de tꝑe merendi quātū ad ip̄m xp̄m. Et q̄rūtur duo. Primo vtꝝ ab inito ꝯceptōis meruerit. Scd̓o an ī vita potuerit nō mereri.Ad primum ia. diſti. or. abſic in. 3º liº. ſentꝭip̄a ꝯceptione tm̄ meruit quātū ꝑ martirittollerantiā. Conͣ. Priꝰ eſt eſſe ꝙ oꝑari. Sꝫoē mereri eſt oꝑari. gͦ priꝰ eſt eſſe ꝙ mereri.gͦ priꝰ fuit xp̄s ꝙ meruerit. Nō gͦ ab initioꝯceptionis: ſꝫ pꝰ ꝯceptionē meruit. Itemnullus meret̉ niſi ſit diuiſus a materno vtēro. Cū gͦ a pͥncipio ſue ꝯceptiōis nō eſſꝫ diuiſus a materno vtero a pͥncipio ſue ꝯceptionis nō meruit. ℟º eſt pͥncipiū exͣ ſūptūuel intͣ ſūptū. Si dicat̉ prīcipiū ītra ſūptuꝫnō eſt dice̓ ꝙ a principio ꝯceptōis merueritꝗa tūc principiū illud dicit illud īſtans quoꝓducebat̉ in eſſe ꝑ ſpm̄ .ſ. Si ꝟo initiū uelprincipiū dicat̉ ex ſumptū: tūc eſt dicere ꝙxp̄s meruit a principio ꝯceptionis. ꝗa ſtatiꝫpoſtqͣꝫ ꝯceptꝰ eſt huit plenū vſum li. arbi. ⁊fuit vir ꝑfectꝰ ꝙͣtū ad aīaꝫ ꝑ plenitudinē ſcīe⁊ gr̄e ⁊ vſū rōnis ⁊ ꝑfectꝰ quātū ad corpuſfuit quātū ad diſtributōꝫ mēbroꝝ ⁊ formationē. Licet nō ꝙͣtū adquātitate: ẜm qd̓ dr̄Iere. 31º. Hulier circūdabit viꝝ. Ad aliuddd̓. ꝙ lꝫ nō fuerit diuiſus a materno vteroẜm carnē ſiue corpꝰ. quia in eo erāt ꝑfecte q̄cūqꝫ reqͥrunt̉ ad meritū merebat̉. Incarnaᶜenī corꝑis nō tollit ptātem merendi alijs cocurrentibꝰ que ſufficiūt ad meritū ⁊ per hͦpatet reſponſio ad obiecta.Conſequenter querit̉. an xp̄s potuerit nō mereri ī vita. Ad qd̓ſic. Cū oē meritoriū ſit uolūtariū pōt fieri ⁊nō fieri ꝑ arbitriū uolūtatis. Ergo poteratxp̄s mereri ⁊ nō mereri. Itē ꝑuuli baptizati ſine oī merito ꝑueniūt ad gloriā. gͦ xp̄sſine oī merito ꝑuenire poterat ad gloria immortalitatis. Itē in xp̄o erat libꝝ arbitriūdet̓minatū in bonū neceſſario. Cu gͦ meritū attendat̉ penes li. ar. indet̓ inatū. gͦ xp̄ſnoͣ poterat mereri. cū nō ꝯueniret illud ſibieccle. 31º. Potuit tnͣſgredi ⁊ nō eſt tnͣſgreſſꝰConͣ. glorioſius eſt hr̄e p̄miū ex ſuo merito ꝙͣ nō ex ſuo merito. Si gͦ beatitudo xp̄inō potuit eſſe glorioſior ꝙ fuit. gͦ nō potuit illā nō hr̄e ex merito. Itē exiſtenti ī ſtatu merendi ꝑfectōis eſt mereri: ⁊ īꝑfectōisnō mereri. ſi gͦ quicqͥd eſt ꝑfectionis neceſſario eſt eī tribuendū. gͦ neceſſe fuit ip̄m mereri ī ſtatu merendi. ſtatꝰ aūt merendi aīe ēcū exiſtit in carne paſſibili. quia adhuc eſt īvia diſtans a fine gl̓ie ꝯſūmate. ℟º dd̓.ꝙ xp̄s ẜm rōeꝫ illa qua erat viator nō poterat nō mereri. Aīa .n. rōnalis xp̄i duplice habebat oꝑatōꝫ. vna ẜm ꝯꝑationē ad diuinamnaͣm cui vniebat̉ ẜm qua fruebat̉ ⁊ ꝯtēplabat̉ diuinitatē. aliā ẜm ꝯꝑatōꝫ quā habebatad corpꝰ cui vniebat̉ ẜm pͥma ꝯꝑatōꝫ erat inſtatu ꝯprehenſoris ⁊ beatitudīs. Scd̓m ſecundā ꝯꝑatōꝫ erat in ſtatu viatoris ⁊ meredi. Scd̓m hoc gͦ ab initio ꝯceptōis merebatur qͥa ꝟtutes nō poterant in eo eſſe ocioſeAd illud qd̓ obicit̉ ꝙ mereri eſt voluntariū. gͦ poterat nō mereri. dd̓. ꝙ mereri pōtdici dupl̓r ī ꝑticulari ⁊ ī vl̓i. In ꝑticulari vtcū dr̄ mereri hͦ motu uel illo: uel oꝑatōe hacuel illa. Et hͦ mō poterat xp̄s mereri ⁊ nō mereri .i. mereri hoc motu ⁊ nō mereri illo motu. qͥa in ptāte ſua erat moueri uel nō moueri hoc motu. Si ꝟo mereri dicat̉ in vl̓i ſic n̄poterat nō mereri. quia quāuis poſſꝫ nō mereri hoc motu uel illo: tn̄ nō poterat eſſe qͥnmeret̉ aliquo: nec ex hoc ſequat̉ ꝙ mereri n̄ſit uoluntariū. qͥa uoluntariū ſꝑ determīat̉reſpcū actꝰ ſingularis uel ꝑticularis. Sil̓e eſtcū opponit̉ de pct̄ō veniali qd̓ nō pōt vitariIntelligendū eſt ꝙ pōt vitari ī hoc motu ⁊ī illo no. tam̄ pōt uitari ī vl̓i in quocūqꝫ.Ad illud qd̓ obicit̉ de ꝑuulis dicenduꝫꝙ ꝑuuli ſine ꝓprio merito ꝑueniūt ad gl̓iaꝫnō tn̄ ſine merito xp̄i. ⁊ rō eſt qͥa nō hn̄t poteſtatē vtendi liº arº. nec vſum ꝟtutꝭ poſſūthr̄e. In xp̄o aūt nō ſic. qͥa ab īitio ꝯceptiōishabuit ptātem arbitrii ⁊ vtebat̉ arbi trio: ⁊iō mouebat̉ meritorie ẜm habitꝰ ꝟtutumUn̄. Iere. 31º Nouū faciet dn̄s ſuꝑ terrā mulier circūdabit viꝝ. Et iō nō eſt ſil̓e de xp̄o⁊ de ꝑuulis. Ad aliud dd̓. ꝙ libꝝ ar. eratī xp̄o determinatū ī bonū qd̓ eſt finis ita ꝙnō erat ab illo auerſio. In bono ꝟo qd̓ ē adfinē: qd̓ eſt penes oꝑa ꝟtutū diſtinguendūquia ſi dicas bonū ī vl̓i ſic erat li. ar. deterīatū in bonū. Si dicas bonū ī ꝑticulari: vt ī hͨoꝑe uel illo: ſic erat īdeterminatū ⁊ poterathoc opꝰ facere uel dimittere. Et iō manerdeterminatō ẜm quā attendit̉ meritū. Eſt. nduplex īdeterīatio li. ar. vna eſt īter bonuꝫ⁊ malū: ſeu īter bn̄facere ⁊ malefacere. aliaeſt īter hoc bonū ⁊ illud bonū: ſiue facerehoc ⁊ nō facere. vtraqꝫ īdeterīatio eſt ī nr̄oli. ar. Scd̓a tm̄ fuit ī xp̄o ſufficiēs ad merēd̓