ꝙ dr̄ xp̄s paſcere nos ꝟbo ſpū: al̓ doctrine⁊ ꝙͣtuꝫ ad hunc actū dr̄ paſtor. Sed ꝗa obligati ſumus ad carentia viſionis dei ꝑ originale pccm̄ ꝯtractū a ꝑentibꝰ: ⁊ ꝓpt̓ peccataactualia q̄ addidimꝰ. iō eſt aliꝰ actꝰ xp̄i ſolue̓ſtā pena uel obligatōꝫ. ⁊ ſic dr̄ hoſtia vel redemptor. Soluta aūt iſta pena vel obligōneeſt aliꝰ actꝰ .ſ. amouere ruphea: qd̓ nō ē alid̓ꝙ amouere uelamentū mētis nr̄e: ⁊ ẜm hocpr̄ via. qm̄ priꝰ nō erat via: qua ad deū graderet̉. De inde eſt tribuere gloria: ⁊ ẜm hūcactu dr̄ ſaluator. Sic gͦ pꝫ diſtinctio ⁊ ordoiſtoꝝ noīuꝫ ꝑ diſtributōꝫ ⁊ ordine actuum.Conſequenter querit̉ de effectu ablationis ptātis dyaboli ꝙtū ad ptāteꝫ nocēdi ⁊ tēptandi. Ad quod ſicobr̄ Iob. i. Dyabolus nō poterat ponere manū: nec in Iob: nec in res eiꝰ: niſi ꝑmiſſus. vn̄dicebat dn̄o. Mitte manū tua ⁊cͣ. gͦ oyaꝰ anincarnationē nō hēbat ptātem nocendi: niſiqͣꝫtū erat ꝑmiſſus. Sꝫ pꝰ paſſionē hꝫ ptātemꝑmiſſus. ſicut pꝫ in flagellatōe Antonii ⁊ alioꝝ ſcoꝝ. Relinqͥt̉ igit̉ ꝙ per paſſiōꝫ nō hētminore ptātem. Itē pꝰ paſſionē hꝫ ptāteꝫuexandi corꝑaliter hōies. ſicut pꝫ in multisqͥ etiā ſūt fideles. gͦ nō eſt ꝑ paſſionē diminuta ptās nocēdi. Itē li. ar. ſēꝑ libꝝ fuit aneceſſitate coactionis. gͦ an paſſione ꝑ temptatōꝫ dyaboli nō poterat cogi ad peccadūſicut nec mo. ergo nō maiorē hūit dyaboluſptātem tēptandi ꝙͣ mōͣ. Itē ꝑ circūciſiōeꝫin ſcīs ante paſſionē delebat̉ culpa original̓r culpā actual̓ ꝑ caritatē. Ergo cū nō hēbatptāteꝫ dyaꝰ puniēdi niſi rōe peccati: nō hēbattūc ptātem puniēdi bonos. ſic̄ nec mō. gͦ ⁊cͣ.Conͣ. Apocl. 20. Uidi angelū deſcendēteꝫde celo ⁊ apprehendit draconē qui ē dyabꝰ⁊ ligauit eū ⁊cͣ. Per quē angelū intelligiturxp̄s. gͦ ꝑ paſſionē xp̄i dimīuta ē ptās dyaboli vt minus poſſit qͣꝫ prius. Item ꝑ paſſionē abſolutꝰ eſt reatꝰ in illis qui baptizant̉originalis ⁊ etiā actualis culpe. Cū gͦ dyaꝰnō hēat ptātem niſi rōe peccati: nullā oīohꝫ ptātem. Itē ante paſſionē dyaꝰ adorabat̉ vt deꝰ. ſed p̄dicata paſſione ꝑ mundumiā nuſꝙͣ adorat̉. Ex quo certiſſime relinqͥturꝙ ptātem amiſit cū hoc maxīe appetat .ſ. adorari vt deꝰ. Itē ſcī angeli pꝰ incarnatōꝫnaͣm gn̓al̓r humanā reuerent̉. Un̄ angelusIoh̓i volēti ſe adorare dixit. Uide ne feceris cū ſeruus tuꝰ ſū ⁊ fratꝝ tuoꝝ. vltꝭ. Apoc℟º dd̓. ꝙ dyabolꝰ ꝑpaſſionē xp̄i minorēhꝫ ptātem in naͣm humana vl̓r: ꝗa ſubxͣcta ēei ptās qua pͥus ſubiciebat eā in infidelibusſibi ydolatria ⁊ veneratōe qͣi deꝰ. ſubtractaei etiā in fidelibꝰ in quibꝰ ꝓpter fidē paſſionis nō hꝫ ptātem. niſi quatenꝰ ei ꝑmiſſū eſtad exercitiū ꝟtutis. In fidelibꝰ .n. caract̓ paſſionis ē .ſ. ciucis ex ſacramto baptiſmatis qͦdyaboli ptās cohibet̉. Uū Apocꝭ. 7º. dr̄. quatuor angelis. Nolite noce̓ quoaduſqꝫ ſignemus ſeruos dei nr̄i in frōtibꝰ eoꝝ. Rnd̓igit̉ ad illud qd̓ obr̄ pͥmo dd̓. ꝙ ſimpl̓r dyaꝰꝑmiſſus eſt nocere. Hinore ptātem hꝫ poſtpaſſioneqͣꝫ priꝰ in ip̄is fidelibus. qͥa fidelespoſt paſſionē fortiora arma hn̄t defenſionis⁊ reſiſtentie ꝯtra oēm īpugnatōꝫ dyaboli.Un̄. 6º ad eph̓. In oībus ſumētes ſcutū fid̓ivt poſſitis oīa tela nequiſſimi extingue̓. Habēt etiā nomē ih̓u: cꝰ noīs inuocatio pellitdemones: ſicut dr̄ Math̓. vltꝭ. In noīe meodemoniā eicient ⁊cͣ. Ad ſcd̓ꝫ dd̓. ꝙ pꝰ paſſionē hꝫ ptātem uexādi corꝑa. ſed nōº quorūcūqꝫ: nec qual̓rcūqꝫ. Btatem .n. uexādi habetcorꝑa excoīcatoꝝ p̄ciſoꝝ ab eccleſia: ẜm qd̓dr̄. i. Corꝭ. 5º. De fornicatore que excoīcauitApl̓s dicēs. Iudicaui illū qui hiꝰ eſt tradereſathane in īteritum carnis ⁊cͣ. Eoꝝ ꝟo quinō ſūt p̄ciſi ab eccleſia fideliū ptatem nō hꝫniſi quatenꝰ a deo ꝑmittit̉: vel ad hominuꝫcorrectiōꝫ: vel ad ſcoꝝ exercitiū ⁊ coronaͣ: ẜꝫqd̓ dr̄ de btō Anthonio poſtꝙͣ fuit a dyabolo flagellatus. ꝙ ei q̄renti a dn̄o apparēteſibi vbi erat cū flagellaret̉: reſpondebat̉ Anthonii pn̄s era. ſed victoriā expectabā. Antepaſſione ꝟo vt dr̄ ptātem hēbat uexādi corporalit̉ oēs p̄ter illos qui ſolo pͥuilegio ſpeciali tenebant̉ a dn̄o: ẜꝫ qd̓ de ſcō Iob legit̉Nōne tu uallaſti domū eiꝰ ⁊cͣ. Nō tn̄ vtebatur ſꝑ dyaꝰ ptāte puniendi vt maiorē habe̓tptatem ſeducēdi ꝑ culpa ſic ⁊ nūc in excoīcatis ⁊ infidelibus. Ad tertiū dd̓. ꝙ eſt coactio ſufficiēs ⁊ eſt coactio inducēs. quātuꝫad coactionē ſufficientē li. ar. ſꝑ fuit liberuma neceſſitate coactionis. quātū ꝟo ad coactionē inducente que attendit̉ quo ad terrores⁊ dolores peaꝝ: vel quatū ad cupiditates ⁊blandicias uoluptatū. In his .n. īducit̉ li. ar.ante paſſionē magis potuit qͣꝫ poſt. Minusenī pōt dyabolꝰ inducere terrendo uel blandiendo poſt paſſionē q prius. cū ⁊ ip̄e terreat̄ ab ip̄o ſignaculo crucis: ⁊ inuocationenoīs xp̄i ẜm qd̓ dr̄ Yſa. 30. Auoce domini
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten