pōt demōſtrare indīduū hoīs. et ẜm hoc ſihec p̄poſitio ẜm notet cām: falſa ē. Si veronotet vnionē ꝑſonale: ꝟa ē. ſicut patꝫ ex iamdictis. Uel poteſt demoſtrare ꝑſonā filii d̓iEt iſte terminꝰ hō ꝑ appoſitōeꝫ ꝯiungat̉ illiet ẜᵐ hͦ ꝟa ē ſimplr̄. xp̄s ẜᵐ ꝙ filiꝰ dei ꝗ ē hoē deꝰ. Et ẜᵐ hoc ſoluit̉ hec queſtio.Tertio queritir en qan xp̄ſhō ſit indīduū. ⁊ cū īdīduatio dicat̉ duobꝰmōīs. pͥª .ſ. ⁊ 2ª. pͥª indīduatio ē ī īpoſtaſiẜm ſe rōne ꝓprietatis ſingularis: qͣ ab omnialia diſtinguit̉ ſe ipſa. ẜᵐ ꝙ dr̄ petrus aliuseſſe a paulo. 2ª ꝟo indīduatio ē ꝑ ꝓprietates adueniētes ꝯn̄ter ipſi ipoſtaſi ẜm ꝙ dr̄indīduatio collectio ꝓprietatū: que nūꝙͣ inalio eēdē erūt. Scd̓m hͦ dr̄ indīduū duobꝰmodis. Indīduū pͥmo .ſ. īpoſtaſis .i. ipſa ſb̓aſingularis rōne ſingularitatis ſb̓e. Nā ſi abſtrahāt̉ oēs ꝓprietates que ſunt ī petro ⁊ īpaulo: adhuc tn̄ hec ſb̓a ē alia ab illa. Aliomo dr̄ indīduū ex collectōe ipſaꝝ ꝓprietatūque nūꝙͣ ī alio eadē ē. Sꝫ on̄dit̉ ꝙ utroqꝫmo dr̄ Ih̓s ẜm ꝙ Ih̓s ſiue xp̄s ẜm ꝙ homoindīduū. Nā pͥmo mō pꝫ ꝙ ē indīduū. eſt .n.indīduū ſb̓a ẜᵐ ꝙ hō: que ſe ipſa diuidit̉ abalijs oībꝰ hoībꝰ Itē ⁊ 2º mo. ꝗa ẜᵐ ꝙ Ih̓ſvel hō ē hn̄s collectōeꝫ ꝓprietatū: quā nō ē īalio reꝑire. gͦ ẜm vtrāqꝫ rōnē indīduatiōiseſt indīduū. Itē ſicut pꝫ ꝙ ſortes ſua ſb̓aſingulari diſtinguit̉ a ceteris. ita ⁊ xp̄s ẜmꝙ hō a ceteris hoībꝰ. Sic .n. ſorteſ quātitate⁊ qualitate diſtinguit̉ a ceteris. ita etiā Ih̓ſvel xp̄s ẜm ꝙ hō a ceteris hoībꝰ Sꝫ ex iſtisdr̄ ſortes indīduū. Relinquit̉ ꝙ Ih̓s dr̄ filr̄indīduū. Ad oppᵐ dic̄ Io. ꝑam. In dn̄oIh̓ū xp̄o nō ē cōem ſpēm pone̓ uel ſume̓. gͦxp̄s nō ē indīduū hꝰ ſpēi homo nec alteriuſgno ē indīduū ẜm ꝙ homo. Itē ſi xp̄s ẜᵐꝙ hō ē indīduū. gͦ ẜm ꝙ ē homo ē unꝰ quis.et ẜm ꝙ deꝰ ē ſilr̄ unꝰ ꝗs: ꝗa unaͣ ꝑſona. gͦ ēduo ꝗs. gͦ reddit īcōueniēs .s. ꝯtra ſimbolūꝙ deꝰ ⁊ hō nō ē vnꝰ xp̄s. Sol̓o dd̓ ⁊ notandū ad euidētiā iſtiꝰ qōnis. ꝙ differuntīpoſtaſis. ꝑſona. indīduū. ſuppoſitū ſiue ſuꝑpoſita naͣ. Ipoſtaſis .n. ē exn̄tia vel ſb̓a incoī̓cabilis ex ꝗbuſcūqꝫ diſtinguētibꝰ. et hec rōcolligit̉ ex determinatōe Ric. de ſco Uic. ꝗaliqn̄ accipit ꝑſona ꝓ ipoſtaſi. Perſona ꝟoẜm re ⁊ nomē ꝑͤ ē ſb̓a incoīcabil̓ rōnalis diſtincta ꝑ ꝓpͥetatē dignitatis. vn̄ ex hͦ pꝫ ꝙoīs ꝑſona ē īpoſtaſiſ: ſꝫ n̄ ꝯuertit̉. In naturiſ.n. rōnalibꝰ naͣ rōnalis que dignitatē importat. ſua īpoſtaſis ē ꝑſona. In alijs ꝟo uaturiſno ē ſua īpoſtaſis ꝑſona: niſi loquēdo de pꝰgrāmatice. h̓ aut ē adhuc in rel̓one ad acturōnalis nͤ .s. loꝗ ẜm ꝙ pͥma ꝑª ē que de ſe loꝗt̉. 2ª ad quā fit ſermo. 3ª de quā fit ſermo.Itē indīduū dr̄ duplr̄ tā indīdua ſb̓a: q̄ſe ip̄a diuidit̉ a qualꝫ alia: tā hn̄s collectōeꝫꝓpͥetatū: que nūꝙͣ ī alio eadē ē reꝑire: ſicutdictū ē pͥus. Itē naͣ ſuppoſita: ſiue ſuppoſitu dr̄ forma ī maͣ. vt aīa ī corpore: vel corꝑ⁊ aīa unita. et hͦ in ꝯpoſitꝭ. In ſimplicibꝰ ꝟoid qd̓ res ē dr̄ naͣ ſuppoſita. ſꝫ tn̄ ꝓpͥe eēntiaē quo res ē. Na ꝟo q̄ oꝑat̉ agit uel patit̉qd̓ ē ꝟo ſuppoſita naͣ: ſicut ſi dicet̉ deꝰ ⁊ deitas. deꝰ dic̄ qd̓ ē. deitas ꝟo quo ē. qui ē uerodicit ſuppoſitū: qd̓ ē res nͤ. vt ī deo aliquaꝑſonaꝝ: uel ī hoīe aliꝗs hoīuꝫ. Ex his gͦ relinꝗt̉ ꝙ īpoſtaſis ē cois ꝑͤ ⁊ indīduo. vndexp̄s inquantū filiꝰ dei ē īpoſtaſis: q̄ ē ꝑſona.Inquātū ꝟo ē iſte homo ē īpoſtaſis q̄ ē indiuiduū. Ex quo relinquit̉ ꝙ ab eterno fuit pꝰſꝫ nō ab eterno indīduū. Ad auctoritatēꝟo Io. dam. iā pꝫ ex ſuꝑioribꝰ rn̄ſio. ꝗa ſic intelligenda ē. Nō ē cōem ſpem pone̓ de xp̄o.i. nō ꝯuenit p̄dicare coēm ſpeꝫ de xp̄o: quequidē ꝯp̄hedat dīnā naͣm ⁊ humanā. q. cōflatā ex duabꝰ .s. dīnitate ⁊ humanitate. ettn̄ ē acciꝑe cōem ſpēm ẜᵐ hūanā naͣm cumalijs duobꝰ Ad ſecūdā vero rōnē ⁊ ultimā dd̓. Ꝙ inter ꝑſonā ⁊ ſuppoſitā naͣm mediu ē indīduū ſiue īdīdua ſb̓a. Mediū autdꝫ hēre ꝯueniētia cū extremis. Erit gͦ indiuidua ſb̓a coīcās cū extremis. Cūi gͦ multeſint ſuppoſite nͤ ī xp̄o. vna aūt ꝑª dicet̉ deindīduo hoīs: qd̓ ē aliud ꝙ ſit ẜm ꝙ deꝰ. etꝙ nō ē aliud hoc ꝗdē referētes ad ꝑſonam.illud aūt ad ſuppoſitā naͣm. et ẜm hͦ intelligūt̉ pl̓es auctoritates. Ad illd̓ qd̓ obicitꝙ ē vnꝰ quis ⁊ aliꝰ ꝗs. gͦ duo ꝗs. dd̓. Ꝙ nonſeꝗt̉. Nā duo dic̄ vnū numero. hoc autē ē īillis in quibꝰ ē ſignificatio diſtincta tāꝙͣ ſitualiter. h̓ autē nō ē indīdua ſb̓a filii hoīs ⁊pª filii dei. īmo ſunt indiſtanter vnita: itaetiam vt ſit filius hominis filius dei ⁊ e9ͦ.Et ſic patet ſolutio huius queſtionis.Quarto queriturẜm ꝙ homo ſit ꝑſona. Ad quod ſic. Xp̄s ẜmꝙ homo ē rōnalis nͤ indīdua ſb̓a. ꝗa ē indiuiduū hꝰ ſpēi homo. et hec eſt rō ꝑſone ẜmBoetiū. gͦ ei ꝯuenit rō perſone ẜm ꝙ homo
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten