peorſū ⁊ īmobile motu ꝓgreſſiuo. vnitumꝟo aīe mouet̉. At abile eſt ad hoc ꝙ moueatur ꝓgreſſiūe ſic̄ corpus dn̄i eleuatū ad vnionē cū diuina natura hꝫ aliquid vltra naͣmcorꝑis ⁊ ſortit̉ habilitatē ⁊ ptātem ad q̄daꝫque nō ꝯueniūt corꝑi alteriꝰ hōis .s. claritatē agilitate ⁊ ſubtilitatē: ⁊ eſt ei naturalisex illa vnione. Illud gͦ qd̓ obicit tēt incorꝑis natura ẜm qd̓ corpꝰ. ſed hͦ eſt plus .s.ip̄m corpꝰ dīnitati vnitu: ⁊ ex hoc ſortiturptātem ad iſtā claritatē ⁊ ad aliā. Ad aliud qd̓ obr̄ ꝙ nō ſunt conria ſil̓. dd̓. ꝙ ſimil̓rpoſſet obici de agilitatē quā habuit ābulando ſuꝑ mare. ⁊ de ſubtilitate quā huit naͣſcendo de ꝟgine: ſicut hic opponit̉ de claritate: qͥa ī ip̄o erat corpulētia. nō gͦ ſubtilitas⁊cͣ. ꝓpt̓ hͦ dd̓. ꝙ in exitu corꝑis dn̄i ex vteroꝟginis fuit ẜm actu ſubtilitas ⁊ corpulētiaẜm habitu. ſil̓r ambulādo ſuper aquas fuitactu agilitas in ip̄o: ſed habitu grauitas intranſfiguratione: ſic fuit claritas actu. ⁊ exhac vnione ad deitatē: ⁊ opacitas in habituhoc mō nihil ꝓhibet conria ſimul eſſe circaidem ſubiectum.Conſe quenter querit̉. an illa claritas fuerit glorioſa uel ſimilisglorioſe. Ad qd̓ ſic Math̓. 17º. Trāſfiguratusē. Glo. Bede. ī corꝑe mortali on̄dit nō īmortalitatē: ſꝫ claritate ſimilē future īmortalitati: ſicut pꝰ in corꝑe īmortali oſtēdit nō mortalitatē ſed ſil̓itudinē. ſiue formā ſimilē mortalitati. Ex quo pꝫ ꝙ nō fuit claritas gl̓ioſaquā oſtendit: ſꝫ glorioſe ſil̓is. Itē ibidē Beda in glo. Corpus mortale nō eſt ſubditumimmortalitati: nec immortale immortalitati. Si ergo corpꝰ dn̄i in tn̄ffiguratiōe adhuc erat mortale. gͦ claritas que fuit tūc inſuo corꝑe nō fuit claritas īmortalitatis. gͦnō fuit glorioſa claritas: ſꝫ ei ſil̓is. ContraMa th̓. 9º. Trāſfiguratꝰ eſt. Glo. in ea claritate i qua erit ꝑacto iudicio. Ea .n. relatiuū eſtidēptitatꝭ ſb̓e. ergo ſupponit ꝓ illa ⁊ eademclaritate: ẜm ſb̓am in qua erit ꝑacto iudicio.ſed claritas in qua erit pacto iudicio eſt claritas glorioſa. Ergo ⁊ illa claritas fuit glorioſa. Itē ad phi. 3º. Expectamus dn̄m ih̓ꝫxp̄m qui reformabit ⁊cͣ. Gloſa. aſſimilabimurclaritati quā habuit in tnͣſfiguratione. Sedclaritas noſtra erit gl̓ioſa. gº ⁊ illa quā hūitin tnͣſfiguratione fuit glorioſa. Itē Math̓18º. Duxit eos in montē. Glo. gloriā maieſta-tis oſtenſurꝰ. Si oſtendit eis gloriā maieſtatis. ergo claritate glorioſā oſtendit: uel glorioſa fuit claritas in qua apparuit. Sol̓o adhāc qōeꝫ p̄notandū: ꝙ hic ſūt diuerſe opīones. Ana ē ꝙ illa claritas nō fuit glorioſa: ſꝫſil̓is glorioſe. Et hoc dicūt iuxta auctoritates Bede. que eſt in corꝑe mortali: oſtenditnō īmortalitatē ⁊cͣ. Alii dicūt ꝙ fuit glorioſa: ſꝫ fuit aſſūpta ad tꝑs ſicut alias ꝓpͥetates aſſūpſit ante reſurrectōꝫ ad tꝑs .s. agilitatē ābulando ſuꝑ mare: ⁊ ſubtilitatē naſcēdode glorioſa ꝟgine ⁊ īpaſſibilitatē: ſicut qn̄dedit corpꝰ ſuū in ſacramēto in cena. UndeIo. Corpꝰ qd̓ habuit ꝑ naturā dedit diſcipul̓in cena nō mortale: nō corruptibile. Ita etiain tuiffiguratōe claritate glorioſā aſſumpſitEt hoc fecit vt diſcipulis ſuis oſtenderetgloria ſue ⁊ noſtre reẜrectionis. Sꝫ dd̓meſt ſine p̄iudicio medio mō. s. ꝙ multiplex ēſil̓itudo. Quedā eſt ſil̓itudo enigmatica in reque eſt oīno alteriꝰ gn̓is: ſicut nos dicimusꝙ fides hic in via ſil̓is ē viſioni in patria ſeuaſſimilat̉ cognitioni glorioſe. Eſt iteꝝ ſil̓itudo realis. ⁊ hec eſt reꝝ eiuſdē generis. ſed hͦpōt eſſe dupl̓r. quia aūt ẜm ꝑfectionē: aut ẜꝫīꝑfectionē. Si ẜm īꝑfectione hͦ moͣ dicimꝰ ꝙcaritas in via aſſimilat̉ caritati in pr̄ia Nonenī eodē mō aſſimilat̉ quo fides cognitiōiī patria ꝗa fides aſſimilat̉ ei egnimatice: qͥafides euacuabit̉: ſꝫ caritas vie caritati patrierealit̓: qͥa nō euacuabit̉ caritas vie adueniēteilla que eſt in gloria: ſed ꝯplebit̉ ab ea. ergoeſt ei ſil̓is in re: ſed tn̄ ẜm īperfectione: quiadifferūt ẜm ꝑfectū ⁊ īꝑfectū. Eſt etiā ſimilitudo realis ẜm ꝑfectione: ſicut nos dicinus ꝙ filius eſt ſil̓is pr̄i. Et caritas Petriin pria caritati Pauli in pr̄ia. Si gͦ loquamur de ſil̓itudine enigmatica que eſt reꝝoīno alteriꝰ gn̓is. hoc mō claritas illa nō fuit ſimilis giorioſe. Sꝫ dicēdo realē ſil̓itudīeꝫque eſt reꝝ eiuſdē generis. An̄ ẜm īꝑfectiōꝫhͦ mō fuit illa claritas ſimilis glorioſe. Un̄etiā potuit dici glorioſa ẜm quid. Si autemloquamur de ſil̓itudīe reali que eſt ẜm ꝑfectionē reꝝ eiuſdē gn̄is. hoc mō nō fuit ei ſimilis .s. ẜm ꝯpletu. ⁊ hoc pꝫ quia ſicut in aīaxp̄i: eo ꝙ fuit vnita deitati fuit gloria ẜꝫ ꝑtelꝫ nō ẜm totū hoc eſt ẜm vī ſuꝑiorem: ⁊ nonẜm īferioreꝫ: īmo ẜm ꝑtē īferiorē īerat ei paſſibilitas ⁊ miſeria. ⁊ ea que ītrāt gloriā: ſedẜm ꝑtem ſuꝑiorem erat gloria. ⁊ iſta glorianō fuit alterius gn̓is ꝙͣ gloria quā pꝰ hūit