nobis coīo totiꝰ trinitatis .ſ. ſpūs ſc̄s habūdat in nr̄o capite .ſ. xp̄o. ⁊ ipſius xp̄i: ⁊ ſuebtē aīe eſt deſideriū vt ꝑticipemꝰ ſuū ſpm̄Ip̄e uero ſpūs explet deſideriū qd̓ hꝫ xp̄usad nos. ꝓpter amore quē hꝫ erga nos. Et hͦmo eſt influētiā gr̄e a xp̄o capite in corpuseccl̓ie. Un̄ Pugo. Sicut ſpūs hoīs mediātecapite ad membra deſcendit viuificanda: ſicſpūs ſcūs ꝑ xp̄m venit ad xp̄ianos: cꝰ plenitudo quidē eſt in capite. ꝑticipatio ꝟo ī mēbris. Ad pͥmū dd̓. ꝙ eſt remiſſio pctī qͣꝫtūad maculā: ⁊ qͣꝫtū ad penā. Prīa eſt a xp̄o ẜꝫdeitatē. Scd̓a eſt a xp̄o ẜm ꝙ hō ꝑ modummeriti ſatiſfactionis. Ad illud qd̓ obicit̉de glo. ſuꝑ Io. Ꝙ de plenitudīe eiꝰ accepimus gr̄aꝫ ⁊cͣ. dd̓. ꝙ ab ip̄o xp̄o ẜm deitatemaccepimus hͦ aucͣte. ſꝫ ab ipſo xp̄o inqͣꝫtuꝫ hoaccepimus hͦ ꝑ modū meriti ⁊ modis alijsvt dictum eſt.Conſequenter querit̉. vtꝝ a xp̄o hoīe poſſit eſſe influētia gr̄ein angelis. Ad quod ſic obicit̉ ſuꝑ illud Luc̄2º. Inuenerūt eū ſedentē in tēplo in mediodoctoꝝ ⁊cͣ. dicit Gregꝰ. Diſcit in terra ꝗ angelos docet in celo. Si gͦ ẜm ꝙ hō diſcit int̓ra. Ergo ſil̓r ẜꝫ ꝙ hō docet angelos in celo.A chriſto gͦ hoīe accipiūt angeli doctrinamꝟitatis. gͦ receperūt influētiā ſcie ab ipſo.Itē Dyo. in Ierarchia ipſe ſcripture ſb̓asagelicas ītroducūt apd̓ Ihꝫ xp̄ꝫ q̄rētes ⁊ ꝓnobis ſue dīne actiōis ſcīaꝫ diſcentes ⁊ eoip̄m Ih̓m īmediate docentem. Ergo ab ip̄oIh̓ū ſiue a xp̄o hoīe recipiūt ſcīam ip̄i āgeliItem Yſa. lxiii. Quis eſt iſte qui uenit deEdon tinctis ueſtibꝰ de Boſra ⁊cͣ. Ita dicebant angeli: qn̄ Ih̓s aſcendit in celū: ⁊ dicebat eis Ego qui loquor iuſticiā ⁊cͣ. Ex qͦ pꝫꝙ ip̄e docebat eos de miſterio ſue incarnationis. Ad oppoſitū. Angeli erāt btī autēincarnationē xp̄i: ſꝫ beatitudo eſt ſtatꝰ oīumbonoꝝ ꝯgregatōe ꝑfectus. gͦ ip̄i erant in ſtatu oīum bonoꝝ ꝯgregatione ꝑfecto. Ergonihil deficiebat eis de aliqͦ bono. Nec d̓ iocūditate aliqͣ. nec cognitione. Ergo nō indigebat edoceri a xp̄o hoīe. Ergo nō receperūtaliquā influentiā cognitōis ab ip̄o. Itēꝯſtat ꝙ nō indigent ab ip̄o xp̄o remiſſionepeccati: nec redemptiōe. Si .n. nō incarnaret̉xp̄s. nihiloīnus eſſent ip̄i btī. Nō recipiuntgͦ ab ip̄o aliquā influentia. Sol̓o dd̓ ꝙ acapite xp̄o hōie recipiūt angeli cognitionēꝟitatis: ⁊ honorē: ⁊ dulcedinē: ⁊ iocunditatē: ꝯgnitionē ꝟitatis. Quia erudiunt̉ ab ip̄oīmo per eccleſiā etiā q̄ eſt corpꝰ eiꝰ innotuiteis mīſteriū incarnationis. Nec erubeſcunterudiri ꝑ ip̄am. Un̄ Apl̓s ad Eph̓. iii. At innoteſcat principibꝰ ⁊ poteſtatibꝰ in celeſtibus ꝑ eccleſiā multiformis gr̄e dei ẜm prefinitionē ſeculoꝝ quā fecit in xp̄o Ih̓u dn̄onoſtro. Itē ſicut ibi dicit glo. Innoteſcatꝑ eccleſiā que dona dei recepit .i. per apl̓osin eccleſia p̄dicantes pͥncipibꝰ ⁊ poteſtatibꝰi. diuerſis ordinibus angeloꝝ: qui ſunt in celeſtibus .i. ī celo. ubi ⁊ nos erimus. Dic̄ nāqꝫbtūs Ieroꝰ. Angelicas dignitates ſupͣ meoratu mīſteriū ad puꝝ nō ītellexiſſe donec cōpleta eſt paſſio xp̄i: ⁊ apl̓oꝝ p̄dicatio ꝑ gentes dilatata. Itē accipiūt honore. ꝗ attēdit̉ qͣꝫtū ad reparatiōꝫ: ſeu reſtaurationē ruine angelice. Nō enī paꝝ erat eis detractumhonoris ex ruina apoſtataꝝ angeloꝝ. ſed ꝑ īcarnationē ⁊ paſſiōꝫ fit reparatio ſeu reſtauratio ruine āgelice ꝑ hōies īplentes numeꝝip̄oꝝ āgeloꝝ. ſcd̓ꝫ qd̓ hēt̉ pͥſ. Iudicabit innationibus īplebit ruinas. ⁊cͣ Et ad Ephe. i.Bn̄dictꝰ deꝰ ⁊ pat̓ dn̄i noſtri ih̓u xp̄i ⁊cͣ. Ꝙꝓpoſuit in eo diſpenſatōꝫ plenitudinis tempoꝝ inſtaurare oīa in xp̄o: q̄ in celo: ⁊ que īt̓ra ſt̓ ī ip̄o ⁊cͣ. Glo. dic̄. Propoſuit inſtaurare. .i. ad pͥmū ſtatū reducere oīa ꝑ peccatumdeſtructa: angelos ⁊ hōīes. Quia ꝑ hōis reſtitutione ruina angeloꝝ reꝑaret̉ inſtaurāt̉que in celis ſunt .ſ. qd̓ cecidit in angelis reſtaurat̉ in hōibus. Itē recipiūt dulcedīeꝫ⁊ iocunditatē ab ip̄a hūanitate xp̄i. Hn̄t enīmagnā iocunditatē ⁊ dulcedinē in ꝯtemplatione diuinitatis. Sed cū vident diuinitatēin hūanitate. eis alius modus eſt dulcedinis: ꝓpter qd̓ dicit Petrꝰ. In ꝙͣ deſiderantangeli ꝯſpicere. ⁊ hac rōne dr̄ Ioel̓. iii. Colles fluent lac ⁊ mel. Colles angeli ſunt ꝗ anincarnatiōꝫ fluebant mel in dulcedine ꝯtemplationis dīnitatis in ſe. Sꝫ ex eiꝰ incarnation fluūt dulcedine ꝯtemplationis diuinitatis in hūanitate q̄ ſigͣt̉ ꝑ lac̄. Ad rōes īconͣriū dd̓. ꝙ eſt beatitudo in gaudio et̓noſb̓ali. ⁊ beatitudo in gaudio et̓no accidentali. ſiue ſuꝑaddito. Gaudiū ſb̓ale eſt in ꝯtemplatione diuinitatis. ibi .n. eſt ſb̓a beatitudinis rōnalis creature. Gaudiū accidentale eſtin ꝯtemplatiōe ſocietatis hūanitatis cū diuinitate. Quātū gͦ ad ſb̓aꝫ gaudii nihil accreſcit in gaudio beatitudinis. Sꝫ tm̄ qͣꝫtum ad
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten