ſanctū a quo accipit omnes modos grē ſicutcaput ad aīam. nos ꝟo ſicut membra: ꝗa noſomnes ſenſus grē uel modos grē ab ipſo recepimꝰ. gͦ ipſe dr̄ ẜm hunc modū caput noſtru. ꝗa plenitudinē grē recepit a ſpū ſāctoſic̄ caput ab anima. Nos ꝟo ſicut membra. ⁊hoc ē qd̓ dicit Aug. ad ꝑardanū. In capitequod ē xp̄s ſunt omnes ſenſus gr̄e. In alijsꝟo eſt ſolꝰ tactꝰ: quibꝰ datus eſt ſpūs ad mēſuram. Dicit̉ gͦ xp̄ūs caput ẜm has ꝓprietates: ꝗa eſt velut rex: ⁊ ꝗa ē digniſſimꝰ creaturaꝝ rōnaliū: et ꝗa eſt in rōne ꝓuidentis:⁊ ꝗa habet plenitudinē gr̄e quātū ad oēmſenſū grē. Ad oppoſitū. Prouer. 4. Omnicuſtodia cuſtodi cor tuū: quoniā ab ipſo vita ꝓcedit. Sicut gͦ a capite fluunt ſenſus inmembris: ita a corde fluit vita in membris.Sꝫ pͥor actus anime ē vita. 2ꝰ actus eſt illumīnare vel ſenſificare: ⁊ etiā pͥus ꝓcedit vitaa corde in membris: ⁊ poſt ſenſus a capite īmembris. Si gͦ a pͥmo actu debet xp̄s magisdenoīari qͣꝫ a 2º: magis debet dici Xpus coreccleſie qͣꝫ caput eccl̓ie. Sol̓o. dd̓. ꝙ quauiſxp̄s poſſit dici caput ẜm p̄dictas methaphoras eo .ſ. ꝙ fit in rōne mouentis regnū ſicutrex in rōne digniſſimi ⁊ ꝓuidentis eccleſieEt quia ē in eo plenitudo gr̄e quātū ad oēꝫſenſum ſpūalē grē: ſicut omnes ſenſus ſuntin capite: tn̄ ꝓpria rōne dr̄ caput ꝑ rōnē influētie. vt ſicut ab ipſo capite eſt influentiaſenſus ⁊ motus ẜm diuerſas partes eiꝰ. ꝗaab anteriori parte capitis fluunt nerui: perquos fluit ſenſus ad mēbra. A poſteriori ꝟoparte fluūt nerui ꝑ quos fluūt motꝰ ab aīaad ſingula membra. Silr̄ xp̄s in eccl̓ia influit ſenſum ⁊ motū ſpūaliter. ſenſum influitꝑ fidē. motu ꝟo ꝑ amore. Influit eniꝫ ſenſūfidei ⁊ motū amoris. et illa rōne ꝓprie dicit̉caput eccl̓ie. vn̄ ẜm ꝙ videmꝰ ꝙ caput qͦdāmodo gerit vicē anime in mouēdo corpus:⁊ ꝯſulēdo eī ꝑ ſenſum. ita ē de xp̄o reſpectueccl̓ie. ꝗa ſe habet ad ipſam in rōne moueriſ⁊ ꝯſuletis ꝑ ſenſum gr̄e: quē ei influit. vndead Col. i. Ip̄e eſt caput corporis eccleſie. glo.Capiti omnia ſb̓iecta ſunt ad oꝑandum. Idaūt .ſ. caput ſupra locatū eſt ad ꝯſulēdū: ꝗaipſius aīe quodāmodo vicem gerit caput.In hoc ꝙ dic̄ ad operādū oſtēdit quomodomotꝰ eſt a capite in membris. In hoc ꝙ dic̄ad ꝯſulēdū: on̄dit ꝙ ſenſus ē ab ipſo in mēbro. Ad illud qd̓ obr̄. ꝙ magis dꝫ dici coreccl̓ie ꝙͣ caput. dd̓. ſic̄ dicͣ Aug. in li. d̓ aīa ⁊ſpū. Ꝙ triplex eſt vis anime ad corpꝰ .ſ. visnaͣlis: que oꝑat̉ in epate. et vis vitalis: queoꝑat̉ in corde. et vis aīalis: que oꝑat̉ in cerebro. Uis naturalis dr̄ illa que eſt nutritiua:ſicut digeſtiua. retentiua. expulſiua: ⁊ etiaꝫaugntatiua. Uis vitalis que oꝑat̉ in cordeeſt illa vnde ē motꝰ cordis ꝯtinue. Uis aīalis eſt illa que oꝑat̉ in cerebro: vnde ē motꝰ⁊ ſenſus in membris. et ẜm hoc dīdūt̉ motꝰ⁊ ſpūs qui ſunt uehicula ꝟtutum .ſ. in ſpūmnaturalem .ſ. vitalē ⁊ aīalē. Sed oꝑationesꝟtutis naturalis omnino ſunt inuolūtarie:nec ſb̓iecte ſunt rōni. Operationes animaleſomnino ſb̓iecte ſunt roni. et ideo recipiuntimperiū ab ipſa. Operationes uitales partiꝫſunt ſb̓iecte rationi. partiꝫ nō: ⁊ ideo partiꝫſunt voluntarie: partim naturales. Secūdūhoc gͦ dicēdū. ꝙ ille motus qui eſt a xp̄o capite in corpus eccleſie eſt omnino ẜm motuꝫuolūtariū: qui ſimplr̄ nō eſt naturalis: uel uitalis: ideo potiꝰ dꝫ dici xp̄us caput eccleſiemethaphorice ẜm illū motū ꝙͣ cor uel epar.Cōſequenter queritur ẜm quā naturā dicat̉ xp̄s eē caput. Auteniꝫ dr̄ caput ẜᵐ diuinā naturā. aut ẜᵐ hūana. Ꝙ ẜᵐ diuinā patet. ad eph. i. Ip̄m deditcaput ſuꝑ omnē eccl̓iaꝫ: que eſt corpus ipſiꝰGlo. Super oēꝫ eccl̓iaꝫ que in celo ⁊ in terraē: dū ꝯfitēt̉ hūc eē ꝑ quē facti ſūt. ſb̓iciūt̉ enīei tāꝙͣ capiti a quo trahunt originē. ſꝫ ex ip̄ofacti ſunt ẜm deitatē. Relinꝗt̉ gͦ ꝙ ẜm deitate ē caput eccleſie. Cōtra. Uniꝰ natureſunt caput ⁊ corpus. Si gͦ xpūs ẜm diuinaꝫnaturaꝫ et eccleſia nō ſunt uniꝰ nature. īmoẜᵐ hūanā. gͦ nō eſt caput eccleſie ẜᵐ dīnā naturā. ſꝫ ẜᵐ hūanā. Ad hoc intelligēdū eſt. ꝙcaput eccl̓ie dr̄ ꝯmuniter ⁊ ꝓpͥe. Coīter totatrinitas ē caput eccl̓ie. Proprie xpūs hō ſiuedeus homo eſt caput eccl̓ie. Tota eniꝫ trinitas mouet ⁊ regit eccl̓iaꝫ ⁊ infundit grāmei qua ſentiat ꝑ fideꝫ ⁊ moueat̉ ꝑ caritatemUn̄ ī rōe regētis ⁊ influētis ſe hēt ad ipſāẜm ꝟ̓o hūanitatē ꝓprie dr̄ caput. ꝗa hoc mōſe hēt ad eccleſiā ẜm rōnem ꝯformitatis adipſaꝫ ꝑ grām ⁊ naturā. Un̄ Ephe. i. Ipſumdedit caput ⁊cͣ. Glo. Proprie dr̄ caput ẜᵐ humanitatē: ẜ quā ei ꝯiūgit̉ eccl̓ia naͣ ⁊ grā.Conſequenter que