Conſequenter querit̉ de vnione capitis ad corpꝰ. ⁊ e9º Utꝝhec ſit vnio ſimplicit̓ Ad qd̓ ſic obiicit̉. Adeph̓. i. Et ip̄m dedit caput ſuꝑ oēm eccleſiāglo. Nullū maius donū poſſet deꝰ p̄ſtaſſehōi. qͣꝫ ꝙ ꝟbū ſuū ꝑ quod ꝯdidit oīa faceretillis caput vt illos illi tanqͣꝫ mēbra coaptarꝫEx qͦ relinquit̉ ꝙ uerbū dei efficit̉ caputnr̄ꝫ. ⁊ nos mēbra ip̄i coaptata. Itē dic̄ ibiglo. d̓ iſta coaptatione illiꝰ doni qͦ coaptat̉dicens. vt eſſet filiꝰ dei filius hoīs. vn̄ꝰ deꝰcū patre. vnus hō cū hōibus. Si ergo ip̄e filius hōis eſt unus deꝰ cū deo vnitate ſimplicit̓. Ergo ⁊ cū hōie eſt vnus vnitate ſimplicit̓. Conͣ. filius hōis eſt vnꝰ ul̓ vnū cumdeo unitate in ꝑſona. Sed nos non ſūmusvnū cū xp̄o vnitate ī ꝑſona. Nec ec̄ alia vnitate niſi volūate .ſ. ꝗa idē uolumus qd̓ ipſevult. Sed nō eſt vnū vnitate. Unū in uoluntate: ⁊ vnū in ꝑſona. Quia vnum in ꝑſona ēvnū ſimpl̓r. ſicut pꝫ de corꝑe ⁊ aīa. Unū ꝟoin uoluntate nō eſt vnū ſimpl̓r. Ergo nō eſtvnū ſimpl̓r ip̄m caput ⁊ corpꝰ. Querit̉ gͦ quoſunt vnū. Sol̓o d̓ d̓. ẜm Hugꝭ. de ſco vic. ꝗexponit illud Io. xvii. Pat̓ ſce ẜua eos in nomine tuo quos d̓diſti mihi vt ſint vnū ſicut⁊ nos ⁊cͣ. Diſtinguit vnū multiplicit̓. ꝗa eſtvnū in naͣ. Et hoc mō pr̄ ⁊ filius ⁊ ſpūs ſc̄sſunt vnū. Scd̓o mō ē vnū in ꝑſona. quo hūanitas ⁊ diuinitas ſunt vnum in ꝑſona filiiTertio mō ē vnū ꝑ iuſticiā pn̄tem ⁊ futurāgl̓iaꝫ. Et illd̓ ē vnū qd̓ attendit̉ in cōformitate uolūtatis. Prīa ⁊ ꝑfectiſſima vnitas ēvnio ꝑſonaꝝ in naͣ vna. Scd̓a ē vnitas naͣꝝin ꝑſona vna. Tertia ꝟo vnitas eſt vnio capitis ⁊ corꝑis eccleſie. que eſt vnitas ꝯformitatis in voluntate vna. Et hec eſt ꝑ iuſticiāpn̄tem. Quia ſic̄ dicit Anſel. Iuſticia ē rectitudo uolūtatis. Et dr̄ vnitas ẜm anologiā.vn̄ Hugo loquēs de iſtis vnitatibꝰ. dic̄ uerbū cum patre vnū in naͣ. Hō cuꝫ uerbo vnuin ꝑſona. Mēbra cū capite ſunt vnū in iuſticia pͥmo ⁊ poſtea vnum in gloria.Onſequenternede influentia gratie a capite xp̄oin corpꝰ eccleſie. Fūdat̉ aūt hec ꝗō ſuꝑ illudIo. pͥ. De plenitudine eiꝰ nos oēs accepimuſgr̄am ꝓ gr̄a. Et qō iſta ꝑtit̉ hoc mō. Prīoqueritur vtꝝ poſſit eſſe in fluētia a xp̄o hōiin corpꝰ eccleſie. Scd̓o querit̉ vtꝝ ab ipſoxp̄o hōie poſſit eſſe influētia gr̄e ab ip̄o inangel̓. Tertio q̄rit̉ de influētia gr̄e ab ip̄oī hōies. vtꝝ maior fuerit pꝰ īcarnatōꝫ qͣꝫ an̄Ad primum ſic pracriIo. pͥmotas ꝑ Ih̓m xp̄m facta eſt. glo. Gr̄a remiſſiooīum peccatoꝝ. gͦ ꝑ ip̄m Ih̓m xp̄m eſt gr̄aremiſſionis peccatoꝝ. gͦ gr̄am remiſſionispeccati īfluit in corꝑe. ⁊ membris eccleſie.Itē Augꝰ ſuꝑ illd̓ Io. i. De plenitudīe eiꝰ ⁊cͣ⁊ ſuper illud. Plenū gr̄e ⁊ ueritatis. dicitAccepimus de ip̄ius plenitudine gr̄am vtin ip̄m credamus: ⁊ ꝟitatē vt ip̄m intelligamus. ꝗa intellectꝰ diuinoꝝ ꝯſequit̉ ad fideꝫAd oppoſitū Yſa. xliii. Ego ſū. ego ſum ip̄eꝗ deleo iniꝗtates tuas ꝓpter me dicit dn̄sSolius gͦ dei eſt delere pctā ppter ſe. ergo ſolius dei eſt influere gr̄am remiſſionis pctīNō igit̉ eſt hoc poſſibile xp̄o hoī. Sol̓o dd̓ꝙ xp̄s hō influit gr̄am corꝑi eccleſie ⁊ membris eiꝰ tribus modis. Uno mo ꝑ modū meriti. Alio mō ꝑ modū exemplaris. Tertio mōꝑ modū capitis. Per mod̓ meriti eſt ī nobiſgr̄a ab ip̄o xp̄o hōie. Quia ip̄e eſt qui merūit nobis gr̄aꝫ ꝑ quā remitterent̉ peccata nr̄a⁊ gratiā qua cognoſceremꝰ ⁊ diligeremusip̄m: oībus credentibꝰ in ip̄m ⁊ diligentibꝰhoc meruit ẜm qd̓ hēt̉. Ro. v. Sicut ꝑ vniꝰhōis inobedientiā ꝯſtituti ſunt multi peccatores. ita ꝑ vnius hoīs xp̄i obedientiā. iuſtiꝯſtituunt multi. Scd̓o mō influit nobisgr̄aꝫ ꝑ mod̓ exēplaris. ſicut .n. videmus ꝙ ſihꝫ exēplar ad exēplū. ⁊ qͦdāmo exēplū educit̉ab exēplari. ita in ip̄o xp̄o homīe eſt exēplatꝓpoſitū gr̄e: cui debemꝰ nos coaptare ⁊ cōformare. Unde ip̄e eſt liber vite iuxͣ que debēt ſcribi noſtri libri .i. ꝯſcīe que ſūt libri vthēt̉ in Apocꝭ. xx. Et iſta edictio ſigͣt̉ in. i. adCorꝭ. xv. pͥmus hō de terra: terrenus. ſcd̓s hode celo celeſtis. Sicut gͦ portauimus imagine terreni: portemus īmagine celeſtis. Tertius modꝰ influētie ab ip̄o eſt ꝑ modū capitis. Eſt aūt quidā amor ⁊ appetitꝰ naͣlis capitis ad mēbra. Ip̄ꝫ .n. caput quodā naͣli amore diligit mēbra. Un̄ ⁊ ſpūs aīales ꝗ ſunt īcapite ex hoc amore decurrūt a capite ī mēbris. Un̄ ſi aliqd̓ mēbꝝ ledat̉ ꝯcurrūt ſpūsa capite ad ꝑtem illā dolentē ⁊ ibi colligūt̉Influētia gͦ capitis ad mēbra vt ſenſificent̉⁊ moueant̉ eſt ꝑ naͣlē amorē ⁊ hūc appetitūīplet ſpūs aīalis fluēs a capite ī mēbra uel īmēbris. Scd̓m hͦ dd̓ ꝙ ſpūs īcreatꝰ ꝑ quē ē