nō ē ſanctificatio ꝓpͥe motꝰ. ꝗa tota ſil̓ in ſe.ſꝫ ꝓpter ꝯtinuatione dr̄ qͣi motꝰ. Illi .n. ꝗ̄ ſūtī patria ſemꝑ ꝯtinuāt̉ ī ſanctitatē. ſic̄ luceredic̄ ꝙͣdā exteſionē ⁊ ꝯtinuatōeꝫ. et hͦ mō eſtſcīficatio ī xp̄o: cū dr̄ ī Io. Ego ꝓ eis ſcīficome ip̄ꝫ. i ꝯtinuo me ī ſcītate: ut a me r̄cipiātſcītatē. et ī gl. ſilr̄ ego me hoīeꝫ ſanctifico inme verbo.Onſequenter ricde ſcīficatōe btē ꝟgīs. In quo ſtatupotuit ſcīficari. Et circa hͦ plura querūt̉.Primū ē an̄ an̄ ꝯceptōeꝫ fuerit ſcīficata.2ᵐ ē an̄ ī ꝯceptōe fuerit ſcīficata. 3ᵐ ē anpꝰ ꝯceptōeꝫ an̄ īfuſionē aīe fuerit ſcīficata.d an̄ poſt aīe īfuſionē fuerit ſcīficata inin utero matris ſue.ergo arguit̉ ſic. xi.Ad primuꝫ ad ro. or̄. Si radixē ſcā: ⁊ rami ſunt ſancti. Sꝫ ſic ſe hn̄t parentes btē ꝟgīs ad ipſam ſic̄ radix ad ramū. Sigͦ ī parētibꝰ bt̄e ꝟgīs potuit eſſe ſcīficatio ⁊infuſio ſcītatꝭ. gͦ ramꝰ .s. btā ꝟgo potuit ī eiaſcīficari. Sꝫ ꝗcꝗd potuit ei boni ꝯferri: ē eicollatū. gͦ ipſa fuit ſcīficata ī parentibꝰ ſuisan̄ ꝯceptōeꝫ. Itē. 5. ad ro. Nos peccamusoēs ī Adā. gͦ oēs peccamꝰ ī radice. Sꝫ ſcīficatio cū ſit ꝑ infuſionē grē opponit̉ peccato. gͦnos oēs potuimꝰ ſcīficari ī radice̓. gͦ et bt̄aꝟgo: cū fortior ſit grā ad ſcīficatōeꝫ ꝙ culpaad ꝯdēnatōeꝫ. Sꝫ ꝗcꝗd potuit habere bonihūit. hͦ ſupponimꝰ. gͦ fuit ſcīficata in radice.s. ī parētibꝰ an̄ ꝯceptōeꝫ. Conͣ. B. in epl̓aꝯtra ludunenſes canonicos mouet qōn deſcīficatōe ꝟgīs dicēs. Dr̄ ne ſcīficata qͣtenꝰiā ſācta ꝯciꝑet̉. ac ꝑ hͦ ſcūs vocaret̉ ꝯceptꝰet obicit ꝯtͣ hͦ. Nō valuit an̄ ſcā eē ꝙ eſſet.Sꝫ nō erat an̄ qͣꝫ ꝯciꝑet̉. gͦ n̄ potuit ſcīficarian̄ qͣꝫ ꝯciꝑet̉. Itē eph̓. 2. Eramꝰ oēs naͣ filii ire. Sꝫ naͣ iſta ſe extēdit vſqꝫ ad btāꝫ ꝟginē. gͦ btā ꝟgo fuit filia ire. Nōg ſanctificataan̄ ꝯceptiōeꝫ in parētibꝰ. Grā gͦ huiꝰ querit̉quare n̄ potuit ſcīficari ī parētibꝰ. Sol̓o.dd̓ ꝙ duplex ē ſcīficatio .ſ. ſcīficatio nͤ. et ſāctificatio ꝑͤ. Scīficatio ꝑͤ ē ꝑ pn̄tē grāꝫ. Sāctificatio nͤ nō erit niſi ꝑ futurā gl̓iā. ꝗa ibiſcīficabit̉ naͣ. s. ī gl̓ia ꝓut innuit̉. i. Cor. 15. Inreſurrectiōe .n. ſcīficabit̉ naͣ ip̄a. ꝗa fiet ſermo ꝗ ſcriptꝰ ē. Ubi ē mors victoria tua vbiē mors ſtimulꝰ tuus? Et appellat ſtimulū fomitē. Scīficatio aūt q̄ ē ꝑ baptiſmū: et q̄ ē ꝑpn̄tē grām n̄ ē ſcīficatio nͤ. ſꝫ ſcīficatio ſoluꝑͤ. ſꝫ fomes adhuc remanet poſt baptiſmū īnaͣ: et trāſfundit̉ ꝑ gn̓atiōeꝫ ī totā naͣꝫ. ꝓpterhͦ n̄ ē gn̓atio ſine peccato. ꝗa naͣ nō ē ſcīficata. et ꝑ gn̓atione trāſfundit̉ naͣ. iō neceſſeē vt qd̓ gn̓at̉ ī gn̓atōe ꝯtrahat peccatū. Etꝓpter hoc btā ꝟgo nō potuit ī parētibꝰ ſuisſanctificari. īmo ncc̄e fuit ꝙ ī gnatōe ſua ꝯtͣheret pctm̄ a parētibꝰ. Erat etiā ī ip̄is anteꝯceptionē quātū ad ronē nͤ et n̄ ꝑͤ. et ꝓpterhͦ ī ip̄is ſcīficari n̄ potuit. Ad pͥᵐ obiectūdd̓ ꝙ ē ſcītas nͤ ⁊ ꝑͤ. Licꝫ gͦ radix ſit ſanctaquātū ad ꝑſonā. nō tn̄ ramꝰ ē ſanctꝰ. Sꝫ radix btē ꝟgīs .i. parētes eiꝰ n̄ potuerūt ſanctificari quātū ad naͣm: ſꝫ quātū ad ꝑſonā. Cuꝫgͦ naͣ ī parētibꝰ ſit radix ip̄a: a quā ꝓcedit ꝑgn̓ationē: cū illa n̄ potuerit ſanctificari: necbtā ꝟgo ī illa radice. Et iteꝝ loꝗt̉ apl̓s ibide iudeis et ꝯtͣ illos ꝗ deſpiciebant iudeosaſſerētes ꝙ n̄ ſaluarēt̉. ꝓpter qd̓ on̄dit apl̓sꝙ iudei aliqn̄ ſaluabūt̉. ꝗa radix .s. parēteseoꝝ ſic̄ ſcī patres ſaluati ſunt. gͦ rami ſaluauabūt̉ .s. iudei: ꝗa ſunt aliqn̄ imitaturī fidēſanctoꝝ patrū. et hͦ ē ẜm viā p̄deſtinatiōis:et n̄ nͤ. ꝗa ita p̄ordinatū ē a deo: nec loquit̉de oībꝰ iudeis: ſꝫ ī gnͣe loꝗt̉. ꝗa aliqn̄ ſaluabūt̉. et ſic pꝫ ꝙ n̄ fac̄ hec auctoritas ad ꝓpoſitū. Ad aliud dd̓ ſic̄ dictū ē ꝙ pctm̄ ꝑͤ corrūpit naͣꝫ ſic̄ pctm̄ Ade. ꝗa ab eo depedebattota naͣ hūana. Sctīficatio ꝟo q̄ ē ꝑfectio ꝑn̄ potuit ſctīficare naͣm. vn̄ ſi Ada eēt ſctīficatꝰ n̄ ideo eēt ſctīficata naͣ hūana. vn̄ ſanctificatio ī radice redit ī ſctīficatōeꝫ ꝑͤ: ⁊ n̄nͤ. Quia gͦ n̄ educit̉ rōne ꝑͤ ſꝫ rōne nͤ. vndevis gn̓atiua eſt vis nͤ ⁊ nō ꝑͤ niſi rōne n.iō n̄ potuimꝰ ī Adā ſctīficari: nec eadē rōnebtā ꝟgo ī parētibꝰ ſuis. ꝗa educimur ex ꝑteilla ex qua n̄ ē ſctītas .s. ꝑ viā nͤ. Uia aūt nͤnec naͣ potuit ſctīficari ꝑ Adam.Cōſequenter queritur vtꝝ btā ꝟgo potuit ſctīficari ī ꝯceptōeſua. et oſtēdit beatus. B. ꝙ non dicēs. forteinter amplexꝰ maritales ſctītas ipſi ꝯceptōiſe īmiſcuit. vt ſil̓ ſctīficata fuerit ⁊ ꝯcepta.ita forte dicet̉. Sꝫ ꝯtͣ hͦ obic̄ ſic. Sꝫ hͦ īꝗtnō admittit rō. quo nāqꝫ aut ſctītas abſqꝫſpū ſctīficāte: aut ſc̄o ſpūi ſocietas cum pctōfuit. aut pctm̄ quo non fuit vbi libido nō defuit. Itē. B. An̄ ꝯceptōeꝫ mīme ſctīficaripotuit. ꝗa non erat: ſꝫ nec ī ip̄o ꝯceptū ꝓpterpctm̄ qd̓ inerat. Reſtat gͦ vt poſt ꝯceptū invtero iā exn̄s ſctīficationē accepiſſe credat̉