ad uerbū ueſpertina. In ꝯꝑatione reꝝ in genere ſuo. Ergo ſi xp̄s vtroqꝫ mō cognouithuit cognitionē vtraqꝫ. ⁊ ita potuit creſcereueſꝑtina ſcīa eiꝰ. ſicut angeloꝝ. quia poſſūtfieri q̄ nō ſunt. Conͣ. Gregꝰ ſuꝑ illud Luce2. Proficiebat etate ⁊ ſapīa ⁊cͣ. Nō accipiēdoqd̓ nō hēbat ꝑ acceſſū tꝑis: ſed pādendo donū gr̄e. Itē Hamꝰ proficere dicebat̉ ẜmea que inerat ſibi ſapīam in manifeſtationēduces. Relinquit̉ gͦ. ꝙ nō defuit ſcīa lꝫ manifeſtatio. Itē nihil hn̄s habitū ẜm nobiliorē modū ⁊ ꝑfectū hꝫ ordinatōꝫ ad illaꝫ ẜꝫmodū īꝑfectu. Sꝫ ignobilior eſt ille qui ē ẜꝫexꝑientiā: illo qͥ eſt ẜm viā aliā. Ergo xp̄s noꝓfecit in ſcīa ẜm exꝑientiā. Itē xp̄us ẜmintellectu fuit ꝯp̄henſor: Sꝫ aīa ī gl̓ia nullomo ordinat̉ ad habitu exꝑim̄talē. īmo euacuat huiꝰ habitū: tanqͣꝫ id qd̓ īꝑfectu eſt: cū adēcognitio ꝑfecta. Si ergo ꝑſcm̄ tollit īꝑfectup̄teritū: nō ordinat ad īꝑfectu futuꝝ. Relinqͥtur gͦ ꝙ cognito in ꝑte: nō fuit in xp̄o: exquohuit cognitōꝫ ꝑfectaꝫ. Sol̓o vnꝰ eſt modꝰſciendi in xp̄o ẜm diuina naturā: ⁊ ibi ſcīaidē eſt qd̓ id ip̄m .i. ꝙ eiꝰ eſſentia. iſte modꝰfuit in filio dei ab eterno. Scd̓us eſt in xp̄oẜm gratia vnionis qua ſcīam nulla alia creatura habuit. Iſte .n. modus diſtinguit̉ ab oīalio ſciente Itē tertiꝰ eſt ẜm gratiā ꝯp̄hēſoris: ī hac cōicant angeli: ⁊ aīe ſcē. Itēqͣrtꝰ ẜm naͣm integra aīe: ẜm quā hūit Adaꝫſciaꝫ ī ſtatu īnocētie: ⁊ hac huit ꝑfc̄iꝰ qͣꝫ alitpuri hoīes. Itē quintꝰ ẜm penalē naͣm aſſumpta. Itē ſextꝰ eſt quēdā gr̄a data xp̄oad cognoſcendū res ẜm numeꝝ ẜm ꝓgreſſūtꝑis: que fuit a principio data aīe xp̄i: ẜm intellectu. nō dico ip̄a cognitio: ⁊ qͣꝫtū ad primū: ſil̓r ſe hꝫ ante īcarnatōꝫ ⁊ pꝰ. Scd̓s ꝟono fuit ab eterno ẜm hāc oīum hūit cognitione .ſ. eoꝝ: que ꝑtinebant ad mīſteriū incarnationis: paſſionis ⁊ redēptionis. Hāc etiānō hūerūt ageli ſtatī pꝰ ꝯfirmatōꝫ. Un̄ dixerūt Yſa. 63. Quis eſt iſte: qͥ uenit de Edō ⁊cͣEt ſi aliqui habuer̄t: hͦ fuit ex ſuꝑadditōe aliqua: nō ex ip̄a gl̓ia. Et ẜm hͦ intelligit̉ illudad Eph̓. 3º. Ut innoteſcat principatibꝰ ⁊ poteſtatibꝰ ꝑ eccleſia. Scd̓m ꝟo tertiū mod̓cognitionis .ſ. ꝯprehenſoris: hūit cognitiōeꝫoīum ꝑtinentiū ad ſuā gloriā: ⁊ ſuoꝝ .i. eoꝝque ordinant̉ ad illa. Quartꝰ ꝟo modꝰ cognitionis que eſt ẜm naͣm integrā: q̄ fuit inAdā. Gn̄. 3º. Adduxit ea ad Adā: vt videret ⁊cͣfuit in xp̄o ẜm naͣm integrā quā aſſumpſitQuintꝰ qui eſt cognitōis: que eſt ẜm naͣ:penalē. fuit ſil̓r in xp̄o. In hac didicit diuerſas penalitates ẜm exꝑiētiā in affectiua: quatn̄ cognouit ẜm aliu modū. Sꝫ ẜm gratiamcognitionis: que data eſt ſibꝰ ꝑ gr̄am vnionis. Un̄ p̄ſciuit illas ẜm gr̄am que fuit gͣtiavnionis. Sextꝰ modus cognitionis ē adcognoſcendū nō vt prior que affectiue fuitſꝫ cognitiue ex ſenſu. Un̄ ſpecialis gr̄a quāhūit ad ſciendū: fuit ei data quo ad exꝑientia incognitiua. Nondū aūt ꝙ eſt duplexcognitio in ſenſu ꝑ exꝑientiā. Cognitio entin ſenſu eſt duobus modis. Uno mo cumres eſt in ſenſu ẜm ſimilitudinē. Alio modocū eſt in ſenſu ẜm formā. Alit̓ .n. eſt ſil̓itudocoloris in oculo. Alit̓ dolor. Et ẜm hoc duplex eſt cognitio in xp̄o ẜm exꝑientiā. Prīaqͣꝫtū ad naͣm penalē. Scd̓a qͣꝫtū ad ſpecialeꝫgr̄am cognoſcendi res ẜm numeꝝ ꝑ ꝓceſſutꝑi sͣ. Ad obiecta ꝟo incontrariū dd̓. Ꝙquedā aucͣtes intelligūt̉ ẜm cognitōꝫ ꝯpletāẜm gr̄am vnionis ⁊ ꝯprehenſoris: ⁊ ītegrenaͣe. Alie ꝟo intelligūt̉ ẜm cognitōꝫ exꝑimētalē. Alie ꝟo ẜm manifeſtatōꝫ quo ad nos.No tn̄: ꝙ ſi qn̄qꝫ nouit pͥmo modo. Quodpͥus noͣ nouit illo eodē moͣ. Nō dꝫ ꝓpter hͦdici ignorantia. Ignorantia .n. dr̄ eſſe alicquod pͥus no fuit cognitū: ⁊ de his que neceſſaria ſūt. Sꝫ talis nō fuit in xp̄o. Nō eniꝫpōt dici ꝙ aliquid nō nouit: qd̓ nō prius. qͥaſenſibilia que addidic̄ ꝑ exꝑientiā pͥus nouitꝑ modū nobiliorē ⁊ ꝑfectiorē. Ignorātia ātē defcūs ꝑfectōis. Et ſic pꝫ rn̄ſio ad prīo obiecta. Quia ⁊ ſi didicit ex his que paſſus eſtobedientiā. et ſi eruditꝰ eſt vſqꝫ ad mortemNō ꝓpt̓ hͦ ſeqͥt̉ ꝙ fuit ignorās: Quia qd̓ ꝓceſſu tꝑis cognouit ſcīa exꝑimētali: pͥus recognouit alio mō cognitōis. Sil̓r intelligendū eſt de alijs obiectis ſequētibꝰ. Undenō veīt ī aliquid nō notū oīo ꝑ ꝓceſſū tꝑisſed ī aliquid noͣ notū ſic. Ad hoc qd̓ dic̄Damꝰ. Ꝙ aſſumpſit naͣm ſeruilē: ⁊ ignorātē. dicendū. ꝙ ſeruilis dr̄ rōe peccati. Sꝫ ſic n̄fuit ī eo ẜuil̓: ſꝫ ẜuil̓ rōe pene. Ad qua obligata fuit hūana naͣ ꝓpt̓ peccatū. Ꝙ ꝟo dr̄ignoras. hoc refert̉ ad genus naͣe. nō ad naͣꝫꝓut fuit ī xp̄o. Ip̄e eīꝫ dr̄ filiꝰ: n̄ ſeruus. Un̄Anſel̓. on̄dit. ꝙ n̄ decuit ip̄m aſſumere igꝭrātiā dicēs. Quo tot ⁊ tāta faceret ille hoſine īmēſa ſapīa. Ubi on̄dit. ꝙ n̄ fuit ignorātia nature reſpectu bōi: nec reſpcū mali. ſicſi nihil amat̄ qd̓ n̄ cogͦſcat̉: ſicut nihil bōi ē