tertiū. vꝫ. vnā ꝑſonā ī tribꝰ ſb̓iis. ſꝫ hͦ n̄ pōtfieri niſi ꝑ vnionē dīne nͤ ad hūanā. quia innulla alia creatura ē pone̓ duas ſb̓as: ꝙ inhoīe .s. ſpūalē ⁊ corporalē. ut aīam ⁊ corpꝰSilr̄ nulla creatura poteſt hoīeꝫ ꝑfice̓ ita ꝙuniat̉ cū illa. ꝗa angelꝰ hͦ n̄ pōt: cum hō ẜˢꝑtē ſuꝑiorē ſit angelo eqͣ is. ꝯuenit igit̉ ꝙ ſitunio dīne nͤ ad hūana īunitate pª ut ſit inreꝝ vniuerſitate ꝑfectio. ut ſic̄ tres ꝑͤ ī unanaͣ: ⁊ tres ꝑͤ ī tribꝰ naturis. ita treſ nͤ ī unaꝑª s. dīnitas. corpꝰ ⁊ ata. Itē nos īuenimꝰ unitate nͤ ī tribꝰ ꝑſōis. ⁊ ē hͦ de ꝑfectōenͤ ut ī deo. Itē nos inuenimꝰ vnitatē pᵉī pluribꝰ naturis ut ī hoīe. Si gͦ de ꝑfectiōen ē qd̓ ē ī pluribꝰ ꝑſonis. gͦ ⁊ de ꝑfectiōe ꝑerit ꝙ pōt eē ī pluribꝰ naturis. Si gͦ ſemꝑqd̓ ē ꝑſectiꝰ: ē deo tribuēdū quātū ad naͣm⁊ quātū ad ꝑſonā. ſic̄ dīna naͣ ē ens ī pl̓ibuſꝑſonis. ita dina ꝑª erit potes eē ī pluribusnaturis. Sꝫ hͦ n̄ pōt poni ab eterno. ꝗa pl̓esnͤ n̄ pn̄t eē ab eterno. Eſt gͦ aliqͣ dīna ꝑª inpl̓ bꝰ naturis ex tꝑe. Sꝫ hͦ nō ē poſſibile: niſiuniat̉ nͤ create. Cōuenit igit̉ ad on̄ſione ꝑfectois ī ꝑſonalitate dīna: ꝙ uniat̉ dīna naͣnͨ create ī ꝑſona dīna. Sꝫ n̄ ꝯuenit cuilibetut dictū ē. ſꝫ ſolū hūane. non aūt cuilꝫ ꝑͤ intrinitate: niſi ſoli filio. ut ſuꝑͣ dictū ē. Relī ꝗtur gͦ ꝙ circūſcripto lapſu hūane nͤ: adhucē ꝯueniētia uniōiſ īꝑſona filii. Ad oppªeſt anctoritas. Rihil naſci ꝓfuit niſi redimiprofuiſſet. gͦ inutilis eſſet incarnatio: niſi ſecuta fuiſſet redēptio. Sꝫ ſi naͣ nō eſſet lapſano fuiſſet redēptio. gͦ ſuppoſito ꝙ naͣ nō ſitlapſa: nullꝰ ē fructꝰ īcarnatiōis. gͦ nō ꝯuenitdeo incarnari: cū nō ꝯueniat deo aliꝗd face̓fruſtra. ℟º ſine preiudicio ꝯcedendū ē ꝙetiā ſi nō fuiſſet hūana naͣ lapſa: adhuc eſtꝯueniētiā ad incarnatiōem. ẜᵐ ꝙ dic̄ btūsSer. ſuꝑ Ionā. i. Scio .n. ꝙ ꝓpter me hec tēpeſtas grādis ſuꝑ nos. expones illd̓ ꝟbū defilio dei dicēs. ꝙ Lucifer p̄uidit rōnalē creaturā aſſumedā ī unitate ꝑͤ filii dei. uidit⁊ īuidit. vn̄ inuidia fuit ca caſus diaboli:⁊ mouēs ip̄m ad tēptādū hoīeꝫ: cꝰ felicitatiinuidebat. vt ꝑ pctm̄ deme̓t̉ hūana naͣ aſſūptione ⁊ unibilitatē ad deū. Ex quo patꝫ ꝙLucifer ītellexit vnionē hūane nͤ ad deū: n̄exn̄te lapſu humane nͤ. et ip̄m lapſuꝫ ītellexit ut īpeditiuū vniōis. ꝓpter qd̓ ꝓcurauitlapſuꝫ. Ex hͦ gͦ relinꝗt̉ ꝙ circūſcripto lapſuadhuc ē pone̓ ꝯueniētiā incarnatōis. Preterea ad hͦ idē ē qd̓ dic̄ btūs Augꝰ. in li. deaīa ⁊ ſpū. Propterea deꝰ factꝰ ē hō: ut totūhoīeꝫ ī ſe btīficaret. ut ſiue hō īgrede̓t̉ intꝑ ītellectū: ſiue egrede̓t̉ extͣ ꝑ ſenſuꝫ ī creatore ſuo paſcua inueniret. paſcua intꝰ ī cōgnitōe deitatꝭ. paſcua foris ī cognitōe ſaluatoris. hec antem rō manet etiā circūſcriptolapſu hūane nͤ. Ad id gͦ qd̓ obr̄ rn̄dēdūē ꝙ illa auctoritas ītelligit̉ ſuppoſito reatunͤ lapſe. vn̄ ſenſus ē ꝙ ſi filiꝰ dei eſſet incarnatꝰ: ⁊ nō ſoluiſſet reatu: nihil ꝓfuiſſet humane nͤ: ꝗa nō btīficaret̉: nec redime̓t̉. alr̄aūt ē ſi circūſcribat̉ lapſꝰ hūane nͤ ꝓut dc̄ꝫ ēMblto de̓ natiōis ⁊ cōncc̄itate īcarueniētia: ꝯn̄s ē īꝗre̓ de p̄deſtīatōeincarnatiōis. circa quā ꝑte querēda ſūt iſtaUtrū filiꝰ dei ſit p̄deſtinatuſ pͦ. Utrūſit p̄deſtinatꝰ eſſe hō 2º. Utrū ſit predeſtinatꝰ eſſe filiꝰ dei 3º. Ad ꝗd ſit p̄deſtinatꝰ4. Utrū ꝑ ip̄ꝫ ſimꝰ p̄deſtinati 5. Utꝝuniuoce dicat̉ p̄deſtīato d̓ ip̄o ⁊ d̓ nobiſ 6ºAd Primum. jos. Quos p̄deobr̄ hoc moͣ. Adſtinauit: hos ⁊ uocauit. Glo. Predeſtinauitnō exn̄tes. vocauit auerſos. gͦ p̄deſtinatio ēnō exn̄tis. gͦ nō ꝯuenit filio dei. ꝗa nūꝙͣ fuitn̄ exn̄s. Itē Orig. Deſtinat̉ ꝗ ē. p̄deſtinat̉ꝗ nodū ē. Hec ꝟba dicūt̉ ꝓpter illoſ ꝗ ī unigenitū dei īpietatē loquūt̉. et putāt eū eſſeꝯnumerādū inter eos: ꝗ cū an̄ nō fuerāt: p̄deſtinati ſunt ut eſſent. gͦ nō ē ꝯcedendū ꝙfiliꝰ dei ſit p̄deſtinatꝰ. Itē ſi filiꝰ d̓i ē p̄deſtinatꝰ ab eteno: aut ẜꝫ dīnā naͣꝫ: aut ẜᵐ hūanā. nō ẜm dīnā naͣm. ꝯſtat ꝗa an̄ ip̄m nihil.nec ẜm hūanā. ꝗa ab eterno nō hūit hūanānaͣm. ergo nō ē p̄deſtinatꝰ ẜm illā. Itē ſolius creature ē p̄deſtinari. ergo iſte terminꝰp̄deſtinatꝰ copulat quid creatū filio dei. Sꝫnullū creatū ieſt filio dei ab eterno. ergo n̄ē p̄deſtinatꝰ. Ad oppᵐ ſic. Io. Dam. Nonſcādalizabit̉ ad nomē creature q̄ ſe ꝟmem:aut ſeruū: aut granū natū de terra noīauitCū ergo ꝯueniēter dicat̉ filiꝰ dei creatura:ꝯueniēter dicet̉ p̄deſtinatꝰ Itē Aug. Xp̄ꝫfactū creaturā: ꝑ quā facta eſt oīs creatura:oꝑtuit oēꝫ creaturā teſtē hēre. ergo filiꝰ deiē creatura. Cū ergo īmediate ſeqͣt̉ ad rōalecreaturā finalr̄ bonā eē p̄deſtinatā. Cū filiꝰdei ſit rōalis creatura finalr̄ bona: erit p̄deſtinatꝰ. Itē ī pͥn. 14. Io. dr̄. In domo pr̄ismei māſiones multe ſunt: reſpectu quaꝝ dr̄p̄deſtinatio. Si ergo diſtīctio māſionū ē ẜm