Druckschrift 
Summa universae theologiae : P. 3
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

idee reꝝ oīum ſunt ītellectus xp̄i habebitcognitiōꝫ oīum. ſine ignorātia alicꝰ. Qd̓ꝯcedendū eſt. dd̓. Ad pͥmū in contrariumẜm Io. dama. Si ẜm theologū Grego. Seꝑabis qd̓ vr̄ ab eo qd̓ intelligit̉ ſerua dicet̉ ignorans caro. ꝓpter īpoſtaſeos aut .i.ſone indiuiſibilē vnionē ditata eſt aīa dn̄ifuturoꝝ cognitōe. Ad ſcd̓m rn̄det AnſelSapient̓ deꝰ aſſumpſit mortalitatē: qua ſapient̓ valde vtilit̓ vteret̉. Ignorātia ꝟo nonpoterat aſſumere ſapient̓. qͥa nūqͣꝫ eſt vtilisſed ſꝑ noxia: niſi forte mala uolūtas que nuqͣꝫ in illo erit ab effectu reſtringat̉. Ad auctoritatē Ambro. rn̄dꝫ mgr̄ ī ſentꝭ. exponēdodicens: intelligenda ſunt ꝟba Ambro. vtqͣꝫtū ad viſū hoīum ſui ſenſus oſtenſioneprofeciſſe dicatur.Conſequenter querit̉ vtꝝ ſcīa xp̄i fuerit oīum .i. vtꝝ oīum habuerit ſcīam. Ad quod ſic Anſel. libº.. Curdeꝰ. Nihil amat̉ qd̓ cognoſcat̉. Sinihil eſt boni: quod aīa xp̄i amet. Ergonihil eſt boni qd̓ ignoret. Bonū aūt nēo ꝑfecte nouit: niſi ſcit a malo illd̓ diſcerne̓. Nl̓ ergo erit malū: quod ignorabat. ex quo relīquit̉: oīuꝫ bonoꝝ qͣꝫ maloꝝ hūit ſcīaꝫItē Apocꝭ. 5. Dignus eſt agnus qui occiſus eſt accipere virtutem: diuinitatem ſapīam. glo. oīum reꝝ cognitōꝫ: ſicut ꝟbūſibi vnitū. Conͣ. Math̓. 13º. De die illa neoſcit: neqꝫ filius ⁊cͣ. Ergo ip̄e ẜm diemiudicii ignorauit. Itē Ieroꝰ. Solus pater filiꝰ ſpūs ſcūs .i. vnus deꝰ in ſua ſcīā: aliis incognitū reſeruat. Ergo ab illa cognitione excludit̉ oīs creatura. xp̄i aīa.Itē Ambro. Per humana īprudentiāadhuc didicit ignorabat. ℟º aliud eſt loqui de naͣ in ſe. alid̓ de naͣ vnita. ergo dineſcire de hora iudicii ītelligit̉ rōe naͣe ī ſeRōe ꝟo naͣe vnite hꝫ notitia illius. Un̄ Damꝰ. ẜm theologū Grego. Si ſeꝑabis qd̓ vr̄ab eo quod ītelligit̉ ignorās dr̄ caro. ꝓpterꝑſone ꝟo indiuiſibilē vnionē ditata eſt aīadn̄i futuroꝝ cognitiōe. Uel alit̓ ẜm Rab.Bedā. dr̄ neſcire filius. intelligit̉ de filio adoptiuo. Un dicūt on̄dit̉ de vnigeto: ſed de adoptiuo filio dixiſſe. perpꝫ rn̄ſio ad pͥmū. Ad ſcd̓m dd̓. ẜm Anſel̓.in liº. Cur deꝰ. dictū eſt xp̄s didicit ītelligendū eſt. fecit alios diſcere. vel quodſcientiam ignorauit exꝑimēto didicit.Scd̓m querit̉. vtꝝ ſeqͣtur: xp̄s hꝫ ſcīamoīum. ergo hꝫ ſcīam creadi mūdū. Ad qd̓dd̓. hoc eſt duplex. Xp̄s hꝫ ſcīam creandimundū. quia iſte genitiuus creādi pōt dice̓habitudine ad ſcīam cāe maͣlis: uel effectiu:Si dicat habitudinē cāe maͣlis: ꝟa eſt. eſtſenſus: hꝫ ſcīam creandi .i. hꝫ ſcīam de creaturis: aut de ip̄a creatōe. Si dicat̉ habitudī cāe efficientis falſa eſt. quia tūc eſt ſēſushꝫ ſcīaꝫ ad creandū. ad vt creet̉: qd̓ falſū ēConſequenter querit̉. vtꝝ xp̄s hūit ſcīam ẜm oēm modū ſciēdi. Querit̉. vtꝝ hūit ſcīam deliberati. quod vr̄. quia iſta eſt ꝓprie humane naͣeip̄e aūt accepit oēs ꝓprietates hūane natureergo iſtā hūit. Conͣ. Damꝰ. In xp̄i aīainquimꝰ conſiliū electiōꝫ. enī habuitignorantiā. ℟º electio dr̄ duplicit̓:ſiliū ſil̓r. Uno ꝯſiliū dr̄ appetitꝰ inquiſitionis eiꝰ qd̓ ignorat̉: electio p̄optio prouenies ex hiꝰ cōſilio. hoc fuit ī xp̄oꝯſiliū: nec electio. Alio ꝯſiliū dr̄ diſcretio in trina boni a malo: electio p̄optoboni: hoc fuit in xp̄i aīa ꝯſiliū: electō ſcīa d̓liberatiua. Itē q̄rit̉. vtꝝ ī xp̄o fuerit ꝯgniº ſucceſſiuā ex ꝑte ītellc̄s ſpeculatiui dicit Augꝰ liº. 15º. de trinitate Oīum ſcientiā vno aſpectu videbimus. nec erūt volūbiles cognitiones de vno in aliud. ergo ml̓to magis ītellectꝰ xp̄i: vnitꝰ ſūme ſapīe: oīaſciebat ꝯtēplabat̉. Contͣ. Scīa in xp̄o homine eſt ẜm naͣm rōnis hūane. Sꝫ ẜm ēꝓpria hoīs: facit drīam a deo: angelisdecurrit ab vno cognito accepto in aliud ab vno prius accepto pꝰ aliud. vt a p̄miſſis ad ꝯcluſionē. Sꝫ ꝯſtat vbicūqꝫ ē talisgnitio: eſt ſucceſſio. nec eſt in vno aſpectu.Relinquit̉ igit̉ ſcīa xp̄i ẜm rōꝫ humanāex ꝑte ſpeculationis eſt ſucceſſiua. ItemGrego. mēs hōis ad vnū ſe ꝯuertit: auertit ſe ab alio. ℟º multiplex ſicut ocm̄eſt ſit ſcīa in xp̄o creata: ſcīa .ſ. ẜm gratiā vnionis: ſcīa ꝯprehenſionis: ſcīa naͣe ꝑfecte ſcīa exꝑientie. Scd̓m duas pͥmas eſt ſcīain xp̄o ſub vno aſpectu: ſucceſſiua. quia ein ꝯtemplatōe cae: que deꝰ eſt: in qua videtoīa ſil̓. ẜm dicit Apl̓s in. i. ad Corꝭ. 13º. Auccognoſcā ſicut cognitꝰ ſū. quia ſicut decognoſcit nos in ſe ip̄o: oīa alia. ita noſin gloria ꝯprehendimꝰ nos oīa alia in xp̄o ita ſil̓ oīa. Et hoc aīa xp̄i gr̄aꝫ vniōis