vnionis eſt in xp̄o triplex alia ſcīa: ſicut ſupͣdictū eſt Qd̓ ꝯcedendū eſt. dd̓. igit̉ ad pͥmūꝙ habitus nō diuerſificat̉ ẜm ꝑſonā. īmo ẜꝫnaͣm. Un̄ dicit Io. damꝰ. Ꝙ in xp̄o ſunt diuerſe voluntates ꝓpter diuerſas naͣs: ⁊ ſil̓rdd̓ in xp̄o ꝓpter diuerſas naͣs diuerſas ſcientias: creata ⁊ increata. Ad aliud dd̓. ꝙqͣꝫuis xp̄s hō vna ſit ꝑſona cū filio dei: ꝓpt̓ꝑſonale vnione eſt ſciens ſcīa increata: ſicutfilius dei. Un̄ rōe ꝑſone nō indiget alia ſcīatn̄ rōne ꝑſone in humana naͣ indiget̉ alia ſcientia .ſ. creata. Nō .n. debꝫ eſſe humana naͣ inxp̄o imꝑfecta quod ꝯſequeret̉ ſi careret ſcīacreata. Sꝫ ꝑfectior dꝫ eſſe in ip̄o naͣ oībusalijs. Iō oī genere ſciendi ſcīa creata oꝫ ꝙſit ꝑfecta illa aīa. Ad aliud dd̓. Ꝙ duplexeſt neceſſitas vel indigentia. vna quidē ē reiin ſe. Altera eſt reſpcū finis: qͥ quidē neceſſitas idē eſt qd̓ vtilitas ꝓut neceſſariū dicit̉vtile in vno ſenſu. Dicendū gͦ ꝙ xp̄s hō hn̄sſcīam vnionis ⁊ ꝯprehenſionis ꝓpter ſe nōindiget altero mō ſciendi. Sꝫ ꝗa aſſumpſithumanā natura: vt genus humanū ꝑ veruꝫhoīem redimeret: reſpcū finis iſtiꝰ neceſſaª erat duplex in xp̄o ſcīā naͣlis .ſ. ⁊ ſcīā exꝑientie. Sciā naͣlis ſiue naͣe integre ⁊ ꝑfecte: vt uerus hō ꝓbaret̉. Scīa ꝟo exꝑientie: vt genushumanu ꝑ ſenſū pene. ⁊ exꝑientia redime̓t̉⁊ hꝰ ſcīe ſunt vtiliores ſeu magis ꝯuenientes fini p̄dicto: qͣꝫuis alie ſimpl̓r meliores.Ad aliud dd̓. ꝙ in corꝑalibus minus lumē obfuſcat̉ ⁊ abſorbet̉ a maiori. Et rō hͦeſt. qm̄ oīa luīa corꝑalia ſunt ad vnū actuꝫſ. manifeſtationis. qui quidē actꝰ ꝑ ſe ⁊ ꝑfectiſſime eſt a luīe maiori. Sꝫ in ſpūalibꝰ nōſic. Nō .n. oīa luīa ſpiritualia ſunt ad vnumactū. Diſtinguēdū tn̄ eſt ẜm ſtatū ꝯp̄henſoris ⁊ viatoris. Uiatoris .n. nō eſt vnus actꝰſꝫ pl̓es. Un̄ luminaria plura ꝟtutū ſeu donorū in vīatore nō ſūt ad vnū actū. ⁊ inde eſtꝙ nō eſt eadē cognitō ẜm ſpēm ꝑ illa. In ſtatu ꝟo ꝯprehenſoris: inqͣꝫtū cōprehenſoris n̄ē niſi vnꝰ actꝰ qui determinat̉ ẜm ſūmū luis⁊ totalitatē ꝟtutis eius. Lumc̄ .ſ. diuine viſionis in gloria. Scd̓m hoc ergo dicere uoſunt: ꝙ alie cognitiones qͣ ſunt ẜm minoraluīa .ſ. fidei ⁊ huiꝰ. abſorbent̉. Et ẜm hoc accipit̉ illud qd̓ dr̄ cū uenerit qd̓ ꝑfectū ē ⁊Xp̄s aūt erat in ſtatu ꝯp̄henſoris ſimul ⁊ viatoris ẜm ꝑtes aīe differentes inferioreꝫ ⁊ſuꝑior. Et iō ſcientia ꝯprehenſionis nō abſorbebat alias ſcīas. ⁊ ſic pꝫ ſol̓o ad obiectaConſequenter querit̉. Utꝝ ſcīa indita fuerit xp̄o ab initio ſuꝯceptionis uel ꝑ ſucceſſione tꝑis acquiſitāAd quod ſic arguit̉. Hebre. 5º. Didicit ex hisq̄ paſſus eſt obedientiā. Sꝫ diſcere eſt veīrein noticiā illius: qd̓ pͥus nō hūit. Ergo xp̄snō hūit plena ſcīam a principio. ergo acꝗſitaeſt Itē pſal. Qui tribuit mihi ītellectu ⁊cͣ.Glo. vſqꝫ ad mortē erudiuit me ꝑs inferiormea .ſ. carnis aſſumptio ut exꝑirer tenebrasmortis. Ergo ex aliqua ꝑte fuit in eo ſcīa acquiſit a. Itē ſuꝑ illud Luc̄. 2º. Proficiebatpuer ih̓us etate ⁊ ſa. Beda. Sicut carnis eſtetate ꝑficere: ſic aīe gr̄e ⁊ ſapīa. Ergo recepit cognitōꝫ quā prius nō hēbat. Itē Leopapa. Adorauerūt infantē in nullo ab alijsgnalitate infātie diſſimilē. Sꝫ nō hr̄e aliquānoticiā ꝑtinet ad generalitatē infātie. Ergonō huit tūc noticia. gͦ poſtea ꝓfecit. IteꝫDamꝰ Oportet cognoſcere. qm̄ ſeruilē ⁊ igrantē naͣm accepit. Serua .n. dei eſt hōis naͣqui fecit eā. ⁊ nō hꝫ futuroꝝ cognitōꝫ. ItēSi īꝑfectionē hūit ex ꝑte affectiue. Multofortius ex ꝑte cognitiue que ordinat̉ ad affectiua. Cū gͦ ꝯſtat ꝙ īꝑfectōꝫ hūit ex ꝑteaffectiue ſenſibilis: ẜm quā hūit triſticiam ⁊timore. Ergo ex ꝑte cognitiue ſenſibilis habuit īꝑfectiōꝫ. Itē ſil̓i rōne vr̄ ꝙ in parterōnali hūit īꝑfectionē: qͣꝫtū ad cognitōꝫ. Cuꝫetiā in ꝑte rōnali hūerit īꝑfectiōꝫ: qͣtū ad affectiua. quod ꝓbat̉. Dicit n. Iero. Cepit Ih̓stimere: ne aīa eiꝰ videret̉ irrōnabilis. Ergoin rōne fuit timor. Scd̓m ergo hūc moduꝫviatoris fuit timor in rōne. Itē Hebr. 4ºNō habemus pontifice qui nō poſſit compati ⁊cͣ. Augꝰ. Multiplex eſt in xp̄o naͣ. Unaẜm quam patiebat̉ .ſ. corpꝰ. altera ẜm quā cōpatiebat̉ .ſ. aīa. tertia ẜm quā nec patiebaturnec ꝯpatiebat̉ .ſ. diuinitas. Ergo ſi recte diſtinxit: aīa ẜm oēm parte patiebat̉. quia ẜmſenſitiuā patiendo. ẜm affectiuā rōnabilē copatiendo. ergo ⁊ in rationali. Et ita didicitꝑ exꝑientiā ꝑs illa. Itē deus aſſūpſit humanā natura in ſil̓itudinē carnis pctī. Quiaaſſumpſit ea de maſſa peccati. Ro. 8º. Sꝫ illd̓eſt humane naͣe corrupte. Sꝫ ẜm hominē ordinata cognitio eſt ut ex multis ſenſibꝰ fiatvna memoria. ⁊ ex multis memoriis vuumexꝑimentū. Ergo hic modus cognitioniserat etiā ī xp̄o Itē Augꝰ ſuꝑ Gen̄. Angelicognitionē matutinā huerūt ī comꝑatione
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten