qd̓ nō amet. Sic nihil eſt qd̓ ignoret. Bonūaut neo ꝑfecte nouit. niſi qui ſcit illud a malo diſcernere. Et ſic nō fuit ignorātia: nec reſpcū mali: nec reſpcū boni. Ad qd̓ obicit̉ꝙ īꝑfectio fult ex ꝑte cognitiue: ſicut ex ꝑteaffectiue. dd̓. ꝙ nō eſt veꝝ. quia ip̄e dn̄s diſpen ſatiue: ⁊ ẜm ꝯgruitate redemptionisnoſtre: aſſumpſit īꝑfectiones quaſda ex ꝑteaffectiue ꝓut ꝯgruebat nr̄e redemptōi. Nōaut ex ꝑte cognitiue. Quia huiꝰ defectꝰ .ſ. ꝗꝓponunt ignorantiā noxii eſſent in multis⁊ in nullo vtiles. vt vult Anſel. Ad aliudAugꝰ. qd̓ obicit̉ ꝙ ꝯpaſſio fuit in ītelligibili affectiua. ſicut paſſio inſenſitiua dicendūꝙ lꝫ intelligibilis pars eſſꝫ ꝯſentiens vel cōpatiēs corꝑali qn̄ patiebat̉: nihiloīnus fruebat̉ ꝑfecte. Ex hoc .n̄. ꝙ patiebat̉ gaudebatUn ꝑfectu huit gaudiū: ⁊ maximā paſſiōeꝫquia ex hoc fuit gaudiū ꝑfectiꝰ. ſicut eſt inſcīs patientibꝰ ꝓ xp̄o. Gloria ꝟo illa ⁊ gaudiu erat: ẜm ordine ad ſuꝑius .ſ. ad diuinamnam ſibi vnitā: ẜm quā reſidebat rō t̓otiusredemptōis. Cōpaſſio ꝟo ẜm ordinatōꝫ ad īferius. Un̄ lꝫ ꝯpaſſio eſſet ⁊ paſſio. ex magnitudine tn̄ glorie nō reputabat̉. Pretea lꝫhoc didicerit ꝑ exꝑientiā. ſciuit tn̄ alio mōvt ſupradictū eſt. Un̄ nō fuit ignoras. lꝫ enīrōnalis ꝑs didicerit ꝑ exꝑientia. ſciuit tamēalio mō. Ad aliud qd̓ obicit̉: ꝙ ex multisſenſibꝰ vna memoria ⁊cͣ. dd̓. ꝙ duplex eſt cognitio exꝑimentalis. vna ꝑ viā acquiſitiōisſcīe ẜm ꝙ ex multis memoriis colligit̉ vnūexꝑimentū: et ex multis exꝑimētis vnū vl̓equod eſt principiū ſcīe. Alia eſt in via exercitii practice. ſicut cū aliquis habꝫ theoricammedicine: exꝑit̉ ⁊ ꝓcedit̉ in oꝑibus practiceIn pͥma viā eſt motus: ab incognito ad cognitu. In 2ª ꝟo ē motꝰ nō ab īcognito ad cognitu. Sꝫ a cognito hͦ mō: incognitū ẜꝫ aliūmodū. Sic̄ dic̄ Ph̓s. Prima via eſt īꝑfectoīsnaͣe. ꝗa eſt motꝰ ab ignorantia ad ſcīam. Etio nō ē ponēda in xp̄o. Scd̓a ꝟo via ē ꝑfectionis naͣe. Nā ẜm ea nō eſt motꝰ ab ignorantia ad ſcīam. Sed ab hiꝰ ſcīa ad alteriꝰ modiſcīam. Prete̓a uenire a poſterioribꝰ in pͥora eſt ẜm naͣm corrupta: ⁊ īꝑfectā. E9º verouenire eſt ẜm naͣꝫ ꝑfecta in pͥmo ſtatu. ⁊ itafuit in xp̄o. Ad aliud dd̓. ꝙ diſſimilit̓ eſtin xp̄o. ⁊ in angelis matutinū ⁊ ueſꝑtinumUe ſꝑtina enī cognitio ꝓprie dr̄ in creaturaque poſſibilitatē hꝫ ad obſcuritarē. Ueſpertinū .n. dicit poſſibilitatē ad obſcuritatē: ⁊hec poſſibilitas fuit in angelis. Un̄ hoc fuitī naͣ alia a xp̄o tm̄. Sꝫ in ip̄o nō fuit hec poſſibilitas ꝓpt̓ vnionē. Un̄ ⁊ ſi habuit cognitione reꝝ in genere ſuo. nō ꝯuertit̉ cum cognitione veſpertina niſi fiat additio .ſ. poſſibilitas ad obſcuritatē. Un̄ hr̄e cognitionēin genere ſuo cū tali poſſibilitate: ꝯuertiturcū cognitione ueſꝑtina. Sꝫ talē nō hūit xp̄sErgo nec ueſꝑtina. Sꝫ ſtatī cū vnita eſt naͣhumana cū diuina huit gratiā. Et ſic fuitcū luīe: ⁊ nō cū obſcuritate aliqͣ ſicut angeliquantum eſt de natura ſua.Conſequenter querit̉. Utꝝ ſcīa xp̄i fuit fine aliqua ignorantiaDicit. n. Ambroꝰ in. 3º liº. de ſpū ſcō. Sic deꝰꝑfectōꝫ naͣe aſſumpſit hūane. ſuſcepit ſenſūhōis. ſed nō ſenſu carnis īflatꝰ. Genſu hōisaīam dixit turbatā. ſenſu hōis exuriuit ⁊ cognouit. Senſu hoīs ꝓfecit. ſicut ſcriptum ēIh̓s ꝓficiebat etate ſapīa ⁊ gr̄a. Quo ꝓficiebat d̓i ſapīa ꝑfcūs etatis: ⁊ ꝑfcūs ſapīe n̄diuine: ſed hūane. Et ſequit̉ exꝑs āt agnitionis infātia ꝑ humana vtiqꝫ īprudentia: qd̓adhuc nō didicit ignorabat. Itē Io. Daꝰ.3º li Ignorantē ⁊ ſeruilē aſſumpſit naturamItē Anſel. 2º. Cur deꝰ hō. Cur noͣ poteratille hō ꝟe eſſe ignorās. Sicut ꝟe mortaliserat: Ex quo arguit̉. Cū ꝟe aſſumpſerit ip̄emortalitate ꝙ ⁊ ꝟe ignorantiā Conͣ. AnẜIlla aſſumptio in vnitate ꝑſone filii dei nōniſi ſapient̓ a ſūma ſapīa fiebat. Et iō nō aſſumpſit in hōie: quod nullo mō vtile. ſed valde noxiū ē ad ſuū opꝰ: qd̓ idē hō facturꝰ eſtIgnorantia nāqꝫ ad nihilū illi vtilis eſſet. ſꝫad multa noxia. Itē qūo tot ⁊ tāta oꝑaface̓t: ſine īmēſa ſapīa. Itē id̓ Anſel. qūo illi credēt hōies. ſi illū ſciret neſcientē. Si aūtneſciret ad quid eſſet illi vtilis ignorātia.Itē Io. damꝰ. Proficere dr̄ etate ſapīa: ꝑaugmētatiōꝫ etatis: ea que ei inerat ſapīamin manifeſtatiōꝫ ducēs. Qui aūt dicūt ip̄mꝑficere etate ⁊ ſapīa vt additamētū ſuſcipiētem: nō eā que ẜm īpoſtaſim vnionē uenerātur Itē maior eſt cognitio creature ꝑ vnione̓: qͣꝫ ꝑ ꝯprehenſiōꝫ. Si ergo in cognitioneque erat ꝑ apprehenſiōꝫ: ī gl̓ian̄ manet. ergonec cū vniōe poterit eſſe ignorātia. Itemſi aliqͥs oculꝰ hēret ſil̓idīeſ oīuꝫ viſibiliū vnitas: virtꝰ viſiua iūcta illi oculo hēret cognitiōeꝫ oīum ſenſibiliū. Ergo cū ītellectꝰ aīexp̄i ſit iūctꝰ ītellectui īcreato. ī quo rōes ⁊