Si gͦ ē generatio ẜm plures naturas neceſſeeſt plures ꝑſonas eē genitas. gͦ duo genitiꝑſonaliter. ergo Xpūs ē duo geniti ꝑſonalr̄Itē ſicut ſe habꝫ quātū ad unitate ⁊ pluralitatē vniuerſale ad ſingulare. ſic ſe habꝫnatura ad rem nature. Si gͦ pluriū vniuerſaliū n̄ ē vnum ſingulare vel particulare.nec plurium naturaꝝ erit una res nature. gͦnec vna ꝑſona. Sed xpūs ē genitus quantūad duas naturas. gͦ non eſt vna ꝑſona. gͦ eſtduo filii. Rn̄deo dd̓. ꝙ generatio n̄ ſoluꝫcomparat̉ ad natum: ſed ad illud ex quo eſtgn̓atio. et ideo quāuis n̄ multiplicet̉ natumtn̄ multiplicat̉ generatio vel natītas ex ꝑteeius: ex quo eſt gnatio. Et ideo n̄ ſequit̉ duegn̓atōes vel due natiuitates. gͦ duo filii vl̓duo nati: quēadmodū n̄ ſeꝗtur. due datōesgͦ duo data. cum dn̄s dat ſeruo aliquid adtempus: et poſtmodū dat ei ad ꝑpetuitatē.ſicut etiam n̄ ſeꝗt̉. due factōes. ergo duo facta: ſicut cum aliquis facit imagine ⁊ poſteadeaurat eam: ſed bn̄ ſeque̓t̉. ergo factuꝫ dupliciter. Et ꝑ hoc patet rn̄ſio ad pͥmū. Ad2ᵐ dicēdū. ꝙ n̄ ſeꝗt̉. due ſunt ſb̓ſtātie: ex ꝗbus ē gn̓atio. ergo duo filii. quia vnitas filiatōis n̄ ē reſpectu eius ex quo ē gn̓atio: ſꝫ eiꝰcuius ē. hoc eſt rōne ꝗ generat̉. Et ꝗa gn̓ͣatio iſta eſt unius ypoſtaſis ſiue perſone. ideouna eſt filiatio ⁊ vnus ē filius. Ad tertiūdicēdū. ꝙ n̄ ſeꝗt̉. due gnanteſ. gͦ duo genitiNam aliquid vnū ⁊ idem pōt referri duobus differētibꝰ ẜm differēte habitudine: necex hac rel̓ōe ſeꝗt̉ ip̄m eſſe duo. Ita vnus ⁊idē filius ſe hꝫ relatiue ad patreꝫ ꝑ gn̓atōeꝫdīnam: et ad matrem ꝑ gn̓atōem humanaꝫnec erit diuerſa filiatio: ſꝫ ē filiatio reſpectudiuerſoꝝ. Similr̄ nec erit duo filii. quia filiatio dicit ꝓprietatem ſiue relationē perſoneAd illud quod obr̄ vltimo in duabꝰ ronibus ſicut pͥus tactum eſt. quia ut dicit Boetius de duabus naturis. ꝙ ꝑſona n̄ ē in accidētibꝰ: ſꝫ ſolum ī ſb̓ſtātus: et n̄ ī ꝗbuſcūqꝫ:ſꝫ ī rōnabilibus. et n̄ ī ꝗbuſcūqꝫ rōnabilibusſꝫ ſolū in diuiduis. Sed vlterius addenduꝫē ꝙ eſt quedam ſb̓ſtātia indīdua ꝑ ſe hēnsſb̓ſiſtētiam. Quedam ꝟo eſt que nō habet ꝑſe ſb̓ſiſtētiā ſicut anima: lꝫ ſit ſb̓a rōnalis indiuidua: n̄ hēt ꝑ ſe ſb̓ſiſtētiā: et ideo n̄ ē dicenda perſona. Perſona enim ꝯſeꝗt̉ naturārōnalē indiuiduam ꝑͦ ſe exiſtēte uel ſb̓ſiſtētēHinc eſt ꝙ cum humana natura ī xp̄o n̄ habeat ꝑ ſe ſb̓ſiſtētiā: n̄ hēbit eē ꝑſona: īmo cūꝑſona dicat ſb̓ſtātiā completa n̄ poſſibilemad ꝑfectione digniore: nullo modo dicet̉ ꝑªẜm humanā naturā. Per hoc etiam patetſol̓o. Nō eniꝫ ē veꝝ ꝙ ꝑſona ſequat̉ naturāquāqꝫ: ſꝫ naͣm ꝑ ſe ſb̓ſiſtēte. Prete̓a n̄ ē ꝟacomparatio. ꝙ ſicut vnū indīduum nō pōteē diuerſoꝝ vniuerſaliū: ꝙ vna ꝑſona nonpoſſit eē pluriū naturaꝝ: ꝗa vniuerſale dic̄totū eē indīdui. natura ꝟo dic̄ vt partē velquaſi ꝑtē ipſius ꝑſone: ſicut patet ꝙ due nature ſūt ī vna ꝑſona ī hoīe .s. anima ⁊ caro.Sed ſi obice̓t̉. ꝙ ꝑ ſe ſb̓ſiſte̓ ꝑfectōis ē. Cūgͦ natura alioꝝ hominū ſit ꝑ ſe ſb̓ſiſtēs: n̄ autem natura humana ī xp̄o videbit̉ humananatura xp̄i eē imperfecta reſpectu naturarūalioꝝ hominū. Dicēdum ꝙ eē vnibile ꝑfectiori vl̓ forme digniori n̄ ē īꝑfectiōis: īmomagis ꝑfectōis vt patet: quia vis vegetabilis ꝑfectior ē ī ſenſibilibꝰ: ꝙ ī vegetabilibuset tn̄ ī vegetabilibꝰ ē ꝑ ſe. ī ſenſibilibꝰ ꝟo eſtī vniōe ⁊ ordine ad formā digniorē. Similr̄vis ſenſibilis ꝑfectior ē ī hoīe ubi ē ī ordinead rōnē: ꝙͣ ī brutis ubi ē ꝑ ſe ſb̓ſiſtēs. Similinatura humana ꝑfectior ē ī xp̄o: quia in unton ad diuinam naturam: ꝙ ī alijs hoībus:ubi ē ꝑ ſe ſb̓ſiſtēs.Conſequenter queritur utrum Xpus ſit filius adoptiuus. Etuidet̉ ꝙ ſic. Hylariꝰ ī li. de trinitate. Poteſtatis dignitas nō amittit̉: dum carnis humāitas adoptat̉. gͦ xpūs ẜm ꝙ homo ē filius adoptiuus. Itē Auguſtinꝰ de uocatōeſāctoꝝ. Ea gr̄a fit ab initio fidei homo quicūqꝫ xp̄ianꝰ: qua grā ille homo factꝰ eſt xp̄ūsSꝫ homo fit xp̄ianꝰ ꝑ grām adoptiōis. gͦ illehomo fit xp̄us ꝑ gr̄am adoptōis. ergo ē filiꝰadoptiuus. Itē bn̄ ꝯcedit̉. xp̄ūs ẜm ꝙ homo ē creatura. ergo ſil̓r xp̄ūs ẜm ꝙ homo ēfilius adoptiuus. Cōtra. Phil. 2. Dn̄s Ih̓ſē ī gloria d̓i patris. ⁊cͣ. Glo. Inquatuꝫ homoaſſumpſit nomē d̓i n̄ ꝑ gr̄am adoptiōis: ſꝫ ꝑgrām uniōis. s. ut n̄ ſit adoptōe d̓us. ſꝫ ꝟusd̓us: cui flectit̉ omne genū. Itē Ro. i. Quip̄deſtinatꝰ ē filius d̓i ⁊cͣ. Ambroſiꝰ. Uolui reuolui ſcripturas: nūqͣꝫ filium adoptiuū inueni. Itē Auguſtinꝰ ī eccl̓iaſticis dogmatībus. Natus ē ẜm ꝟitatē nͤ ex d̓o d̓i filius: ⁊ẜm ꝟitatē nͤ ex hoīe hoīs filius ut ꝟitas geniti n̄ adoptiōe. non appellatiōe: ſꝫ ī utraqꝫ