debuit aſſumere illos defectꝰ qui vtiles eſſent ad redemptōꝫ. Ignorantia aūt nihil vtilis eſt. Et iō nō debuit ea aſſumere ſed compaſſīo erat neceſſaria. iō aſſumpſit. Ad aliud qd̓ obicit̉ ꝙ nihil ſubitū in xp̄o ⁊cͣ. dd̓ꝙ ſubitu dr̄ dupl̓r: qd̓ nō eſt p̄uiſu rōne. ethoc mō nihil fuit ſubitū in xp̄o. Uel ſubitu dr̄ idē qd̓ nō p̄uiſū ſenſualitate: ⁊ ſic ſb̓itum fuit in chriſto.Onſequenterqde neceſſitate dn̄ice paſſionis. Etquerūt̉ tria. Prīo de neceſſitate ꝙͣtum adcām inferiore maͣlem uel formalē. Scd̓o d̓neceſſitate ꝙͣtū ad cām inferiorē finalem.Tertio de neceſſitate ꝙͣtū ad cām ſuꝑioreꝫefficiente ad noſtrā redemptionē.Ad primum pat pͥinitias carAugꝰ. Xp̄s aſſūnis noſtre. Sed primitie carnis noſtre ſuntcaro hōis an peccatū .ſ. in ſtatu īnocentie. cūgͦ in illo ſtatu nōͣ huerit hōº neceſſitatē admoriendū: ſꝫ potētia tm̄: nec caro xp̄i. Iteꝫſuꝑ illud Io. 3º. Qui deſurſū venit ſuꝑ oēseſt. glo. Augꝭ. qͥa de altitudine hūane naturean peccatū accepit ꝟbū dei naͣm hūana. Siigit̉ in illa altitudine nō fuit neeeſſitas admoriendū. Relinquit̉ ꝙ nec in carne xp̄i.Itē neceſſitas ad moriendū eſt pena pctīSꝫ remota ca vniuerſalit̓ remouet̉ effectusRelinquit̉ igit̉ cū caro xp̄i fuerit penitꝰ ſinpeccato. qͥa magis etiā ꝙ Adā īmunis fuita peccato in ſtatu īnocētie: eo ꝙ nō potuitpeccare: qd̓ potuit Adā. gͦ nec ī carne eiꝰ debuit eſſe neceſſitas ad moriendū. Itē Anſel. ꝙ uoluntas dei nulla nccitate facit aliqͥdſed ſola ptāte. Et uolūtas xp̄i fuit uolūtasdei: nulla neceſſitate mortuꝰ ē: ſꝫ ſola ptāte.Idē. 2º. Cur deꝰ hō. Cū querit̉ vtꝝ deꝰ ⁊hō potuit ẜuare vitā ſuā: ut nuꝙͣ morereturDubitandū nō eſt qm̄ ſꝑ hūit ptātem ẜuādiꝙͣuis neqͥuerit uelle ẜuare vt nūqͣꝫ moreret̉⁊ qm̄ hͦ a ſe ip̄o hūit: vt .ſ. uelle nō poſſet nōnccītate. ſed libera ptāte aīam ſua poſuit.Itē in eodē. Sicut nō dēs dicere: qͥa nonpotuit velle nō mori: aut neceſſitate voluitniori. ſic nō eſt dd̓. ꝙ nō potuit nō mori: autnccītate mortuꝰ eſt. Itē in eodē. Oīs neceſſitas: aut eſt coactio: aut ꝓhibitio: q̄ duencc̄itates ꝯuertut̉ ad inuice ꝯtrarie: ſicut neceſſe ⁊ īpoſſibile. quicqͥd naqꝫ cogit̉ eē: ꝓhibet̉ nō eſſe. Et qd̓ cogit̉ nō eſſe: ꝓhibet̉ eſſeꝙͣadmodū qd̓ neceſſe eſt eē: īpoſſibile eſt nōeē. et qd̓ neceſſe eſt nō eē: īpoſſibile eſt eſſe⁊ e9º. Si gͦ in xp̄o no fuit coactio ad morinec ꝓhibitio ad nō mori. gͦ in xp̄o nō fuitncc̄itas ad moriendū. Contͣ. Oīs articulusfidei hꝫ neceſſariā ueritate. Cū gͦ mori xp̄meſſet articulus fidei: neceſſaria erat veritasgͦ nō poterat eē falſū. gͦ neceſſe erat mori.Itē Anſel. 2º liº Cur deꝰ hō. Si mortuusnō eēt: ꝟgo de qua aſſuptꝰ eſt mūda nō fuiſſet Qm̄ hoc nequaꝙͣ ualuit eē: niſi ꝟaꝫ morte eiꝰ credendo: nec ille de illa potuit aliteraſſumi. qͣre ſi nō mortuꝰ eſt ex nccͣitate poſtꝙͣaſſumptꝰ eſt de ꝟgine: potuit de ꝟgine noeē aſſumptꝰ: qd̓ īpoſſibile eſt. Itē in eodēqd̓ deꝰ īmutabilit̓ vult n̄ pōt nō eē. ſed neceſſe eſt eē. quapropt̓ ſi deꝰ uoluit: vt hō ille moreret̉: n̄ potuit nōͣ mori. ſed neceſſe hūit mori. Itē idē in eodē. Ad hoc valuit ī xp̄o diuerſitas naturaꝝ ⁊ vnitas ꝑſone. vt qd̓ opꝰerat fieri ad hōium reſtauratiōeꝫ: ſi humananaͣ nō poſſet: faceret diuina: ⁊ ſi dīne mīmeꝯueniret exhibe̓t hūana ⁊ n alius: nec aliusſed idē ip̄e eēt. qui vtrūqꝫ ꝑfecte exiſtens ꝑhumana ſolueret: qd̓ illa dēbat: ⁊ ꝑ diuinaꝫpoſſet qd̓ expediebat. Ex qua aucͣte relinqͥt̉ꝙ ẜm humananaͣm dēbat pati xp̄s. vt redimet̉ genus humanū. Sꝫ ſi huit debitu. ergohūit ncc̄itate debiti ad moriendū: ſeu obnoxietatē qd̓ idē eſt. Itē Augꝰ ad IulianumSi talē carne̓ qualē habuit Adā in pͥmo ſtatu aſſumpſit xp̄s Nō ſolū caro xp̄i nō eēt caro peccati: ſed nec ſil̓itudo carnis pctī. Quarevr̄ ꝙ nō aſſumpſit carne̓ de pͥmo ſtatu adeſed de ſcd̓o. Et ita relinqͥt̉ ꝙ aſſumpſit carnē: vt eſt in ea ncc̄itas ad moriendū. Iteꝫaſſumpſit carnē de carne ꝟginis licꝫ nō ẜmlegē ꝓpagationis. ſed oꝑe ſpūs ſcī. Cum gͦtota ꝟginis caro huit nccītate ad moriendūgº ⁊ caro xp̄i. Item Hebr. 7º. glo. Sic̄ alijshōibus ſtatutū eſt ſel̓ mori. ita xp̄s eadē neceſſitate mortuus eſt. Relinquit̉ gͦ ꝙ xp̄usmortuꝰ ē nccͣitate. ℟º ẜm qd̓ dicit ph̓usin methaph̓. nccͣium dr̄ qͣtuor mōis: ẜm quatuor gn̓a cāꝝ. Eſt enī nccͣitas ẜm cāꝫ formalē. ẜm qd̓ dr̄ ꝙ calidū de ncc̄itate calefacitſeu patiens de nccͣitate patit̉. Et eſt ncc̄itasẜm cām maͣlem. ẜm quā dr̄ ꝙ ncc̄e eſt calid̓in ſūmo fieri ignē. ẜm ꝙ dice̓t̉ ꝙ paſſibile inſūmo diſpoſitū ncc̄e eſt pati. Et eſt nccͣitasẜm cām efficientem: que uocat̉ nccͣitas ẜmviolentiā uel coactionē: ẜm quā dicitur ꝙ