multitudinē. Quia pluribꝰ modis hn̄t modogaudiū in beatitudine qͣꝫ antē incarnatiōeꝫꝘ gͦ obicit̉. angelis nihil deeſt: exquo ſuntbtī. hoc eſt ueꝝ qͣꝫtū ad ſb̓am gaudii: ſeu beatitudinis. Sꝫ nō qͣꝫtum ad multitudinem.Conſequente nuentia aeſt qd decapite xp̄o in hoīes. vtꝝ maior ſit poſt in carnatione: qͣꝫ āte: vel equalis. Ad quod ſic. xp̄seſt nobis caput: ⁊ ip̄is qui fuerūt an incarnationē ꝑ fideꝫ ⁊ caritate. ⁊ ꝑ fidem ⁊ caritatēnobis influit ⁊ ip̄is. Si gͦ equalis eſt fides ⁊caritas in patribꝰ an̄ incarnationē. Ergo eqͣlis eſt influētia a capite xp̄o in hōibus antēincarnatione ⁊ poſt. Con. An incarnatōeꝫnoͣ receperūt patres gratiā remiſſionis peneque eſt carentia viſionis dei. Sꝫ poſt incarnationē ⁊ paſſionē xp̄i receperūt hoīes ſāctitotalit̓ gratiā remiſſionis illius pene: ⁊ aliarū penaꝝ eternaꝝ. ergo maior eſt influentiagr̄e a capite xp̄o in hōies pꝰ incarnationemqꝫ ante. Itē ſacr̄a noue legis: q̄ hn̄t ꝟtute ꝑ paſſionē xp̄i. maiorē hn̄t uirtute: qͣꝫ ſacͣmeta ueterꝭ. Efficiūt .n. qd̓ figurat. Ite. 2.ad Corꝭ. 3º. Nos uero oēs reuelata facie gloriā dn̄i ſpeculantes ⁊cͣ. Ip̄i ꝟo ſub velamīeErgo plus recipimꝰ de cogitatōe ueritatisa xp̄o qͣꝫ ip̄i. Sol̓o dd̓. ꝙ eccleſia pꝰ incarnationē ⁊ paſſione xp̄i maiore recipit̉ gr̄amab ip̄o xp̄o capite qͣꝫ ante. Un̄ het̉ Ro. 3. Ꝙip̄e deꝰ ꝓpoſuit xp̄m ꝓpiciatorē ꝑ fidē in ſāguine. hoc eſt ꝑ fidem paſſionis ad oſtenſioꝫiuſticie ſue. hoc eſt iuſtificatōis ꝑ paſſionemꝓpter remiſſione p̄cedentiū delictoꝝ: in ſuſtentationē dei ad oſtenſiōꝫ iuſticie ſue ī hͦtꝑe. Et vult dicere ꝙ ꝑ fidē paſſiōis xp̄i: eratremiſſio peccatoꝝ antiquoꝝ ⁊ modernoruꝫEꝫ differenter. quia an̄ incarnatione ꝑ fidempaſſionis erat remiſſio peccatoꝝ: qͣꝫtum adculpa: ⁊ nō qͣꝫtū ad oēm penā Quia remanebat pena carentie viſionis dei. Sed pꝰ incarniatōꝫ eius ⁊ paſſione eſt remiſſio peccatoꝝqͣꝫtum ad oēm culpa ⁊ penā. Un̄ ante incarnatione erat in ſuſtentatione. ideſt expectatione. carentes viſione dei glorioſa. Sed mopatet nobis gloria. Ad aliud qd̓ obicit̉ incōtrariū. ꝙ equalis erat fides ⁊ caritas ī patribus an incarnationē: ⁊ in illis qui ſunt pꝰdicendū: ꝙ fides eccleſie ante incarnationē⁊ poſt equalis eſt. cū ꝟtuoſior eſt poſt qͣꝫ anEt hͦ eſt. qͥa pꝰ incarnatōꝫ ⁊ paſſionē hꝫ meritū paſſionis xp̄i ſibi ꝯiunctu: qd̓ noͣ hēbat an̄Un̄ qui credit xp̄m incarnatū ⁊ paſſū habetmeritū ſue paſſionis ſibi ꝯiunctū. Un̄ rōnemeriti paſſionis xp̄i ſibi ꝯiūcti ē maioris ꝟtutis qͣꝫ ante. ⁊ efficit aliquid quod nō anteConſequenter querit̉. Utꝝ gr̄a xp̄i ẜm ꝙ eſt quidā hō ſingularis ſit gr̄a plenitudinis ⁊ oſtēdit̉ ꝙ ſic Ioi. Uerbū caro fcm̄ ē ⁊cͣ. plenū gr̄a ⁊ ꝟitatisSꝫ uerbū caro factū eſt ip̄e xp̄s hō. Ergo ⁊xp̄s vt quidā hō hūit plenitudinē gr̄e ad oēbonū ⁊ ꝟitatis qͣꝫtū ad ſcīam oīum. ConͣIn xp̄o hōie nō fuerūt oēs ꝟtutes. Gꝫ nō eſtplenitudo gr̄e ſine plenitudine oīum ꝟtutūErgo in xp̄o nō fuit pleniſſima gr̄a. Qd̓ pꝫquia in xp̄o noͣ fuit fides: q̄ eſt pͥma virtutuꝫNā fides eſt cū viſione enigmatica. Xp̄s enīvidebat ſine enigmate. Fil̓r nō hūit ſpē. Nāſpes eſt expectatio future beatitudīs que nōhabet̉. Ip̄e aūt iā beatitudinē hēbat nec expectabat ea. Itē pnīa eſt vna ꝟtutū. Sedxp̄s nō habuit ea. Na pnia eſt ꝟtus: qua comiſſa mala cū emēdationis ꝓpoſito: plangimus ⁊ odīmus. Sicut hetur in. 4º. ſnīaꝫItem ſi dicat̉ ꝙ in xp̄o ꝓut eſt quidā hō ſingularis eſt plenitudo gratie. Sic fuit in btāꝟgine: ⁊ in btō Stēphano. Un̄ Actuū. vi. diStephanus plenus gr̄a ⁊ fortitudine. Et ſimilit̓ dr̄. ꝙ plenitudo gratie eſt in eccleſia.Querit̉ gͦ qūo differt plenitudo gr̄e in iſtiſPoſtea q̄rit̉. vtꝝ xp̄s ẜm gratia quā habꝫvt quidā homo ſingularis poſſit dici membꝝ corꝑis eccleſie. Et vr̄ ꝙ ſic. Quia ẜm iſtagratia: eſt ſicut quidā ſingularis hō ſcūs. ſic̄fuit Petrꝰ vl̓ vnus alius. Sꝫ oēs ſcī ſūt mēbra eccleſie. Ergo xp̄s ẜm hāc gratia eſt mebꝝ eccleſie. Si dicat̉ ꝙ hoc nō pōt eē. qͥa ip̄eeſt caput eccleſie. Et iō n̄ pōt eē mēbꝝ. Iſtd̓nihil eſt. qͥa caput eſt pͥncipale mēbꝝ corꝑisErgo xp̄s pōt eſſe mebꝝ corꝑis miſtici .ſ. eccleſie cū ſit caput eiꝰ. Nā cor ep̄ar ⁊ caput ſimēbra principalia corꝑis. Itē. i. Corꝭ. 12Uos āt eſtis corpꝰ xp̄i ⁊ mēbra de mēbro .i.de ih̓u xp̄o. Xp̄s gͦ eſt mēbꝝ. Sol̓o dd̓mꝙ cū in xp̄o ſit gratia vnionis: ⁊ gr̄a ẜm quāeſt caput: ⁊ gr̄a ẜm quā eſt quidā hō ſingularis ſcūs. dicimus ꝙ gr̄a ſic triplicit̓ dicta inip̄o pōt dici gr̄a plenitudinis ẜm rōeꝫ cauſefinalis. gr̄a plenitudinis ē gr̄a vnionis. quiaſūma ⁊ ꝑfectiſſima ē in ip̄o. Nā vltimꝰ effc̄sgr̄e ⁊ ꝑfectior eſt nos vnire deo. Sꝫ in alijsa xp̄o nō eſt vnire niſi ꝑ cognitiōꝫ ⁊ amore
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten