naͣe hūane ꝯueniūt dīne ꝑſone: vt ſit dicereꝑſonā mortuā ⁊ paſſā: ⁊ ita deū mortuum⁊ paſſū. Ad vltimū dd̓. ꝙ aīa ē vnita corpori in vnitate naͣe: ⁊ iō ex vnione vel coniuctione aīe ad carnē reſultat vita in carne.Uita .n. eſt actꝰ ⁊ ꝑfectio naͣe. Dīnitas ꝟo n̄vnit̉ carni in vnitate naͣe. ⁊ iō ꝙͣuis dīnitasſit vita ⁊ cā vite. vbi eſt ꝯueniens ſuſceptibile tn̄ ex vnione dīnitatis cū carne vel corpore nō erit dice̓ corpꝰ viuere vel eſſe viuūꝗa nō eſt dicere vnā vitā cōmunē naͣe dcitati ⁊ carni eſſe.Deinde queriturrosī triduo mortuꝰ: fuerit hō. Circa hoc ſic obicit̉. Si aīa nūꝙͣ fuiſſet vnita corꝑi. Et ſi diuerſa aſſūpta fuiſſent a ꝟbo: nūꝙͣ fuiſſet hōSꝫ ī triduo n̄ fuit aīa vnita carni. gͦ tc̄ no fuit hō. Itē in illo triduo fuit hō: ⁊ nō potuit loqui: nec audire: nec videre: nec aliqd̓aliud officiū hōis exercere. ergo in illo triduo fuit hō cecꝰ ſurdꝰ mutꝰ: qd̓ eſt abuſiodicere. Itē ſicut dicit Boetiꝰ. Triplex eſtſtatꝰ hōis ante peccatū pꝰ peccatū: ⁊ ſtatusglorie. Primꝰ fuit poſſe mori ⁊ poſſe n̄ mori. Scd̓s nō poſſe nō mori. Tertiꝰ ꝟo nō poſſe mori. quo expͥmit̉ īmortalitas glorie quātūc nō huit xp̄s: ſed nullū iſtoꝝ hūit in triduo. gͦ nō fuit hō. Itē nuſꝙͣ fuit hō ī illotriduo: quia nec in ſepulchro cū ibi nō hērꝫaīam: nec in inferno cū ibi nō habe̓t corpusRelinqͥtur gͦ ꝙ nuſꝙͣ fuit hō. Conͣ. AugTalis fuit illa ſuſceptio que deū faceret hominē: ⁊ hōiem deū. ſed illa ſuſceptio nunꝙͣdeſūt eſſe. gͦ nūꝙͣ deſit deꝰ eſſe hō. ItPſal. Tu es ſacerdos in eternū ⁊cͣ. Ergo nūqꝫ deſiit eſſe ſacerdos. gͦ nec deſiit eſſe hōexquo factꝰ eſt ſacerdos in incarnatione.Itē quicꝗd pͥus fuit ſubiectu rōnalitatifuit ſubiectu rōnalitati in triduo. qͥa aīa nonideſiit eſſe vnita ꝟbo. gͦ nō deſiit eſſe rōal̓Sil̓i rōne nec deſiit eē ſb̓a corꝑalis: qͥa caro illa nō deſiit eſſe vnita ꝟbo. gͦ ip̄e xp̄s in triduo fuit ſb̓a corꝑea rōnalis. gͦ fuit hō. Itēin illo triduo fuit ypoſtaſis hūane naͣe: ſeuhn̄s humanā naͣm. qͥa hūit aīam ⁊ carnē ſibivnita. gͦ fuit hō. Itē Hugo de ſacͣmentiſQuid eſt ſtultiꝰ dicere ꝙͣ ꝙ homo tūc eē deſinat qn̄ ꝟe eſſe incipit: ⁊ tanto vtiqꝫ ueriꝰ ēꝙͣto ꝟius eſt in quo eſſe incipit. gͦ cū hō ſāctus in morte īcipiat eſſe beatꝰ qd̓ eſt eē ueriſſimū. gͦ ſtultiſſimū eſt dicere: ꝙ hō tūc eēdeſinat. Itē idē Paulus inquit. Cupio diſſolui ⁊ eſſe cū xp̄o. quid cupis mori ⁊ in xp̄oeſſe. īmo dicūt quidā qd̓ mori eſt nihil eſſeqͥa nō eris qd̓ fuiſti pꝰ mortē. Si iſtis credisPaule mortē nō optas: niſi forte nō eſſe deſideras. Relinquit̉ igit̉ ꝙ in morte nō deſiniteſſe aliqͥs hō. gͦ multo magis: nec filius deid̓ſinit eſſe hō. Ad hoc diuerſi diuerſa dixerūt. Quidā īdiſtīcte dixerūt ꝙ xp̄s in triduo fuit hō vt mgr̄ ⁊ Hugo de ſco vic. ſeddifferenti rōe. Namgr̄ dicit ꝙ fuit homoqͥa hūit illā eandē naͣm ip̄e deꝰ ſibi vnitam⁊ eo d̓ mō quo pͥus: ex qua vnione dr̄ hō. dicit etiā ꝙ al̓r eſt in puro hōie al̓r in xp̄o. qͥain puro hoīe n̄ ē niſi vna vnio .ſ. aīe ad carneꝫſed in xp̄o ſunt due vniones. Una vnio humanitatis ad diuinitatē. ⁊ hec facit eū hominē. Alia eſt aīe ad carne: ⁊ hec facit eumviuere. Un̄ cū hec fue̓it ſoluta in triduo dicūt eū fuiſſe mortuū. Sꝫ quia aliqͦ nō fuit ſoluta dicūt ip̄ꝫ fuiſſe hōīeꝫ. Ad hͦ aūtē ꝙdr̄ xp̄s nuſꝙͣ fuit hō ī illo triduo. ip̄i rn̄detꝙ in inferno fuit hō ⁊ in ſepulchro. qͥa in vtroqꝫ habuit humanā naͣm. Quidā tn̄ illoꝝſunt qui dicūt ꝙ in alijs duobꝰ locis fuit hōita ꝙ in neutro. Hugo ꝟo ꝯcedit ſil̓r ꝙ xp̄sin triduo fuit hō. Un̄ dicit ꝙ recte ꝟbumpoſtꝙͣ factū eſt hō: nūqͣꝫ poſtea hō eſſe deſiitqͥa ſe nec in morte carnis ab aſſūpta hūanitate nūꝙͣ diuiſit: tn̄ ſua opīo eſt ꝙ eē ꝑſonale hoīs ꝯſiſtat penes aīam pͥncipalit̓. Undedicit ꝙ ſpūs rōnalis ꝓprie dr̄ ꝑſona numero diſcretꝰ: ⁊ rōe diſcernēs. Uu dicit ꝑſonaꝫeſſe. q. ꝑ ſe ſonantē ſiue ſingularit̓ diſcernēteinquantū numero diſcreta eſt ꝑ ſe. īquātuꝫrōne diſcernit ſonantē ſiue iudicantē per ſeintelligimꝰ. Scd̓m hanc diſtinctione ꝓpͥedicimus ꝙ ſpūs rōnalis ꝑſona eſt. Corpꝰ ꝟovnitū ip̄i ſpūi rōnali accipit ab eo vt ſit ꝑſcUtrūqꝫ ꝟo vnitū ip̄i ꝑſone ꝟbi accipiūt abip̄o uerbo eſſe ꝑſone. Cōcedit igit̉ Hugo ꝙhō mortuus eſt homo. nec qn̄ homo viueredeſinit: deſinit eſſe homo. qͥa aīa nō moriturnec uiuere deſinit. etiā qn̄ viuificare deſinitquāuis fortaſſis ẜm ſenſū loquēdi nō poſſitdici homo. qͥa illud nomē de terra ſumptuꝫeſt. tn̄ ẜm eſſe prīcipale ip̄ius hoīs eſt dicerehominē eſſe etiā cū ſeꝑatur ſpūs a corporUn̄ arguit ī hunc modū. Cū homo ex corꝑ⁊ aīa ꝯſtet: tn̄ ꝓpter unā ꝑtē que ē corpꝰ dihomo corpꝰ. Multo gͦ magis ꝓpt̓ ꝑtē aliāque aīa eſt dꝫ dici aīa. Si eniꝫ ex ꝑte totum