q̄rit̉ de ꝟbo Ambro. dicentis. Saluari nonpoſſemꝰ niſi vnigenitꝰ d̓i moreret̉ ꝓ nobisdebitoribꝰ mortis. 3º. liº. ſnīaꝝ. 18. di. Contͣqd̓ obr̄ ſic. Ergo Abraā fuit debitor mortꝭgͦ dignus morte. nō gͦ dignus vitā eternaItē ſi mortis debitor fuit: ⁊ mortis ſpūalisgͦ debuit danari. cū mors ſpūalis ſit debitūmortis ſpūalis. vel ip̄a dānatio. Itē Anſelin li. cur deꝰ hō Nihil aſꝑius uel difficiliuspōt hō ad honorē dei ſponte ⁊ nō ex debito pati ꝙ mortē: ⁊ nullatenꝰ pōt ſe magꝭ dare hō d̓o ad honore ꝙ cū ſe tradit morti adilliꝰ d̓i honorē. Ergo aliqͥs pōt pati: nō ex merito ſed ad honorē dei. Relinquit̉ gͦ ꝙ nōoēs ſūt debitores mortis. Itē obr̄ d̓ xp̄oXp̄s ex obedientia mortuus eſt. ſic̄ dr̄ ph̓. 2ºXp̄s factꝰ eſt obediens vſqꝫ ad morte. ergoerat debitor mortis: ꝗa tenebat̉ ex p̄ceptopr̄is mori ꝓ redemptione hūani generis.Itē dic̄ Augꝰ. Ieruitia ꝙͣta minꝰ debitatāto glorioſiora. ergo cū paſſio xp̄i fuit maxime debita: qͥa maxīe debat obedire patri:minus fuit grata. ℟º ad pͥmū dd̓: ꝙ duplex eſt dignitas ſufficientie ⁊ cooꝑationisSi reſpiciamus ad dignitatē ſufficientie: nōeſt dignitas in Abraa. vel in aliqͦ alio reſpectu vite eterne ſeu paſſione xp̄i. Si ꝟo dicatur dignitas cooꝑatōnis: dignitas fuit ī Abraā reſpcū vite eterne Cooꝑatꝰ .n. eſt paſſiōixp̄i .i. oꝑatꝰ eſt: vt per paſſionē hr̄et vitā eternā. Ad aliud ꝟo qd̓ obicit̉ ꝙ erat debitor mortis diſtinguēdū eſt ꝙ eſt mors multipl̓r. Eſt .n. mors ſeꝑatio aīe a corꝑe. Et eſtmors ſeꝑatio aīe a deo. Un̄ dr̄ mortale peccatū. Et eſt mors ꝑpetua ſeꝑatio aīe a dinabeatitudine irreꝑabilit̓. Un dr̄ mors eternaEt eſt mors ſcꝑatio aīe a dei ꝯtemplationeſeu btā viſione nō ꝑpetuo. ſed ad tꝑs. Et ẜmhūc modū accipit̉ mors. cū dr̄ ab Ambro. ꝙoēs erāt debitores mortis. Et hoc mō fuitAbraā debitor mortis ſpūalis. Et ꝑ hoc pꝫrn̄ſio ad pͥmū. Ad illud ꝟo qd̓ ſcd̓o obr̄dd̓. Ꝙ dānatio eſt ꝑpetua ſeꝑatio a deo. Etiō eſt mors irremediabilis: nō aūt ſic dicit̉debitū mortis: ꝗa nō accipit̉ de morte irremediabili ſicut dictū eſt. Ad tertiū dd̓.ꝙ aucͣtas Anſel. nō intelligit̉ de alio homīea xp̄o. Un̄ ibi ſtatī ſequit̉ talē oꝫ eſſe illuꝫ qͥꝓ peccato hoīs ſatiſface̓ poſſit vt morti poſſit: ſi uelit. Et ſeqͥt̉ video plane illū homineꝫque q̄rimus talē eſſe oꝑtere qui nec ex neceſſitate moriat̉: ꝗa oīpotens erit: nec ex d̓bitoqui nūqͣꝫ peccator erit: ⁊ mori poſſit ex libera uolūtate. qͥa neceſſariū erit. Ad quartūo d̓. Ꝙ eſt debitu dupl̓r. Eſt .n. debitū ex neceſſitate. ⁊ eſt debitū ex caritate. Primoº nōfuit xp̄s debitor mortis. ſed ſcd̓o mō. Un̄Anſel. 2º. Cur deꝰ hō. Dn̄s ih̓s cū mortē ſuſtinere uoluit: qm̄ ſuū erat pati ⁊ nō pati debuit facere qd̓ fecit. qͥa qd̓ uoluit fieri debuit. ⁊ nō debuit facere: qͥa nōͣ ex debito. Ex hͦrelinquit̉ ꝙ eſt debitū ex neceſſitate: ⁊ ē debitu ex ordinata uolūtate. Primo nō debuit mori. ſed ſcd̓o mo. quia ordinata erat ſuauoluntas ꝑ obedientia ſub uolūtate pr̄is. nōtn̄ ſequit̉ ꝙ debitor. qͥa eſſe debitorē īpotatneceſſitate mortꝭ. Ad vltimū dd̓. Ꝙ oꝑariex debito p̄cepti pōt qͥs dupl̓r attendēdo adobligationē p̄cepti: uel attendendo ad bonitatē p̄cipientis hͦ eſt dice̓ attendēdo ad poteſtate p̄cipientis: vel ad bonitate p̄cipiētisattendens ptatem p̄cipientis diminuit meritū ſuū. quia attendit ip̄am obligatōꝫ vt d̓bitum. Attendens vero bonitate precipientis non reſpicit obligationem uel debitumEt ideo ſolum ad oꝑandū fert̉ amore bonitatis p̄cipientis. nō ex debito ptatis. In primo gͦ ſenſu intelligit augꝰ ꝙ ſeruitiā ꝙͣtomagis debita: tanto minus grata. ſecundomodo fuit in xp̄o.Iltimo queriturde cālitate paſſionis. nā pat̓ tradidit filiumRo. 8º. Qui etiā ꝓprio filio ſuo nō peꝑcit. ſꝫꝓ nobis oībꝰ t̄didit illū. Filiꝰ tͣdidit ſe ip̄ꝫ i.De. 2º. Tradebat aūt iniuſte ſe iudicati ⁊cͣ.Iudas etiā tradidit illum. Math̓. 14º. Iudasſcar vot̉ qui tradidit eū. Sil̓r ⁊ iudei tradiderūt eū. Un̄ Math̓. 26º. Sciēbat aūt Pylatꝰꝙ ꝑ inuidia tradidiſſent illū ⁊cͣ. ſed actio patris ⁊ filii fuit bona actio Iude ⁊ iudeoꝝfuit mala. Obicit̉ gͦ ſic. conͣriaꝝ cāꝝ ſunteffectꝰ conͣrii. Uolūtas dei ⁊ xp̄i: ⁊ uolūtaſiude ⁊ iudeoꝝ ſūt cae ꝯtratie. gͦ effectꝰ contrarii. gͦ paſſio xp̄i nō erit effectus illorum.Itē ſi deꝰ vult paſſionē xp̄i ⁊ iudei uolūtidē. gͦ uolēdo hoc ꝯformāt uoluntatē ſuamuolūtati dīne. gͦ nō peccāt. Itē cū pat̓ fuit cā ⁊ filius: ⁊ iudas ⁊ iudei: aut eodē gn̓ecae: aut differenti: nō differenti cū ſit in gnecae efficientis nō eodē. qͥa vua cā in genereboni: ſic̄ dr̄. 20. diſtī. liº 3º. ſnīaꝝ. Qual̓r ergopat̓ ⁊ filiꝰ iuſte potuerūt tradere innocentēad mortē. Eſt .n. iiuſtū īnocentē punire. ℟º