eum dicat has tres dictiones nō potuiſſeꝓferre ſine alijs ꝟbis: vt diceret nō ſcio eūqd̓ ſi faceret vt ip̄e ait eēt mēdax. cū ergo hͨpotuit: peccare potuit. Itē ſi xp̄s non pōtpeccare. ergo de neceſſitate ꝯſeruat iuſticiaergo nō eſt laudādꝰ de iuſticia. Cū gͦ ſit laudandus relinquit̉ ꝙ pōt peccare. Itē popeccādi ip̄is ſcis cooꝑat̉ ad meritū ⁊ p̄miūſicut vr̄ Eccle. 3iº Potuit trāſgredi: ⁊ nō eſttn̄ſgreſſus. face̓ ma. ⁊ nō fecit. Relinqͥt̉ gͦ ſiauferat̉ a xp̄o pō peccādi: ꝙ minuat̉ de premio ⁊ merito eiꝰ. ℟º ad pͥmū ẜm Anſel.in liº. Cur deꝰ hō. Oīs ptās ſequit̉ uolūtatēCū .n. dr̄ ꝙ poſſū loqui uel ambulare. ſubardit̉ ſi uolo. Si .n. nō intelligit̉ volūtas nō eſtptas. ſed neceſſitas. nā cū dico quia uolenspoſſu trahi aut vinci. nō eſt hec mea ptās: ſꝫneceſſitas ⁊ ptās alteriꝰ. nō eſt .n. aliud poſſūtrahi aut vinci: qͣꝫ aliꝰ me trahē aut vincerepōt. Poſſumꝰ itaqꝫ dice̓ de xp̄o. quia cū dr̄potuit mētiri. ſubaudit̉ ſi uellet. qm̄ nolensnō potuit mētiri. Cū gͦ nō potue̓it uelle metiri: nō minus dici pōt nequiſſe metiri.Ad aliud dd̓. ꝙ eſt neceſſitas coactioniſ⁊ ꝓhibitionis. Et cū aliqd̓ bonū ſit ex hiꝰneceſſitate noͣ debet̉ laus: quia iſta tollit uoluntatē. et eſt neceſſitas īmutabilitatis. Etiſta nō tollit uolūtatē: nec laudē. ſed ponit īmutabilitatē uolūtatis in bono. ⁊ hͦ mododeꝰ dr̄ ex neceſſitate eſſe bonꝰ. ⁊ ſeruare iuſticia. ita etiā xp̄s. nō tn̄ pͥmo mō ẜm qd̓ neceſſitas dr̄ ꝓhibitionis vl̓ coactionis. Und̓Anſel. īproprie dicit̉ nccͣitas vbi nō eſt coactio nec ꝓhibitio. Quapropt̓ qͥa deꝰ ꝑfectehꝫ a ſe quicqͥd hꝫ maxīe laudandꝰ eſt de bonis: que hꝫ ⁊ ſeruat eā nll̓a necceſſitate. ſꝫ ꝓpria ⁊ eterna īmutabilitate. ẜm hoc gͦ pꝫ ꝙnccͣitas īmutabilitatis dr̄ ꝓprie neceſſitas.nō tn̄ tollit laudē. Ad aliud dd̓. ꝙ pō peccādi inquātū hiꝰ loquēdo formal̓r nō cooꝑatur ad ꝑͥmiū: nec etiā ad meritū. ſed inquatūpo peccādi eadē eſt: q̄ eſt poͣ benefaciendi. pōpeccādi dr̄ cooꝑari ad meritū nō inquātumeſt peccandi: ſꝫ inquātū poͣ formal̓r loquēdoAd p̄miū ꝟo maͣlit̓ ſolū dr̄ poͣ peccandi cooꝑari. qͥa maͣ gl̓ie erit ꝙ huit potentiā peccādi. ⁊ tn̄ nō vſus eſt ea ad peccatū. Ex qͦ manifeſtū eſt ꝙ nō dr̄ ſimpl̓r potentia peccādicooꝑari ad meritū uel p̄miū: ſꝫ ẜm quid. Sīpl̓r cooꝑatur ad meritum potētia libertatisarbitrii: ẜm ꝙ eſt ad faciendū uel nō faciend̓ſeu faciendi ⁊ nō faciēdi. nō ẜm ꝙ ē peccādi1 nō peccādi. hoc gͦ poneret̉ in xp̄o que ſimplicit̓ eſt potentia merendi.Conſequenter querit̉. vtꝝ in xp̄o fuerit oīpotentia. Ad qd̓ ſicIo. 3º. Nō eſt ei datꝰ ſpūs ad mēſurā. gͦ dataē ei gr̄a nō menſurata. Ergo cū gr̄a ſit ad cognoſcendū ⁊ ad oꝑandū. ergo ei data ē gr̄aſine mēſura ad cognoſcendū ⁊ ad oꝑanduꝫErgo ſicut ꝑ gratiā īmenſā ſiue nō mēſurataꝫ cognoſcendi heat ſcīam oīum. Ita ꝑ gratia oꝑandi īmenſā poterit oꝑari oīa. Iteꝫrōnalis aīa eſt imago trinitatis per naturamſed imago trinitatis attendit̉ quātū ad potentiā ſcīam ⁊ uoluntatē. Ergo ſicut ꝑ naͣmaīa eſt capax dīne ſcīe ita ⁊ potentie. Ergoſicut aīa xp̄i naͣli pō potuit caꝑe oēꝫ ſcientiāita oīpotentiā. Gꝫ datū eſt illi aīe ꝑ gratiaꝫeſſe illud cꝰ erat capax ꝑ naͣm. gͦ eī data eſtoīpotentia. Itē cū ſint tria: pōſcīa ⁊ uolūtas. potentia nō ponit ſcīam: nec ſcīa uoluntate. ſꝫ e9º. ſcīa ponit potentiā: ⁊ uolūtas ſciētiā. ita ꝙ ꝯſequit̉ neceſſario. ſi uoluntas eſtſcīa eſt: ⁊ ſi ſcīā eſt: poͣ eſt. nō enī eſt ſcientianiſi a poͣ ſciendi. Ex hoc gͦ relinquit̉ ꝙ naͣ q̄eſt capax uolūtatꝭ: ē capax ſcīe: ⁊ que ē capaxſcīe dei: ⁊ potentie dei erit capax. Itē oīsſcīa practica alicꝰ boni oꝑis eſt cā effectiuauel exēplaris illiꝰ oꝑis. cū gͦ ſcīa oīum comp̄hendat ſpeculatiua ⁊ practicā ſcīam oīum⁊ in xp̄o ſit oīſcīa: erit in ip̄o ẜm animā ſcīapracti ca oīum. Ergo erit cā effectiua uel exēplaris oīum. Si gͦ hiꝰ ſcīam ſequit̉ potētiaactiua: erit in aīa xp̄i ptās faciendi omīa.Itē artifex maͣlis nō ſolūmō ꝯfert alij ſcientiā ſpeculatiuā ſui oꝑis. ſꝫ etiā actiuā. gͦͦcū artifex ſūmus ꝯtulerit xp̄o hōi oīſciamRelinquit̉ ꝙ nō ſolū dedit ei ſcīam ſpeculatiuā: ſꝫ etiā actiuā oīum. Ergo ⁊ ꝑ ꝯſeꝙͣsoīpotentiā. Fruſtra .n. eſſet actiua pōniſi eētpō ad actū. Itē ſi diceret̉ ꝙ nō pōt darioīpotentia creature ꝓpter hͦ. quia eſt īfini taErgo fil̓r nec ſcīa cū ip̄a ſit infinita ⁊ maioris extenſionis qͣꝫ poͣ dei. Ad quecūqꝫ enimſe extendit pō ⁊ ſcīa. ſed nō ꝯuertit̉ quia ſcientia ſe extendit ad bona ⁊ mala entiā: ⁊ noentia. Potentia ꝟo nō ſe extendit ad malamagis. igit̉ erit capax potentie. cū ſit minoris extenſionis creatura qͣꝫ ſcīe. Contͣ. Oīspoͣ cꝰ eſt ſuſceptibilis creatura ꝯſeqͥt̉ eſſentiam creature. Si gͦ poͣ faciendi. vel creandioīa nullo mō ꝯſequit̉ eſſentiā alicꝰ creature
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten