diſtinctiōeꝫ meritoꝝ. et diſtinctio meritoꝝẜᵐ diſtīctionē grāꝝ ⁊ ꝑſonaꝝ. Cū gͦ merituſit ꝑ ſe ꝑſone. ⁊ p̄deſtinatio erit xp̄i ẜᵐ ꝙ ꝑSꝫ ẜᵐ ꝙ ꝑª ē filiꝰ dei. gͦ p̄deſtinatio ꝯuenietfilio dei. Itē ꝗcꝗd ꝯuenit filio d̓i ꝑ naͣm:ꝯuenit filio hoīs ꝑ grāꝫ ⁊ e9º. vn̄ ſumit̉ ꝙꝗcꝗd ꝯuenit filio d̓i: ꝯuenit filio hoīs ⁊ e9ºgͦ cū filio hoīs ꝯuēiat eē p̄deſtinatū: ⁊ filiodei ſil̓r ꝯueniet eſſe p̄deſtinatū. Sol̓o dd̓ꝙ cū ī hoc ꝙ dico p̄deſtinatū rōne hꝰ p̄poſitionis pre. notet̉ an̄ceſſio alicuius: ad id qd̓dr̄ p̄deſtinatū: nō eſt an̄ceſſio alicꝰ reſpectufilii dei. Iō abſolute nō ē ꝯcedēdū ꝙ filiꝰ d̓iē p̄deſtinatꝰ: niſi cū determinatōe dice̓t̉ ẜªꝙ hō. ⁊ hͦ ē qd̓ uoluit dice̓ Aug. in illa gload ro. s. et Orig. ī p̄dicta auctoritate. Nō gͦabſolute ꝯcedēdū ē filiū d̓i eē p̄deſtinatū. ſꝫẜᵐ ꝙ hō. Ad id qd̓ obr̄ tertio. ꝙ ẜᵐ ꝙ hono fuit ab eterno. vel ẜᵐ naͣm hūanā. gͦ nō ēp̄deſtinatꝰ ab eterno ẜm hūanā naͣm: dd̓. ꝙnō ſeꝗt̉. Nā iſte terminꝰ homo uel humananatura ampliat̉ ad ſupponēdū ꝓ hūanitatefutura. nūꝙͣ hēt vel habuit ab eterno. ſꝫ quāhīturꝰ erat. ſic̄ cū dr̄ aliꝗs hō p̄ſcitꝰ ab eterno. iſte terminꝰ hō ſupponit ꝓ hoīe n̄ ꝗ fuitvel erat. ſꝫ ꝗ ē futurꝰ ī tꝑe. Ad quartumdd̓. ꝙ hec dictio p̄deſtinatꝰ hēt ī ſe duo ꝑticipia īcluſa. Ide .n. ē p̄deſtinatꝰ: qd̓ p̄ſcitushīturꝰ. Sꝫ hͦ ꝙ dico p̄ſcitꝰ: nihil cōpulat inp̄deſtinato. ſꝫ ī p̄deſtinante. hoc aūt ꝙ dicehīturꝰ: copulat ī p̄deſtinato nō de pn̄ti velde p̄terito. ſꝫ de futuro. et iō nō ſequit̉. nihilcreatū ineſt filio dei ab eterno. gͦ nō ē predeſtinatꝰ ẜm ꝙ hō. ꝗa ab eterno erat dicere ꝙaliꝗd ei īerat .s. hūanitas: reſpectu cuiꝰ ē p̄deſtinatio ꝙͣtū ad hn̄dā grāꝫ ⁊ gl̓iā. Sic gͦpꝫ rn̄ſio ad obiecta ad ꝑte negatiuā. Adea ꝟo que obiciebant̉ ī ꝑtē affirmatiuā dd̓.ad pᵐ qd̓ dic̄ Io. Dam. ꝙ n̄ ſcādalizabit̉ ⁊cͣ.ꝙ filiꝰ dei dr̄ creatura ẜm ꝙ dr̄ ſeruus auth̓mis. ꝗa n̄ dr̄ iſta ēe abſolute. ſꝫ cū reduplicatōe .s. ẜᵐ ꝙ ho. ita etiā ẜᵐ ꝙ hō ꝯcedēdūē ꝙ ē p̄deſtinatꝰ: ⁊ hͦ ꝓpter hr̄ticos. ẜꝫ ꝙ dic̄Augꝰ. ꝗa cū determinatiōe ē dicēdū ꝓpterhr̄ticos. filiꝰ dei ē creatura ẜm ꝙ ho. Adillud ꝟo Aug. Xp̄m factū creaturā ⁊cͣ. dd̓. ꝙveꝝ ē ꝙ filiꝰ dei ẜᵐ ꝙ eſt creaturā: ē p̄deſtinatꝰ. Ad tertiū ꝟo qd̓ obr̄ ꝙ meritū attribuit̉ ꝑͤ ⁊cͣ dd̓. ꝗa cū filiꝰ dei ſit filius hoīsrōne illa: quā dr̄ filiꝰ hoīs: eſt diſtinctio meriti ẜᵐ diſtīctionē gr̄e: ꝗa grā ē ẜᵐ diſtīctionē ipoſtaſis ſiue indīdui hoīs ex ꝑte hūanenͤ n̄ rōe ꝑſone eterne ſiue ex parte humanenͤ. ita etiā p̄deſtinatū. Ad vltimū dd̓. ꝙilla regula beati Aug. ē ītelligēda. Quicꝗdꝯuenit filio dei ꝯuenit filio hoīs ⁊ e9. nonabſolute. ſꝫ cū reduplicatōe intellecta vel exp̄ſſa. vt ul̓ filiꝰ dei ē creatura: ul̓ cepit eē ẜªꝙ ho. ita etiā filiꝰ dei ē p̄deſtinatꝰ ẜᵐ ꝙ ho.Cōſequenter queritur vtrū ſit ꝯcedēdū ꝙ filiꝰ dei p̄deſtinat̉ſit eſſe hō ſic̄ e9º. et cū eſſe filiū dei ſit ex grāilli hoī. ꝓpter qd̓ ē dice̓ illū hoīeꝫ p̄deſtinatū eſſe filiū dei. eſſe aūt hoīem nō eſt ex grāfilio dei. gͦ nō erit dice̓ filiū dei eē p̄deſtinatū ut ſit hō. Itē ꝗa vnio hūanitatꝭ ad dīnitatē ē ꝑ grām illi hoī. iō ē dice̓ illū hoīeꝫeē p̄deſtinatū filiū dei. gͦ cū vnio diuinitatꝭad hūanitatē nō ſit ex grā filio dei. gͦ n̄ eritdice̓ filiū dei eē p̄deſtinatū eē hoīeꝫ. Iteꝫcū hͦ ꝙ dic̄ p̄deſtinatū ponat an̄ceſſionemreſpectu p̄deſtinati. nihil aūt an̄cedit filiūdei. gͦ nō pōt dici p̄deſtinatꝰ eſſe hō uel aliꝗd aliud. Ad oppoſitū ſic. Filiꝰ dei ē hō.guel ex grā ul̓ ex naͣ. Sꝫ nō ex naͣ ē hō. Relīꝗt̉ gͦ ꝙ ex grā ē hō. Si igit̉ ex grā ē hō. gͦ eſtp̄deſtinatᵈ eē hō: cū ꝯſtet ꝙ illa grā ſit p̄deſtinata qͣ filiꝰ dei eſt hō. Rº. Refert cumdr̄ de aliqͦ p̄deſtinatꝰ abſolutē: uel fine determinatōe. et cū dr̄ cū determinatōe. Cum.n. dr̄. iſte hō ē predeſtinatꝰ abſolute: ſenſuſē. eſt preuiſus ad hn̄dum gr̄am in preſenti.⁊ gl̓ia ī futuro. ꝓpterea n̄ ē dice̓. filiꝰ dei eſtpredeſtinatꝰ niſi cū determinatōe .s. filiꝰ deiẜm ꝙ hō. Cū ꝟo dr̄ cū determinatiōe. ut cūdr̄. ille hō ē predeſtinatꝰ filiꝰ dei. ſenſus eſt.i. ē preordinatꝰ ex grā ad hͦ ut ſit filiꝰ dei.Scd̓m hoc gͦ dd̓. ꝙ cū dr̄. xp̄s eſt predeſtinatꝰ eē hō. ſenſus ē .i. preordinatus ē ex grāad hoc ꝙ ſit hō. Diſtinguēdū ē aūt ī hac ꝓpoſitōe. Nā reſpectꝰ an̄ceſſiōis denotatur ꝑhāc prepoſitionē pre. cū dr̄ preordinatꝰ ⁊ reſpectꝰ cālitatis ꝗ notat̉ ꝑ hac p̄poſitionē ex.cū dr̄ ex grā: pōt eē reſpectu ſuppoſiti: ul̓ reſpectu illiꝰ ad qd̓ dr̄ ordinatꝰ. Si reſpcū ſuppoſiti: falſa ē. ꝗa ſuppoſitū ē filiꝰ d̓i reſpectucuiꝰ n̄ ē acciꝑe cālitatē ul̓ an̄ceſſione. Si reſpc̄ū eiꝰ ad qd̓ dr̄ eē ordinatus .s. qd̓ ē eē hōꝟa ē. ꝗa reſpc̄ū eē hoīs ē an̄cedēs dīa ordīatio ⁊ grā ca. et ē ſēſus filiꝰ d̓i ē preordīatꝰeē hō ex grā. ut an̄ceſſio ⁊ cālitas dicat̉ reſpectu eius ꝙ dico eē hō. n̄ reſpc̄u filii d̓i. Etꝑ hoc pꝫ ſolutio ad obiecta.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten