vult ſꝑ. Un̄ ſuꝑ illud p̄ſ. Rectos decetcollaudatio. dicit glo. cōuenit vt qd̓cunqꝫvult deus te velle. velis ⁊ tu. non dicit vtvel̓ ꝗdcūqꝫ vult deꝰ. ⁊ ſic bonꝰ filiꝰ volēspatrē viuere: quē deꝰ vult mori conformatvoluntatē ſua ⁊ obtēꝑat diuine. quia ipſevult qd̓ deus vult ipſū velle .ſ. patrem viuere. Et hͦ dicit Augꝰ in ench̓. vult ꝙ ipſefilius velit patrē viue̓ ex naturali pietateꝙͣ vult mori ex ſuo iudicio. Ad 2ᵐ dicēdūꝙ meritu appellat̉ vno mō actꝰ dignꝰ beatitudine vel miẜia hͦ eſt bonus vel malus.Alio modo dr̄ meritu ordo actꝰ ad p̄miumſeu ſit beatitudo ſeu ſit pēa. actus gͦ ē a li.arº. ſꝫ ordo actus illiꝰ ad premiuꝫ eſt a legeeternā. Unde quātū ad primū modū verūē qd̓ dr̄ ꝙ in volūtate noſtra cōſiſtit meritu ⁊ demeritū. ſꝫ nō ſecūdo mō: ꝗa ordī areactu bonuꝫ vel malū ad beatitudinem velſuppliciū nō eſt li. arbi. Un̄ Augꝰ intenditꝙ lex eterna ordinet bonū actu ad beatitudine. malū aūt ad ſuppliciū dicēs hͦ lex et̓naͣ incōmutabili ſtabilitate firmauit vt involūtate meritū: in beatitudinē ⁊ miſeriapremium. Et ſic patet ꝙ ordo ad premiumeſt ex ipſa.Quarto queritur intētione legis eterne ſcd̓m quā intētionemſit in deo. an̄ .ſ. approprietur ꝑſone vel eſſētie. ⁊ ꝙ eſſētie ꝑ augꝰ. pꝫ. Apparet ſupͣ mēte noſtrā ēē legē que veritas dicit̉. nec ambigendū eſt illa eſſe īcōmutabilē natura: ⁊ita eſt in deo ſcd̓m rationē eſſētie: ⁊ iſtudverū ē. illa enī naturaº īcōmūicabil̓ ē dīnaeſſētia. Sed tūc ē queſtio vtꝝ alicui ꝑſoneapproprietur ⁊ oſtēdit̉ ꝙ ſecūdū ītētionēptatis ⁊ ſic appropriat̉ ꝑſōe patris. Augꝰſuꝑ gen̄. Deꝰ naturas creat bonitate. volūtates ordinat ptāte: vt nec ſit natura queab eo nō ſit: nec volūtas bona cui n̄ preſitnec mala qua bn̄ vti nō poſſit. Poteſtas gͦin deo eſt principiū ordinis. ſi gͦ lex eternaeſt prīcipiū ordinis. gͦ eſt in deo ſcd̓m intētionē ul̓ rationē ptātꝭ. gͦ appropriat̉ perſōepr̄is. Cōſequēt̓ oſtēdit̉ ꝙ ſit ſcd̓ꝫ ītētiōeꝫueritatis. ⁊ ita aꝓpriat̉ filio. ꝗa lex eternadicit̉ ueritas. Un̄ Augꝰ in li. de uera religiōe Lex eterna ē īcōmutabilis ueritas. ⁊uult oſtēde̓ ꝙ lex appropriet̉ filio ſic̄ iudiciū filio ī illo libro: ⁊ dicit pater n̄ iudicatquēqͣꝫ. ſꝫ oē iudiciū dedit filio. ⁊ ſpiritualishomo a nemine iudicat̉ .i. a nullo homine.ſꝫ a ſola ipſa lege. ſcd̓m quā iudicat oīa. etideo ꝟiſſime dcm̄ ē. oportet nos oēs exhiberi an̄ tribunal xp̄i. Si gͦ oē iudiciū datumē filio. quoniā ꝟitatis ſeu ſapiētie eſt iudicare: ⁊ iudiciū ſcd̓ꝫ legem eſt ut dicit. ergolex eſt ī deo ſcd̓ꝫ rationē ꝟitatꝭ appropriatefilio. Cōſequēter oſtēdit̉ ꝙ ſcd̓m rōnemboītatis. ⁊ ſic appropͥatur ſpiritui ſancto.p̄s. Nō eſt qui ſe abſcodat a calore eiꝰ. glo.i. a ſpiritu ſancto: ꝗ ſpiritꝰ ſanctus eſt lex⁊ teſtimoiū ⁊cͣ. ip̄i gͦ appropriat̉. ⁊ ita ē ẜmrationem bōitatis. Itē. 8º. ad ro. Lex ſp̄suite. glo. i. ſp̄s .ſ. qui docet̉ quid agendū ſituult gͦ ꝙ ſpiritus ſanctus eſt lex. ⁊ ita lex eterna habet eſſe ſcd̓ꝫ rationē bonitatis. ꝗaſpiritui ſancto: attribuit̉ bonitas: ſecundūquā gͦ intētionē ſit ī deo qͣre ⁊ cui a ꝓpriat̉ꝑſone. Sol̓o dd̓ ꝙ ad quālibet legem cōcurrunt tria .ſ. auctoritas. ꝟitas. ⁊ bonitas⁊ hoc ſecūdū tria que cōcurrūt ad hͦ ꝙ ſitlex .ſ. principium legis: forma legis: ⁊ finisRatiōe prīcipii debet̉ ei anctoritas: ꝗa nōpōt eſſe prīcipiū legis niſi habēs auctoritatē. Ratiōe ꝟo forme debet̉ ei ueritas. quialex nūqͣꝫ fert̉ ſine recta ratiōe Item rōnefinis debet̉ ei bonitas. quia lex nō eſt niſiad bonū. Un̄ ſic̄ habet̉ ex alia ſciētia. Lexē ſanctio ſancta iubens honeſtū ꝓhibēſqꝫcōtrarium. Si gͦ reſpiciamus ī lege eternaauctoritatē dr̄ in deo ſcd̓m rationē uel ītētionē ptātis. ⁊ ſic appropͥiatur ꝑſone pr̄is.Si aut reſpiciamꝰ ꝟitate ſcd̓m ratione formalē ſic appropͥāt̉ ſapiētie: ⁊ ita ꝑſōe filii.reſpiciēdo aūt bonitatē que debet̉ eī rōnefinis. ſic appropͥatur ſpiritui ſācto: Ex hocpatet qual̓r iſti effectus deriuāt̉ a lege eterna .ſ. Imperare vetare ⁊cͣ. Nā iſti actus īperare ⁊ vetare ſūt ipſiꝰ legis rōne auctoritatis. iſti aut duo actꝰ cōſule̓ ⁊ permitte̓ ſuntipſiꝰ ratione veritatꝭ. Iſti aut duo: punire:pͥmiū tribue̓ ſūt ipſiꝰ rōe bonitatꝭ: ⁊ ꝓpterhoc dictū ē a ſapiētibus ꝙ h̓ ē ꝟtus legis.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten