pauebit Aſſur virga ꝑcuſſus ⁊cͣ. Ad vltīmū dd̓. ꝙ ꝙͣuis delet̉ in ſcīs culpa original̓⁊ actualis quatu ad macula: ⁊ quo ad diuinā offenſā: ⁊ quo ad reatū gehēne: nō tamenquātū ad reatu carentie viſionis diuine: rōecꝰ hēbat dyaꝰ ptātem detinēdo eos ī limboCōſequenter queritur de effectu aꝑtionis ianue ꝑadiſi. Et primo dubitat̉ quid dicat̉ decretū: ⁊ q̄ eſt differentia decreti ⁊ cyrographi. Ad quod brdd̓. ẜm ꝙ dicit̉ coll̓. 2. Delens ꝙ aduerſusnos erat cyrographū decreti: ⁊ ip̄m tulit d̓medio affigens illud cruci. Glo. decretū d̓ifuit ꝙ Ade p̄cepit .ſ. de ligno ſcientie boni ⁊mali ne comedas. hꝰ decreti violati cyrographū .i. memoriā deleuit deꝰ: qn̄ peccatū pͥmiꝑentis ꝑ ſanguinē xp̄i abluit: Scd̓m gͦ hͦ pꝫꝙ decretu dr̄ diuinū p̄ceptū qd̓ datu fuitAde. Cyrographū dr̄ memoria p̄uaricatiōisAde: ſiue reatꝰ peccati Ade. Itē alio exponit glo. Decretū eſt ſnīa cūctis hōibꝰ aduerſa qua .ſ. dcm̄ eſt. Morte moriemini. Cyrogͣ.phū dr̄ peccatū Ade: qd̓ qͣi cautōꝫ ꝯtra nostenebat dyaꝰ. ſed iſtud cyrographū tulit: cūnobis delicta cōdonauit. ẜm hoc gͦ patꝫ ꝙdecretū dr̄ ſnīa dei reſꝑcū neceſſitatis mortis: ſeu excluſionis a via celeſti. Cyrographū ꝟo erat reatꝰ peccati Ade in totū genꝰhumanum.Conſequenter dubitat̉ de īpotentia aꝑtionis. de qua dr̄ Apocꝭ.5º. Ꝙ nullus erat qͥ poſſet aꝑire libꝝ ⁊ liberdr̄ in quo oīa legūt̉ ſūma ⁊ dīna ſapīa ſeuueritas de quo Apocl. 20. Liber aꝑtꝰ eſt quieſt liber vite: clauſio hꝰ libri eſt clauſio ꝯtēplationis diuine ꝓpter reatū originalis pctīEx qua aucͣte pꝫ ꝙ nullus poterat ꝑ meritūſuū ꝑuenire ad diuinā ꝯtemplatōꝫ: ⁊ hoc eſtaꝑiri ianuā ꝑadiſi. Sꝫ ꝯtra hͦ obr̄. Quātūcūqꝫ caritas fuit p̄cioſa ⁊ v̓tuoſa tꝑe nr̄o.tāta fuit ⁊ cā p̄cioſa tꝑibꝰ Abrahe. Si ergovirtꝰ caritatis ⁊ p̄cioſitatis tꝑe iſto meret̉vitā et̓nā: ⁊ ꝯtēplatōꝫ d̓i. videlꝫ aditū ꝑadiſiErgo caritas tm̄ tꝑibꝰ Abra meruit aditūpadiſi. gͦ ſine paſſione xp̄i eſſet aditꝰ in ꝑadiſum. Itē ſi Abrahā meruit intͣre ꝑadiſummeruit aptiōeꝫ padiſi. gͦ manēte merito Abrahe neceſſe erat introītū eſſe: ſeu xp̄s pateret̉ ſeu nō. Itē ſicut dicit Apl̓s ad Gal. 2brae dicte ſunt ꝓmiſſiones. q̄ quidē pro-miſſiones de he̓ditate nō ꝑtinebāt ad t̓renaſed ad celeſtia. Cū gͦ ꝯſtet ꝙ liberalior ē rexeternꝰ ꝙͣ tꝑalis: cū ſequat̉ ex iſta ꝑte: ꝙ ſi aliquis ẜuiat regi terreno ꝓ bono tꝑali ſibi cōmiſſo meret̉ bonū tꝑale. Ergo multo fortiꝰex ꝑte alia. Si Abraā ſeruiat regi eterno prohereditate ſibi ꝓmīſſa eterna meret̉ illam.Cu gͦ ꝯſtat ꝙ ſeruierit ꝓ hereditate eternaſibi ꝓmiſſa. conſtat ꝙ meruit illa. ergo iuſtꝰiudex reddidiſſet ſibi hereditatē eterna. ergoſine paſſione eſſet ei patens aditꝰ ꝑadiſi℟º dd̓. ꝙ nulliꝰ hoīs caritas pōt mererīvitā eterna pꝰ peccatū: vbi īterueniente merito xp̄i. qͥa oēs ſūt originali reatu obligatiad ſatiſfactōꝫ: qua nullus purꝰ hō pōt exhibere: cꝰ ꝓbatōꝫ inuenies tactā in qōibus deincarnatōe. que quidē obligatio uel reatuseſt obtruſio diuine ꝯtemplatōis ſeu ꝑadiſiſed in hoc eſt drīa int̓ fideles pꝰ paſſione ⁊an̄. ꝗa ante paſſionē nō eſt ſol̓o ſatiſfactiōisoriginalis reatꝰ. ſed pꝰ paſſionē eſt ſol̓o originalis reatꝰ. ⁊ iō fidelibꝰ poſt paſſionē ex ꝟtute ſacramēti paſſionis pꝫ aditꝰ ad ꝑadiſuꝫante paſſionē ꝟo nō. Ad illud gͦ qd̓ pͥmoobr̄ ꝙ tāta fuit caritas tc̄: ꝙͣta nc̄ ꝯcēdo. Nōtn̄ ex hoc ſequit̉ ꝙ meruit aditu pͥus ſicutnūc. Et rō hꝰ eſt: qͥa caritas an̄ paſſionē nō hꝫmeritū paſſionis xp̄i ꝯiunctu. per qd̓ ſolū ēoriginalis ſol̓o reatꝰ. ſed pꝰ paſſionē hꝫ caritas meritū xp̄i ꝯiunctu. qͥa iā exhibitu eſt ineſt ꝙ meret̉ poſt paſſione qd̓ nō pͥus. Adẜm dd̓. ꝙ nō ſequit̉ Abraā meruit ītrare paradiſū. gͦ meruit aꝑtionē ianue ꝑadiſi. qm̄aꝑtio ianue ꝑadiſi: nihil aliud intelligit̉ ꝙ ſolutio debiti originalis reatꝰ: uel ꝓ originalipeccato. ⁊ ponnt exēplū in pr̄e qui obligatdebito terrā ſua: cꝰ filio de iure hereditarioꝯpetit hereditas pr̄is: nō tn̄ poterit illā habere niſi ſoluto d̓bito pr̄is. Un̄ ſicut iſte dꝫintrare terrā ſuā: tn̄ dꝫ abſolui a debito proquo obligata eſt prius ꝙ intret. ita ⁊ in hacꝑte pͥus oꝑtuit ſolui debitū ꝓ peccato Adeꝑ paſſione xp̄i an̄ꝙͣ poſſet eſſe introitꝰ ad paradi ſū. nullus aūt debitū ſoluere potuit niſixp̄s. patet gͦ ꝙ nō ſequit̉ qd̓ obiectu ē. Nōenī ſeqͥt̉ ꝙ ſi quis mereat̉ ꝯſequēs: ꝙ mereat̄ antecedens. Ad vltimū pꝫ rn̄ſio. nō enfacta eſt Abrae ꝓmiſſio niſi in ſemīe. quodexponit Apl̓s. Qui ē xp̄s ſub ꝯditione. ergofiebat ꝓmiſſio abrae hereditatis eterne q̄fuit īpleta in xp̄i paſſione. Et ex hoc nō ſeqͥt̉qd̓ debeat̉ ei ſine xp̄i paſſionē. Itē īcidēt̓
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten