diuinitas nō eſt ſeꝑabilis de ſui naͣ ab aīa⁊ carne: quibꝰ fuit vnita. ſicut e9º. ⁊ hoc eſtꝗa naͣ dīna que eſt ſūmū bonū ꝙͣtū eſt d̓ ſenulli deeſt nec deficit creature. tn̄ creaturaꝑ naturā ſua que d̓fectibilis eſt: qͥa eſt ex nihilo deficit illi.Cōſequenter queritur. vtꝝ ſimpl̓r de deo ꝯcedendū ſit ꝙ fue̓itmortuus ⁊ ꝙ ſic. Prīo oſtendit̉ ꝑ aucͣtemAugꝭ. Uerbū caro fcm̄ eſt: ⁊ ẜm hoc ip̄ꝫ verbū crucifixū eſt: ſꝫ n̄ eſt mutatu in hoīeꝫ: hoin illo mutatus eſt vt melior fieret. Iteꝫidē Augꝭ. quicqͥd paſſus eſt hō non pōt dicinō paſſus deꝰ. qͥn deꝰ erat hō. gͦ ſi homo eſtmortuus dicet̉ deꝰ eſt mortu. It ē augꝰqūo nō potes dice̓ te nō paſſū iniuriā. Si ueſtis tua incidat̉: ꝙͣuis ueſtis tua nō ſit tu. ml̓to magis quicqͥd patit̉ caro vnita ꝟbo dētdici pati deꝰ. lꝫ ꝟbū nec mori nec corrumpinec mutari potuit. Itē ābr. 4º. li. de ſpū. ſꝙ ꝟbū caro patiebat̉ manēs in carne ꝟbuꝫin ſe ꝓ corꝑis aſſūptione referebat̉ vt patidiceret̉. qͥa caro patiebat̉: ſicut ſcriptū eſt. .i.Pe. 4º. Xp̄o in carne paſſo. Ex his gͦ relinqͥt̉ꝙ ſimpl̓r ꝯcedendū eſt. Beꝰ eſt mortuꝰ: deuſeſt paſſus ꝟbū eſt crucifixū. Conͣ. Augꝰ ſiqͥs dixerit atqꝫ crediderit filiū d̓i deū paſſūanathema ſit. Itē nō eſt ſimpl̓r affirmareconͣria ſeu ꝯtradictorie oppoſita de eodē. ſꝫde d̓o eſt ſimpl̓r dice̓. ꝙ eſt īpaſſibilis īmortalis. gͦ nō erit de eo acciꝑe conria ꝙ paſſibilis ꝙ mortalis ſeu ꝙ paſſus ꝙ mortuꝰ.Itē in diuinis nō differt ꝙ eſt ⁊ quo eſtdeitas ⁊ deꝰ. Un̄ nulla oꝑatio eſt qua ſi dicere de deo reſpcū creature quā nō ſit dicede diuinitate. ſicut .n. dr̄ deꝰ creat iuſtificat⁊ glorificat. ita dr̄ dīnitas creat iuſtificat⁊ glorificat. ⁊ ſic̄ dr̄ deꝰ incarnatꝰ dr̄ deitaſincarnata. Si gͦ ꝯuenient̉ dr̄ deꝰ eſt paſſus⁊ mortuus ꝑ carnē ſibi unita. ita dītas dicet̉ paſſa ⁊ mortua ꝓpter carnē ei vnitamqd̓ nō admittit ꝯfeſſio dei. Relinquit̉ igit̉ꝙ nec ꝯuenient̓ dicet̉ deꝰ paſſus ⁊ mortuꝰItē natura diuina vnit̉ humanitati: ſicutdiuina ꝑſona: ⁊ deꝰ ſicut d̓itas. Un̄ eſt diceincarnatū de vtroqꝫ .ſ. natura ⁊ ꝑſona: ſil̓r d̓alijs que dicūt̉ de natura hūana ꝙ dēantdici de vtroqꝫ .ſ. naturra ⁊ ꝑſona. ⁊ ita eſſemortuū dr̄ d̓ vtroqꝫ. Iuxͣ hͦ q̄rit̉ an ſeꝑataaīa a carne manēte vnione d̓itatis ad carneꝫdēat dici caro mortua qd̓ vr̄: qͥa mors eſt ſeparatio aīe a carne Conͣ. ſicut aīa eſt vitaita deꝰ eſt vita ⁊ cā vite ꝟius ꝙ aīa. gͦ cuꝫab aīa exiſtente ī carne dicat̉ caro viuere: eoꝙ aīa eſt vita ⁊ cā vite. Ml̓to magis ab vnion deitatis cū carne dꝫ dici caro viuere cūd̓itas ſit ꝟiſſima vita: ⁊ cā ꝟiſſima vire.℟º ẜm aucͣtes p̄dictas Augꝭ. ⁊ Ambro.ꝯcedendū ꝙ ꝯuenient̓ dr̄ deꝰ paſſus deusmortuus. Ad illud gͦ qd̓ pͥmo obicit exaucͣte Augl. dd̓. ẜm ꝙ ip̄e met exponit ī eo d̓ſi quis dixerit ꝙ in paſſione dolorē ſentiebat filiꝰ d̓i: deꝰ ⁊ nō caro tm̄. cū aīa quamſibi acceperat anathea ſit. anathematizat̉. gͦẜm Augꝭ. dicentē deū paſſū rōne diuine natute nō rōne hūane nature aſſūpte. Ad ſecundū dd̓. ꝙ conria vel ꝯtradictoria nō eſtacciꝑe de eodē ẜm idē. tn̄ ẜm diuerſa nulluꝫeſt incōueniens. Un̄ nō eſt incōueniēs diceꝙ paſſus eſt deꝰ ẜm humana natura: ⁊ mortuus. nō paſſus nō mortuus ẜm diuina. ⁊ſicut de ꝑſona xp̄i ſimpl̓r eſt veꝝ dicere ꝙ ēdeꝰ: ⁊ ſil̓r ꝙ hō. ita ſimpl̓r erit affirmare d̓ ꝑſona xp̄i ꝓprietates d̓i ⁊ ꝓprietates hoīstn̄ ẜm diuerſas naturas. Un̄ Ambro. Gn̄aliſeſt iſta fides: qͥa xp̄s eſt filiꝰ d̓i ⁊ natꝰ ex virgine quā qͣſi gigate ꝓph̓a deſcribit eo ꝙ biformis gemineqꝫ nature: vnꝰ ſit ꝯſors diuinitatis ⁊ corꝑis. Idē gͦ maſculine patiebat̉⁊ nō patiebat̉: moriebat̉ ⁊ nō moriebat̉.Ad tertiū dd̓. ꝙ quāuis deꝰ ⁊ d̓itas ideꝫſint ẜm re tn̄ differūt ẜm ītelligentie rōem.Nā diuinitas ſignificat diuina natura inꝙͣtuꝫ hꝰ. ⁊ iō nō ſupponit ꝑſonā. hͦ nomē deſignificat diuina natura in hn̄te ip̄am. ⁊ iōſupponit̉ ꝑſonā. quia gͦ vna ꝑſona eſt ī duabus naturis. iō ꝓprietates vtriuſqꝫ natureꝯueniūt ꝑſone. ⁊ erit dice̓ deū mortalē ⁊ īmortalē deū paſſū ⁊ nō paſſū rōne ꝑſone ⁊hiꝰ. Qd̓ aut obicit de vnione qͥa naturavnit̉ humanitati. ſicut ⁊ ꝑſona ⁊ deitas: ſic̄deꝰ. Un̄ eſt dicere incarnatu de vtroqꝫ. dd̓.Y al̓r et al̓r. Nā diuina natura ſeu deitas vnit̉ hūanitati nō vt humanitas ſit vnū ī illaſed vt diuinitas ⁊ humanitas ſint unū in ꝑſona diuina. et iō ſicut natura ī ip̄a unīonediſtīguit̉ a natura. ita et ꝓprietas naturea ꝓprietate nature. Inde eſt ꝙ licet̉ dicat̉incarnata .i. carni unita non tn̄ dicet̉ ꝙ eſtpaſſibil̓ mortalis mortua uel paſſa: ſꝫ cū dr̄ꝑſona unit̉ humanitati ſiue deꝰ rōe ꝑſoneſigͣtur humanitatis unio ad ꝑſonā nō in aliquo alio: ſed in ip̄a ꝑſona. In ē ꝙ ꝓpͥetateſ