ad hoc ut aīe rationali īprimatur licet abeterno nō īprimat̉ in effectu.Secundo queriturAn notio legis diuine ſit īpreſſa cuilibetrōnali aīe ī creatione Ad quod ſic Augꝰ.in li. de vera r̄ligiōe ē lex ſcd̓m quā deꝰ iudicat oīa. de qͣ nullꝰ iudicare pōt. ſꝫ hec eſtlex eterna. Ergo nullꝰ pōt iudicar̄ de legeeterna. Si gͦ iudicare ē noſcere pꝫ ꝙ eiꝰ notio nulli īpreſſa ē. Itē Augꝰ. ī libro cōfe.3ª. Ignorabā ⁊ nō nouerā iuſticiā uerā īteriorē ex iuſtiſſima lege dei oīpotentis. quaformarēt̉ r̄gionū mores Cū ip̄a vbiqꝫ eſſeth̓ aūt ē lex eternā. gͦ Augꝰ. ea ignorabat. gͦno eſt nota cuilibet aīe. Ad oppoſitū devera r̄ligiōe mēti nr̄e talē lege vide̓ cōceſſū ē. gͦ ip̄a ē nota aīe rationali: ⁊ eiꝰ notioei īpreſſa. Itē Augꝰ. ī li de li. ar. eternelegis notio nobis īpreſſa ē. ea enī ē qͣ iuſtūeſt vt oīa ſint ordīatiſſīa. Querat̉ enim aquolibet vtꝝ īpreſſū ſit aīe ſue. ⁊ notū: ꝙiuſtū ē vt oīa ſint ordinatiſſīa. dicet vtiqꝫꝙ ſic. Sol̓o ſcd̓ꝫ beatū Augꝰ in li. de verareligiōe eternā legem mūdis aīs fas eſt cognoſce̓: iudicare nō ē fas. hͦ aūt ītereſt īternoſſe ⁊ iudicar̄. ꝙ ad cognoſcēdū ſatis eſtvt videamꝰ aliꝗd ita eē: vl̓ nō eſſe. Ad iudicādū veo aliquid addimꝰ vt iudicemusita poſſe eē vl̓ al̓r venire. cū dicimꝰ. ita debebit eſſe vel debuit: vt in ſuis operibusartifices faciūt. Iudicare gͦ de lege eternanullꝰ pōt. ꝗa iudicās ſēꝑ ē ſuꝑior iudicatoSꝫ vide̓ ſeu cognoſcere eā cuilibet animeī preſſū ē: ⁊ ſic notio eiꝰ aīe īpreſſa ē: ſꝫ n̄ eiꝰiudiciū: ⁊ ꝑ hoc ſoluit̉ pͦ obᵐ. Ad 2ᵐ. dd̓ſcd̓m Sama. ī li. pͦ ꝙ cognitio exiſtēdi deūnobis naturaliter inẜta ē. ſꝫ tn̄ in tātū īualuit ꝑnicioſa hominū malicia: ⁊ deduxit inbaratrū: vt dicerēt nō eſſe deū: ſicut in p̄sDixit inſipiēs in corde ſuo deꝰ nō ē. Sicutgͦ habitus cognoſcēdi deū īpreſſus eſt aīenaͣliter: tn̄ aīa actu pōt deū ignorare. cumip̄a euertit ſe ab habitu illo ad exteriōa ꝑſui maliciā: ſic lex eterna noͣ ē omī aīe ſcd̓ꝫhabitū tn̄ ꝑ maliciā nr̄aꝫ: qn̄qꝫ ab ip̄a auertimur ad exteriōa mala. ita ꝙ ipſā ignoranus ſcd̓m actu. ⁊ hͦ vult dice̓ Augꝰ. cū dic̄Ignorabā. Nā quicūqꝫ cōuertit ſe ad illuꝫhabitū cognitiōis legis eterne ſemper eaꝫcognoſceret: ⁊ ꝙ eā aliqn̄ ignoret. hͦ eſt ꝑauerſionem ab illaTertio queritur elexet̓na. Et aſſignāt̉ pl̓res eiꝰ diffiōes. Augꝰ. īli. de li. ar. vnā aſſignat dicens: vt breuit̓legis eterne nomē explicē: ea ē q̄ iuſtū ē vtoīa ſint ordinatiſſīa. Cōtͣ iſta diffīonemobicit̉. Nō ē iuſtū vt oīa ſit optīa etiā bonitatē quā nata ſūt habe̓ Ergo nō ē iuſtuꝫvt oīa ſint ordīatiſſīa. ⁊ ꝙ ſequat̉ pꝫ: quiaſil̓is ē rō boni ⁊ ordīati. Nā ſicut maluꝫ ⁊īordinatū ex vna ꝑte cadūt. ita bonū ⁊ ordīatū ex vª ꝑte: optimū ⁊ ordīatiſſimū exvna. Ꝙ aūt n̄ ſit iuſtū vt oīa ſint optīa pꝫqm̄ ſi hͦ eſſet iuſtū oīa eſſēt optīa boītateetiā quā nata ſūt hr̄e: hͦ aūt ē fl̓m. gͦ nō eſtiuſtū vt oīa ſint ordinatiſſima. Itē aliadiffītio legis eterne aſſignat̉ ab Augꝰ. inli. de ꝟa religiōe. Apparꝫ ſuꝑͣ mētē noſtraꝫlegē eſſe que veritas dicit̉: h̓ ē īcōmutabil̓veritas: que ē lex omniū artiū: ⁊ lex oīpotētis artificꝭ. Cōtͣ hac diffinitiōeꝫ obicit̉. Etpͦ cōtra hͦ ꝙ dicit̉ lex oīū artiū. Nā ſic̄ dic̄Augꝰ. 8º. de ciuitate dei. Inueniūtur artesmagice̓ ⁊ malicioſe: ſi gͦ lex eterna nulliusmali eſt. lex gͦ nō ē lex malarū artiū. gͦ maled̓r ꝙ ſit lex oīm artiū. ymo deberꝫ addi ꝙeſt lex bonarū artiū. Sil̓r obicit̉ cōtͣ hͦ ꝙd̓r lex oīpotētꝭ artificis: quia h̓ eſt libertasdei vt nulli legi ſb̓iaceat nulliꝰ iudicio. vtdic̄ Anſel. ī li cur deus ho. gͦ male dicit̉ lexoīpotētꝭ artificꝭ. Tertia diffīo legis eterne pōit̉ ab Augꝰ. ī li. i. de li. arª. Lex eternaē ſūma ratio cui ſꝑ obtēꝑandū eſt ꝑ quammali miſerā: bōi bonā vitā merēt̉: ꝑ quamilla que tēꝑalis ē recte fert̉ recteqꝫ mutat̉.Cōtra iſta diffīonē obicit̉ ⁊ pͦ cōtͣ iſtd̓ mēbrū. cui ſꝑ obtēꝑādū ē. qm̄ lex iſta eterna ēidē qd̓ dei volūtas: ſūma enī rō ē volūtasdei. Sꝫ dicit augꝰ. ꝙ bonꝰ filiꝰ boa volūtate vult prēm viue: quē deꝰ vult mori. ꝙ pmoriatur hͦ ē ſcd̓m legē eternā: ſeu ſecūdūdei volūtatē: gͦ bonꝰ filiꝰ bene poteſt velleꝯtrariū legi eterne. gͦ nō ē ei ſēꝑ obtēꝑādūCōtra illd̓ mēbrū. ꝑ quā mali miſerā. bōibonā vitā merēt̉ obicit̉ ſic. qm̄ ī volūtatenr̄a cōſiſtit meritū ⁊ demeritū ī lege autēpͥmiū vel ſuppliciū. gͦ per illā nō meremur.vl̓ demeremur. Preterea querit̉ an iſte ratiōes notificent legē eternā ſcd̓m equaleꝫcōꝑationē ad rem: aut vna vl̓ior ſit alia. ⁊quomō ei ꝯuēiūt. Sol̓o dd̓ ꝙ notio legisdiuīe ꝯſiderari poteſt tripliciter: ſic̄ ⁊ lexeterna. Nā lex eterna pōt conſiderari ſcd̓ꝫr̄ſpectū ad bona vel mala. vl̓ ſcd̓m ꝙ r̄ſpic̄bona tm̄. ⁊ hͦ dupl̓r. quia poteſt ꝯſiderari
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten