erat caput huius numeri fiunt. 200. ⁊. 76. i.nouem menſes ⁊ ſex dies: qui ꝯputantur aboctauo Cal̓. aprilis: quo die ꝯceptus dn̄s credit̉: vſqꝫ ad octauū Calen. ianuarii: quo dienatus eſt. Non gͦ abſurde. 46. annis fabricatum eſt templū: quod corpꝰ eiꝰ ſignificabatut quot āni fuerūt ī fabricatione templi: totdies fuerūt ī fabricatōe corꝑiſ dn̄ici. ⁊ ſic pꝫꝙ dr̄ hic numerꝰ ꝑfectōi dn̄ici corꝑis ꝯueīt.Nquiſitō de hiſque pertinent ad ꝯceptionē: inꝗrēdūeſt de natiuitate filii dei in hunc modum.Primo an diuina natura ſit nata. 2º andue ſint natiuitates filii dei. 3º an poſſintdici duo filii. 4º vtrum xp̄s ſit filius adoptiuus. Quinto utrū vniuocē dicat̉ filiꝰdei ⁊ filiꝰ ꝟgīs. Sexto ad maiorē declarationē querit̉ de filiatione ẜᵐ adoptione.Primo natura ſit nata de uirgineigitur dubitat̉ vtrū dīnaet videt̉ ꝙ ſic. Idem eſt deus ⁊ dīna eēntia.Cum gͦ vere dicit̉. deus eſt natꝰ de virginegͦ vere dicet̉. dīna natura ē nata de uirgineItem dīna natura ē incarnata. Sꝫ incarnatio ordinat̉ ad generationē. gͦ dīna naͣ eſtgenita. gͦ nata. Item Augꝰ dicit expreſſedīnā naͣm ꝯcipi ⁊ naͣſci de humana naturaContͣ. Si dīna natura eſt nata de virgine. gͦ dīna natura eſt filia virginis. quod eſtabuſio dicere. Itē omni cui ꝯuenit eē natum ꝯuenit eſſe ab alio. Si ergo dīne naturenullo modo ꝯuenit eſſe ab alio: nec ei ꝯuēiteſſe natā: cū ipſa ſit ens nō ab alio. ℟º dd̓pro regula ꝙ nulla dictio ſignificās ꝓprietatem ꝑſonale creataꝫ vel increata ꝯuenit diuine eſſentie. Inde eſt ꝙ ſicut dīne eſſentienō ꝯuenit eſſe genitā vel generari. ꝗa hec ēꝓprietas filii: que ponit eſſe ab alio ⁊ increata: ita nō ꝯuenit dīne eſſentie mitti vel naſci. quia in hoc ꝙ dico mitti ⁊ naſci: intelligitur eſſe ab alio. quod nullo modo cōuenitdiuine eſſentie. Ad pͥmū gͦ obiectū dd̓. ꝙnō eſt ſimile nec ſequit̉. deus ē natꝰ. gͦ dīnaeſſentia eſt nata: quāuis hoc nomē deꝰ ⁊ diuina eſſentiā ſignificēt idem. tn̄ alio modo:quia dīna eſſentiā ſignificat eſſentiā vt eēntiam .i. in abſolutione ab omni relatione. Etideo nō ſupponit ꝑſonam: nec ei ꝯuenit ꝓprietas perſonalis. Hoc nomen ꝟo deus vthabētē illam eſſentiaꝫ ſignificat. et quia hocꝯuenit perſone hēre eſſentiā dīnam. ideo hͦnomen deus ſupponit perſonam: et eī ꝯue̓itꝓprietas perſonalis. quāuis gͦ dicat̉ deꝰ natꝰnō tn̄ dicet̉ eſſentia nata. Ad 2ᵐ dd̓ ꝙ n̄ſequit̉ incarnatio ordinat̉ ad generationē.gͦ cū dīna eſſentia ſit incarnata eſt nata. naꝫincarnatio eſſētie n̄ eſt ordinata ad generatione eſſētie: ſed ad generarionē perſone. etideo n̄ ſequit̉ ꝙ dīna eſſētia ſit nata de virgine ſed perſona. Ad vltimū dd̓ ꝙ auctoritates debēt ītelligi hoc modo: vt n̄ dicat̉natura ꝯcipi vel naſci: quātū eſt de ſe: ſꝫ hocrōne perſone. un̄ ſenſus eſt. natura eterna n̄poſſet ꝯcipi vel naͣſci ⁊cͣ. hͦ ē ille ꝗ ē naturadiuina .s. filius n̄ poſſet ꝯcipi ſine ſuſceptōeveritatis humane nature.querit̉ an ſintCōſequente gue natiuitates filii dei. Et arguit̉ ſic. Nūc eternitatis ⁊nūc tēporis n̄ faciūt numeꝝ: quia eternitascum tempore eſt. gͦ nec faciūt bis. gͦ cum xp̄sfilius hoīs natꝰ ſit ī tꝑe. xp̄s filiꝰ dei natus īeternitate: n̄ ē dicere ꝙ ſit bis natus. Itebis dic̄ numeꝝ ⁊ interruptionē tēpoꝝ. gͦ.diſcōtinuationē ⁊ diſtātia. Si gͦ non poteſtponi diſtātia entis ī eternitate ⁊ entis ī tēpore: cum ſimul ſint: n̄ erit dice̓ bis natumxp̄m ꝓpter eternam natiuitate ⁊ temporali℟ hec dictio bis dupliciter dicit̉. Qn̄denim ſignificat numerū tempoꝝ. qn̄qꝫ ordinem aliquoꝝ ſe hn̄tium ẜm pͥus ⁊ poſteriusSecūdū pͥmū modū hec dictio bis ponit interruptōeꝫ tꝑum vel viciſſitudine. et iō ẜmhūc modū n̄ eſſet dicere xp̄m bis genitumSecūdū autem modū aliū ē dicere xp̄ꝫ bisgenitum. quia per hoc notat̉ ordo generatīonis temporalis ad eterna. et quia eternitaſpͥor eſt tempore ⁊ n̄ tempꝰ. ideo rōe natiuitatis eterne ⁊ tꝑalis eſt dicere bis natumxp̄m ⁊ bis genitum.Conſequenter queritur an xpūs poſſit dici duo filii. et videt̉ꝙ ſic. Quia cum filiū eſſe dicat̉ rōe natītatꝭet due ſūt natītates xp̄i. gͦ xpūs eſt duo filiItem alia eſt ſb̓ſtātia de qua genitus eſtfiliꝰ ꝟgīs. alia de qua genitus eſt filiꝰ dei. gͦduo erūt filii: exquo ſb̓ſtātialiter ſūt due generatōes. Item gn̓anſ dr̄ ad genitū. Si gͦſunt duo gnͣanteſ ⁊ duo geniti. gͦ ⁊ duo filiItē ꝑſona ꝯſeꝗt̉ naͣm. gͦ ſi plures natureſūt ī xp̄o: ⁊ plures erūt ꝑͤ. ꝗa multiplicatopͥori multiplicabit̉ quod ꝯſequens ē ad illd̓