ꝯceptio det eē carni: pͥus ē naͣlr̄ ꝯceptio ſūptōe ⁊ aſſūptōe. Con. In incarnatōe fuitoꝑatio dīna ⁊ oꝑatio creatᵉ. et pͥor fuit oꝑatio dīna qͣꝫ oꝑatio creature. Cū gͦ aſſume̓ ſitoꝑatio dei. ꝯciꝑe ꝟo oꝑatio ꝟ̓ginis. relinꝗt̉ꝙ plus ē naͣlr̄ aſſumptio ꝯceptiōe. Itemcū circa incarnatōeꝫ ꝟbi accipiāt̉ multi actꝰvꝫ miſſio. incarnatio. ꝯceptio. aſſūptio. vniofactio ſeu creatio. que erit iſtoꝝ dr̄ia. Iteꝫē ne ordo in his actibꝰ ẜᵐ pͥus ⁊ poſteriꝰ tꝑeaut ſecundum prius ⁊ poſterius natura.℟º. ad pͥᵐ dd̓ ꝙ ꝯceptio n̄ dꝫ p̄cede̓ aſſūptionē tꝑe: ſꝫ ſimul eē. et hͦ ꝓpter tres rōes.Prima ē ꝗa tā aſſumptio ꝙ ꝯceptio ſūt actiones ipſiꝰ ſūme potētie: ī̄ ē infinita: et cꝰ ꝟtꝰē ſupͣ tp̄s: quāuis mediāte ꝟginē ꝯcipiēte: d̓quā caro dn̄i ſumpta ē. Et iō nō ꝯuenit vtẜᵐ ſucceſſionē tꝑis oꝑet̉ pͥus ꝯceptionē ⁊ pꝰaſſumptōeꝫ. 2ª rō ē ꝗa actōes iſte ſūt grēn̄ naͣles. Grā aūt eleuata ē ſuꝑ tp̄s: et eiꝰ oꝑatio qͦ ē ab ipſa ſine nr̄o arbitrio: ſꝫ nutu dīno3ª ro ē ꝗa ſic̄ opus pͥme cōditiōis abſqꝫ oīſucceſſiōe tꝑis fuit ī creatōe. ita opꝰ recreationis dꝫ eē abſqꝫ oī ſucceſſione tꝑis. Ad2ª dd̓. ꝙ ẜᵐ naͣꝫ pͥus ē ꝯceptio ꝙ aſſumptiopaſſiua. Eſt .n. aſſumptio actiua: q̄ ē aſſumētꝭet ē aſſumptio paſſiua: q̄ ē aſſumpti. Ordinenͤ aſſumpti pͥus ē aſſumptū ꝯcipi ꝙ aſſumiquāuis ſil̓ tꝑe ē ꝯceptio cū aſſumptiōe paſſiua. Ordine ꝟo nͤ aſſumētiſ: q̄ ē pͥor: pͥus eritaſſumptio actiua ꝯceptiōe. Ad 3ᵐ dd̓ ꝙilli ſic diſtinguūt̉. Miſſio .n. ē ꝑͤ dīne. s. filii.Immiſſio intellr̄ rō ꝓceſſiōis ab alio cū effectu manifeſtatōis ī creatura vt dic̄ Aug. inli. de trini. vn̄ miſſio ꝑtinet ad filiū: n̄ ad diuinā naͣꝫ. Incarnatio ꝟo ꝑtinꝫ ad dīnā naͣmprout ē in ꝑª filii. ꝗa incarnatū eē ideꝫ ē qd̓carni vnitu eē. Et hoc ꝑtinꝫ ad naͣm dīna īꝑª filii: ī cꝰ ꝑª naͣ dina ē vnita humāe. Cōceptio .n. ꝑtinet ad naͣꝫ hūanā. In carne .n. ꝓpͥeꝯcipit̉ illud qd̓ ꝑ gn̓atōeꝫ educit̉. Un̄ caroꝓpͥe dr̄ concipi. Creatio ꝟo ſiue factio ꝑtinetad hūanā naͣꝫ ī aīa. Ipſa .n. ē facta: nō īfectaſicut dīna naͣ: ⁊ creata de nihilo: nō ſic̄ caroq̄ facta ē de aliquo. Unio ꝟo ē naͣꝝ diuine ⁊humane ī ꝑª. Aſſumptio etenī ꝓprie ē ꝑſonedīne reſpectu hūane nͤ. Sic igit̉ pꝫ iſtoꝝ diſtinctio. Ordo aūt iſtoꝝ actuū n̄ ẜm tēpaccipit̉: ſꝫ ẜm rōem intelligētie. Priꝰ igit̉ eſtmiſſio ꝑͤ ī reſpectu humane nͤ. Deinde ēꝯceptio ipſiꝰ carnis ī ꝟginē. Tertio ē creatio ſeu factio aīe cū infuſiōe. 4º ē aſſumptōutriꝰqꝫ ab ip̄a ꝑª dīna. 5º ē unīo: q̄ ē terminꝰaſſūptiōis. Sꝫ ꝗa vnio poſſet ītelligi deitatꝭad ſolā aīaꝫ: iō ꝯſeꝗt̉ ſexto loco incarnatioqua expͥmit̉ vnio deitatꝭ nō ſolū ad animaꝫſꝫ ad carnē in vnitate ꝑſone.Onſequenter tude pͥnº ⁊ rōe ꝯceptōis. Querit̉ igit̉qua rōe dicat̉ xp̄s ꝯceptꝰ de ſpū ſco. Ad qd̓aſſignāt̉ tres rōnes. de ꝗbꝰ querit̉ ꝑ ſingulaPrima rō ē on̄ſio caritatꝭ. 2ª ē oſtenſiogrē: quā nulla p̄ceſſerūt merita. 3ª ꝗa operatōe ⁊ ꝟtute ſpūs ſcī ꝯceptꝰ ē. 4º querit̉quare nō dicit̉ filius ſpūs ſancti.Quantuꝫ ad primuꝫAug. ī ench̓. Cū illa creatura quā ꝟgo cōcepit ⁊ peꝑit: quāuis ad ſolā ꝑſonā filii ꝑtinētē tota trinitas fecerit. neqꝫ .n. ſeꝑabilia ſūtoꝑa trinitatis: cur ī ea faciēda ſolꝰ ſpūs ſcūſnoīandꝰ ē. et qn̄ vnꝰ triū ī aliquo oꝑe noīat̉vniuerſa oꝑari trinitas intelligat̉: ita ꝟe ē:et exēplis doceri pōt. Querit̉ gͦ vtrū caritaſſit rō ꝯceptōis. Et vr̄ ꝙ ſic. Io. 4. Sic deꝰ dilexit mūdū: vt filiū ſuū vnigenitum daret.Glo. Filiū hoīs ꝗ idē ē filiꝰ dei et dilectōe d̓iad hoc miſſus. Itē Mat .i. Qd̓ in ea natūē de ſpū .ſ. ē ⁊cͣ. Glo. Sola caritas fecit eū incarnari. Contͣ. Io. Dam. In aſſumptioneqͣtuor mōſtrāt̉. bonitas. ſapīa. potētia: iuſticia. gͦ n̄ ſolū rō fuit incarnatōis bonitas caritatis. īmo ſapīe. potentie. ⁊ iuſticie. ℟.rō incarnatōis pōt accipi ẜm differēte cālitatē. Si .n. ꝯſideremꝰ cām mouētē ſūmā bonitatē ad reꝑatōem hūani gn̓is: rō fuit caritas ẜm ꝙ dic̄ Io. ꝑam. Hoſtrat̉ caritas inincarnatōe: nō deſpexit ꝓprii plaſmatis infirmitatē: ſꝫ viſcera eiꝰ ꝯmota ſunt ⁊cͣ. Si ꝟoꝯſideremꝰ cāꝫ effectiuā: rō fuit demoſtratiopotētie. ꝗa ſic̄ dic̄ Io. Dam. In quo deꝰ factꝰē hō mōſtrat̉ infinita dei ꝟtus. Si ꝯſideret̉cā formalis ſiue modꝰ liberationis: ratio fuitſūma ſapīa: q̄ ẜm Io. Dam. decētiſſime excōgitauit hūanā redēptionē: ẜᵐ ꝙ dr̄ Iob. 26.Prudētia eiꝰ ꝑcuſſit ſuꝑbū ⁊cͣ. Si ꝟo ꝯſideremꝰ cām finalē incarnationis: que fuit noſtraredēptio: rō incarnationis fuit iuſticia. ẜᵐ ꝙdr̄ Mat. 3º. Sic docet nos imple̓ oēm iuſticiaMotiua aūt cā q̄ ex ꝑte dei attēdit̉: eſtpͥor ẜm rōnē intelligētie oībuſ alijs. Et ideocaritas ē pͥª rō incarnationis. Et ideo dicit̉xp̄ūs ꝯceptꝰ de ſpū ſco. Quare ſi caritas eſt
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten