Poſt ea queritur pecvtꝝſit ꝟa. filiꝰ d̓i ē p̄deſtinatꝰ ad hͦ ut ſit filiꝰ d̓i.Qd̓ ꝓbat̉. Iſte hō ē p̄deſtīatꝰ eē filiꝰ dei. Sꝫqd̓ ꝯuēit iſti: ꝯuēit filio dei. gͦ filiꝰ dei ē p̄diſtinatꝰ ut ſit filiꝰ dei. 2ª ro. ad Ro. i. Quip̄deſtinatꝰ ē eē filiꝰ dei ī virtute. Ambroſiꝰexponit de ꝑª filii dei. gͦ ⁊cͣ. Ad oppoſituꝫſic. Hec dictio p̄deſtinatū notat an̄ceſſionēcālē. Si gͦ nulla cā an̄ceſſit filiū dei. Relīꝗt̉gͦ ꝙ n̄ poſſit dici filiꝰ dei p̄deſtinatꝰ ad hocut ſit filiꝰ dei. Sol̓o. Cū dr̄ p̄deſtinatū cūdeterminatōe ꝯſiderādū ē an̄ aliꝗd ſit ī locutiōe: reſpectu cꝰ poſſit dici an̄ceſſio cālis.que īportat̉ ꝑ hoc nomē p̄deſtinatū. Si ꝟono īueniat̉ ī locutōe: nō ē ꝯcedēda. et io hecē falſa. filiꝰ d̓i ē p̄deſtinatꝰ eē filiꝰ dei. ꝗa reſpectu filii dei ꝗ deſignat̉ ab utraqꝫ ꝑte nō ēacciꝑe an̄ceſſionē cālē. Iſte aut ſunt ꝟe: ẜmꝙ dictū ē filiꝰ dei ẜᵐ ꝙ hō. p̄deſtinatꝰ ē. ul̓ filius dei p̄deſtinatꝰ ē eē homo. ꝗa ē inuenireī locutōe ex aliqua ꝑte: reſpectu cꝰ notat̉ an̄ceſſio cālis. Ad illud gͦ qd̓ pͥmo obr̄: iā pꝫrn̄ſio. Ad illud vero Ambro. dd̓. ꝙ ipſe accipit eē ꝓ manifeſtari ẜᵐ impropͥetate locutionū ī ſcripturis: qͣ dr̄ res inciꝑe eē: cū īcipitmanifeſtari uel īnoteſce̓. et ẜᵐ hͦ ē ſenſus. filiꝰ dei ē p̄deſtinatꝰ eē filiꝰ dei ī ꝟtute .i. p̄deſtinatꝰ ē manifeſtari filiꝰ d̓i. et noͣtͣ an̄ceſſiocālis r̄ſpectu manifeſtatōis: n̄ reſpc̄u filii d̓iDeinde aꝰ xp̄s ẜmn ꝙ ho. et cūquerit̉ ad ꝗd ſit p̄deſtiī xp̄o ſit grā ẜm quā eſt ꝗdā hō ſingularis.Itē ẜm ꝙ ē caput eccl̓ie. Itē grā unionis ẜm quā dīna naͣ ē unita cū humana. Ethec ē triplex grā. querit̉ an p̄deſtinatio xp̄iſit p̄patio gr̄e huiꝰ uel illiꝰ: uel uniuſcuiuſqꝫhaꝝ. et cū grā q̄ attēdit̉ ẜm ꝙ ē hoīs ſingularis īformās hūc hoīeꝫ uel aīam huiꝰ hoīsſit grā creata. gͦ reſpectu huiꝰ grē erit p̄deſtinatio. Itē ex ꝑte alia cū grā ẜᵐ quā eſtcaput eccl̓ie ſit gr̄a infinita. ꝗa ẜm illā ē influēs ī corpus eccl̓ie. Et de hac dr̄ Io. i. Deplenitudine eiꝰ accepimꝰ oēs. Et. 3. Io. Nonē ei datꝰ ſpūs ad mēſurā. gͦ grā iſta eſt grāincreata: cū grā creata ſit finita ⁊ nō fluēs.Cū gͦ p̄deſtinatio nō ſit reſpectu īcreati: noerit p̄deſtīatio reſpectu hꝰ gr̄e. Ad oppglo. ſuꝑ epl̓am ad ro. Nullū maius donumpoſſet deꝰ p̄ſtare hoībꝰ: ꝙͣ ut ꝟbū ſuū: ꝑ qd̓oīa ꝯdidit: fecit illis caput: ⁊ ipſos tā ꝙ mēbra coaptaret. gͦ grā ẜm