ad albedinē. Sꝫ ſcītas dr̄ quatuor modis.Eſt .n. ſcītas ꝑ dedicatiōeꝫ ad cultū dei. Etē ſcītas ꝑ emudatōeꝫ a pctō. 3º mō dr̄ ſcītaſī ſcriptura ipſa abſtractio a carnali actu. 4mo dr̄ ſcītas ꝑ ꝯfirmatiōem ī bonū. Scītasꝟo ꝑ dedicatōeꝫ ad cultum dr̄ coīſſime. vn̄cōuenit ⁊ rei rōnali ⁊ irrōnali: dūmodo ſitdedicata ad cultū dei. Ab hac ſcīficatōe dicebāt̉ nazarei ſancti: ꝗa dedicati erāt ad cultū d̓i. vt hr̄ Numeri. 6. Ꝙ nō debēt nazareibibe̓ vinū: nec rade̓ comā. et poſtea addit. d̓ritū eoꝝ ita faciet unuſꝗſqꝫ ad ꝑfectōeꝫ ſanctitatꝭ ſue. Hoc etiā mō dicebant̉ ſacerdotesſcī. ſic̄ pꝫ. 8. Leui. Ubi loꝗt̉ de ꝯſecratiōe ſacerdotū: ꝗ ſunt cultui dīno mācipati vl̓ dedicati. poſuit laminā aureā ꝯſecratā ī ſcīficationē. Et hͦ etiā mō dicūt̉ xp̄iani ſcī: quiadedicati ſunt ad cultum dei ī baptiſmate.Hoc etiā mō dicūt̉ res irrōnales ſcīficate.tabernaculū s. ⁊ vaſa ſancta. Numeri. 6. Cōpleuit moyſes tabernaculū vnxit ⁊ ſcīficauit. 2ª ē ſcītas ꝑ emūdatiōeꝫ a pcto. de qͣhr̄. 6. ad ro. Nūc aūt liberati a pctō ſerui fcīdei hētis fructū ī ſcīficatōe. Et ſil̓r ad Teſ..4. Nō vocauit nos deꝰ ī īmūdiciā: ſꝫ ī ſcīficatōeꝫ. 3º mō ē ſcītas ꝑ abſtractionē a carnali actu. de quo exo. 19. p̄cipit̉ moyſi vt ſcīficet ppl̓m. Uade inꝗt̉ ad ppl̓m ⁊ ſcīfica eoſhodie ⁊ cras. et lauet veſtimēta. Et dic̄ gloꝙ ſcīficatio iſta erat abſtinētia a mulieribꝰDe hac. i. R. 21. vbi querit̉ ſi mūdi ſunt puerimaxime a mulieribus. Sūt ne vaſa pueroꝝſancta? Et rn̄det dd̓. Et ꝗdē ſi de mulieribꝰqͣre ꝯtinuimꝰ. ⁊cͣ. 4ºmo ē ſanctitas vel ſāctificatio ꝑ ꝯfirmationē ī bonum. etiā ī pͦs.Dn̄e ꝗs hītabit ī taber. tuo: aut ꝗs reꝗ. ī moſ. t. īnocēs manibꝰ. ⁊cͣ. Per mote ſcm̄ ſignificat ꝯfirmatōeꝫ. vn̄ ſcm̄ vno mō idē ē qd̓ cōfirmatū. ſcm̄ alio mō grece ideꝫ ē qd̓ agyos.ab a qd̓ eſt ſine. et gyos terra. vn̄ ſcm̄ .i. ſineterra. Et ꝑ terrā ſigͣt̉ pctm̄ vel culpa. hoc ēſcm̄ ꝑ emudatione a pctō. Scd̓m gͦ pͥmū modū ē ſanctificatio rei rōnalis ⁊ irrōnalis. ẜꝫalios modos ē ſolū rei rōnalis.Cōſequenter queritur vtrū ſanctificatio ſit ipſiꝰ xp̄i. et uidet̉ ꝙn̄. Pan. 9. Cū uenerit ſcūs ſcoꝝ. glo. dic̄ Xp̄sꝗ ē ſcūs n̄ dꝫ dici ſanctificatꝰ. gͦ ſanctificaton dꝫ dici de xp̄o. Itē ſanctificatio ē motuſde n̄ ſancto ad ſanctū. Sꝫ xp̄s nūꝙͣ fuit nonſanctꝰ. gͦ n̄ pōt dici ſanctificatꝰ. Cōtͣ. Iere..i. Priꝰ ꝙͣ exires de uētre ſanctificaui te. glo.Quidā hūc locū ſuꝑ ſaluatorē intelligūt: ꝗpͥuſꝙͣ ī utero ꝟginali formaret̉: ⁊ an̄qꝫ exirde uulua ē ſanctificatꝰ. Iteꝫ. 12. Io. et loꝗt̉filiꝰ dei ad patre. Ego ꝓ eis ſanctifico me ip̄ꝫGlo. Aug. Ego me hoīeꝫ ſanctifico ī me ꝟboSꝫ talis ē ſanctificatio xp̄i. gͦ xp̄s ē ſanctificatus. Sol̓o dd̓. ꝙ ſanctificatio ē motuſ adſanctitatē. Hoc aut pōt eē duplr̄. ꝗa omnismotꝰ ē ab aliquo ī aliꝗd. Sanctificatio autēdic̄ motū in ſanctitatē. vn̄ ſanctitas ē terminus in quē ipſiꝰ ſanctificatōis. Sꝫ motꝰ ī ſanctitatē dr̄ aliqn̄ de ſancto ī ſanctū. aliqn̄ den̄ ſancto ī ſanctū. Et motꝰ de n̄ ſancto ī ſanctū ē dupl̓r. ꝗa n̄ ſc̄m pōt dici pͥuatiue. ſiueꝯtrarie vel negatiue. Nō ſanctum negatiuepōt dici de eo qd̓ n̄ ē. ꝗa illud qd̓ n̄ ē: eſt noſc̄m. Nō ſc̄ꝫ ꝯtrarie uel pͥuatiue dr̄ de eo qd̓ē tm̄ pͥuatū ſanctitate: ſiue hn̄s ꝯtͣriā diſpoſitōeꝫ ad ſanctitate: ſic̄ aliꝗs peccator. Sāctificatio ꝟo de nō ſācto dr̄ uel ꝗa de n̄ ſanctonegatiue. uel de n̄ ſancto pͥuatiue ſiue ꝯtͣrieFactificatio ꝟo que ē de nō ſancto negatiueilla fuit ī xp̄o hoīe ī ipſa incarnatōne ſua. s.qn̄ creabat̉ eiꝰ btā aīa: pͥus fuit dice̓ de ea n̄ſanctū: ꝗa pͥus fuerat nͤens. In ſua aūt creatione fuit mutata de n̄ ente ī ens: et de nonſancto negatiue ī ſanctū. Et hͦ mō loꝗt̉ glo.Iere. i. Alio mō dr̄ ſanctificatio motꝰ de n̄ſācto pͥuatiue ſiue ꝯtrarie ī ſāctū. et iſta ſanctificatione ſanctificatꝰ fuit Ioh̓es baptiſtī utero. ꝗa Ioh̓es an̄ ſanctificatōeꝫ fuit pͥuatus ſanctitate: et hēbat diſpoſitiōeꝫ ꝯtͣriā. sculpā originalē. Hoc etiā mō ſanctificat̉ ꝗlpuulꝰ ī baptiſmo. Hec aūt ſanctificatio nonfuit ī xp̄o. ꝗa xp̄s hō nūꝙͣ fuit pͥuatꝰ ſanctitate. Sāctificatio ꝟo q̄ ē motꝰ ī ſanctitatē d̓ſancto ē duplr̄. Uno mō cū mouet̉ aliꝗs deminori ſanctitate in maiorē ſanctitatē. Aliomo n̄ ꝗa moueat̉ ī maiorē ſanctitatē. ſꝫ quiamouet̉ ī ꝯtinuationē ſanctitatꝭ. de ſanctitate pͦ mō hēmꝰ Io. iꝰ. ubi xp̄s orat patrē ꝓapl̓is dicēs. Er̄ ſanctifica eos ī ꝟitate. et tūia erāt ſcī apl̓i. Olo. dic̄. Sic̄ grā tua īceptaē ſanctificatio: ꝑ quā iā n̄ ſunt de mūdo. itaeadē grā ꝑſeuerēt ī ꝟitate .i. ī ſanctitate: quē ī ꝑſeuerātia ut d̓ ſanctitate iuſticie pn̄tisꝑueniāt ad ſanctitatē iuſticie finalis. Un̄ pꝫꝙ ſanctificatio ibi dic̄ motu ī maiorē ſanctitatę. Loquēdo autē de ſanctificatione aliaque ē ī ꝯtinuatione ⁊ extēſionē ſanctitatishoc modo ſanctificāt̉ illi ꝗ ſunt in patria: et
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten