fortit̉ lapidē īpulſū neceſſe eſt moueri. Et ēncc̄itas ẜm cam finale ẜm quā dr̄ ꝙ ſerramncc̄e eſt eſſe ex ferro ⁊ calibe: ꝗa eſt ad diuidendū dura ⁊ ſolida. Dicendū gͦ ꝙ in nobis eſt neceſſitas ad moriendū uel patiendūẜm cam maͣlem: formale: ⁊ efficientē. In domino ꝟo ih̓u fuit nccͣitas ſolū ẜm cam adpatiendū finalē: ẜm qd̓ dr̄ Gal. 4º. Miſit deꝰfiliū ſuū ⁊cͣ. ut nos redimeret ⁊cͣ. Sed iſta redemptio nō potuit eſſe niſi ꝑ ſatiſfactioneꝫnec ſatiſfactio niſi ꝑ paſſione. Iō ẜm nccͣitatē cāe finalis fuit neceſſitas patiendi ī xp̄oẜm qd̓ dr̄ hebre. 9º. ſuꝑ illud. Ut morte intercedente ⁊cͣ. glo. mors erat neceſſaria inredēptōe: ⁊ ſubdit̉ tm̄ vtiqꝫ fuit nr̄m pccm̄vt ſaluari nō poſſemus niſi vnigenitꝰ dei filiꝰ ꝓ nobis debitoribꝰ mortis moreret̉. Nōaut in xp̄o fuit ncc̄itas ad moriendū: ẜmncc̄itateꝫ cae efficientis. qͥa nulla cā poterateū cogere ad moriendū: ca in qua creata: neceſt ncc̄itas ẜm rōeꝫ cāe maͣlis. ꝗa illa eſt neceſſitas ꝯtracta ex vitio ꝓpagatōis in nobiſ⁊ illa eſt neceſſitas ꝯditionis: nec ncc̄itas ẜꝫrōꝫ cae formalis: qͥa illa nō pōt ꝓhiberi: nec ēuolūtaria: qͥa dic̄ Io. damꝰ Paſſiōēs ⁊ ſi ẜmlegē naͣe fiebant in xp̄o: nō tn̄ coacte ſꝫ uoluntarie. Ad ea gͦ que obiciūt̉ in ꝑtem negatiuā. Et ad pͥma duo dd̓. ẜm aucͣtem Boein liº de duabꝰ naͣis ⁊ vna ꝑſona xp̄i: ꝙ xp̄sa triplici ſtatu hōis accepit aliqͥd. A pͥmo ſtatu accepit indigentia cibi ⁊ potꝰ uel ad cibū⁊ potu. A ſcd̓o neceſſitatē ad moriendū. Atertio īpoſſibilitatē ad peccandū: ⁊ ita nō accepit carnē in omī eo mō quo fuit in Idamin ſtatu pͥmo. dd̓. gͦ ꝙ cū dr̄ aſſūpſiſſe dealtitudinē hūane nature: ⁊ d̓ p̄miis nr̄e maſſe. hͦ dr̄ qͥa accepit carne̓ cū plena ſubiectiōereſpcū mētis: vt ſicut caro an peccatū nullomo ꝯcupiſcebat aduerſus ſpm̄. ſed oīo ſb̓iciebat̉. Sic ⁊ caro xp̄i etiā plꝰ ſubiciebaturſpūi: nō tn̄ attendit̉ ſil̓itudo ꝙͣtū ad mortemqͥa in Adā fuit ſolū mortalitas ẜm potentiāabſqꝫ aliqͣ diſpōe ⁊ neceſſitate ad moriendūIn xp̄o ꝟo fuit mortalitas cū aſſūpta diſpoſitione ad moriendū: que quidem diſpō ẜmrōeꝫ cae finalis pōīt neceſſitatē: ꝙͣuis ẜm rōꝫcāe maͣlis vel formalis ul̓ efficientis ꝓut dictū eſt nō ponat ncc̄itatē. Et ꝑ hoc pꝫ ſolutōad duo pͥma. Id. alid̓ dd̓. ꝙ hͦ qd̓ hic dr̄remota ca remouet̉ effcūs. ītelligit̉ in cāisnaͣlibus ⁊ effectibꝰ. Nō in cāis innaͣlibꝰ. vn̄exēplū. Augꝭ. tale ē in liº de tri. Infixio teli incorꝑe ē cā morbi: nō tn̄ remota infixone teli re nouet̉ morbꝰ. Preterea ſicut dictū eſtſupͣ. Pena nō ſꝑ eſt effectꝰ peccati in ſuſtinēte pena. Quēdā enī pena eſt que nō ordinat̉ad culpā: ſed ad gloriā ſicut dic̄ btūs GregꝰQuedā etiā eſt pena ꝓ peccato alieno nō ꝓprio qūo fuit pena in xp̄o ad ſatiſfactionemnr̄ i peccati nō ſui. Ad aliud Anſel. dd̓. ꝙeſt neceſſitas īmutabilitatꝭ: ⁊ ē ncc̄itas coactionis vel ꝓhibitōis neceſſitate īmutabilitatis. dd̓. eſt ꝙ neceſſe fuit xp̄m mori. quiaīmutabilit̓ mori uoluit. ncc̄itate ꝟo coactionis uel ꝓhibitōis mīme. Un̄ dicit Anſel. ſic̄dicis. Idcirco nō potuit nō mori. quia veremoriturꝰ erat: ⁊ iō moriturꝰ erat: qͥa hoc ſpōte ⁊ īmutabilit̓ uoluit. ſeqͥt̉ illū nō ob aliudnō potuiſſe nō mori: niſi qͥa īmutabili voluntate uoluit mori. Ad oīa alia obiecta perAnſel. dd̓. ꝙ poſſe ⁊ nō poſſe: ⁊ ncc̄e ⁊ īpoſſibile dicūt̉ duobꝰ modis. Potentia uel īpotentia: neceſſitate vel īpoſſibilitate. vel īpoſſibilitate q̄ eſt in ip̄o. aut que eſt in alio. Cū gͦͦdr̄ de deo ⁊ de xp̄o ncc̄e uel īpoſſibile: ītelligendū eſt nō de neceſſitate: uel īpoſſibilitate que ē ī ip̄o: ſꝫ neceſſitate vel īpoſſibilitateque eſt in alio: ⁊ hoc ꝓprio mō accepto noīeneceſſitatis. ẜm ꝙ dr̄ coactio uel ꝓhibitio⁊ hoc eſt qd̓ dicit Anſel. Cū dicimꝰ iſte hōpōt vinci. Senſus eſt aliqͥs pōt eum vincereUn̄ nō ponit̉ potentia in ip̄o: ſed in altero.Sil̓r cū dicimus ille nō pōt vinci. ſenſus eſtqͥa nullus eū vincere pōt. Un̄ ꝑ hoc nō pōit̉impotentia in ip̄o ſed in altero. Sil̓r cū diciꝰdeū d̓ neceſſitate facere aliquid non ſigͣmusꝙ in illo ſit aliqua ncc̄itas: ſed ꝙ eſt in alioCū gͦ dicimꝰ aliquid neceſſe eē: aut nō eſſe ind̓o nō ītelligit̉: ꝙ ſit ī illo ncc̄itas cogēs autꝓhibens. ſed ſigt̉ ꝙ in oībus alijs rebꝰ ē neceſſitas ꝓhibens facere eas ⁊ cogēs nō facere contͣ hoc qd̓ de deo dr̄. nā cū dicimuſꝙ neceſſe eſt deū ſꝑ veꝝ dicere: ⁊ neceſſe ēeū nūqͣꝫ mētiri. nō dr̄ aliud niſi qͥa tāta eſt īeo ꝯſtantia ẜuādi ꝟitatē ut neceſſe ſit nulla rem facere poſſe vt veꝝ non dicat. aut vtmentiat̉. quapropt̓ cū dicimus filiꝰ dei nonpotuit nō metiri. aut neceſſe hūit mori nonſigͣt̉ ī illo ulla īpotētia ſeruādi vitā ſuā īmotalē. Sil̓r cū dr̄ neceſſario uoluit mori. autnō potuit uelle n̄ mori. Nō ſigͣt̉ īpotētia uolēdi ſeruare vitā ſuā. ſed īmutabilitas uolūtatis qua ſe ſpōte ad hoc fecit hōiem. vt ineadē uolūtate ꝑſeuerās moreret̉: ⁊ ꝗa nulla