s. pꝰ reſurrectōꝫ: ſic ī diſpenſatōe qͣ on̄debat̉in ſuo corꝑe gloria: cū ip̄m eſſet vnitū deitati: ſic̄ aīa poterat eſſe gloriā ẜm ꝑtē: ⁊ ẜm ꝑtēno. Et dico ẜm ꝑte hoc eſt ẜm ꝙ vnitū deitati. ꝗa ſicut ex diſpenſatōe fuit ꝙ corpꝰ illd̓eſſet corruptibile ⁊ obſcuꝝ: ⁊ hoc ꝓpt̓ liberationē noſtrā: ſic ex diſpēſatōe fuit ꝙ oſtēderet̉ in illa claritate an reſurrectōꝫ in quadebuit eſſe pꝰ: ⁊ hoc ꝓpter corroborationēfidei noſtre quā hūit ex vnione ad deitateꝫEt per hoc pꝫ ſolutio ad obiecta.Poſt modum queritur. vtꝝ hec claritas fuit naͣlis illi uel aſſūpta. Et pͥmo querit̉. vtꝝ fuit in potentia naͣli: uel fuit aſſupta a xp̄o. Ad qd̓ ſic Math̓17º Tn̄ffiguratꝰ eſt. Glo. ẜm ſpem illiꝰ quamhēbat ꝑ naͣm oſtendit nō admittere carnemquā aſſūpſerat uolūtate. Si gͦ ſpēm qua eison̄dit hebat ꝑ naͣꝫ. Ergo ꝑ naͣm hēbat claritate quā eis on̄dit. gͦ ei fuit claritas illa naͣl̓Itē ip̄e aſſūpſit corpꝰ ꝯueniens diſpenſationi. quicqͥd gͦ fuit in eo. aut fuit ex naturaſue originis. aut ex diſpenſatione. Sꝫ ex naͣſue originis fuit ei ꝯueniens naͣlit̓ claritas.qͥa fuit a principio celeſti. s. a ſpū ſco. de quodr̄ eſſe ꝯceptꝰ a ꝑte ſue originis: ſeu pͥncipiiſue originis eſt ei naͣlis. Sil̓r ex diſpenſatōenaͣlit̓ ꝯuenit ei: ꝗa ſic̄ ex diſpenſatōe debuitacciꝑe paſſibilitatē ⁊ miſeriā ꝓpter noſtraꝫredemptionē. ita ex diſpenſatione fuit: ꝙ an̄mortē debuit on̄dere claritatē ſue glorificationis ꝓpter fidei noſtre corroboratōꝫ. Sic̄gͦ in aſſuptione debuit aſſumere ꝓpͥetatemꝯueniente mortis .s. paſſibilitatē. ita in aſſūptione debuit aſſumere claritatē ſue glorificationis: cū eā debuit an̄ mortē oſt endereFuit gͦ naͣlis ei: ⁊ a ꝑte origīs: ⁊ ſue diſpenſationis. Conͣ. Damꝰ Oēs paſſiones nr̄asnaturales ⁊ indetͣctabiles aſſūpſit p̄ter pcc̄ꝫ.Et Boetiꝰ dic̄ in liº d̓ duabꝰ naͣis. Ip̄e aſſūpſit paſſibilitates ⁊ alios defectꝰ p̄ter pccm̄nō ẜm ſtatū ante peccatū: ſꝫ ẜm ſtatū ſcd̓m.Si gͦ aſſūpſit defectꝰ noſtros: cū opacitasſit ꝑ naͣm in nobis. gͦ in ip̄o fuit ꝑ naturamErgo ꝑ naturā nō fuit in ip̄o claritas. Ulterius querit̉. vtꝝ eſſet in eo naͣlit̓ ẜm actuꝫIta ꝙ nō ſolū in pō naturali vt diceret̉ eēin eo ẜm actū: lꝫ nō ſꝑ appareret. Ad qd̓ ſicſuppoſitis p̄cedentibꝰ: ſic̄ ſe hꝫ claritas ſpūal̓que eſt ſcīa ad aīam xp̄i. ita ſe hꝫ claritas corporis ad corpꝰ xp̄i. Si gͦ ab initio ſue ꝯceptionis hūit ſcīam oīum ſicut pꝰ: ⁊ qd̓ dr̄ ꝓfeciſſe hoc eſt tm̄ ꝙͣtū ad manifeſtatiōeꝫ: ⁊ itaaīa eiꝰ ſꝑ fuit clara: gͦ ſil̓r ab inſtāti ꝯceptionis ſue huit claritatē corꝑis ẜm actū: licꝫ nōſꝑ appareret ſꝫ ꝑ diſpenſatōꝫ. Itē ſꝑ fuit īaīma xp̄i claritas ꝙͣtū ad ꝑtē ſuꝑiore ex vnion ad diuinitatē. ſic in inferiori paſſibilitasex vnione ad corpꝰ. Ergo ſil̓r corpꝰ eius cumeſſꝫ vnitū diuinitati ſic̄ aīa ſꝑ huit ẜm actūnaturalit̓ gloriā ⁊ claritatē in quadā ſui ꝑteCon. Si diceret̉ ſeque̓t̉ ꝙ corpꝰ eiꝰ noneſſet paſſū ẜm oēm ꝑtē: ꝗa in ꝑte illa nō eſſꝫpaſſibilis in qua eſſet iſta claritas. ſꝫ hoc nōpōt ꝯcēdi: qͥa ſua btā aīa ẜm ꝑtē illā qua eratvnita corꝑi totalit̓ patiebat̉. Licet nō ẜꝫ illāqua vnita erat dīnitati. gͦ corpꝰ eiꝰ ẜm totū patiebat̉. Sol̓o dd̓. ꝙ naturale dr̄ quatuor modis: ẜm quadruplicē cām. Unoº dr̄naturale ꝑ ꝯꝑationē ad illud a quo res nataeſt ꝙ eſt cā efficiens. Alioº ẜm ꝯꝑatōꝫ adcām ẜm quā nata eſt: que ē ꝑfectio ⁊ ꝯplemētu eius. Tertio mō in ꝯꝑatione ad cauſamde qua nata eſt que quidē eſt maͣ. 4º mōin ꝯꝑatione ad cam ad qua nata eſt que difinis. Si gͦ ꝯſideret̉ natura in corꝑe xp̄i a ꝑte originis ſeu in ꝯꝑatione ad illud a quonata eſt: ſic paſſio nō eſt eī naturalis: nec īuenit̉ in ea paſſibilitas uel mortalitas. Un̄ Hylaꝰ. xº. de tri. Quid ꝑ natura hūani corporiacarnē d̓ ſpū ſcō ꝯceptā iudicamus. Caro illade celis eſt. Si aūt ꝯſideret̉ ẜm cām ẜm quaꝫeſt caro .i. ẜm ſuū ꝯplemētū .s. ex vnione addiuinitatē. hoc mō adhuc dico ꝙ n̄ eſt ī corpore xp̄i ꝑ naturā paſſibilitas: nec ea q̄ opponūt̉ glorie. ⁊ hoc ꝑ naturā illiꝰ ꝯplemēti ſedex hͦ eſt corpꝰ eius poteſtatiuū ſuꝑ oēs paſſiones .s. a plenitudine ꝟtutꝭ dīne. Scd̓ꝫ ergonaturā originis ⁊ ꝯplemēti nō erat paſſibilitas ī ſuo corꝑe. Accipiēdo āt ẜm ꝯꝑationēad illud de quo ē nata caro xp̄i. ẜm hoc ē etnaturalis paſſibilitas ⁊ ꝓpͥetates ꝯſeꝙͣtesqͥa de carne ꝟgīs aſſūpta eſt. Aſſūpſit .n. denr̄a natura: naturā corpulentā ex elementisꝯpoſitā ⁊ conͣrietati ſubiectam. Accipiendoaūt ſcd̓m finē ad quē nata eſt: qͥa nata ē adredemptionē noſtra: ut ꝑ paſſionē nos redimeret ſic ad hoc eſt eī naturalis paſſio ⁊ moͣtalitas. Cum gͦ querit̉ vtꝝ claritas fuit ei īpotentia naturali. Dico ꝙ ſic pͥmo ⁊ ſcd̓oaccipiendo naturā ⁊ potentiā naturalē. ſꝫ nōalijs duobꝰ modis. īmo paſſibilitas fuit eīin potentia naturali: ⁊ hoc eſt qd̓ dic̄ Hyla.