quā ē caput eccl̓ie ēdonū dei. gͦ ē creata. gͦ p̄deſtinatio ē reſpc̄uipſiꝰ. Sol̓o. Cōcedēdū ē ⁊ dd̓. ꝙ cū ī xp̄oſit triplex grā. grā uniois. grā hꝰ ſingularishoīs. ⁊ gra ẜm quā ē caput. p̄deſtinatio xp̄iē reſpectu hꝰ triplicꝭ gr̄ē. Ad illd̓ gͦ quodobicit. ꝙ grā ẜm quam ē caput: nō ē creatadd̓. ꝙ ſic̄ caritas donū ē ī nobis duplr̄ .s. donū īcreatu .s. qd̓ ē ſpūs .ſ. et donū creatū: qd̓ē ꝟtꝰ. Ita grā ẜm quā ē caput: ītelligit̉ īcreata. ⁊ ipſe ē ſpūs .ſ. ꝗ ē datꝰ ei nō ad mēſurāEt preterea grā creata: ſecūdum quam perꝟtutē increate influit ī alios. et de plenitudine eiꝰ accepimꝰ omnes .i. Io.Ulteriuſ eſt ſꝰ predeſtiaqō vtꝝ ꝑ xpūꝫti. hoc ē q̄re vtrū ipſe ſit cā effectiua uel exēplaris: vel finalis nr̄e predeſtinatōis. Adpͥmū vr̄ ꝙ ſic. Nā pͦ ad eph̓. Qui predeſtinauit nos ī adoptionē filioꝝ ꝑ Ih̓ꝫ xp̄m. gͦ predeſtinatio Chriſti ē ca nr̄e predeſtinatōis.Itē reſurrectio ſua ē cā nr̄e reſurrectiōisgͦ cū predeſtinatio reſpiciat gl̓iaꝫ reſurrectioniſ finalr̄ predeſtinatio Chriſti ē cā nr̄e predeſtinationis. Itē ordo ē ī predeſtinatōeordo aūt talis ē ī predeſtinatiōe. qd̓ ꝓbat̉Iob. 38. Nuꝗd noſti ordine celi?. glo. Ordinēceli noſſe ē ſuꝑnaꝝ diſpoſitionum occultasdiſpōnes vidē̓. gͦ predeſtīatōes ordinē hn̄tItē. 8. ad ro. Na quos preſciuit ⁊ predeſtinauit ꝯformes fieri imagini filii ſui. gͦ predeſtinatio ē ꝯformitas imaginis filii. Cuꝫ gͦpus ſit imago ꝙ illud qd̓ ad imaginē ē. Siimago filii intrāſitiue ē ipſe xp̄us predeſtinatꝰ: predeſtinatio Chriſti pͥor erit predeſtinatiōe nr̄a. et ſicut imago ad illud qd̓ ē adimaginē. gͦ ſic̄ exēplar. Itē ī li. de predeſtinatōe ſcōꝝ dic̄. Preclariſſimū lumē nr̄e predeſtinatōis ē xp̄us Ih̓s. gͦ ſe hꝫ ſic̄ cā manifeſtatiua ad nr̄am predeſtinationē. Itē adeph̓. 4. Aſcēdit ſuꝑ oēs celos. ut imple̓t oīa.ergo xp̄ūs ē finis oīum. Sꝫ que ē ꝯꝑatio predeſtinati ad predeſtinatū: eadē ē ꝯꝑatio predeſtinatōis ad predeſtinatiōem. Si gͦ xpūsē finis oīuꝫ predeſtinatoꝝ. ergo predeſtinatio ſua ē finis oīum predeſtinatiōum. Eſtergo cā finalis oīuꝫ predeſtinatōum. Ex hisergo r̄linquit̉ ꝙ p̄deſtīatio xp̄i ē cā effectiuaexēplaris ⁊ final̓ oīuꝫ p̄deſtinationū. Adoppᵐ ſic. Oēs rōnes eterne ſimul ſunt ī mtedīna. ⁊ ẜm has ē predeſtinatio. ergo predeſtinationes ꝑ edeſtinatoꝝ ſimul ſunt ī m̄tedīna. Nō ergo ꝑ pͥuſ ⁊ poſtēius. Cū ergo cā