Druckschrift 
Summa universae theologiae : P. 3
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ratio īcarnatōis. et dr̄ ꝯceptꝰ de ſpū ſcōquare etiā dr̄ ꝯceptꝰ de caritate: ſic̄ ſpuſco. dd̓ ſpūs ſcūs dat̉: et ſpūs .ſ.oꝑat̉. ꝑat̉ aūt īquātū donū. dat̉ aūt inqͣꝫtūcaritas. oꝑat̉ aūt inquātū ſpūs. caritas eniꝫnomē ē doni. ſpūs aut nomē ē ptātis. Et iodr̄ ꝯceptꝰ de ſpū ſco. tn̄ de caritate. quiaquāuis ſpūs ſcūs ſit amor: tn̄ oꝑat̉ in ꝙͣtūamor. ſꝫ amor ē quo oꝑat̉. ꝯgruit diciceptꝰ de caritatē: ſꝫ de ſpū ſco oꝑāte caritate. Itē q̄rit̉ qualr̄ ī alijs oꝑbꝰ vna noīataꝑſona tres ītelligūt̉: ſic̄ dic̄ Aug. ſupͣ. Dicē ī oꝑe pͥᵉ ꝯditōis. gen̄. i. Aug. dr̄. Dixitdeꝰ fiat: factū ē. et vidit deꝰ eēt bonū ⁊cͣ.Pr̄ intellr̄ qui dixit. fiat. aūt dr̄ factū eſtproculdubio ꝟ̓bū. Per dr̄ vidit eētbonū. ſpūs ſcūs intelligit̉. Et ſic tota trinitas ī ſuis oꝑibꝰ intimat̉. Silr̄ ī oꝑe regn̓ationis: baptiz abāt ī noīe xp̄i. In noīe xp̄spr̄ vngēs filius qui vngit̉: ſpūs ſanctuſvnctio intelligitur.Quantum ad ſecun rōnē dic̄ Aug. Profecto modꝰ iſte: natꝰē xp̄s de Maria ſic̄ filiꝰ: de ſpū ſco: ſic̄liiſi­ dei ttuletūe.filiꝰ: inſinuat nobis grāꝫ d̓i: de Ih̓s nullisp̄cedētibꝰ meritis ī ip̄o exordio ſue: quoipſe cepit ꝟbo dei cōpularet̉ filius hoīs intantā ꝑͤ vnitatē: vt idē eēt filiꝰ dei: filiushoīs. et filiꝰ hominis filiꝰ dei. In humāeſuſceptiōe fieret quodā ipſa grā illi hornaͣlis: qua nullū poſſit admitte̓ peccatum:grā ideo ſpm̄ ſcm̄ ē ſignificata: ꝗa ip̄e ꝓpͥeſic ē deꝰ: vt ſit etiā donum dei. Querit̉vtrū nullis p̄cedētibꝰ meritꝭ vniuit ſibi naͣꝫnr̄am: qd̓ nullis vr̄. Ad Titū. Apꝑuit grādei ſaluatoris nr̄i oībꝰ hoībꝰ erudies nos. etloꝗt̉ de grā incarnatōis. Un̄ glo. Saluatornr̄ dei filiꝰ etſi inuiſibilis ſit in forma dei. tn̄ grāꝫ apꝑuit ī forma ſerui. Sꝫ vt dic̄ Aug.Qd̓ ē ex grā ē ex meritis. Itē ad Titū3.Apꝑuit benignitas hūanitas ſaluatoriſnr̄i dei: non ex oꝑibꝰ iuſticie ⁊cͣ. Loꝗt̉ aūt ibiapl̓s de benignitate on̄ſa ī incarnatōe. vn̄glo. ibi benignꝰ humanatꝰ deus ſaluatornr̄ apꝑuit. Itē ſuꝑ illd̓ p̄s. Reſpice ī teſtamētū tuū. dic̄ gl. meminit ꝓmiſſionis: ꝗamerita defecerūt. et loꝗt̉ de ꝓmiſſione īcarnationis. Ex his pꝫ p̄cedentibꝰ meritisincarnatꝰ ē filiꝰ dei. Conͣ. p̄s. Fiat mīa tuadn̄e ſuꝑ nos quēadmodū ſꝑauimꝰ ī te. ẜmglo. hic inſinuat̉ deſideriū ꝓph̓e de incarnatione et meritū adimpletōis. Primū dic̄Fi. m. t. d. ſ. n. Un̄ glo. Incarnatiōeꝫ deſiderat impleri ꝓph̓a. 2ᵐ ibi. Quēadmodū ſꝑauimꝰ ī te. Un̄ glo. Quo merito quēadmodūqͣi ita fiat. et ꝓpter fiat: ꝗa ſꝑauimꝰ ī te.alio. hec glo. Ex ur̄ meritū fuit reſpectuincarnatōis. Itē pͦs. Propter miſeriā ino ge. pau. nc̄ exur. dic̄ dn̄s. Glo. Apꝑeboin filio in hoc tꝑe grē. Ex pꝫ loꝗt̉ ibiincarnatōe ſeu apꝑitōe ī carne. Silr̄ tangit̉ibi meritū. Un̄ glo. ibidē. Hoc faciam ꝓptergemitū paupeꝝ: de malis gemūt: pctīsꝯterūt̉. alr̄ eēt digni auxilio. hec gl.Hec aūt dignitas ē merito gemituū ꝯtrītiōis. ⁊cͣ. Itē meret̉ pͥncipale: meret̉illud qd̓ operat̉ ad illud. vt qui meret̉ hēredomū vel caſtrū: meret̉ p̄paratoriū adſit caſtrū. Sꝫ ſancti pr̄es an̄ aduētū xp̄i: eodeceſſerūt ī caritate meruerūt btītudinempr̄ie. Igit̉ incarnatio xp̄i ſit cooperatoriabtītudini pr̄ie: antiꝗ pr̄es decedētes ī caritate meruerūt īcarnationē xp̄i. Itē Io. 6.Petite accipietis ⁊cͣ. qd̓ intelligen̄ ē ſi fiatpetitio ꝯditōibꝰ efficacibꝰ ad meritū exauditōis. ſunt ſe pie ꝑſeuerāter adſalutē. meret̉ igit̉ oro digne debito effuſa exaudiri. Sꝫ ꝯſtat patres antiꝗ affectuoſiſſime deſiderauerūt aduētū filii dei īcarne inſtātiſſime illā poſtulauerunt. Un̄Iſa. 64. Utinā diſrūꝑes celos deſcende̓s.Glo. In ꝑª ſua oīum ꝓph̓aꝝ aduentū Xp̄ideſideratiū loꝗt̉ Iſa. p̄uidēs aduētū filii d̓iItē ī pͦs. Inclina celos deſcēde. aūtpie ꝑſeuerāter ad ſaluteꝫ poſtulauerintmanifeſtū ē. igit̉ meruerūt exaudiri. ⁊cͣ. dd̓. dic̄ Augꝰ. nullis p̄cedētibusmeritis copulatꝰ ē ꝟbo dei. pōt intelligiuel de meritis illiꝰ hoīs qui copulatꝰ ē ꝟbocuiꝰ nulla p̄ceſſerūt merita. ꝗa in inſtāti ſueꝯceptōis copulatꝰ ē. Et tūc intell̓r nulliscedētibꝰ meritis .s. hoīs aſſumpti. Et tuncplana ſunt obiecta. ꝗa lꝫ nulla preerant illiꝰhoīs merita. erāt tn̄ merita eccl̓ie p̄cedētiaUel pōt intelligi de meritis eccl̓ie. et tuncrn̄deri pōt. ē meritū ꝯgrui qd̓ p̄ceſſit. ēmeritū ꝯdigni qd̓ p̄ceſſit. Meritū aūtgrui tollit gram. Ad qd̓ igit̉ obr̄ de merito ſpei ⁊cͣ. dicūt hoc ītell̓r de merito cogrui. aūt vr̄ hec rn̄ſio ſufficiēs ꝟtutībus meret̉ ex ꝯdigno ẜm quoſdā. ꝓpter qd̓dd̓. glo dic̄ ꝓph̓a meruerit incarnatōeꝫ merito ſpei. ſꝫ d̓ſiderabat īcarnatiōeꝫ