vtrū hec unio faciat ꝙ hō ſit ꝟbū recte. velſit ī ſe hn̄s hoīeꝫ. Ad qd̓ ſic Aug. Talis fuitiſta ſuſceptio q̄ deū facet hoīeꝫ: ⁊ hoīeꝫ deūgͦ fac̄ ꝙ ꝟbū recte ſit hō. Itē Aug. Tantafuit illa unio: ut ꝗcꝗd ꝯuenit filio dei ꝑ naͣꝫꝯuenit filio hoīs ꝑ grāꝫ. Sꝫ q̄cūqꝫ ſūt hͦ movnū recte p̄dicat̉ d̓ alio. gͦ erit recte p̄dicarefiliū hoīs d̓ filio d̓i. Itē. B. 5. de ꝯſideration. Tam exp̄ſſam vim vniōis ex ſe prefertea ꝑª: qua deꝰ ⁊ hō vnꝰ ē xp̄us: vt ſi duo deinuicē predices: nō erraſti. deū vꝫ hoīem ⁊hoīem deū. Itē ſi nō p̄dico aliꝗd ī rectitudine: ſꝫ totū ī obliꝗtate: ſicut dicūt quidācū dr̄ filiꝰ dei ē hō. ſenſus ē .i. filiꝰ dei eſt ensin humanitate. Hec igit̉ unio n̄ fac̄ hͦ eē hͦ:ſꝫ hͦ eē ī illo. gͦ minor ē hec vnio ꝙͣ vnio accidētis ad ſb̓m: que facit ꝙ vnū p̄dicet̉ de altero recte. Itē ſi dicat̉ ꝙ n̄ p̄dicat̉ ibi eſſeſꝫ hēre. ꝗa ſenſus ē. filiꝰ dei ē hn̄s hūanitatēgͦ hec p̄dicatio ſoluꝫ dicit quō ſe hēt. et itaredit 3ª opīo q̄ damnata ē in ſentꝭ. Nā ex p̄dicatiōe ẜᵐ hītū n̄ ſeꝗt̉ alia unio. vn̄ nō ſeꝗt̉. iſte ē hn̄s veſtem. gͦ veſtis ei vnit̉. Sꝫ expte iſta fit vnio filii hoīs ⁊ filii dei. gͦ plꝰ p̄dico ꝙͣ hītū dicēdo. filiꝰ dei ē hō. Dicuntꝗdam ꝙ idem p̄dicat̉ de ſe cū dr̄. filiꝰ dei ēhomo: ſꝫ alr̄ ſe hn̄s. vn̄ ſenſus ē. filiꝰ dei ē filius ꝗ ē hō. et ſic ī p̄dicamēto ītelligit̉ implicatio .s. ille ꝗ eſt hō. Eꝫ vbicūqꝫ ē p̄dicatio ꝑimplicatōem: locutio impropria ē. vn̄ cū inuenimꝰ ī auctoritatibus ſcōꝝ. ꝙ naͣ generatnaͣm ī trinitate: improprie dr̄: ⁊ exponēdū ē.i. ille ꝗ ē naͣ generat illū ꝗ eſt naͣ. s. pr̄ filiū.ꝗa hͦ ꝓprie n̄ ꝯuenit ibi nͤ: ſꝫ ei ꝗ ē naͣ. s. pr̄i.gͦ ſilr̄ ſi ſenſus ē. filiꝰ dei ē hō. i. filiꝰ dei ē illeꝗ ē homo. impropͥa ē hec p̄dicatio. filiꝰ dei ēhomo: qd̓ ē incōueniēs. Itē querit̉ de illaimplicatōe: que ē ille ꝗ ē ho. h̓ .n. p̄dicat̉ ideꝫde ſe ⁊ n̄ aliud. cū dico ille ꝗ ē homo. gͦ eritſenſus filius dei ē filiꝰ ꝗ ē filiꝰ ꝗ ē homo.Silr̄ iteꝝ querit̉ de hac implicatōe. et ſic ininfinitū. et etiā ibi ē nugatio. igit̉ nō ē ibi p̄dicatio ẜᵐ hītū. ſꝫ recta cū dr̄ filiꝰ dei eſt hōSol̓o. noͣndū ꝙ ī p̄dicatōibꝰ dīnis maxīaē dr̄ia. Aliqn̄ ē ibi p̄dicatio ꝑ entitatē .i. peridēptitatē. Aliqn̄ p̄dicat̉ ī dīnis eē de. aln̄eē huiꝰ. aliqn̄ eē ad. aliqn̄ eē a. ꝟbi grā. qn̄ aliquid p̄dicat̉ ī dīnis ab eterno: ē p̄dicatio ꝑentitate. vt filiꝰ dei ē deꝰ. et ſilr̄ deꝰ ē potēs.hec .n. ē p̄dicatio ꝑ idētitatē eſſentie. Aliqn̄aūt in dīnis p̄dicat̉ eē ad. ſic̄ cū p̄dicāt̉ notiones ꝑſonales de deo. ſic̄ cū dico. deꝰ generatd̓ꝰ ē genitꝰ. Per hͦ ꝙ dico genitꝰ vl̓ generāsnō dico ꝗd ſꝫ eē ad aliquid: ẜm relatiōem ꝑad ꝑſona: quā p̄dicat generās geuitū ⁊ ꝓcedes: ⁊ hiꝰ ſunt relatiōes dīne .i. dīnaꝝ ꝑſonaꝝ. Sꝫ ē alia relatio creatoris ad creaturas: quā p̄dicant de deo iſta noīa. dn̄s cā ⁊hiꝰ. ꝗa cā dr̄ ad effc̄ꝫ ⁊ dn̄s ad ẜuuꝫ. ſꝫ pͥᵐ adaliꝗd nō dic̄ ꝗd. un̄ generās genitū p̄dicatde deo ad aliꝗd qd̓ n̄ ē ꝗd uel ſb̓a. ꝗa dicūtrelatōem ꝑſonalē. Sꝫ ẜᵐ ad aliꝗd dicit quidī deo. vn̄ dicēdo. deꝰ ē cā ſiue dn̄s. hic p̄dicat̉ relatio q̄ ē ꝗd vel ſb̓a. vn̄ ſb̓a ꝑ moduꝫrelatōis ibi p̄dicat̉. Aliqn̄ aūt ī dīnis p̄dicatur eē huiꝰ. vel eē in. qd̓ idē ē. et n̄ ſūmat̉ ibieē in: ſic̄ accidēs ī ſb̓o. Et hoc mō fit p̄dicatio hic ẜm ꝙ aſſignat Augꝰ. Unꝰ eſt vtrāqꝫdemōſtrata humana ⁊ dīna naͣ. s. xp̄s. Hec.n. p̄dicatio nō ē ꝑ idētitatē eēntie ad minꝰex ꝑte humane nͤ: lꝫ ex ꝑte dīne. ꝗa filiꝰ d̓i ⁊dīna naͣ ſūt idē ꝑ eēntia: cū ī deo n̄ differūtnaͣ ⁊ res nͤ. Sꝫ filiꝰ d̓i ⁊ hūana naͣ n̄ ſūt idevn̄ ſenſus illiꝰ p̄dicatōīs ē idē. xp̄s ē in dīna⁊ humana naͣ: vel dīne ⁊ humane nͤ. Aliqn̄aūt ibi p̄dicat̉ eē a. vt cū dr̄. dn̄s eſt fortitudo mea. dn̄s ē ſpes mea. Nā ſenſus ē fortitudo meā ē a deo. ſpes mea ē a deo. Et hec eſtp̄dicatio ẜm qua p̄dicamꝰ effectuꝫ de ca. Sꝫvlteriꝰ p̄dicat̉ ī dīnis eē de. et talis ē ibi p̄dicatio. deꝰ ē homo. filiꝰ dei ē homo. Naꝫ ſic̄dictū ē: ī xp̄o ē unio dīne ⁊ hūane nͤ: que eſtqͣi vnio ꝑ inſertōeꝫ. Sꝫ ī uniōe ꝑ inſertōemunū n̄ ē alteꝝ nec ī altero. ſꝫ unu fit de ypoſtaſi alteriꝰ. ſic̄ qn̄ piꝝ inſertū pomo fit unaypoſtaſis ex duabꝰ naturis .s. una arbor. ꝗaunū trahit alteꝝ ad ſuā ypoſtaſiꝫ. et ita unūfit de altero quantū ad eē ſue ypoſtaſis. Un̄piꝝ ē de eē ypoſtaſis uel arboris cui unit̉: ⁊ſilr̄ pomū. et ꝓpter hͦ cū dr̄ iſta arbor ē piꝝ:hic p̄dicat̉ eē de. ꝗa piꝝ ē de eē illiꝰ arborisSilr̄ cū dr̄ xp̄s ē hō. ꝗa nō ſolū ē ſenſus. xp̄sē ens ī hūana naͣ. īmo etiā humana naͣ ē dexp̄o. Sicut gͦ cū dico. homo ē aīal. hoc genuſanimal nō p̄dicat totū eſſe hominis. ſꝫ dicitde illo. Silr̄ ⁊ hic ita. gͦ ē uerbū inſitū: quodtrahit humanā naͣm ad eſſe ſue ypoſtaſis: ⁊qd̓ eſt de ſua ypoſtaſi. ſicut piꝝ de ypoſtaſipomi. et tn̄ naͣ piri nō ē naͣ pomi. Silr̄ necdiuina naͣ eſt humana: nec una naͣ fit dealia. ſꝫ facit hec unio unā naͣm eē de ypoſtaſi alterius: ⁊ nō unā eſſe aliam. Et ita n̄p̄dicat̉ ibi habitus ſolum: nec eſſe in ſolum:ſꝫ eſſe de. Et ſic facit ꝙ homo eſt de eē ꝑſone
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten