qͣlitatiue magīs ē unū qd̓ magīs ē īdiuiſuꝫ.Primo mō magis ē hō aliꝗs unū: ꝗa ī pl̓ibꝰe unuꝫ .s. ī naͣ ⁊ ī ꝑ. 2º mō ē xp̄us magisunū ꝙ aliꝗs hō. ꝗa magis eſt indīſa unitasdīnitatꝭ ad hūanitatē ī xp̄o ī ꝑª: ꝙͣ unio aīeuel corporis: ut on̄ſuꝫ ē: ⁊ inſeꝑabilior ꝙ aliqua alia unitas. et hͦ ē magis unū dictū ſimplr̄. Ad ſecūdā dd̓ ꝙ ē relatio ſb̓ſiſtēs: ⁊relatio aſſiſtēs. Prima hꝫ maxime deeſſe. 2mīme. Ad qd̓ nondū. ꝙ eſt ſb̓a. maͣ. ⁊ forma. ſb̓a maͣ ē vt potētia. forma vt actꝰ. ſꝫ potētia dr̄ relatio ad actū ⁊ e9. gͦ ⁊ ī pͥncipiisſb̓e inuenit̉ relatio: que ita eēntial̓ ē: ꝙ niſiipſa eēt: ſb̓a n̄ eēt. Hec gͦ relatio ē pͥnᵐ ad eēipſiꝰ ſb̓e. et hec ē ſb̓ſiſtes uel īſiſtēs. Relatioaſſiſtēs ē q̄ ſeꝗt̉ ad eē ſb̓e: q̄ cāt̉ ex ꝯꝑationereꝝ aliquoꝝ p̄dicamtoꝝ īuicē ſicut ad ſb̓aꝫſequūt̉ iſte relatōes ideꝫ. diuerſuꝫ. Ex hͦ .n.ꝙ eadem forma ſb̓alis ponit̉ ī duobꝰ aſſiſtit⁊ ꝯſeꝗt̉ hec relatio: que ē idēptitatis ſpē.Silr̄ ex hͦ ꝙ ꝯſil̓is quātitas cāt̉ hec rel̓o:q̄ ē eqͣlitatis. et hec relatio mīme hꝫ deeſſe:q̄ cāt̉ ſolū ex alijs. In trinitate gͦ ē rel̓o. ſedhec ē relatīo ſicut inſiſtēs vel ſb̓ſiſtēs: ⁊ nonaſſiſtēs. un̄ facit ꝑſonā ꝟiſſime eē: ꝗa ꝑſonal̓ē vt alibi declaratū eſt. hec .n. relatio magishꝫ deeſſe ꝙ aliqua alia ſb̓a creata. Et ita cūvnitas xp̄i ſit īꝑª: q̄ hꝫ eſſe iſtius rel̓onis: pꝫꝙ ipſa hꝫ maxime eē inter creatas vnitatesAd tertiā dd̓ ꝙ vnū ē duplr̄. s. ī naͣ. ⁊ inꝑª. Primo mō decurrit obiectio. 2º mō magis ē vnū xp̄s. ꝗa ille tres vnitates ſunt magis indīſe ⁊ inſeꝑabileſ ī xp̄o ꝙ ille due queſunt ī hoīe. Ad quartā ⁊ ꝗntā dd̓. ꝙ eſtvnū naͣ ⁊ re nͤ ſiue ypoſtaſi. Si dicimꝰ vnūnaͣ: ſic aliꝗd hogeneū magis ē vnū ꝙ xp̄s. ſꝫre nͤ magis ē unū xp̄s. ꝗa res nͤ que ē ī xp̄omagis hꝫ eē indīſuꝫ. Ad ſextā dd̓. ꝙ ī formis maͣlibꝰ bene ſeꝗt̉ ꝙ que magis diſtāt: ſivniāt̉ minus ſunt vnū. Sꝫ ī formis ſpūalibꝰq̄ magis diſtāt magis vniūt̉. et hꝰ rō ē ſimplicitas ipſiꝰ forme. ꝗa ī ſimplici n̄ ē diuiſioptis ⁊ ꝑtis. et ꝓpter hͦ cū vnit̉ totū ſil̓ unit̉Sꝫ n̄ ſic ē ī forma maͣli: q̄ ꝑticipabil̓ ē ⁊ diſteſa. forma igit̉ pͥª qͥ ē ꝟbū: cū ſit ſimpliciſſimamaxime ſe vnit: ⁊ maxime facit vnum. Etideo xpūs eſt maxime vnum.Eptimo queriturde effectū hꝰ uniōis. et circa hūc duoq̄rūt̉. Primū ē vtrū vnio faciat mutationē r unitis. 2º ē ſuppoſito ꝙ non omninovtrum faciat de vnitis: ꝙ vnum ſit alterū:vel vnū in alterum.Quantum ad ꝯe qd̓ ē aliopͥmū ſic obr̄.mō ſe hn̄s nūc ꝙ pͥus ē mutatū. Sꝫ oē qd̓ eſtnūc aliud ꝙ pͥus ē alio mō ſe hn̄s nūc ꝙ pͥꝰ.gͦ oē qd̓ eſt aliud ꝙͣ pͥus ē mutatū. Sꝫ ꝟbū ꝑunione cū carne ē aliud qͣꝫ pͥus. gͦ hec uniofacit mutationē ī dīna naͣ. Mutari .n. nihilaliud ē qͣꝫ alio mō ſe hēre nūc qͣꝫ pͥus. Sꝫ pl̓ē eē aliꝗd nc̄ qd̓ n̄ pͥus: qͣꝫ eē alio mō ſe hn̄snūc qͣꝫ pͥus. Si gͦ illud fac̄ mutatōeꝫ. gͦ ⁊ illd̓Sꝫ ꝟbū ī hac vniōe ē aliꝗd: qd̓ nō pͥus. quiamo ē homo ⁊ pͥus n̄ fuit. gͦ ē mutatū. Itēoē qd̓ trāſit d̓ nō eē ad eē mutat̉. gͦ oē quodtrāſit de aliquo nō eē ad eē mutat̉. Sꝫ filiusdei ꝑ incarnatiōem trāſit de nō eē hō ad eēhō. gͦ ī vniōe illa mutat̉. Ad oppoſitū. oēmutabile ē imꝑfectū. Sꝫ ꝟbū eternum nullomo ē imꝑfectu. gͦ nullo mō eſt mutabile necmutatū. Un̄ Ber. Beꝰ ſemper ē ideꝫ: ⁊ unomodo ſe hn̄s ⁊ unꝰ ſibi. p̄s. Tu aūt idē ip̄e eſ⁊ anni tui n̄ deficiēt. Sol̓o. Quedā uniūt̉ita ꝙ fit mutatio ī utroqꝫ unitoꝝ: ut aquaunit̉ cū uino. Uel ī altero tm̄. ſic̄ cū unit̉ luxſolis ipſi aeri: lux nō mutat̉ ī illa uniōe: necrecipit aliquā diſpōne: quā n̄ hūit pͥus: licetmo ſit illuminās ⁊ pͥus nō. h̓ enim nō ponitnouā diſpone ī luce: ponit tn̄ ī recipiēte. ꝗamō ē illuīatū ⁊ n̄ pͥus. Scd̓m hoc dd̓. ꝙunio ꝟbi ad carne nullā fac̄ mutatiōeꝫ ī ꝟboſꝫ ſolū ē mutatio ī ipſa humanitateⁱ que mōrecipit radiū dīnitatis ⁊ prius noͣ. et ꝓpterhoc nō ē facta mutatio in luce eterna. Adprimā rōnē in ꝯtrariū dd̓. ꝙ aliquid dr̄ alr̄ſe hn̄s qͣꝫ prius uel ꝓpter mutationē que eſt īillo. Uel ꝓpter mutationē in altero. quod ſehabet mō ad ip̄m alr̄ qͣꝫ prius. ſicut ſol dicit̉illuminās ab actionē quā het ī aerē: quod n̄prius. et tn̄ nō mutat̉ ī ſe. ſꝫ aer nūc ſe habꝫaliter ad ip̄m qͣꝫ prius. Sol autē de ſe ſe hēteodē modo. Sic dico ꝙ uerbuꝫ nō ſe hēt alr̄qͣꝫ prius. ſꝫ alr̄ ſe habꝫ aliquid ad uerbum qͣꝫprius .s. ipſa humanitas. Ad ſecundā ſilr̄rn̄dēdū eſt. Ad tertiam dd̓. ꝙ filiꝰ dei nontranſit de nō eē aliquo ad aliquod eē ꝑ iſtāunioneꝫ. ſꝫ quid quod ſe habet ad ipſum. ſic̄humana natura tranſit de non eſſe diuinoad eſſe diuinuꝫ per unionē cum uerbo ī unaperſona ⁊ in unum eſſe perſone.Secundo queritur