Druckschrift 
Summa universae theologiae : P. 3
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

dic̄ Iac. ſuſcipite ꝟbū inſitū. Et ſic pꝫ unioiſta ē ī unaͣ ypoſtaſi dīna vel ꝑª. Ad pͥmārōne ī ꝯtͣriū dd̓. ſe vno modo excluditens alio. Alio depēdēs ab alio. ita ſe ē idē qd̓ alio vl̓ depēdēs ab alioQn̄ dr̄ ꝑª ē ens ſe: veꝝ ē. i. depēdēs ab alio. ſꝫ excludit̉ ſit ens alio.Un̄ ꝑª ē ens ſe .i. depedēs ab alio. poteſttn̄ eſſe alio ẜm ſb̓a dr̄ ens ſe. lꝫ ſit aliīꝯiūcta: ꝗa depēdet ab eo. Un̄ pomūunitūpiro ē ens ſe: ꝗa ab eo depēdet. Et ſilr̄ filius dei ē ens ſe ī hac uniōe. ꝗa depēdetab hūana naͣ ſua ypoſtaſis uel ꝑª. Sed ꝯtNulla vnitas vnita ē vnitas ꝑſonal̓. Ad dd̓. aliꝗd vnit̉ alij ita trahit̉ ad vnitatē eiᵐ: ꝑticipat. vel ita ip̄m dat ſuāvnitatē alteri. et trahit̉ ip̄m ad ſuā vnitatēſicut qn̄ pomū dn̄at̉ ī inſertiōe eiꝰ piro:trahit piꝝ ad unitatē ſue ypoſtaſis. piꝝ aūtita unit̉ ei: ip̄m ꝑticipat ad ꝯtrahit̉.vnitas illiꝰ qd̓ ita vnit̉ trahit̉ ad unita alteriꝰ ē ꝑſonalis. ſꝫ vnitas eiꝰ quod ſicvnit̉ alteꝝ trahit. Hoc vnit̉ filiꝰ deihūane. ꝗa tͣhit ip̄m ad vnitatē ſue ypoſtaſis. et e9º. et ideo eiꝰ vnitas ē ꝑſonalis.Ad ſecūdā rōne. obr̄ nihil ē mediuꝫ extremū ẜᵐ eādē rōnē: dd̓. dr̄ hec arbor vnit̉ ſurculo: poſſumꝰ ꝯſiderare hāc arborē vt ē res. vel vt ē indīduū. ꝗa refertꝯſiderare ſic ſic. ſic̄ patebit inferiꝰ. Et ꝓutē res ſic ē extremū vniōis. ꝓut aūt ē indiuiduū ſic ē mediū iſtiꝰ vniōis. ꝗa ſic ē illd̓ īquo fit vnio. ꝗa hec res .s. arbor vnit̉ ſurcl̓oindiuiduitate vel ypoſtaſi. Silr̄ filiꝰ dei ẜmintelligētie rōnē vt ē res. ſic ē extremumiſtiꝰ vniōis. ꝓut aut ē ꝑª ſic ē mediū iſtiusuniōis. ꝗa ꝟbū unit̉ humane in ꝑª. et ſicdifferēter ē mediū extremū. Ad tertiāronē quā obr̄ nihil terminat̉ ad ſe dd̓.ueꝝ ē ẜᵐ eādē rōnē. Sꝫ ſicut circulꝰ inchoatlineā etiā illa terminat̉. unde idem ad ſeterminat̉. ſꝫ differt ẜm rōnē. Silr̄ dd̓ē filiꝰ dei ꝓut ē res: ſic ē extremū unioniſProut aut ē ꝑª: ſic ē mediū: et teminat unione. et ſic terminat̉ ad ſe. differt tn̄ ẜm rōneꝫSꝫ tūc q̄rit̉ ulteriꝰ ſic. Perſona illa quamtu dicis mediū uniōis: unit̉. In quo ergounit̉. ſit unio ī aliquo ſimul de illo: ī quouniet̉. erit qd ī quo unit̉. et ſic erit abire ī īfinitū. Ad dd̓. alr̄ unit̉ extremū extremo. et mediū extremis. Nam extrema īuicēſe ipſis uniūt̉. ſꝫ mediū. Dediū autem ſeipſo unit̉ extremis. Et ꝓpter ē qͣre̓ deuniōē mēdii: ī quo ſit: ſe ipſo uniat̉: nonaliqd̓ mediū. Silr̄ ē dd̓ de ꝑª. Et ſic pꝫ ſol̓o.Secundo queriturutrū abſtracta ꝑª ſiue rōe ꝑͤ poſſit unio illafieri ſiue intelligi ī ypoſtan. et oſtēdit̉ ſic.qm̄ oīs ꝑª e ypoſtaſis: et e9º. qm̄ ypoſtaſisē cōe ad ꝑſonā ad indīduū irrōnalisPerſona aūt ſolū ē circa īdīduū rei rōnal̓.Un̄ quodlꝫ indīduū ē ypoſtaſis: et ſilr̄ quelꝫꝑª. ſꝫ quodlꝫ indīduū ē ꝑª. circūſcriptarōe ꝑͤ ſiue abſtracta ꝑª: adhuc poterit remane̓ ypoſtaſis unibil̓. et poterit intelligi unioiſta: ſic̄ pōt intelligi ypoſtaſis abſtracta rōneꝑſone. Itē ī ſb̓a noīali intell̓r ypoſtaſis utactu diſtincta ꝓprietate ſignata. In ſb̓a aūtpronoīali intell̓r ypoſtaſiſ: ut actu diſtīctaꝓpͥetate ſignata. ſꝫ ut diſtīguibilis. Un̄ dicēdo ſor̄. dico ſb̓am ſingulare actu diſtinctāꝓpͥetatē ſignata. uero dico iſte: ſignificoſb̓am ſingularē diſtincta actu aliqua ꝓpͥetate ſignata. ſꝫ dico merā ſb̓am diſtīguibilē. Sꝫ ypoſtaſis ꝑª differūt: ſic̄ diſtinguibile diſtīctu. ꝗa ꝑª dic̄ diſtinctū. ypoſtaſisꝟo diſtinguibile. ypoſtaſis dicit ſb̓am utpronoīale. ꝑſona aūt dic̄ ſb̓am ut noīalē. Sꝫabſtracta ſb̓a noīali adhuc remanet intelligit̉ ſb̓ā ꝓnoīal̓: ꝗa abſtracta ꝓprietate diſtīguēte ſb̓am ſingularē actu: adhuc remanetſb̓ſtantia ut diſtinguibilis. Ergo abſtractaperſona adhuc remanet et intelligitur ypoſtaſis unibilis. Ergo poteſt predicta uniointelligi fieri in ypoſtaſi abſtracta ꝑª. Adoppoſitū ſic. In ꝑpetuis differt poſſe.ꝗa ē ibi potētia ꝑfecta ſemꝑ ē actu. Sꝫ ypoſtaſis dic̄ diſtīguibile: et ita potētia. Perſona aūt dic̄ diſtīctū actu: et ita actū. ī ꝑptuis differt ꝑª ypoſtaſis. abſtractaī deo ītellectū: nullo modo poterit ītelligiypoſtaſis. Abſtracta uniōe in ꝑª: nullopoterit ītelligiunio ī ypoſtaſi. Itē ī dīniſ ē potētia poſſibilis ītelligi ſine actu. ꝗa indeo nulla ē imꝑfectio potētie. Potētia ꝟoactū ꝑficit̉. Qui aufert actū: aufert potetiā. Sꝫ ibi ē. diſtingui actu ꝓpͥetate ſignata.et ꝑtinet ad ꝑſonā. Et ſilr̄ poſſe diſtinguiet ad ypoſtaſim. aufert ꝑſonam abſtrahit: aufert ypoſtaſim. abſtracta ꝑſona pōt ītelligi ī deo unio ī ypoſtaſi. Sol̓o.dicūt ꝗdā ẜm ītelligētie rōnē abſtractioꝑͤ pōt ītelligi ī deo duobꝰ modiſ. Aut quia